Dziennik gajowego Maruchy

"Blogi internetowe zagrażają demokracji" – Barack Obama

Biologiczny Żyd, czyli pasożyt ludzkości

Posted by Marucha w dniu 2014-12-20 (Sobota)

Poświęciłem 20 lat na studiowanie problemów, jakie stwarza ludzka natura oraz nad przyczynami rozkładu i upadku wielkich imperiów.

Zauważyłem, że przez blisko 5 tysięcy lat zanotowanej ludzkiej historii występuje pewne zadziwiające zjawisko. Przez 20 lat przestudiowałem mnóstwo materiałów, dotyczących różnych cywilizacji. Porównywałem fakty, aby znależć dla nich jakiś wspólny mianownik, który mógłby pomóc zrozumieć ten fenomen. Wziąłem również pod uwagę takie czynniki jak wpływ środowiska, ludzką naturę i pewne modele zachowań człowieka.

Dla porównania przestudiowałem też wspólne zjawiska występujące w świecie zwierzęcym i roślinnym. Studia nad materią ożywioną pozwoliły mi znaleźć wspólny mianownik dla zwierząt i roślin oraz nasunęły mi pewne wnioski dotyczące istnienia podobnego czynnika również we wszystkich cywilizacjach. Nikt przede mną nie próbował zastosować analizy porównawczej tego powszechnie występującego i naturalnego zjawiska do badań nad przyczynami degeneracji i upadku imperiów.

Czynnikiem tym było pasożytnictwo. Jedna z najszybciej rozwijających się dziedzin medycyny w ubiegłym wieku była parazytologia. Odkryto, że jedną z najważniejszych przyczyn ludzkich chorób są pasożyty. Można było oczekiwać, że ktoś wreszcie zainteresuje się analogicznym zjawiskiem występującym w historii ludzkości, które mogło prowadzić w rezultacie do chorób i śmierci cywilizacji. Należało oczekiwać, że autopsja pogrzebanych imperiów doprowadzi wcześniej czy później badaczy do konkluzji, że pasożytnictwo było również przyczyną degeneracji i upadku ludzkich cywilizacji.

Niestety, w całej Bibliotece Kongresu nie znalazłem ani jednej pracy, która dotyczyłaby analogicznych społecznych skutków pasożytnictwa w cywilizacji ludzkiej. Istnieją setki prac badawczych, zajmujących się medycznymi aspektami pasożytnictwa, ale ani jednej dotyczącej równie groźnych jego skutków społeczno-ekonomicznych. Pytanie dlaczego?

Dlaczego tysiące badaczy, szukających desperacko jakiegoś tematu dla swojej dysertacji doktorskiej, nie dostrzegło zjawiska jakim był widoczny destrukcyjny wpływ grup pasożytniczych na cywilizacje?

Spróbujmy znaleźć jakieś najprostsze wytłumaczenie które pozwalałoby nam zrozumieć opisaną sytuację. Odpowiedź jest prosta. Grupy pasożytnicze zdominowały świat naukowy i akademicki. Nie tolerują one żadnych studiów akademickich, które zagrażałyby ich dominującej pozycji.

Zapytajmy czy ten wniosek nie idzie za daleko? Spróbujmy więc znaleźć inne wytłumaczenie, które lepiej wyjaśniałoby omawiane zjawisko. Zacznijmy od powszechnie akceptowanych faktów. Po pierwsze, wiemy na pewno, że pasożytnictwo wśród ludzi występuje. Po drugie, grupy pasożytnicze są świetnie zorganizowane i zarządzane oraz spójne wewnętrznie. Po trzecie, pasożyt dla utrzymania swojej pozycji musi sprawować pewien rodzaj kontroli nad swoim gospodarzem, ponieważ żaden gospodarz z własnej woli nie tolerowałby obecności pasożyta. Jedna z form kontroli polega na kontrolowaniu wszystkiego co godspodarz myśli, czyta, ogląda, uczy się oraz jaką lubi rozrywkę.

Studia parazytologii miały tak fantastyczne osiągnięcia w XX wieku, że wydawało się, iż nie trzeba wielkiego wysiłku, aby sformułować społeczną teorię grup pasożytniczych w cywilizacji ludzkiej. Jednakże, zjawisko to było tak zaciemnione, że musiałem poświęcić 5 lat studiów na sformułowanie tej teorii. Zdaje sobie sprawę, że poprzez swoją pracę uchyliłem jedynie nieco drzwi dla przyszłych badaczy którzy będą mogli zastosować moją teorię do badań, które rzucą więcej światła na ten ludzki problem. Myślę, że ta teoria, będzie mogła mieć zastosowanie w takich dziedzinach jak socjologia, historia, prawo i w badaniach nad władzą.

