Dziennik gajowego Maruchy

"Blogi internetowe zagrażają demokracji" – Barack Obama

  • The rainbow symbolizes the Covenant with God, not sodomy Tęcza to symbol Przymierza z Bogiem, a nie sodomii


    Prócz wstrętu budzi jeszcze we mnie gniew fałszywy i nikczemny stosunek Żydów do zagadnień narodowych. Naród ten, narzekający na szowinizm innych ludów, jest sam najbardziej szowinistycznym narodem świata. Żydzi, którzy skarżą się na brak tolerancji u innych, są najmniej tolerancyjni. Naród, który krzyczy o nienawiści, jaką budzi, sam potrafi najsilniej nienawidzić.
    Antoni Słonimski, poeta żydowski

    Dla Polaków [śmierć] to była po prostu kwestia biologiczna, naturalna... śmierć, jak śmierć... A dla Żydów to była tragedia, to było dramatyczne doświadczenie, to była metafizyka, to było spotkanie z Najwyższym
    Prof. Barbara Engelking-Boni, kierownik Centrum Badań nad Zagładą Żydów, TVN 24 "Kropka nad i " 09.02.2011

    Państwo Polskie jest opanowane od wewnątrz przez groźną, obcą strukturę, która toczy go, niczym rak, niczym demon który opętał duszę człowieka. I choć na zewnatrz jest to z pozoru ten sam człowiek, po jego czynach widzimy, że kieruje nim jakaś ukryta siła.
    Z każdym dniem rośnie liczba tych, których musisz całować w dupę, aby nie być skazanym za zbrodnię nienawiści.
    Pod tą żółto-błękitną flagą maszerowali żołnierze UPA. To są kolory naszej wolności i niezależności.
    Petro Poroszenko, wpis na Twiterze z okazji Dnia Zwycięstwa, 22 sierpnia 2014
  • Kategorie

  • Archiwum artykułów

  • Kanały RSS na FeedBucket

    Artykuły
    Komentarze
    Po wejściu na żądaną stronę dobrze jest ją odświeżyć

  • Wyszukiwarka artykułów

  • Najnowsze komentarze

    Wandaluzja.pl o W rocznicę utworzenia Narodowy…
    Olo o Prof. Horban orbituje. Jego zd…
    podczaszy o Wolne tematy (63 – …
    JW o Prof. Horban orbituje. Jego zd…
    podczaszy o Wolne tematy (63 – …
    NC o Prof. Horban orbituje. Jego zd…
    Piskorz o W rocznicę utworzenia Narodowy…
    Jacek o Prof. Horban orbituje. Jego zd…
    walthemar o Prof. Horban orbituje. Jego zd…
    Dziadzius o Wybór sofisty. Ochrona zdrowia…
    NyndrO o Prof. Horban orbituje. Jego zd…
    NyndrO o Unia blokuje Węgrom wypłatę pi…
    UZA o Nadmiarowe zgony
    NyndrO o Nie żyje Jerzy Targalski
    Peryskop o Wolne tematy (63 – …
  • Najnowsze artykuły

  • Najpopularniejsze wpisy

  • Wprowadź swój adres email

    Dołącz do 554 obserwujących.

Cuda w religii “holokaustu”

Posted by Marucha w dniu 2013-10-24 (Czwartek)

Jak w każdej fałszywej religii, holocaustyzm również posiada swoje „pseudocuda”. Mosze Peer, mając jedenaście lat, w czasie swojego pobytu w Bergen-Belsen przynajmniej sześć razy znalazł się w komorze gazowej. Był za każdym razem świadkiem śmierci innych Żydów, którzy ginęli w straszliwych męczarniach (montrealska „The Gazette” z 5 VIII 1993); sam z komory gazowej wychodził bez szwanku.
[Zob. też: https://marucha.wordpress.com/2010/03/10/czlowiek-ktory-szesciokrotnie...]

Arnold Friedman, świadek w procesie Ernsta Zündela, zeznał, że po kolorze dymu z krematoryjnego komina rozpoznawał, jacy Żydzi są paleni. Jeśli kolor dymu był niebieski, wtedy palono Żydów węgierskich, jeśli zielony – Żydów polskich („The Globe and Mail”, 12 I 1985, s. 1–2.)

