Dziennik gajowego Maruchy

"Blogi internetowe zagrażają demokracji" – Barack Obama

  • The rainbow symbolizes the Covenant with God, not sodomy Tęcza to symbol Przymierza z Bogiem, a nie sodomii


    Prócz wstrętu budzi jeszcze we mnie gniew fałszywy i nikczemny stosunek Żydów do zagadnień narodowych. Naród ten, narzekający na szowinizm innych ludów, jest sam najbardziej szowinistycznym narodem świata. Żydzi, którzy skarżą się na brak tolerancji u innych, są najmniej tolerancyjni. Naród, który krzyczy o nienawiści, jaką budzi, sam potrafi najsilniej nienawidzić.
    Antoni Słonimski, poeta żydowski

    Dla Polaków [śmierć] to była po prostu kwestia biologiczna, naturalna... śmierć, jak śmierć... A dla Żydów to była tragedia, to było dramatyczne doświadczenie, to była metafizyka, to było spotkanie z Najwyższym
    Prof. Barbara Engelking-Boni, kierownik Centrum Badań nad Zagładą Żydów, TVN 24 "Kropka nad i " 09.02.2011

    Państwo Polskie jest opanowane od wewnątrz przez groźną, obcą strukturę, która toczy go, niczym rak, niczym demon który opętał duszę człowieka. I choć na zewnatrz jest to z pozoru ten sam człowiek, po jego czynach widzimy, że kieruje nim jakaś ukryta siła.
    Z każdym dniem rośnie liczba tych, których musisz całować w dupę, aby nie być skazanym za zbrodnię nienawiści.
    Pod tą żółto-błękitną flagą maszerowali żołnierze UPA. To są kolory naszej wolności i niezależności.
    Petro Poroszenko, wpis na Twiterze z okazji Dnia Zwycięstwa, 22 sierpnia 2014
  • Kategorie

  • Archiwum artykułów

  • Kanały RSS na FeedBucket

    Artykuły
    Komentarze
    Po wejściu na żądaną stronę dobrze jest ją odświeżyć

  • Wyszukiwarka artykułów

  • Najnowsze komentarze

    Szarak o 10 postaw toksycznych osó…
    Boydar o Komunikacja drzew, czyli jak r…
    Szarak o Prof. Nalaskowski: „Bardziej c…
    Anucha o Wolne tematy (46 – …
    Boydar o 10 postaw toksycznych osó…
    Boydar o Czy „katolicki syjonizm” trafi…
    Boydar o Księżniczki i Piotrusie Pany,…
    Sarmata o Prof. Nalaskowski: „Bardziej c…
    Szarak o 10 postaw toksycznych osó…
    Wandaluzja.pl o Wolne tematy (46 – …
    lewarek.pl o Prof. Nalaskowski: „Bardziej c…
    Moher49 o Pół litra do obiadu
    lewarek.pl o Komunikacja drzew, czyli jak r…
    Lily o Wolne tematy (46 – …
    Jacek o Populizm i Socjalizm
  • Najnowsze artykuły

  • Najpopularniejsze wpisy

  • Wprowadź swój adres email

    Dołącz do 493 obserwujących.

Archive for Grudzień 7th, 2010

Rodzinna historia Prezydentowej w aktach IPN

Posted by Marucha w dniu 2010-12-07 (Wtorek)

Ulegając ohydnej tendencji grzebania się w życiorysach i manipulacji umysłowej dokonanej przez dwu (dwoje?) gości gajówki, „aaa” i „166”, zamieszczamy naganny i haniebny paszkwil na Pierwszą Damę  –  admin.

Anna Komorowska do dziś nie doczekała się poważnej biografii, chociaż jej historia jest fascynująca. Jej rodzice to funkcjonariusze MBP, a później MSW, zwolnieni w 1968 r. na fali haniebnych antysemickich czystek, do końca działali w PZPR. Ona sama była harcerką „Czarnej Jedynki” i wyszła za mąż za Bronisława Komorowskiego, silnie wówczas związanego z opozycją i Kościołem.

Chociaż wcześniej żony prezydentów RP i ich rodziny – Danuta Wałęsa, Jolanta Kwaśniewska i śp. Maria Kaczyńska zostały dokładnie opisane przez media – w przypadku żony obecnego prezydenta niewiele o niej i jej rodzinie wiadomo. Trzeba przyznać, że ona sama nie ułatwia dziennikarzom pracy – bardzo dużo opowiada o rodzinie męża, niewiele natomiast mówi o sobie i o swoich rodzicach. Tych informacji nie ma także w jej życiorysie na oficjalnej stronie internetowej prezydenta.

