Dziennik gajowego Maruchy

"Blogi internetowe zagrażają demokracji" – Barack Obama

Nie przezwyciężona przeszłość

Posted by Marucha w dniu 2012-06-05 (Wtorek)

Od redakcji [Myśli Polskiej]:

Poniżej drukujemy tekst referatu posła do Parlamentu Europejskiego Jarosława Kalinowskiego przygotowanego na uroczystą akademię poświęconą 70. rocznicy zagłady Żydów Kresowych (20 maja 2012 roku). Organizatorem spotkania były: Komitet Budowy Pomnika Ofiar Ludobójstwa dokonanego przez OUN-UPA, Społeczna Fundacji Narodu Polskiego, Muzeum Niepodległości w Warszawie, Muzeum Polskiego Ruchu Ludowego i Gmina Starozakonnych w Warszawie. Referat J. Kalinowskiego odczytał dr Tadeusz Samborski.

Szanowni Państwo!

Niemal wszystkim obecnym na tej sali nie jest obojętna bolesna pamięć, która w tak tragiczny sposób stała się częścią żyjących obok siebie na Kresach Południowo-Wschodnich narodów: polskiego, żydowskiego, ukraińskiego, a także pozostałych koegzystujących z tymi trzema największymi we wspomnianych stronach społecznościami.

Nie pamiętane są powszechnie ofiary Ormian w Kutach, które przyćmiewa inna skala strat poniesionych podczas wcześniejszego ludobójstwa dokonywanego przez Turków. Giną po raz drugi, gdzieś daleko w tyle w zakamarkach historii – poza otaczanymi opieką czeskimi ofiarami zbrodni niemieckiej we wsi Lidice ofiary czeskich osadników na Wołyniu. Każda z tych grup etnicznych stała na przeszkodzie realizacji idei państwa ukraińskiego, w którym prawo do egzystencji należy się wyłącznie Ukraińcom i to tylko tym, którzy reprezentowali ściśle określony światopogląd.

Prawo do życia, tych odbiegających od ustalonej przez realizatorów wspomnianej idei normy nie należało się. Ci którzy wcielali ją w życie, to członkowie Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów, posługując się jako narzędziem swoimi zbrodniczymi formacjami, z których na pierwsze miejsce wysuwa się tzw. Ukraińska Powstańcza Armia. Zbrodniczą politykę wspomniana organizacja usiłowała także prowadzić mając swoich członków w formacjach okupantów, którzy bezwzględnie eksploatowali oraz rabowali rodzime terytorium.

Ofiara Żydów

Dziś pragniemy przypomnieć ofiary polskich Żydów, którzy tak jak i Polacy mieli wielu oprawców. Naród polski czasie II wojny światowej dotknęły trzy ludobójstwa: niemieckie, sowieckie i banderowskie. Zbrodniarzom zdarzało się ze sobą w eksterminacyjnej polityce współpracować. Podobnie było w wypadku Żydów, niejednokrotnie wrośniętych w nasz naród. Zaczęło się od pogromu dokonanego głównie rękoma nacjonalistów ukraińskich, pod nadzorem niemieckim, po wkroczeniu do Lwowa w 1941 roku. Oni też w pełnej mierze, u boku Niemców brali udział w Holocauście, choć w myśleniu życzeniowym współczesnych środowisk banderowskich winno się to skończyć jedynie na przypadkach, tak jak u Polaków szmalcownictwa, ściganego zresztą przez polskie podziemie.

Tymczasem jego tzw. ukraiński „odpowiednik”, nie tylko nie ścigał nieporównywalnej w skali – gigantycznej grupy ukraińskich konfidentów, lecz sam brał udział i zachęcał do mordowania ludności żydowskiej. Można rzec w przenośni, że ukraińscy strażnicy między gęstą siecią obozów koncentracyjnych i gett byli nieomal pożądanym towarem eksportowym (czy transferowym). Spustoszenie natomiast na terenach Kresów Południowo-Wschodnich siała inna formacja – policja ukraińska w służbie niemieckiej, niemal całkowicie opanowana przez podziemnie struktury OUN. Jeśli wierzyć bezdusznemu stwierdzeniu, że martyrologia jednostki oddziałuje na ludzką świadomość najbardziej, a śmierć dziesiątek czy setek tysięcy ludzi to tylko statystyka, i wspomnijmy o takim przypadku, który zarówno dla Żydów, jak i Polaków ma znaczenie. Emanuel Szlechter, kompozytor i autor piosenki „Tylko we Lwowie”, śpiewanej przez Szczepcia i Tońcia, ginie w czasie wojny w lwowskim getcie.

Szczypta optymizmu

Zanim przejdę do omówienia niebezpieczeństwa, jakie się przed nami jawi przypomnę, że pojawiają się także pozytywne sygnały, pozwalające mieć nadzieję, że tę walkę o historyczną pamięć możemy wygrać, lecz niezbędny będzie ogromny wysiłek, by do tego doprowadzić. A mianowicie:

* Nawet jeśli mają Państwo krytyczne uwagi do ostatniego filmu Agnieszki Holland „W ciemności” trzeba przyznać, że jest to obraz wciągający, zrealizowany z rozmachem, a przede wszystkim ukazuje czołową rolę ukraińskiej policji dokonującej holocaustu we Lwowie.