Wyjątkowym „cudo-twórcą” jest jednak Elie Wiesel, którego książki roją się od zdarzeń sprzecznych z logiką i zwykle obowiązującymi prawami fizyki. W książce Bóg po Oświęcimiu (s. 41) przytacza wspomnienie J. Wiernika o tym, że w Treblince stłaczano 450 do 500 ludzi w 4-metrowej (!) komorze gazowej; w Słowach obcego (Paryż 1982, s. 86) opisując mord w Babim Jarze, w czasie którego ciała zabitych hitlerowcy zakopali w olbrzymich dołach, pisze: później dowiedziałem się od jednego ze świadków, że miesiąc za miesiącem ziemia nie przestawała drżeć i od czasu do czasu, wytryskiwały z niej gejzery krwi.

Ten sam Wiesel – papież “holokaustu” – pisze (Pieśń umarłych): W oddali ogromne kominy fabryczne wypluwały czerwone i żółte snopy ognia, które wznosiły się ku bezksiężycowemu niebu, jak gdyby chciały je podpalić. Piece, ogień, płomienie pojawiają się bardzo często w relacjach z Oświęcimia i innych obozów (nie trzeba tu dodawać, że słupy ognia bijące z kominów krematoryjnych są elementem apokaliptycznej wizji poetyckiej, gdyż rozpatrywane z czysto technicznego punktu widzenia, zjawisko to nie mogło mieć miejsca).

I na koniec cymesik.

Wedle tradycji, w XVIII wieku wielki chaldycki nauczyciel Elimelech z Leżajska i jego brat Zusia podróżowali przez rok z miasta do miasta, usiłując zbliżyć Żydów do Boga (…) Pewnego popołudnia wyczerpani i głodni przybyli do niewielkiego miasteczka. Chociaż byli głodni, nie mogli jeść, chociaż byli wyczerpani, nie mogli spać. Odczuwali coś, czego nigdy przedtem nie zaznali. Ogarnęło ich uczucie niewymownego lęku. Przejmowała ich straszliwa bojaźń. Ogarniał ich najgłębszy smutek. W środku nocy opuścili miasto i już nigdy do niego nie wrócili (Janusz Poniewierski, Krzyże w Brzezince, Tygodnik Powszechny, 1996 nr 30).

Chyba nie muszę dodawać, że tym miastem był… Oświęcim.

Katon Najmłodszy
Za http://www.nacjonalista.pl/

Komentarzy 18 do “Cuda w religii “holokaustu””

  1. Fran SA said

    Mnie najbardziej meczy fakt, ze na trupach ofiar oswiecimskich tancuja czciciele zlotego cielca i zbijaja fortuny.
    A jeszcze bardziej mnie wnerwiaja neokatechumeni, ktorzy podaja sie za katolikow i bezczeszcza pamiec pomordowanych… ale nie katolikow. .
    Przeciez to jawne swietokradztwo!!.
    Ja nie mam slow, a nie chce uzywac tych, co znam na okreslenie kolejnej zbrodni na Polakach.

    http://wakeupfromyourslumber.com/blog/fester/holocaustian-symphony-homage-talmudic-fathers-faith

  2. Fran SA said

    Raport Czerwonego Krzyza:

    A Factual Appraisal Of
    The ‚Holocaust’
    By The Red Cross
    The Jews And The Concentration Camps:
    No Evidence Of Genocide

    12-12-5

    A Factual Appraisal Of The ‚Holocaust’ By The Red Cross

    The Jews And The Concentration Camps:
    No Evidence Of Genocide

    There is one survey of the Jewish question in Europe during World War Two and the conditions of Germany’s concentration camps which is almost unique in its honesty and objectivity, the three-volume Report of the International Committee of the Red Cross on its Activities during the Second World War, Geneva, 1948.