W wywiadzie, który dla „GW” przeprowadziła w marcu tego roku Teresa Torańska, żona ówczesnego marszałka Sejmu Bronisława Komorowskiego wspomniała o swojej rodzinie w kontekście działalności opozycyjnej męża: „Rodzice byli już na emeryturze. Tata chorował. Nie przypominam sobie, żeby ze mną rozmawiali. Prawdopodobnie SB chciało wykorzystać to, że moi rodzice całą młodość byli po tamtej stronie barykady. I wydawało im się, że tą metodą coś wskórają. Ale to im by się nie udało. Rodzice bardzo lubili Bronka (…)”.

Z kolei w wywiadzie dla najnowszego wydania miesięcznika „Twój Styl” Anna Komorowska tak mówi o swoim domu rodzinnym: „Ciepły, życzliwy, troskliwy, choć bez luksusów. Mam młodszą siostrę, krótko po maturze wyjechała do Anglii. Rodzice nie protestowali, uważali, że każda z nas dokonuje wyborów sama. Obserwowali, ale pozostawiali nam duży margines wolności. Pamiętam, jak tata przyjechał na mój pierwszy obóz harcerski. Trafił niefortunnie – kuchnia, w której miałam dyżur, nie odniosła tego dnia szczególnych sukcesów kulinarnych. Tata zauważył, że to sztuka przypalić kompot…(…). Tata pożyczył motorower jednemu z kolegów, który zabrał na niego Bronka, i trochę poszarżowali po lesie. Motorower trzeba było reperować. W ten sposób tata poznał mojego przyszłego męża”.

Znacznie więcej informacji jest w dokumentach, które znajdują się w Instytucie Pamięci Narodowej i w Archiwum Akt Nowych.

Czytaj resztę wpisu »

Posted in Różne | 49 Komentarzy »

Nie można doprowadzać do sojuszu ołtarza z tronem

Posted by Marucha w dniu 2010-12-07 (Wtorek)

O obecnym stanie relacji Kościoła i państwa z ks. Tadeuszem Isakowiczem-Zaleskim rozmawia Robert Jankowski.

Fot. Niepoprawni.pl Fot. Niepoprawni.pl

Jak według Księdza kształtują się obecnie relacje państwo-Kościół w kontekście ostatnich decyzji związanych z pominięciem na stanowisko biskupa polowego Wojska Polskiego ks. Sławomira Żarskiego a mianowaniem na nie bp. Józefa Guzdka?
Ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski*: Cała ta sytuacja jest bardzo niebezpiecznym sygnałem, pokazującym, że władza państwowa, która jest w tej chwili reprezentowana przez jedną partię polityczną, będzie ingerowała w wewnętrzne sprawy Kościoła. Zbesztanie przez prezydenta Komorowskiego ks. Żarskiego unaoczniło, że jest to daleko idący krok, bo to nie władza państwowa ocenia kazania.

Od śmierci bp. Płoskiego minęło już prawie osiem miesięcy, pojawiły się problemy nie ze strony kościelnej, ale ze strony państwowej i doszło do zablokowania prawie że pewnej już kandydatury ks. płk. Żarskiego, który jest do tej funkcji najbardziej kompetentny. To jest specyficzna funkcja, gdzie ksiądz duchowny, a tym bardziej biskup – niezależnie od swoich kwalifikacji moralnych czy duszpasterskich – powinien posiadać znajomość wojska. Arcybiskup Głódź znał wojsko, bo jako kleryk służył w nim dwa lata, bp Płoski tym bardziej, bo służył w ordynariacie. Natomiast teraz na stanowisko biskupa polowego desygnowano ks. bp. Guzdka, który nigdy nie miał kontaktu z wojskiem. Dodam, że osobiście znam bp. Guzdka, bo razem zaczynaliśmy studia teologiczne w seminarium duchownym w roku 1975 i wówczas bardzo wielu kleryków zostało powołanych do służby wojskowej, w tym również i ja. Natomiast bp Guzdek do wojska nie trafił i teraz jawi się to jako paradoks, że człowiek, który nawet jako kleryk tej służby wojskowej nie odbył, jest powoływany na stanowisko biskupa polowego. Przy tym wszystkim chciałem dodać, że oceniam bp. Guzdka dobrze – jest dobrym biskupem, organizatorem, człowiekiem bardzo oddanym Kościołowi, natomiast jego mankamentem jest zerowa znajomość wojska i tej problematyki. Tu widzę ogromny problem.

Czytaj resztę wpisu »

Posted in Kościół | 6 Komentarzy »

Krótka informacja o ruchu “Żyć bez strachu żydowskiego!”