* Niemiecki historyk polskiego pochodzenia Grzegorz Rossoliński-Liebe, pomimo niektórych nieprzychylnych nam pojedynczych stwierdzeń, z którymi możemy się nie zgodzić, prezentuje korzystne dla naszej sprawy poglądy, przez co odwołano jego wykłady na Ukrainie, grożąc mu, a on sam musiał się schronić w murach ambasady niemieckiej. Tam też dopiero miał bezpieczne warunki by wygłosić swoją prelekcję.

* Kontrowersyjny dla niektórych z Państwa historyk Grzegorz Motyka, niezależnie od oceny jego dotychczasowego dorobku w środowisku kresowym, skrytykował miażdżąco Wołodymyra Wiatrowycza, banderowskiego historyka propagandystę, przy okazji stwierdzając: „Nie zdziwiłbym się, gdyby okazało się, że jedna tylko sotnia „Siromanci” zabiła więcej Polaków niż wszystkie galicyjskie oddziały AK Ukraińców”.

* Odpowiednio – podobne, korzystne stwierdzenia, choć być może opatrzyliby je Państwo własnymi uwagami znaleźć można u historyka Timothyego Snydera. Trzeba jednak przyznać, że to właśnie ci historycy, podobnymi stwierdzeniami powodują w środowiskach, które wspierają apologetów UPA kłopotliwe milczenie i to właśnie dlatego, że zostali przez nich wcześniej uznani i zaakceptowani.

* Kluczowym przykładem i powodem do radości może być tekst innego historyka ukraińskiego pochodzenia zza Oceanu – Johna Paula Himki. Ten przed laty wymieniając listy z polskim kolegą, który wspomniał o nieszczęściu, jakie spotkało Żydów w czasie wojny z rąk OUN-UPA, odpowiedział oburzony, że UPA nie miała nic wspólnego z holocaustem. Korespondencja z Polakiem jednak skłoniła go do badań, a w efekcie, jak sam pisze, był wręcz przerażony tym odkrył. Zachęcam do zapoznania się, tych, którzy nie czytali ostatniego tekstu ukraińskiego uczonego, który przysłał pan Wiesław Tokarczuk. Od tego doskonałego tekstu, chyba – nic nie można dodać nic ująć.

Kim jest pani Tymoszenko?

Powyżej przytoczone przykłady, aż nadto mogą świadczyć, że sprawa nie jest przegrana, a walka o prawdę trwa. Nie znaczy to, że zwycięstwo w tej wojnie przyjdzie samo, a druga strona nie prowadzi aktywnych działań, by to zmienić. Istnieją pewne bardzo wyraźne zagrożenia. Dziś radykalne wybryki związane z kultem UPA kojarzone są niemal wyłącznie z radykalną partią „Swoboda”. Tymczasem to pośród deputowanych „Naszej Ukrainy” Julii Tymoszenko znaleźli się w duchu banderowscy ludzie, którzy otwarcie nawoływali do rewizji granicy z Polską, zaś w konsekwencji oddania Przemyśla i Chełma. Może się to nam wydawać nierealne czy humorystyczne, lecz jest to pewna ilustracja emocjonalnej polityki roszczeniowej wobec narodu polskiego, która nie wróży nic dobrego.

Dziś na byłą premier patrzy się z perspektywy jej pobytu w więzieniu i bojkotu ukraińskiej części mistrzostw Euro 2012. Otacza ją aura więzionej demokratycznej opozycjonistki. W tygodniku „Wprost” czyta się na okładce słowa: „Panie prezydencie, sprawa Julii Tymoszenko, to sprawa honoru Polski”.

Zastanawiam się na ile ta cała prasowa kampania jest drugą wersją pomarańczowej rewolucji, na którą znów możemy się dać nabrać, opowiadając po jednej z politycznych stron. Oczywiście nikt nie wspomina o bojkocie Euro na Ukrainie z powodu ciągle powstających pomników rzeźników cywilnej ludności, którzy dokonali ludobójstwa. Prędzej opinia publiczna upomina się, skądinąd również słusznie, o barbarzyńską rzeź psów. Jak jednak mają być przestrzegane na Ukrainie „prawa zwierząt”, skoro macha się tam ręką na drastyczne ludobójstwo, jakie nawet trudno jest określić analogicznym, delikatnym stwierdzeniem „łamanie praw człowieka”.

Tymczasem polityka roszczeń wobec tzw. krzywd doznanych przez Ukraińców ze strony Polaków, popularyzowana przez pogrobowców UPA – dosięgła już nawet na Ukrainie Partii Regionów, która zaczyna wykonywać ruchy podobne do Prawa i Sprawiedliwości. Przypomnę, że najpierw PiS banderowców potępiało, zaś po dojściu do władzy prowadziło w tej sprawie politykę symetryczną do jej poprzedników. Otóż Wiktor Janukowicz nakazał upamiętnienie operacji „Wisła” jako ukraińskiej krzywdy.