    This comprehensive account from an entirely neutral source incorporated and expanded the findings of two previous works: Documents sur l’activité du CICR en faveur des civils détenus dans les camps de concentration en Allemagne 1939-1945 (Geneva, 1946), and Inter Arma Caritas: the Work of the ICRC during the Second World War (Geneva, 1947). The team of authors, headed by Frédéric Siordet, explained in the opening pages of the Report that their object, in the tradition of the Red Cross, had been strict political neutrality, and herein lies its great value.

    The ICRC successfully applied the 1929 Geneva military convention in order to gain access to civilian internees held in Central and Western Europe by the Germany authorities. By contrast, the ICRC was unable to gain any access to the Soviet Union, which had failed to ratify the Convention. The millions of civilian and military internees held in the USSR, whose conditions were known to be by far the worst, were completely cut off from any international contact or supervision.

    The Red Cross Report is of value in that it first clarifies the legitimate circumstances under which Jews were detained in concentration camps, i.e. as enemy aliens. In describing the two categories of civilian internees, the Report distinguishes the second type as „Civilians deported on administrative grounds (in German, „Schutzhäftlinge”), who were arrested for political or racial motives because their presence was considered a danger to the State or the occupation forces” (Vol. 111, p. 73). These persons, it continues, „were placed on the same footing as persons arrested or imprisoned under common law for security reasons.” (P.74).

    The Report admits that the Germans were at first reluctant to permit supervision by the Red Cross of people detained on grounds relating to security, but by the latter part of 1942, the ICRC obtained important concessions from Germany. They were permitted to distribute food parcels to major concentration camps in Germany from August 1942, and „from February 1943 onwards this concession was extended to all other camps and prisons” (Vol. 111, p. 78). The ICRC soon established contact with camp commandants and launched a food relief programme which continued to function until the last months of 1945, letters of thanks for which came pouring in from Jewish internees.

    Red Cross Recipients Were Jews

    The Report states that „As many as 9,000 parcels were packed daily. >From the autumn of 1943 until May 1945, about 1,112,000 parcels with a total weight of 4,500 tons were sent off to the concentration camps” (Vol. III, p. 80). In addition to food, these contained clothing and pharmaceutical supplies. „Parcels were sent to Dachau, Buchenwald, Sangerhausen, Sachsenhausen, Oranienburg, Flossenburg, Landsberg-am-Lech, Flöha, Ravensbrück, Hamburg-Neuengamme, Mauthausen, Theresienstadt, Auschwitz, Bergen-Belsen, to camps near Vienna and in Central and Southern Germany. The principal recipients were Belgians, Dutch, French, Greeks, Italians, Norwegians, Poles and stateless Jews” (Vol. III, p. 83).

    In the course of the war, „The Committee was in a position to transfer and distribute in the form of relief supplies over twenty million Swiss francs collected by Jewish welfare organisations throughout the world, in particular by the American Joint Distribution Committee of New York” (Vol. I, p. 644). This latter organisation was permitted by the German Government to maintain offices in Berlin until the American entry into the war. The ICRC complained that obstruction of their vast relief operation for Jewish internees came not from the Germans but from the tight Allied blockade of Europe. Most of their purchases of relief food were made in Rumania, Hungary and Slovakia.

    The ICRC had special praise for the liberal conditions which prevailed at Theresienstadt up to the time of their last visits there in April 1945. This camp, „where there were about 40,000 Jews deported from various countries was a relatively privileged ghetto” (Vol. III, p. 75). According to the Report, „‚The Committee’s delegates were able to visit the camp at Theresienstadt (Terezin) which was used exclusively for Jews and was governed by special conditions. From information gathered by the Committee, this camp had been started as an experiment by certain leaders of the Reich … These men wished to give the Jews the means of setting up a communal life in a town under their own administration and possessing almost complete autonomy. . . two delegates were able to visit the camp on April 6th, 1945. They confirmed the favourable impression gained on the first visit” (Vol. I, p . 642).

