Cały postępowy świat potępia karę śmierci. Jest ona niehumanitarna, jest wyrazem zemsty, a nie sprawiedliwości. Unia Europejska z całą mocą swych niekwestionowanych autorytetów zwalcza nawet najbardziej nieśmiałe próby wznowienia dyskusji na ten temat. Wiadomo bowiem, że to nie surowość kary odstrasza przestępców, tylko jej nieuchronność. Nie wiadomo wprawdzie, skąd to wiadomo, ale tak widocznie ustalono i nie nam kwestionować dogmaty…
Ze zdumieniem więc przecieramy zaspane ślepia, czytając następujący artykuł eurokonstytutki, zwanej dla niepoznaki “Traktatem”.
ROZDZIAŁ I. PRAWA I WOLNOŚCI
Artykuł 2. Prawo do życia
1. Prawo każdego człowieka do życia jest chronione przez ustawę. Nikt nie może być umyślnie pozbawiony życia wyjąwszy przypadki wykonania wyroku sądowego skazującego za przestępstwo, za które ustawa przewiduje taką karę.
Jeżeli Państwo widzą to samo, co my widzimy, to najwyraźniej dopuszcza się możliwość istnienia ustaw przewidujących karę śmierci oraz wykonywania wyroków pozbawiających życia.
Bardzo nas ciekawi, jakie to przestępstwa mogą być karane śmiercią. Posługując się ekstrapolacją stanu na dzień dzisiejszy, na pewno nie będą to jakieś pospolite morderstwa czy gwałty. Nie, tu musi chodzić o przestępstwa większego kalibru. Typujemy antysemityzm oraz antyunijność.
