Dziennik gajowego Maruchy

"Blogi internetowe zagrażają demokracji" – Barack Obama

Celem tzw. „rekonstrukcji” może być przykrycie największej w historii afery korupcyjnej w kręgach władzy

Posted by Marucha w dniu 2013-11-21 (Czwartek)

Głównym celem „rekonstrukcji” rządu Tuska może być medialne przykrycie gigantycznej afery korupcyjnej w MSWiA, GUS i MSZ. CBA stawia sprawę jasno: „To największa afera łapówkarska w historii Polski”. Tymczasem uwaga większości mediów skupiona jest na decyzjach Donalda Tuska, które dla zwykłych ludzi i tak nie będą miały żadnego znaczenia.

Afera korupcyjna dotycząca ustawienia i korupcji przy publicznych przetargach zatacza coraz większe kręgi. Do wczorajszych 18 zatrzymanych osób, dziś dołączyły dwie kolejne. Łącznie przeszukano już 48 różnych firm i mieszkań, w tym również siedzibę powiązanej z politykami Platformy Obywatelskiej spółki CAM Media.

Tymczasem media prawie sto procent swojego czasu antenowego i miejsca na łamach poświęcają tematowi rekonstrukcji rządu Donalda Tuska. Naturalnym w takich okolicznościach jest pytanie – dlaczego pełzająca od kilkunastu miesięcy karuzela na stanowiskach w rządzie wystrzeliła akurat dziś, kiedy na jaw wychodzą zatrważające informacje o patologiach przy publicznych przetargach, które uderzają w obóz władzy?

http://niewygodne.info.pl

Komentarze 3 do “Celem tzw. „rekonstrukcji” może być przykrycie największej w historii afery korupcyjnej w kręgach władzy”

  1. jowram said

    Ta ostatnia afera nie może ujść płazem czyli rozpuścić się poprzez ukręcenie łba sprawie na etapie śledztwa

    TU SĄ POTRZEBNE NIE RUCHY PARTII CZY INNYCH JAWNYCH ZWIĄZKÓW ZŻESZEŃ TU SĄ JUŻ POTRZEBNE AKCJE MAŁYCH MOBILNYCH DORAŹNIE TWORZONYCH KOMAND 3 -5 OSÓB BEZ POWIAZAŃ MIEDZY SOBĄ

    TYPU TAKIEGO

    BO TO JEST WOJNA !!

  2. überaleks said

    ~Ustawowa kara śmierci dla urzędników : Ustawa z dnia 18 marca 1921 roku o zwalczaniu przestępstw z chęci zysku, popełnionych przez urzędników.

    (Dz. U. Nr 30 poz. 177)

    Art. 1. Urzędnik, winny popełnienia w związku z urzędowaniem i z pogwałceniem obowiązków urzędowych i służbowych:
    1.kradzieży lub przywłaszczenia (sprzeniewierzenia), albo udziału w tychże (art. 51 k. k. ros. Z r. 1903, § 5 austr. u. k. z r. 1852, §§ 47 – 49 niem. k. k. z r. 1871), jeśli mienie skradzione lub przywłaszczone (sprzeniewierzone) było mu dostępne lub powierzone z powodu służby lub stanowiska służbowego;

    2.oszustwa lub udziału w niem (art. 51 k. k. ros. Z r. 1903, § 5 austr. u. k. z r. 1852, §§ 47 – 49 niem. k. k. z r. 1871), jeśli oszustwo popełniono w ten sposób, że winny w zamiarze osiągnięcia dla siebie lub osoby trzeciej nieprawnej korzyści majątkowej wyrządził innemu szkodę majątkową przez wprowadzenie w błąd lub utrzymywanie w błędzie za pomocą przedstawienia okoliczności fałszywych, albo przekręcania lub ukrywania prawdziwych – będzie karany śmiercią przez rozstrzelanie.

    Art. 2. Urzędnik, winny:
    1.przyjęcia bądź podarunku lub innej korzyści majątkowej, bądź obietnicy takiego podarunku lub innej korzyści majątkowej, danych w zamiarze skłonienia go do pogwałcenia obowiązków urzędowych lub służbowych, albo żądania takiego podarunku lub korzyści majątkowej;

    2.innego przestępstwa służbowego, popełnionego z chęci zysku i z pogwałceniem obowiązków urzędowych lub służbowych w b. dzielnicach rosyjskiej i pruskiej, a w b. dzielnicy austriackiej nadużycia władzy urzędowej, popełnionego z chęci zysku
    – będzie karany śmiercią przez rozstrzelanie.