    The ICRC also had praise for the regime of Ion Antonescu of Fascist Rumania where the Committee was able to extend special relief to 183,000 Rumanian Jews until the time of the Soviet occupation. The aid then ceased, and the ICRC complained bitterly that it never succeeded „in sending anything whatsoever to Russia” (Vol. II, p. 62). The same situation applied to many of the German camps after their „liberation” by the Russians. The ICRC received a voluminous flow of mail from Auschwitz until the period of the Soviet occupation, when many of the internees were evacuated westward. But the efforts of the Red Cross to send relief to internees remaining at Auschwitz under Soviet control were futile. However, food parcels continued to be sent to former Auschwitz inmates transferred west to such camps as Buchenwald and Oranienburg.

    No Evidence Of Genocide

    One of the most important aspects of the Red Cross Report is that it clarifies the true cause of those deaths that undoubtedly occurred in the camps toward the end of the war. Says the Report: „In the chaotic condition of Germany after the invasion during the final months of the war, the camps received no food supplies at all and starvation claimed an increasing number of victims. Itself alarmed by this situation, the German Government at last informed the ICRC on February 1st, 1945 … In March 1945, discussions between the President of the ICRC and General of the S.S. Kaltenbrunner gave even more decisive results. Relief could henceforth be distributed by the ICRC, and one delegate was authorised to stay in each camp …” (Vol. III, p. 83).

    Clearly, the German authorities were at pains to relieve the dire situation as far as they were able. The Red Cross are quite explicit in stating that food supplies ceased at this time due to the Allied bombing of German transportation, and in the interests of interned Jews they had protested on March 15th, 1944 against „the barbarous aerial warfare of the Allies” (Inter Arma Caritas, p. 78). By October 2nd, 1944, the ICRC warned the German Foreign Office of the impending collapse of the German transportation system, declaring that starvation conditions for people throughout Germany were becoming inevitable.

    In dealing with this comprehensive, three-volume Report, it is important to stress that the delegates of the International Red Cross found no evidence whatever at the camps in Axis occupied Europe of a deliberate policy to exterminate the Jews. In all its 1,600 pages the Report does not even mention such a thing as a gas chamber. It admits that Jews, like many other wartime nationalities, suffered rigours and privations, but its complete silence on the subject of planned extermination is ample refutation of the Six Million legend. Like the Vatican representatives with whom they worked, the Red Cross found itself unable to indulge in the irresponsible charges of genocide which had become the order of the day. So far as the genuine mortality rate is concerned, the Report points out that most of the Jewish doctors from the camps were being used to combat typhus on the eastern front, so that they were unavailable when the typhus epidemics of 1945 broke out in the camps (Vol. I, p. 204 ff) – Incidentally, it is frequently claimed that mass executions were carried out in gas chambers cunningly disguised as shower facilities. Again the Report makes nonsense of this allegation. „Not only the washing places, but installations for baths, showers and laundry were inspected by the delegates. They had often to take action to have fixtures made less primitive, and to get them repaired or enlarged” (Vol. III, p. 594).

    Not All Were Interned
    Volume III of the Red Cross Report, Chapter 3 (I. Jewish Civilian Population) deals with the „aid given to the Jewish section of the free population,” and this chapter makes it quite plain that by no means all of the European Jews were placed in internment camps, but remained, subject to certain restrictions, as part of the free civilian population. This conflicts directly with the „thoroughness” of the supposed „extermination programme”, and with the claim in the forged Höss memoirs that Eichmann was obsessed with seizing „every single Jew he could lay his hands on.”

    In Slovakia, for example, where Eichmann’s assistant Dieter Wisliceny was in charge, the Report states that „A large proportion of the Jewish minority had permission to stay in the country, and at certain periods Slovakia was looked upon as a comparative haven of refuge for Jews, especially for those coming from Poland. Those who remained in Slovakia seem to have been in comparative safety until the end of August 1944, when a rising against the German forces took place. While it is true that the law of May 15th, 1942 had brought about the internment of several thousand Jews, these people were held in camps where the conditions of food and lodging were tolerable, and where the internees were allowed to do paid work on terms almost equal to those of the free labour market” (Vol. I, p. 646).