Banderowcy mają się dobrze

Nie bez znaczenia dla tego faktu jest działalność Związku Ukraińców w Polsce oraz jego organu prasowego „Nasze Słowo”, którego ponoć sam redaktor naczelny Jarosław Prystasz stwierdził, że operacja „Wisła” jest obsesją ZUwP. Jego członkowie rzucają żądania, aby „państwo polskie … wyeliminowało całkowicie następstwa deportacji”. My natomiast możemy odpowiednio stwierdzić, że jeśli współczesna Ukraina całkowicie uzna dziedzictwo banderowskie za swoje, musi też uznać, że ponosi odpowiedzialność za to co zrobili jego twórcy i odpowiednio usunąć skutki spalenia tysięcy wsi, wymordowania ich mieszkańców, dokonania zniszczenia ich mienia i zwrotu ziemi. Bilans rekompensat z obu tron byłby dla nas niewspółmiernie korzystny.

Tak czy inaczej należy zadać pytanie – iloma milionami rocznie z budżetu RP wspierany jest pokrzywdzony operacją „Wisła” ZUwP, który dostał niedawno atrakcyjną nieruchomość w Przemyślu, podczas gdy nie tylko nie ma kamienicy na Dom Polski we Lwowie, ale na bruk wyrzucony został w Kijowie Związek Polaków na Ukrainie z powodu braku pieniędzy na opłacenie czynszu.

Niepokojem napawają też planowane raz po raz symetryczne uroczystości z udziałem prezydentów Polski i Ukrainy, raz to w miejscowości, gdzie zginęły ukraińskie ofiary cywilne raz tam, gdzie polskie. Nie nawołuję tu, by ukraińskich ofiar nie upamiętniać, lecz krytykuję, takie schematy planowanych uroczystości, które tworzyłyby nieprawdziwe proporcje ofiar OUN-UPA i podziemia polskiego jak 1:1 lub zbliżone. Fałszowanie rzeczywistości historycznej jest nie tylko złe samo w sobie ze względów etycznych. Jest to wyraźny sygnał, że pozytywnej ocenie historycznej podlegają niekoniecznie Ci, których postępowanie było zgodne z prawami człowieka oraz sumieniem, lecz tacy, którzy potrafili dopuścić się najgorszej zbrodni w celu osiągnięcia władzy czy pieniędzy, jakie dają im możliwość propagandowego oczyszczenia swoich dokonań i relatywizacji zbrodniczej działalności. To fatalny przykład do naśladowania dla młodych pokoleń. Te wywnioskują prędzej czy później, że wojna otwiera różne możliwości działania utrudnione w czasie pokoju, a bohaterem jest nie ten prawy, ale ten, który jest wyłącznie skuteczny.

I czy skuteczny nie był Stefan Bandera, którego okazały monument spoziera na ukraińską młodzież pod kościołem Św. Elżbiety we Lwowie? Ruch, który ukształtował przed wojną i w czasie jej trwania, jeszcze przed „internowaniem” go przez Niemców skutecznie metodą wszechobecnego na Kresach Południowo-Wschodnich krwawego mordu sprawił, że to terytorium jest niemal czysto etnicznie ukraińskie. Alibi zaś ma jemu wytwarzać wspomniane uwięzienie. Czyż nie „wybitny” był Roman Szuchewycz, którego znaną nam płaskorzeźbę obserwuje młodzież na polskiej szkole im. Marii Magdaleny w tym samym mieście, w owym czasie kierujący ludobójczymi działaniami UPA? Tak jak Hitler nie pozostawił po sobie głównego rozkazu do eksterminacji, ale tylko jego na tej podstawie wyższe elity zachodnich terytoriów państwa ukraińskiego próbują uniewinnić. Czyż nie wspaniałą kuszącą dla młodzieży karierę zrobił Mykoła Łebed` – kat, po wojnie wpływowy współpracownik amerykańskiego wywiadu. I z drugiej strony ostatni dowódca UPA, bezwzględnie antysowiecki Wasyl Kuk mógł liczyć na szybkie zwolnienie z więzienia, niewspółmierne do winy, za podjęcie współpracy z władzą sowiecką. Czy młodzież nie może ich naśladować przy wyborze swojej postawy życiowej, tym bardziej, że jest przecież do tego zachęcana?

Podałem przykład tylko czterech czołowych zbrodniarzy, z których dwóch zginęło i posiada pomniki, a dwóch dożyło spokojnej starości. Warto zaznaczyć, że Bandera zginął po wojnie w zamachu z rąk sowieckiego agenta prawdopodobnie nie za zbrodnie, ale dlatego, że działał na Zachodzie, mając także w dorobku współpracę z wywiadem brytyjskim. Szuchewycz zginął w obławie sowieckiej, toteż zamiary Sowietów wobec niego nie były jasne. Dopiero po jego śmierci represjonowano dla przykładu rodzinę Szuchewyczów. Z drugiej strony pod koniec wojny Sowieci zlikwidowali kata Wołynia Kłyma Sawura.