Posted by Marucha w dniu 2010-12-07 (Wtorek)

Gość i czytelnik tego bloga, Sa_sza, wkleił ciekawy link dotyczący samoobrony Rosjan przed żydowską inwazją w ich kraju. Polskie tłumaczenie tekstu zawiera wprawdzie błędy ortograficzne, ale tekst ten jest na tyle ważny i ciekawy, że postanowiłem umieścić go na blogu.

Jednocześnie życzę naszym rosyjskim, słowiańskim braciom powodzenia w ich wojnie o Rosję, w której Rosjanie mogą żyć bez strachu przed żydostwem.

Poliszynel

1. Nazwa:

Ruch “Żyć bez strachu żydowskiego!” (ZBSŻ).

Nazwa odwołuje do Świętego Pisma.

Powstał Ruch 13 listopada 2004 r. pod czas wiecu w obronie Borysa Mironowa, który się odbył na płacu Puszkina w Moskwie.

1a. Cele:

Cel wyjściowy ruchu – obrona rosyjskich patriotów, oskarżonych przez aktywistów żydowskich o „antysemityzm” i  „ekstremizm”. Ruch uważa, że lepszą obroną jest stosowanie narzędzi prawnych oskarżycieli z demaskowaniem przeciwprawnej i ekstremistycznej  treści organizacji żydowskich w Rosji, opierających się o przeciwpaństwowy antyludzki moral „Szulchan Aruch”. Ich destrukcyjny wpływ na stan społeczenstwa rosyjskiego w polityce, ekonomii, kulturze – jest „problemem Nr1”, bez rozwiązania którego nie da sią wstrzymać poglębiającej się katastrofy.

1b. Powstanie społecznego ruchu

W grudniu 2004 r rozpoczęło się zbieranie podpisów do odpowiedniego Zwrócenia się do Prokuratury Generalnej Rosji. W styczniu 2005 wśród pierwszych 500 osób podpisawszych Zwrócenie się zostało ono poparte przez 19 deputowanych Państwowej Dumy (A. Krutow, A.Sawieljew i inni). Żydowskie organizacje próbowały stłómić akcję za pomocą międzynarodowego skandalu, ale to tylko sprzyjało doprowadzeniu problemu ku szerokiemu omówieniu,- właśnie to było głównym celem Ruchu.

21 marca Zwrócenie się z 5000 podpisami zostało przekazane M.W.Nazarowym i W.N.Osypowym do Prokuratury Generalnej Rosji. Wśród osób podpisawszych – general-półkownik L.G.Iwaszow, general Bohater Związku Radzickiego A.P.Solujanow, rzeźbiarz Artysta Narodowy Rosji W.M.Kłykow, pisarz laureat nagrody Państwowej W.I.Below, profesor zwyczajny Akademii Nauk Rosji I.R.Szafarewicz, liderzy wielu patriotycznych organizacji, dziesiątki redaktorów gazet o tematyce patriotycznej z rożnych miast, dziesiątki duchownych.

24 czerwca 2005 r. Basmanna Prokuratura ogłosiła postanowienie dotyczące Zwrócenia się 5000: przyznano żydowski kodeks „Szulchan aruch” poniżajacym godność nieżydów i odrzucono żądania żydowskiej strony sądzić autorów Zwrócenia się 5000 za „antysemityzm”, nie znajdąc takiego. 31 śerpnia Czeriomuszkinskaja Prokuratura Moskwy odrzuciła również żądania żydowskiej strony sądzić Michaiła Nazarowa za „antysemityzm na podstawie jego ksiąg, przyznawszy ich ściśle prawosławnymi,- a więc, sądzić trzeba byłoby nie autora a całe Prawosławie.

Kierownictwo ruchu dąży do osiągnienia swoich celów przez sądy, w tym też żąda zakazu istnienia żydowskich organizacji w kraju, które nie są zgodne z Prawem. W dodatku strona autorów jest ciągle zmuszana obraniać się przed pretensjami prawnymi wystawianymi przez stronę żydowską. 13 listopada 2005  Michaił Nazarow zwycięzył w sądzie obrońcę żydowskiego Siemionowa, oskarżywszego jego w „kłamstwie na judaizm”, a w grudniu 2005 r zwyciężył go ostatecznie. Także w grudniu Konstantin Duszenow zwycięzył w sądzie prezesa Rosyjskiego Kongresu Żydów Sluckiera. Posiedzenia w sądzie odbywaja się przy wsparciu grupowych modlitw uczestników ruchu stających na zewnątrz.

W śerpniu 2005 liczba podpisów sięgneła 15.000.