    Not only did large numbers of the three million or so European Jews avoid internment altogether, but the emigration of Jews continued throughout the war, generally by way of Hungary, Rumania and Turkey. Ironically, post-war Jewish emigration from German-occupied territories was also facilitated by the Reich, as in the case of the Polish Jews who had escaped to France before its occupation. „The Jews from Poland who, whilst in France, had obtained entrance permits to the United States were held to be American citizens by the German occupying authorities, who further agreed to recognize the validity of about three thousand passports issued to Jews by the consulates of South American countries” (Vol. I, p. 645).

    As future U.S. citizens, these Jews were held at the Vittel camp in southern France for American aliens. The emigration of European Jews from Hungary in particular proceeded during the war unhindered by the German authorities. „Until March 1944,” says the. Red Cross Report, „Jews who had the privilege of visas for Palestine were free to leave Hungary” (Vol. I, p. 648). Even after the replacement of the Horthy Government in 1944 (following its attempted armistice with the Soviet Union) with a government more dependent on German authority, the emigration of Jews continued.

    The Committee secured the pledges of both Britain and the United States „to give support by every means to the emigration of Jews from Hungary,” and from the U.S. Government the ICRC received a message stating that „The Government of the United States … now specifically repeats its assurance that arrangements will be made by it for the care of all Jews who in the present circumstances are allowed to leave” (Vol. I, p . 649).

    Biedermann agreed that in the nineteen instances that „Did Six Million Really Die?” quoted from the Report of the International Committee of the Red Cross on its Activities during the Second World War and Inter Arma Caritas (this includes the above material), it did so accurately.

    A quote from Charles Biedermann (a delegate of the International Committee of the Red Cross and Director of the Red Cross’ International Tracing Service) under oath at the Zündel Trial (February 9, 10, 11 and 12, 1988).

    The above is chapter nine from the book „Did Six Million Really Die?”

    For the entire book „Did Six Million Really Die?”, click here.
    http://www.vancouver.indymedia.org/news/2004/03/122056.php

    Comment
    From ‚Interesting’

    From the above account, it would appear that those in charge of the barbarous Allied civilian bombing of Germany, thus attacking the civilian infrastructure (which is a war crime), are primarily responsible for the murder of hundreds of thousands of gays, gypsies, political dissidents, Jews, etc. in the concentration camps of wartime Germany due to disease and starvation.

  3. Marcin said

    Co do ostatniego „cymesiku”,żeby tak wszyscy żydzi w Polsce w każdym miejscu, w każdym mieście, miasteczku i w każdej wsi czuli to samo to problem antysemityzmu sam by się rozwiązał. Ach, pobożne życzenia.

  4. Reblogged this on ZYGFRYD GDECZYK.

  5. Ratz Singer said

    W wywiadzie, który pojawił się na stronie internetowej dystryktu, możemy się wreszcie dowiedzieć, za co tak naprawdę usunięto J. Eks. Ryszarda Williamsona z Bractwa Kapłańskiego Św. Piusa X. Oto interesujący nas fragment:

    https://pelagiusasturiensis.wordpress.com/2013/10/23/za-co-tak-naprawde-wylecial-bp-williamson/

    Pewien czytelnik zapytał mnie o mój ostatni proces i skazanie za „negację Holokaustu” 16 stycznia przez Sąd Rejonowy w Ratyzbonie w południowych Niemczech. Czytelnicy będą pamiętać, że moje pierwotne wykroczenie miało miejsce 1 listopada 2008 i polegało na tym, że powiedziałem szwedzkiemu dziennikarzowi dla szwedzkiej telewizji w zaciszu zakrystii niemieckiego seminarium Bractwa Św. Piusa X, ale na niemieckiej ziemi, że uważam, że ani „sześć milionów Żydów” nie zginęło pod rządami Hitlera podczas II Wojny Światowej, ani że ani jeden Żyd nie zginął w „komorze gazowej”.