Podobnie w powojennej, komunistycznej Polsce niejednoznacznie traktowano banderowców, wielu z nich podlegało rekrutacji bezpieki. Wg młodego niemieckiego badacza Grzegorza Rossolińskiego-Liebe, członkowie OUN rozpoczęli także współpracę z wywiadem RFN. Ponadto cała dywizja SS-Galizien uniknęła odpowiedzialności za swoje zbrodnie chroniąc się na Wyspach Brytyjskich i również podlegając werbunkowi MI6, o czym opowiada słynny film brytyjskiego reżysera Juliana Hendy’ego. Jednak uniknięcie odpowiedzialności przez tak wielu zbrodniarzy, ich niejednoznaczne traktowanie oraz wykorzystywanie jako narzędzie swojej polityki spowodowało w efekcie coś gorszego niż brak kary: brak jednoznacznego potępienia.

W efekcie emigracyjne środowiska nacjonalistów ukraińskich mogły bez przeszkód nawiązywać kontakty i budować swój lobbing w rozmaitych miejscach na świecie. Ich zbrodniczość mogła być zamazywana, a wszelką krytykę wobec nich traktowano w wielu środowiskach jak „przysłowiowe wsadzenie kija w mrowisko” czy towarzyskie „faux pas”, rozdrapywanie ran. Tymczasem pokolenia różnych organizacji chciałyby mieć swoich młodych następców. To niestety udaje się właśnie ukraińskim środowiskom nacjonalistycznym, za którymi stał najpierw lobbing i pieniądze diaspor, następnie czynniki samorządowe Zachodniej Ukrainy, a nawet częściowo rządowe – a więc w efekcie wpływy w szkołach. To właśnie w programie edukacji młodzieży ukraińskiej, czy w braku edukacji w tej mierze polskiej widzę największe zagrożenie.

To jest groźne

To los młodego pokolenia, jego wiedza i wzorce, które im się stawia napawają największym niepokojem. Nie trzeba szukać daleko przykładów, że postawa, w której cel uświęca środki może znaleźć swoich naśladowców, jeśli zbrodnia nie zostanie zauważona na świecie i potępiona. Mówiłem wcześniej, że naczelni zbrodniarze z OUN-UPA byli skuteczni w doprowadzaniu terytorium uznanego za swoje do jednolitości etnicznej. Czy to nie dlatego na północnych Kresach, na Litwie, nacjonalistyczne środowiska litewskie niejako z zazdrością patrzą jednolite etnicznie ziemie Republiki Ukrainy. Dochodzi do tego, jak słyszeliśmy w mediach, że – litewski młodzieżowy zespół nagrał piosenkę o wymarzonej rzezi ludności polskiej, czy jak ostatnio – pojawia się na Facebooku profil nawołujący do rzezi wileńskich Polaków. Jednak nikt tych faktów nie łączy z amoralnym tolerowaniem pozwalającego sobie na coraz więcej nacjonalizmu ukraińskiego wraz z jego dorobkiem.

Wracając jednak do kwestii zafałszowywania historii w odniesieniu do ludobójstwa ludności polskiej dokonanego przez OUN-UPA. Wyjątkowo szkodliwym staje się stwierdzenie, że UPA to taka Ukraińska Armia Krajowa (co w swoim czasie pisał Grzegorz Motyka) czy Bataliony Chłopskie. To oczywiste znieważanie pamięci naszych polskich bohaterów i różnic w działaniach tych formacji od OUN-UPA udowadniać nie będę, ponieważ niemal wszyscy na tej sali je znają i o tym trzeba raczej informować młodzież, nie Państwa. Podam tylko trzy przykłady losów jednostek:

1) Stepana Banderę Niemcy wypuścili, zaś Stefana „Grota” Roweckiego siedzącego w tym samym obozie zamordowali

2) Generała Emila Fieldorfa „Nila”, który prowadził spokojne życie funkcjonariusze stalinowscy zamordowali, zaś aresztowanego rok później Wasyla Kuka wypuszczono.

Zaznaczę, że chodzi mi o szeroko dyskutowaną kwestię współpracy z okupantami niemieckim i sowieckim. Postawa kadry polskiego podziemia była zgodna z właściwą dla siebie kolejnością „Bóg”, „Honor”, „Ojczyzna”. Postawa przywódców nacjonalistycznego podziemia ukraińskiego była na tyle amoralna, że wszelcy okupanci wiedzieli, iż mogą ją dla swoich celów z powodzeniem wykorzystać. W praktyce bowiem dwa pierwsze wspomniane pojęcia dla nich nie istniały zaś ostatnie było mocno zdeformowane. Naszym zaś najpoważniejszym zadaniem jest znalezienie dla młodego pokolenia następców oraz edukacja młodzieży w tych właściwych postawach.

Dziękuję.

http://sol.myslpolska.pl/

 

Komentarzy 8 to “Nie przezwyciężona przeszłość”

  1. Życzę owocnej współpracy z Ukrainą na obecnych zasadach

  2. wet3 said

    Niby to artykul poswiecony pamieci ofiar ukrainskiego faszyzmu. Autor wykazuje jednak potezny zanik pamieci. Zapomnial bowiem opisac zbrodnie zydow dokonane glownie na Polakach, ale tez i na dosc duzej grupie Rusinow przed napascia szwabow na ZSRR. Jak sie pisze, to cala prawde trzeba pisac, a nie tylko jej czesc, gdyz czytajac ten art. odnosi sie wrazenie, ze zydzi byli nieczym innym, a tylko aniolkami! Dobrze, ze uczynil to J.R.Nowak w ksiazce „Przemilczane zbrodnie”.