Ukazała się broszura “Żyć bez strachu żydowskiego!” z ważnymi dokumentami ruchu, w miare jego rozwoju ona jest dopelniana nowymi materiałami.

W kilku miastach Rosji inicjatywne grupy skierowały do prokuratur odpowiednie Zwrócenia przeciw miejscowym ekstremistskim organizacjom żydowskim. Pojawiły się podobne pisma odnośnie kwestii żydowskiej na Ukrainie i Stanach Zjednoczonych.

1c. Wsparcie finansowe

Dla opłaty wydatków sądowych przelewa się dobrowolne wsparcie finansowe od  osób jednakowo myślących w tej kwestii, w tym przedsiębiorców rosyjskich. W przyszłości Ruch “Żyć bez strachu żydowskiego!” zamierza otworzyć rachunek bankowy. Tymczasowe ofiary (z każdego państwa świata) można wysyłać przelewem przez Western Union na imię Mikhail Nazarow, zamieszkałego w Moskwie, Federacja Rosyjska. Po przelewie sumy pieniężnej przez Western Union, trzeba wysłać numer przelewu M.Nazarowowi na jego adres mv_nazarov@mail.ru ,żeby on mógł odebrać pieniądze.

2. Kierownictwo:

Duszenow Konstantin Juriewicz (Sankt Peterburg)
Kłykow Wieczesław Michajlowicz (Moskwa)
Mironowa Tatiana Leonidowna (Moskwa)
Nazarow Michaił Wiktorowicz (Moskwa)
Osypow Wladimir Nikołajewicz (Moskwa)
Krygin Wladimir Nikołajewicz (Moskwa, koordynator akcji)

Duchowni opiekunowie ruchu: o. Paweł Burow(Moskwa), o.Aleksij Masjuk (Sankt Peterburg), o. Georgij Titow (Barnaul), o. Ioann Sawczenko (Sławiańsk na Kubaniu)

Emaile:

dushenov@peterlink.ru (K.J.Duszenow)
mv_nazarov@mail.ru (M.W.Nazarow)
knv05@yandex.ru (W.N.Krygin)

Adres pocztowy dla korespondencji: 117133 Moskwa  a/sk 20
Telefon z Polski, z uwględnieniem kierunkowego do Rosji: 0-07(495) 355-00-85
Faks: z uwględnieniem kierunkowego do Rosji: 0-07(495) 338-02-13

Web-adresy :
«Ruś Prawosławna» (Sankt Peterburg): http://www.rusprav.org/
Rozdział na stronie «Myśli o Rosji» (Nowy York): http://www.russia-talk.com/rf/intro.htm

Wydania:
Biuletyn informacyjny «Nie w sile Bóg, lecz w prawdzie» (Moskwa, redaktor A.Archarow)
Gazeta «Ruś Prawosławna» (Sankt Peterburg, redaktor naczelny K.J.Duszenow)
Wydawnictwo «Ruska idea» (Moskwa, kierownik M.W.Nazarow)

Rozpowszechniaja się również kasety video z nagraniami z imrez społecznych ruchu, w tym kaseta video z wystąpieniami  K.I.Jerszkowa, G.A.Kubriakowa, T.L.Mironowej, M.W.Nazarowa, W.N.Osypowa, o.Olega Strojewa, W.W.Hatiuszina, A.W.Szachmatowa i innych.

Studio „Ruskaja Ideja” nagrało film o wieczorze dyskusyjnym w Centrum Słowiańskim W.M.Kłykowa z omówieniem polemiki wokół Zwracenia się 5000.  W S-Peterburgu ukazał się film poświęcony głównym zagadnieniom „kwestii żydowskiej”, poruszonej w Zwraceniu się do Prokuratora Generalnego Rosji. Studio „Pole Kulikowo” nagrało film „Nóż w plecy Rosji” o żydowskim faszyźmie w Rosji w czasach teraźniejszych. Film ten Państwo możecie bezpłatnie ściągnąć  na www.rusprav.org , tam też są inne nowe materiały filmowe.