    Art. 3. Urzędnik winny przyjęcia w związku z rozstrzyganiem spraw urzędowych lub służbowych bądź podarunku lub innej korzyści majątkowej, bądź obietnicy takiego podarunku lub korzyści majątkowej, danych be zamiaru skłonienia go do pogwałcenia obowiązków urzędowych lub służbowych, albo żądania takiego podarunku lub korzyści majątkowej, ulegnie karze ciężkiego więzienia (domu karnego) od lat 4 do 15.

    Art. 4. Winny udziału w przestępstwach, przewidzianych a art. 1 i w ust. 2 art. 2 tej ustawy, o ile udział taki nie pociąga za sobą kary surowszej w myśl art. 1, będzie karany ciężkim więzieniem (domem karnym) od 4 do 15 lat; jeśli zaś winny dopuszcza się takiego przestępstwa zawodowo – będzie karany śmiercią przez rozstrzelanie.

    Art. 5. Kto osobiście lub za pośrednictwem osób trzecich,chociażby bezskutecznie, skłania urzędnika za pomocą podarunku, bądź innej korzyści majątkowej, bądź obietnicy tychże do pogwałcenia obowiązków urzędowych lub służbowych, lub dopuszcza się udziału w przestępstwie, przewidzianem w ust. 1 art. 2 niniejszej ustawy – będzie karany ciężkim więzieniem (domem karnym) od 4 do 15 lat; jeśli zaś winny dopuszcza się takiego przestępstwa zawodowo – będzie krany śmiercią przez rozstrzelanie.
    Kto osobiście lub za pośrednictwem osób trzecich,chociażby bezskutecznie, skłania urzędnika do przestępstwa, przewidzianego w art. 3 niniejszej ustawy, lub w tem ostatniem przestępstwie dopuszcza się udziału, będzie karany więzieniem (w b. dzielnicy austriackiej – ścisłym aresztem) od 1 miesiąca do 1 roku.
    Jednak będzie wolny od kary ten, kto przyczyni się do wykrycia lub udowodnienia dokonanego przekupienia, zanim władza, powołana do ścigania, dowie się o jego czynie.

    Art. 6. Przepisy ustaw karnych dzielnicowych o prawie nadzwyczajnego łagodzenia lub zamiany kary nie stosują się do przestępstw, przewidzianych w niniejszej ustawie; wszakże w wypadkach mniejszej wagi lub w razie uznania okoliczności łagodzących sad wymierzy za przestępstwa, przewidziane w art. 1 – 5 ustawy niniejszej, w miejsce kary śmierci, karę ciężkiego więzienia (domu karnego) od lat 4 do 15, karę zaś ciężkiego więzienia (domu karnego) od lat 4 do 15 wyznaczy w rozmiarze od 1 roku do 4
    lat.

    Art. 7. Przestępstwa, wymienione w art. 1 – 4 i cz. 1 art. 5 niniejszej ustawy, uważane będą za zbrodnie; przestępstwo, przewidziane w cz. 2 art. 5 za występek.
    Usiłowanie będzie karane na równi z dokonaniem.
    Karom za udział, przewidzianym w art. 4 i 5 niniejszej ustawy, ulegają również osoby, nie będące urzędnikami.

    Art. 8. W wypadku przestępstw, przewidzianych w art. 2, 3 i 5 niniejszej ustawy, należy otrzymany podarunek lub wartość tegoż uznać za przepadłe na rzecz Skarbu Państwa.
    Art. 9. Urzędnikiem w rozumieniu ustawy jest ten, kogo odpowiednia ustawa karna w chwili popełnienia przestępstwa za urzędnika uważa (art. 636 cz. 4 k. k. ros. Z r. 1903, § 101 austr. u. k. z r. 1852 i § 359 niem. k. k. z r. 1871).

    Art. 10. Ustawa niniejsza nie stosuje się do osób, które w chwili popełnienia przestępstwa nie ukończyły lat 21; nie dotyczy to przestępstwa, przewidzianego w cz. 2 art. 5 ustawy niniejszej.

    Art. 11. Przepisy ustawy niniejszej nie stosują się do udziału, przewidzianego w § 49a niem. k. k. z r. 1871, tudzież do wypadków, przewidzianych z art. 151 cz. 3 k. k. ros. Z r. 1903 i w § 9 austr. u. k. z r. 1852).

    Art. 12. Przepisy szczególne ustaw karnych, stanowiące o karach łagodniejszych lub o bezkarności kradzieży lub przywłaszczenia (sprzeniewierzenia), nie będą stosowane do urzędników, odpowiadających według ustawy niniejszej. Jeśli jednak winny kradzieży lub przywłaszczenia (sprzeniewierzenia) dobrowolnie zwrócił mienie kradzione lub przywłaszczone (sprzeniewierzone), albo w inny sposób wynagrodził szkodę, zanim jego wina ujawniona została przed władzą do ścigania przestępstw powołaną, – wolny
    będzie od kary.