  3. Piotrx said

    http://wolyn.org/index.php/list-otwarty-do-poslow-rp.html

    Porozumienie Pokoleń Kresowych Rzeczpospolita Polska, 16 maja 2012r.

    List Otwarty

    DO POSŁÓW BIEŻĄCEJ KADENCJI SEJMU RP

    W podjętej uchwale z dnia 15 lipca2009 r., Sejm przyjął dyspozycję:

    „Tragedia Polaków na Kresach Wschodnich II Rzeczypospolitej winna być przywrócona pamięci historycznej współczesnych pokoleń. Jest to zadanie dla wszystkich władz publicznych w imię lepszej przyszłości i porozumienia narodów naszej części Europy, w tym szczególnie Polaków i Ukraińców”.

    W duchu tej ustawy zwracamy się do wszystkich posłów niezależnie od przynależności partyjnej o ustanowienie przez Sejm „Dnia Pamięci Męczeństwa Kresowian”. Proponujemy jednozdaniowy ale jak wiele znaczący tekst uchwały:

    „Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, oddając hołd ofiarom zbrodni o znamionach ludobójstwa popełnionych przez Ukraińską Powstańczą Armię na ludności polskiej Kresów Wschodnich, ustanawia dzień 11 lipca Dniem Pamięci Męczeństwa Kresowian”.

    Projekt uchwały powinien być zgłoszony niezwłocznie, ponieważ zbliżamy się do 70 rocznicy tych tragicznych wydarzeń. Nie dociekając przyczyn zaniechania stosownych kroków w minionych latach, najwyższy czas na ustanowienie tego święta i tym samym uhonorowanie Gehenny Kresowych Polaków. Ofiary zbrodni wołyńsko-małopolskiej, w której ludobójcze akcje pochłonęły na całym obszarze ich dokonywania 130 tys. śmiertelnych ofiar, tysiące sierot, tysiące ludzi okaleczonych fizycznie i psychicznie oraz tysiące zmarłych od ran i w wyniku nieludzkich warunków, były skutkiem akcji ludobójczej prowadzonej przez zbrojne oddziały nacjonalistów ukraińskich.

    Przykro o tym mówić ale najwyższe władze Ukrainy podniosły do rangi święta państwowego obchody 65 rocznicy „Akcji Wisła”, wydarzenia które w żaden sposób nie można porównać z tragedią Polaków na Kresach. W lesie nieopodal ukraińskiej wsi Sokół w powiecie lubomelskim, w ostatnich dniach czerwca ub.r. doszło do odkrycia masowych grobów mieszkańców wsi Ostrówki i Wola Ostrowiecka zamordowanych przez nacjonalistów ukraińskich 30 sierpnia 1943 roku. W tej jednej z najkrwawszych zbrodni OUN-UPA na Wołyniu jednego dnia zostało zabitych prawie 1100 bezbronnych Polaków, w większości kobiet i dzieci. Najnowsze poszukiwania prowadzone przez Radę Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa na wniosek rodzin pomordowanych doprowadziły do zlokalizowania dołów, w których – według relacji świadków – Ukraińcy zakopali zwłoki ponad 300 kobiet i dzieci.

    „Wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują, że jest to poważny przełom. Jest szansa, że przeszło dwukrotnie zwiększy się liczba zidentyfikowanych szczątków” – powiedział Andrzej Kunert, sekretarz generalny ROPWiM. Po kilkudziesięciu latach należytego miejsca w narodowej pamięci słusznie doczekały się ofiary katyńskie. Niestety, ofiary zbrodni OUN-UPA są dla niepodległego państwa polskiego nieistotne. Zgłoszony przez PSL projekt chwały o ustanowieniu 11 lipca Dniem Pamięci Męczeństwa Kresowian, w ubiegłym roku spadł z porządku obrad Sejmu. Rodzinom kresowym i nie tylko, nasuwają się pytania:

    – Z kim solidaryzuje się polski Sejm – z ofiarami czy z katami?.

    – Co z sumieniami przedstawicieli polskiego Narodu i gdzie się podziała zwykła ludzka przyzwoitość nie wspominając już o dumie narodowej z naszej polskiej historii?.

    Uchwała ta jest potrzebna nie tylko nam Polakom ale i Ukrainie, bo jak mawia przysłowie: „Kto panuje nad przeszłością, rządzi przyszłością…”.

    Pod tym listem podpisują się nie tylko Kresowianie. Podpisują się też Polacy nie związani z Kresami ale szanujący naszą polską historię i jej rozdział o martyrologii narodu.