27 września 1967 r. – Eustace Mullins, Waszyngton, DC

Pasożyt – (Rozdzial I)

Większość z nas myśli o pasożycie jako o czymś wstrętnym, czego życiowa rola polega na żywieniu się na koszt innego organizmu. Dlatego kiedy ten termin zastosujemy do ludzi – ma on zawsze pejoratywne znaczenie. Również w świecie roślinnym i zwierzęcym termin ten źle się kojarzy. Oto jakie definicje pasożyta można znaleźć w The Oxford English Dictionary (1933):

1. Ktoś lub coś, co żywi się cudzym kosztem a co przynosi hańbę.
2. W biologii – zwierze lub roślina, która żyje na innym organizmie (zwanym gospodarzem) i pobiera z niego życiodajne soki.
3. Osoba, która zachowuje się jak odpowiednik pasożyta w świecie roślinnym lub zwierzęcym.

Z powyższego wynika, że pasożyt jest czymś negatywnym, co żyje na koszt innego organizmu, zwanego gospodarzem, i że termin ten stosuje się również w odniesieniu do osób, które prowadzą analogiczny tryb życia wśród ludzi jak pasożyty w naturze.

W czasie studiów nad ludzkością odkryliśmy, że istnieje pewna grupa, która ciągle pojawia się w źródłach dotyczących wielkich cywilizacji. Grupa ta jest powszechnie znienawidzona, ale zawsze tkwi w samym środku społeczeństwa, które jej nie lubi, a po każdej próbie pozbycia się jej, uparcie powraca na stare miejsce, nie bacząc na koszta. Prowadzi ona klasyczny pasożytniczy tryb życia na koszt innych.

W Encyclopedia Britannica można znaleźć następującą definicje pasożytnictwa:
“Pasożytnictwo – jednostronna relacja żywicielska pomiędzy dwoma różnymi organizmami, mniej lub bardziej szkodliwa a często nawet wyniszczająca dla gospodarza, w której cały wysiłek pasożyta koncentruje się na pobieraniu pokarmu, w rezultacie czego występuje często zjawisko uprymitywnienia lub degeneracji”.

W źródłach wielu cywilizacji wykryliśmy istnienie grupy pasożytniczej, której wpływ na społeczeństwo, będące jej gospodarzem, okazywał się być fatalny, ponieważ powodował fundamentalne zmiany warunków życia ludzi, których cała energia została skierowana na wykarmienie pasożytów. Następowały zmiany we wszystkich aspektach ludzkiej egzystencji, które powodowały osłabienie społeczeństwa aż do punktu kiedy następowało załamanie.

Ponieważ Encyclopedia Britannica całkowicie odnosi się tylko do czysto biologicznych warunków pasożytnictwa w świecie roślinnym i zwierzęcym, występują przypadki, gdzie pasożyty osłabiają jedynie organizmy, ale nie prowadzą bezpośrednio do ich śmierci w określonym odstępie czasu. Osobiście znalazłem jednak wiele przypadków w świecie roślin i zwierząt, kiedy to kończyło się fatalnie dla organizmu żywiciela, chociaż uczony autor artykułu, dotyczącego tego hasła w powyższej encyklopedii, nie wspomina o tym.

W przypadku ludzi odkryliśmy, że grupy pasożytnicze w społeczeństwie są oskarżane przez wyżej moralnie stojące jednostki społeczeństwa-gospodarza, ponieważ ulegają wszystkim znanym rodzajom degeneracji. Powody tego są oczywiste. Jak wspomina Encyclopedia Brittanica, pasożytniczy tryb życia prowadzi do degeneracji – ponieważ pasożyty nie wysilają się, aby aktywnie zdobywać środki do życia, mają mnóstwo czasu i energii, aby poświęcić się najbardziej ohydnym działaniom, demoralizującym członków społeczeństwa-gospodarza.

Encyclopedia Brittanica mówi również o tym, że istnieją specyficzne miejsca w organizmie, gdzie pasożyty się zagnieżdżają. Ponieważ pasożyt zredukował swoje cele do przejmowania pokarmu, musi więc znaleźć takie miejsce w organizmie, gdzie jest to najłatwiejsze i skąd gospodarz nie będzie go mógł łatwo usunąć. W rezultacie, pasożyty zwykle lokują się w organach dostarczających organizmowu pożywienie lub w pobliżu organów reprodukcyjnych. Według Webster’s Third International Dictionary, pasożyty wykazują zwykle pewien stopień strukturalnej modyfikacji, w zależności od tego gdzie się umiejscawiają.

Zdolność do modyfikacji

Ta właściwość jest ważną cechą grup pasożytniczych w historii ludzkości. Wykazywały one zadziwiającą zdolność do zmian i przystosowania się, niezbędnych do osiągnięcia pasożytniczego celu. Wypracowały one niezwykle wyrafinowane i skomplikowane techniki i metody, pozwalające im pozostawać przy gospodarzu i żyć na jego koszt. Wypracowały one niesamowite zdolności adaptacyjne, przejawiające się w wielu formach, aby pozostawać w określonym miejscu.

Według Webster’s Third International Dictionary, “pasożyt w społeczeństwie przypomina pasożyta biologicznego w uzależnieniu swojej egzystencji od kogoś innego, bez użytecznego i odpowiedniego uczestniczenia w wysiłkach utrzymania się” (według Francois’a Bondy, takim pasożytem na całym kraju jest wielkie miasto).