          *           *           *

Zbieranie podpisów pod Zwraceniem się 5000 trwa. Osoby chętne podpisać mogą skierować następne zdanie po rosyjsku «Poddierzhywaju Obrashenie 5000  w Gienieralnuju prokuraturu ot 20 marta 2005 г po woprosu jewrejskogo ekstriemizma» (Wspieram Zwracenie się 5000 do Prokuratury Generalnej Rosji od 20 marca 2005 roku odnośnie żydowskiego ekstremizmu)  i swój podpis, tj nazwisko, imie, + swój pełny adres na knv05@yandex.ru

Podpisy można wysyłać przez internet, trzeba wypełnić ankietę na http://www.russia-talk.com/rf/form-wbsi.htm

Dodatkowe linki według tematu:
http://www.russia-talk.com/rf/Krygin.htm
http://www.russia-talk.com/rf/Nazar-9-14-5.htm
http://www.russia-talk.com/rf/Nazar-9-2-5.htm
http://www.russia-talk.com/rf/Nazar-sud-7-14-5.htm
http://www.russia-talk.com/rf/5000-reply.htm
http://www.russia-talk.com/rf/5000-reply-2.htm
http://www.russia-talk.com/rf/obrashchenie.htm
« Żyć bez strachu żydowskiego!» Ciąg dalszy od 19.2.2005
http://www.russia-talk.com/rf/Nazarov-obr.htm

Za: http://www.russia-talk.com/rf/nazar-dvi-pl.html

http://krasnoludkizpejsami.wordpress.com

Gajowy życzy Ruchowi wszelkiego powodzenia w walce o uwolnienie Rosji od Żydów – przede wszystkim zaś ich destrukcyjnych wpływów na politykę, gospodarkę, kulturę, moralność i religię.

Posted in Polityka | 24 Komentarze »

”Ten błazen przyjeżdżający na saniach z Laponii to nie św. Mikołaj”

Posted by Marucha w dniu 2010-12-07 (Wtorek)

Biskup z Miry był autentyczną postacią, osadzoną w konkretnych historycznych realiach – przypomina ks. kan. Jerzy Horzela, kustosz największego polskiego sanktuarium św. Mikołaja w Pierśćcu na Śląsku Cieszyńskim. Do świątyni przybywają dziś kolejne grupy pielgrzymkowe, pragnące modlić się za wstawiennictwem patrona chorych i ubogich.

Zdaniem ks. Horzeli, trzeba ciągle przypominać, że św. Mikołaj był człowiekiem z krwi i kości, żyjącym na przełomie III i IV wieku na terenie dzisiejszej Turcji. – Oczywiście wokół tej postaci z czasem narosły jakieś legendy. Jednak ostatnio robi się niej produkt marketingowy, który nie ma nic wspólnego ze św. Mikołajem. Ten błazen przyjeżdżający na saniach z Laponii to nie św. Mikołaj. To swoista desakralizacja świętości – zauważa kapłan.

Główne uroczystości odpustowe w Pierśćcu odbędą się w niedzielę 12 grudnia. Do tego czasu sanktuarium na Śląsku Cieszyńskim odwiedzi kilkanaście grup pielgrzymkowych – przede wszystkim z najbliższego dekanatu skoczowskiego, ale i z innych zakątków Podbeskidzia. Dziś przed cudowną figurą św. Mikołaja, przy której wierni od lat wypraszają łaski zdrowia dla siebie i swoich bliskich, modlą się wierni z pobliskiego Chybia i Zabrzega.

Pielgrzymi przywożą często ze sobą chusteczki i bieliznę osób chorych, którymi dotykają figury św. Mikołaja. W ten sposób proszą o wstawiennictwo świętego i modlą się o uzdrowienie bliskich. Zdaniem ks. Horzeli jest to dowód, jak bardzo żywy jest tu kult św. Mikołaja. – Przez tyle wieków przychodzą tutaj pielgrzymi i autentycznie się modlą. Świadczą o tym wota zostawione przy ołtarzu. Wielu mówi o licznych łaskach, jakie doznali dzięki modlitwie w tym miejscu – opowiada kapłan.

Historia Pierśćca związała się z kultem figury św. Mikołaja. Pierwsza kaplica poświęcona św. Mikołajowi powstała prawdopodobnie w XIV wieku. W 1616 r. pożar strawił całą wieś. Z żywiołu uratowano jedynie figurę św. Mikołaja, co uznano za cudowny znak. W 1618 r. protestanci wybudowali nowy kościółek pw. św. Mikołaja, co jest ewenementem w historii reformacji na Śląsku Cieszyńskim, gdyż luteranie nie dedykują swych świątyń świętym.

W 1718 r. kościółek przeszedł z powrotem w ręce katolików. Wkrótce postanowiono wybudować nowy, większy kościół. Świątynia powstała w ciągu jednego roku. Poświęcona została w 1888 roku, a konsekrowana w 1889 r. przez biskupa cieszyńskiego Franciszka Śniegonia.

Relikwie świętego z Bari przywiózł do Pierśćca w 1964 roku bp Bolesław Kominek, wracający z obrad II Soboru Watykańskiego.

Źródło: KAI
Czytaj resztę wpisu »

Posted in Kościół | 20 Komentarzy »