    Lista podpisów ( nieustająca)

  4. Piotrx said

    Rusza budowa cmentarza w Bykowni

    http://www.bibula.com/?p=57246

  5. Piotrx said

    Na prośbę Pani Agi i Pana Hawo (jesli dobrze pamiętam?) przygotowałem listę linków do artykułów a Gajówce podejmujących tematy Polska-Ruś-Ukraina oraz tematykę nacjonalizmu ukraińskiego i ludobójstwa ukraińskiego na narodzie polskim. Nie jest to zapewne lista kompletna i pewnie są w niej braki ale tyle na dzisiaj udało mi się znaleźć. Na końcu są dwa linki do mojej strony zewnętrznej z artykułami , których częśc też zamieszczałem w Gajówce.

    *************************************************

    ARTYKUŁY W GAJÓWCE

    Część I

    Wstęp do historii Słowian
    https://marucha.wordpress.com/2012/04/19/wstep-do-historii-slowian/

    Znaczenie terminu “Ruś” w okresie IX-XIII w.
    https://marucha.wordpress.com/2012/05/04/znaczenie-terminu-rus-w-okresie-ix-xiii-w/

    O Rusi słów kilka
    https://marucha.wordpress.com/2011/05/30/o-rusi-slow-kilka/

    Polska, Litwa, Letuwa, Ruś…
    https://marucha.wordpress.com/2011/08/13/polska-litwa-letuwa-rus/

    Wojny kozackie 1634-1682
    https://marucha.wordpress.com/2012/03/08/wojny-kozackie-1634-1682/

    O ruchach hajdamackich
    https://marucha.wordpress.com/2012/04/05/o-ruchach-hajdamackich/
    https://marucha.wordpress.com/2012/04/06/o-ruchach-hajdamackich-2/
    https://marucha.wordpress.com/2012/04/07/o-ruchach-hajdamackich-3/
    https://marucha.wordpress.com/2012/04/09/o-ruchach-hajdamackich-4/
    https://marucha.wordpress.com/2012/04/10/o-ruchach-hajdamackich-5/

    Sicz i hajdamacy
    https://marucha.wordpress.com/2012/04/11/sicz-i-hajdamacy-1
    https://marucha.wordpress.com/2012/04/12/sicz-i-hajdamacy-2/
    https://marucha.wordpress.com/2012/04/16/sicz-i-hajdamacy-3/
    https://marucha.wordpress.com/2012/04/17/sicz-i-hajdamacy-4/
    https://marucha.wordpress.com/2012/04/18/sicz-i-hajdamacy-5/

    Depolonizacja Kresów Południowo-Wschodnich
    https://marucha.wordpress.com/2012/05/08/depolonizacja-kresow-poludniowo-wschodnich/

    Zagłada kultury polskiej na Kresach Wschodnich
    https://marucha.wordpress.com/2012/05/05/zaglada-kultury-polskiej-na-kresach-wschodnich/

    Część II

    Na marginesie obrzędów tolerancyjnych
    https://marucha.wordpress.com/2012/05/26/na-marginesie-obrzedow-tolerancyjnych/

    W Sejmie 80 lat temu o ruskim ludzie
    https://marucha.wordpress.com/2012/04/21/w-sejmie-80-lat-temu-o-ruskim-ludzie/

    U źródeł koncepcji Wielkiej Ukrainy (1)
    https://marucha.wordpress.com/2012/04/13/u-zrodel-koncepcji-wielkiej-ukrainy-1/

    U źródeł koncepcji Wielkiej Ukrainy (2)
    https://marucha.wordpress.com/2012/04/14/u-zrodel-koncepcji-wielkiej-ukrainy-2/

    Jak powstał ukraiński integralny nacjonalizm
    https://marucha.wordpress.com/2012/05/07/jak-powstal-ukrainski-integralny-nacjonalizm/

    Ukraiński nacjonalizm a polska polityka wobec Ukrainy i Ukraińców
    https://marucha.wordpress.com/2012/04/25/ukrainski-nacjonalizm-a-polska-polityka-wobec-ukrainy-i-ukraincow/

    Co powinniśmy wiedzieć o nacjonalizmie ukraińskim
    https://marucha.wordpress.com/2012/04/24/co-powinnismy-wiedziec-o-nacjonalizmie-ukrainskim/

    O Polakach grekokatolikach
    https://marucha.wordpress.com/2012/04/19/o-polakach-grekokatolikach/

    Polacy grekokatolicy
    https://marucha.wordpress.com/2012/04/18/polacy-grekokatolicy/

    Pierwowzór zbrodni OUN-UPA z lat 1918-1919
    https://marucha.wordpress.com/2012/04/04/pierwowzor-zbrodni-oun-upa-z-lat-1918-1919/

    Mortui sunt ut liberi vivamus
    https://marucha.wordpress.com/2011/11/02/mortui-sunt-ut-liberi-vivamus/

    Duchowieństwo greckokatolickie a państwo polskie w świetle wydarzeń z 1930 r
    https://marucha.wordpress.com/2012/04/27/duchowienstwo-greckokatolickie-a-panstwo-polskie-w-swietle-wydarzen-z-1930-r/

    Sabotaż ukraiński i akcja pacyfikacyjna
    https://marucha.wordpress.com/2012/04/22/sabotaz-ukrainski-i-akcja-pacyfikacyjna/