    Otóż, nie tylko to, co jest znane jako „Holokaust” służy jako świecka religia Nowego Porządku Światowego (Auschwitz zastępuje Kalwarię, komory gazowe zastępują Krzyż Naszego Pana, a Sześć Milionów gra rolę Zbawiciela)

    https://komentarzeeleison.wordpress.com/2013/07/12/komentarz-eleison-ccxci-291/

  6. XYZ said

    Panie Fran SA, daj Pan spokój z tym angielskim, to jest polska strona!

  7. Fran SA said

    Ad.5
    XYZ
    A teraz lepiej?

    http://whatreallyhappened.com/IMAGES/GazaHolo/index.html

  8. pokolenie JPII said

    In 2009, a comment appeared in the Angelus from Bishop Fellay that the Jews are “our elder brothers”

    Bp Fellay powtórzył hasło kościoła soboro-wojtyliańskiego, że żydzi sa starszymi braćmi katolików

    https://traditionalcatholicremnant.wordpress.com/2013/08/08/the-judaizing-of-the-angelus-press/

  9. Plausi said

    Wiedza o holokauście jest znikoma

    Nie wiemy do dziś kto go wykonał ?

    Nie wiemy za czyją sprawą do niego doszło i dlaczego otrzymał tę nazwę ?

    Nie wiemy jakie wzorce ma holokaust ?

  10. akej said

    Jak w Yankesowie forumowicze dyskutuja t.zw. holokaust, to zwykle pisza Holokau$t …

  11. zenek z profila said

    -6
    Panie Fran SA Czy to są prawdziwe zdjęcia czy jakiś fotomontarz?. Bo w pale się nie mieści żeby nasi starsi bracia we wierze tak postępowali.

  12. Juliusz Prawdzic-Tell said

    Asz mówił: „W Jędrzejowie było getto z 6 tysiącami Żydów, i przez całą okupację nie zginął tam ANI JEDEN ŻYD – bo nie było Listy Komunistycznej.” Najciekawsze – i może nawet Najważniejsze – było zamordowanie TUŻ PRZED WYZWOLENIEM Czerniakowa, prezesa gminy żydowskiej w Łodzi. Wiadomo było bowiem, że Czerniakow stanie przed sądem za KOLABORACJĘ, czego komuniści chcieli uniknąć za WSZELKĄ CENĘ – wobec czego komando Mścicieli zamordowało go przed wkroczeniem Armii Czerwonej.
    Kolaboracja Czernikowa polegała zaś na podaniu na Gestapo listy komunistów łódzkich, za co Himmler przyjechał mu Podziękować OSOBIŚCIE.

  13. NyndrO said

  14. Rysio said

    XYZ – Fran SA się podnieca bo nauczył się copy – paste.

    🙂

    Umieszczanie linków jest oczywiście sporo trudniejsze i zajmie Fran SA jeszcze sporo czasu zanim je opanuje.

    🙂 🙂 🙂

  15. Gość said

    Re 10
    Panie Rysiu,
    a ten komentarz po co Pan wkleił?

  16. Boydar said

    Pan Rysio marzy o karierze dróżnika :-).

  17. Fran SA said

    Ad.10
    Rysio
    Pozwole sobie rozczarowac pana Rysia. Otoz umiem tylko ‚copy’. ‚Paste’ jeszcze mi nie wchodzi do glowy.
    A gdy chodzi o umieszczanie linkow, to codzien czekam na listonosza -oni teraz maja mniej listow do roznoszenia- i pan listonosz mi wkleja linki. Ja mu za to … zapalam papierosa.

  18. Gdyby ktoś jeszcze nie wiedział, a był ciekaw: „Za co tak naprawdę wyleciał bp Williamson, czyli FSSPX na usługach światowego syjonizmu”:
    Mówiąc o „antysemityźmie”, „tak bp Williamson, jak x. Florian Abrahamowicz zostali właściwie usunięci z naszego Bractwa z powodu niektórych swoich poglądów nie do pogodzenia z powołaniem Bractwa. Ich twierdzenia w żaden sposób nie odpowiadają oficjalnej myśli Bractwa Św. Piusa X.”
    http://pelagiusasturiensis.wordpress.com/2013/10/23/za-co-tak-naprawde-wylecial-bp-williamson/

Sorry, the comment form is closed at this time.