    Art. 13. Sprawy o przestępstwa, przewidziane w ustawie niniejszej, o ile nie stosuje się postępowania uproszczonego, rozpoznawane będą co do winy i kary we wszystkich instancjach przez sad karny w składzie 3 sędziów państwowych.
    W b. dzielnicy rosyjskiej wyroki sadu pierwszej instancji we wszystkich sprawach, do których stosuje się niniejsza ustawa, są ostateczne i mogą być zaskarżone jedynie przy odpowiednim zastosowaniu przepisów o zaskarżeniu wyroków w drodze kasacji.
    Jeżeli przestępstwo jest zbrodnią, należy wyznaczyć oskarżonemu obrońcę z urzędu, o ile nie ma on obrońcy z wyboru.
    W b. dzielnicy austriackiej stosuje się odpowiednio przepis § 341 proc. kar.

    Art. 14. Winni przestępstw, popełnionych przed wejściem w życie ustawy niniejszej, ulegną karze w myśl ustaw dotychczasowych, o ile przepisy ustawy niniejszej nie przewidują łagodniejszej kary.
    Art. 15. Do osób wojskowych należy stosować ustawę z dnia 1 sierpnia 1919 r. (Dz. Pr. Nr 64, poz. 386) ze zmianami, zawartymi w ustawie z dnia 17 grudnia 1920 roku (Dz. Ust. z1921 r. Nr 2, poz. 4).
    Przepisy ustawy niniejszej stosują się odpowiednio i w wypadkach, gdy przestępstw, przewidzianych w art. 4 i 5 dopuszczono się odnośnie do osób, podlegających sadownictwu wojskowemu.

    Art. 16. Rada Ministrów władna będzie uchylić moc obowiązującą ustawy niniejszej uchwałą, zatwierdzoną przez Naczelnika Państwa i ogłoszoną w Dzienniku Ustaw. Z chwilą wejścia w życie tej uchwały postanowienia ustaw karnych, uchylone, zmienione, lub ograniczone w swem działaniu skutkiem przepisów ustawy niniejszej, odzyskują moc prawną.

    Art. 17. Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia; równocześnie traci moc ustawa z dnia 30 stycznia 1920 r. w przedmiocie odpowiedzialności urzędników za przestępstwa, popełnione z chęci zysku (Dz. Ust. Nr 11, poz. 60) tudzież rozporządzenie Rady Obrony Państwa z dnia 6 sierpnia 1920 r. (Dz. Ust. Nr 73, poz. 501) w przedmiocie poddania przestępstw, popełnionych przez urzędników z chęci zysku, orzecznictwu sądów doraźnych, oraz oparte na nim rozporządzenie Rady Ministrów z dnia
    16 lutego 1921 r. (Dz. Ust. Nr 18, poz. 101).

    Art. 18. Wykonanie tej ustawy należy do Ministra Sprawiedliwości, a w b. dzielnicy pruskiej – do Ministra b. Dzielnicy Pruskiej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości.

    Marszałek: Trąmpczyński
    Prezydent Ministrów: Witos
    Minister Sprawiedliwości: w. z. Dr. J. Morawski
    Minister b. Dzielnicy Pruskiej: W. Kucharski

  3. Juliusz Prawdzic-Tell said

    Masoneria jest Kościołem Korupcji a korupcja jest ALTERNATYWĄ Państwa obywatelskiego, które zastępuje MAFIĄ rządzoną TALMUDYCZNIE z synagogi. Po zamordowaniu przez bułgarskiego kamikadze nałożnika Hitlera Bronisława Geremka: http://www.forum.wandaluzja.com/viewtopic.php?p=5183&sid=9c69e33ed14600c429ba490ceeaea1d3#5183 – str. 149, post 3, który reprezentował granicę niemiecko-żydowską na Wiśle, Niemcy wyciągnęli zza pazuchy Rudolfa Hessa z granica niemiecko-angielską na DONIE, co realizuje Tusk – również poprzez finansowaną przez Niemców korupcję.
    Nałożnik był dystrybutorem Satelitarnej Detekcji Złota, który to urząd przejęła Hitlerynka, która obiecała polskim prostytutkom milion ton złota z satelitarnej detekcji za TUSKOWANIE Funkcjonalnej Chronologii Architektury Niemieckiej. HITLERYNKA to autentyczne imię z Wołynia, z którym Niemcy nie wiedzieli CO ZROBIĆ? więc przeniosłem je do Berlina.

Sorry, the comment form is closed at this time.