    Antypolska działalność nacjonalistów ukraińskich w II RP
    https://marucha.wordpress.com/2012/04/23/antypolska-dzialalnosc-nacjonalistww-ukrainskich-w-ii-rp/

    Nacjonalizm ukraiński w cerkwi greckokatolickiej i jego praktyka dyskryminacji Polaków i polskości
    https://marucha.wordpress.com/2012/05/31/nacjonalizm-ukrainski-w-cerkwi-greckokatolickiej-i-jego-praktyka-dyskryminacji-polakow-i-polskosci/

    Rola Cerkwi w działalności OUN-UPA
    https://marucha.wordpress.com/2012/05/03/rola-cerkwi-w-dzialalnosci-oun-upa/

    Sutanna umoczona we krwi
    https://marucha.wordpress.com/2012/04/28/sutanna-umoczona-we-krwi/

    W XX wieku w Europie torturowano za wyznanie rzymskokatolickie
    https://marucha.wordpress.com/2012/05/02/w-xx-wieku-w-europie-torturowano-za-wyznanie-rzymskokatolickie/

    Polacy – grekokatolicy: ofiary wielkiej polityki
    https://marucha.wordpress.com/2012/05/01/polacy-grekokatolicy-ofiary-wielkiej-polityki/

    O arcybiskupie Szeptyckim – głos z drugiej strony
    https://marucha.wordpress.com/2012/04/27/o-arcybiskupie-szeptyckim-glos-z-drugiej-strony/

    Honory dla kolaboranta i kneblowanie prawdy
    https://marucha.wordpress.com/2012/05/09/honory-dla-kolaboranta/

    Jozafat Kocyłowski, biskup diecezji przemyskiej 1876-1947
    https://marucha.wordpress.com/2012/04/30/jozafat-kocylowski-biskup-diecezji-przemyskiej-1876-1947/

    Rusini – Zawsze Wierni Rzeczypospolitej Polskiej
    https://marucha.wordpress.com/2012/04/30/rusini-zawsze-wierni-rzeczypospolitej-polskiej/

    Akcja repolonizacyjna na terytoriach południowo-wschodnich Rzeczypospolitej w latach 1935-1939
    https://marucha.wordpress.com/2012/06/02/akcja-repolonizacyjna-na-terytoriach-poludniowo-wschodnich-rzeczypospolitej-w-latach-1935-1939/

    Stepan Bandera, kat narodu polskiego.
    https://marucha.wordpress.com/2012/05/10/stepan-bandera-kat-narodu-polskiego/

    Gorzka prawda – cień Bandery nad zbrodnią ludobójstwa
    https://marucha.wordpress.com/2012/05/01/gorzka-prawda-cien-bandery-nad-zbrodnia-ludobojstwa/

    Krótko o historii dywizji SS-Galizien
    https://marucha.wordpress.com/2012/04/21/krotko-o-historii-dywizji-ss-galizien/

    SS-Galizien i „Nasze Słowo”
    https://marucha.wordpress.com/2012/04/20/ss-galizien-i-„nasze-slowo/

    Część III

    Ukraino, pokochaj prawdę!
    https://marucha.wordpress.com/2012/04/15/ukraino-pokochaj-prawde/

    Ukraina prześladuje Rusinów z Rusi Zakarpackiej
    https://marucha.wordpress.com/2011/07/18/ukraina-przesladuje-rusinow-z-rusi-zakarpackiej/

    Przebaczanie bez upoważnienia
    https://marucha.wordpress.com/2012/05/06/przebaczanie-bez-upowaznienia/

    Nie było przełomu w Hucie Pieniackiej
    https://marucha.wordpress.com/2012/05/08/nie-bylo-przelomu-w-hucie-pieniackiej/

    Uniacki arcybiskup wychwala Banderę
    https://marucha.wordpress.com/2011/01/03/uniacki-arcybiskup-wychwala-bandere/

    W Lublinie wydano list otwarty do miast na Ukrainie
    https://marucha.wordpress.com/2012/04/10/w-lublinie-wydano-list-otwarty-do-miast-na-ukrainie/

    Z zamkniętymi oczami?
    https://marucha.wordpress.com/2012/03/16/z-zamknietymi-oczami/

    Ludobójstwo w oparach kłamstwa
    https://marucha.wordpress.com/2012/05/20/ludobojstwo-w-oparach-klamstwa/

    Zawiedzione nadzieje „pojednania”
    https://marucha.wordpress.com/2012/02/29/zawiedzione-nadzieje-„pojednania/

    Co pisze subwencjonowane przez polskiego podatnika “Nasze Słowo”
    https://marucha.wordpress.com/2012/05/15/co-pisze-subwencjonowane-przez-polskiego-podatnika-nasze-slowo/

    Ratujmy od zapomnienia polskie mogiły, nie tylko we Lwowie.
    https://marucha.wordpress.com/2012/05/07/ratujmy-od-zapomnienia-polskie-mogily-nie-tylko-we-lwowie/

    Polskość na 26 metrach
    https://marucha.wordpress.com/2012/05/24/polskosc-na-26-metrach/

    Bezdomni Polacy na Ukrainie
    https://marucha.wordpress.com/2012/05/03/bezdomni-polacy-na-ukrainie/

    IPN nie chce ścigać banderowców
    https://marucha.wordpress.com/2012/05/16/ipn-nie-chce-scigac-banderowcow/

    Lude wtykajte, Jarema ide!
    https://marucha.wordpress.com/2012/03/07/lude-wtykajte-jarema-ide/

    WO “Swoboda”. Nie odrobione lekcje historii (Cześć 1)
    https://marucha.wordpress.com/2012/02/22/wo-swoboda-nie-odrobione-lekcje-historii-czesc-1/

    WO “Swoboda”. Nie odrobione lekcje historii (Część 2)
    https://marucha.wordpress.com/2012/02/23/wo-swoboda-nie-odrobione-lekcje-historii-czesc-2/

    Dlaczego nikt nie protestuje przeciwko kultowi Bandery na Ukrainie?
    https://marucha.wordpress.com/2012/01/15/dlaczego-nikt-nie-protestuje-przeciwko-kultowi-bandery-na-ukrainie/

    Gdzie są teraz ci wszyscy „intelektualiści”?
    https://marucha.wordpress.com/2012/01/09/gdzie-sa-teraz-ci-wszyscy-„intelektualisci/

    Kłamstwo kłamstwem poparte
    https://marucha.wordpress.com/2011/07/09/klamstwo-klamstwem-poparte/

    Pożoga wzbiera
    https://marucha.wordpress.com/2011/06/21/pozoga-wzbiera/

    Oświadczenie kibiców Pogoni Lwów
    https://marucha.wordpress.com/2010/09/07/oswiadczenie-kibicow-pogoni-lwow/

    Fałszowanie prawdy o ludobójstwie OUN – UPA w niektórych dziennikach w Polsce
    https://marucha.wordpress.com/2010/08/05/falszowanie-prawdy-o-ludobojstwie-oun-upa-w-niektorych-dziennikach-w-polsce/

    Nie tędy droga, panowie z „Naszego Słowa”
    https://marucha.wordpress.com/2011/11/23/nie-tedy-droga-panowie-z-„naszego-slowa/

    Zbrodnie Ukraińców wychodzą wciąż na jaw. Odnaleziono kolejną masową mogiłę Polaków.
    https://marucha.wordpress.com/2011/07/11/zbrodnie-ukraincow-wychodza-wciaz-na-jaw-odnaleziono-kolejna-masowa-mogile-polakow/

    Ostrówki na Wołyniu: “Nieznani sprawcy” zniszczyli pomnik ku czci ofiar ludobójstwa UPA
    https://marucha.wordpress.com/2012/05/02/ostrowki-na-wolyniu-zniszczenie-pomnik/

    Ostrówki: Zbrodnia i pojednanie
    https://marucha.wordpress.com/2012/05/05/ostrowki-zbrodnia-i-pojednanie/

    Skandal we Lwowie
    https://marucha.wordpress.com/2011/07/13/skandal-we-lwowie/

    O prawdę i pamięć – rozmowa z płk. Janem Niewińskim, przewodniczącym Kresowego Ruchu Patriotycznego
    https://marucha.wordpress.com/2011/10/04/o-prawde-i-pamiec-–-rozmowa-z-plk-janem-niewinskim-przewodniczacym-kresowego-ruchu-patriotycznego/

    Wołyń 1943 – wciąż trzeba domagać się prawdy
    https://marucha.wordpress.com/2011/07/13/wolyn-1943-–-wciaz-trzeba-domagac-sie-prawdy/

    Propagandowa ofensywa spadkobierców UPA
    https://marucha.wordpress.com/2010/10/11/propagandowa-ofensywa-spadkobiercow-upa/

    Kowal i Czech oraz inni poplecznicy nacjonalistów
    https://marucha.wordpress.com/2010/06/05/kowal-i-czech-oraz-inni-poplecznicy-nacjonalistow/

    Nowy patriotyczny czyn pana Prezydenta
    https://marucha.wordpress.com/2009/12/03/nowy-patriotyczny-czyn-pana-prezydenta/

    UPA to nie partyzanci, to bandyci
    https://marucha.wordpress.com/2011/02/17/upa-to-nie-partyzanci-to-bandyci/

    STRONY ZEWNĘTRZNE

    Ludobójstwa i wygnania na Kresach
    http://www.kki.pl/piojar/polemiki/holocaust/polemiki1.html

    Kresy Wschodnie
    http://www.kki.pl/pioinf/przemysl/dzieje/rus/rus.html

  6. JO said

    Panie Piotrze X – dziekujemy

  7. Piotrx said

    Re 6: I ja dziękuję Panie JO

    Panie Gajowy moja prosba o usuniecie ukośnika ( / ) we wpisie nr 5 na początku drugiej linii adresu (link) w sekcji „Sicz i hajdamacy”

    …………….
    Sicz i hajdamacy
    https://marucha.wordpress.com/2012/04/11/sicz-i-hajdamacy-1
    /https://marucha.wordpress.com/2012/04/12/sicz-i-hajdamacy-2/

    OK – admin

  8. Piotrx said

    Re 7: Dziekuje Panie Gajowy za korektę

Sorry, the comment form is closed at this time.