Ten czynnik odgrywa niezwykle ważną rolę w upadku cywilizacji. Studiując historię odkryliśmy, że grupy pasożytnicze nigdy nie dokładają się i nie wykazują wdzięczności swojemu gospodarzowi. Czy możemy się więc dziwić, że motto to pojawia się ciągle w ich literaturze?

Możemy teraz zapytać czytelników, czy wiecie jaka to grupa pojawia się ciągle na przestrzeni tysiącleci w różnych cywilizacjach, której wszyscy nienawidzą? Jaka to grupa przyczyniła się walnie do upadku wielu cywilizacji? Jaka to grupa ulega ciągle różnorakim formom degeneracji? Przedstawiciele jakiej to grupy zwykle lokują się na określonych pozycjach wśród ludności społeczeństwa-gospodarza? Jaka to grupa ciągle odmawia spełniania konstruktywnej roli w każdej cywilizacji i udziału w wysiłkach a zamiast tego postępuje według zasady “zawsze bierz”?

Jak czytelnik mógł się już domyśleć na podstawie własnych studiów, grupa ta znana jest na przestrzeni historii jako Żydzi. Dotychczas, poszczególne jednostki lub grupy, żyjące na koszt innych, i nazywano często pasożytami, jednakże terminu tego używano w czysto socjologicznym sensie, bez żadnego odniesienia do biologii. Mianem pasożytów określano właścicieli plantacji, którzy żyli kosztem niewolników lub arystokrację, która korzystała z owoców pracy ludu, podobnie jak właściciele zakładów z robotników.
Jednakże te określane jako pasożyty grupy spełniały jednak w społeczeństwie jakąś rolę.

W czysto socjologicznym znaczeniu tego słowa “pasożytami” są również dzieci lub starcy. Niewątpliwie, żyją one na koszt innych nie wykonując pożytecznej pracy, ale będą one pracować w przyszłości lub już pracowali w przeszłości. W biologicznym znaczeniu tego słowa, nie mieszczą się one w definicji pasożytów.

W dalszej części tej pracy przekonacie się w jak bardzo dużym stopniu biologiczne analogie pasują do zaliczenia Żydów do grupy pasożytniczej w całej historii ludzkości.

Inne aspekty biologiczne

W przyrodzie pasożyty często ukrywają swoje prawdziwe oblicze, udając normalne rośliny lub zwierzęta. Np. D. T. Macdougal i W. A. Cannon w swojej książce pt. The conditions of parasitism in plants (Carnegie Institute of Washington, 1910) opisują roślinę zwaną krameria w następujący sposób:

“Na pustynnych obszarach w zachodniej części Stanów Zjednoczonych krzew kramerii jest pasożytem żyjącym na wielu roślinach-żywicielach. Na pierwszy rzut oka nie wygląda ona na pasożyta, ponieważ nie żyje bezpośrednio na swoim gospodarzu, ale jej korzenie pod ziemią oplatają korzenie swojej ofiary, wysysając z niej życiowe soki.
Jej ulubioną rośliną-żywicielem jest covillea tridentate, chociaż można ją spotkać również w pobliżu akacji oraz innych roślin. Botaników zaintrygował fakt, że nie ma ona rozwiniętych głęboko korzeni, co nasunęło podejrzenie o jej pasożytniczym charakterze. Zewnętrznie wygląda jak zwykły krzew z liśćmi i owocami w pewnych porach roku”.

W naturze pasożytów leży często przybieranie maski i udawanie kogoś innego, aby zmylić otoczenie co do spełnianej przez nie roli. Pasożyt nie jest więc istotą ożywioną, ale formą życia, którą żeruje na innych żywych organizmach. W tym sensie Żyd jako istota biologiczna nie jest raczej oddzielną rasą, ale rodzajem ludzkim, który żeruje na wszystkich innych ludzkich rasach.

Geoffrey LaPage w swojej książce pt. Parasitic Animals podaje następującą definicję pasożyta: “Pasożyt zwierzęcy nie jest jakimś oddzielnym gatunkiem zwierzęcia, ale zwierzęciem, które przystosowało się do określonego trybu życia”.

Analogicznie do kramerii, która nie posiada głębokich korzeni, ponieważ nie są one jej niezbędne do przeżycia, również Żydzi nie zapuszczają głęboko korzeni w żadnej kulturze narodu-gospodarza, ale koncentrują się na tych jej aspektach, które mogą najłatwiej i najszybciej wykorzystać. Tak więc Żyd nie jest samodzielną istotą ludzką w cywilizowanym świecie, ale rodzajem, który zastosował pasożytnicze formy życia oraz przystosował się sam do gospodarza, który może mu dostarczać środków do życia.

LaPage pisze dalej: “W odróżnieniu od innych terminów biologicznych, słowa pasożyt i pasożytniczy znalazły powszechne zastosowanie w życiu codziennym oraz posiadają moralne i emocjonalne podteksty, z którymi biologia nie ma nic wspólnego. Podejście biologa do przedmiotu badań ma charakter czysto naukowy i nie uznaje żadnego wartościowania ludzkiego jak sympatia lub antypatia oraz oceny moralnej. Biolog ani nie potępia, ani nie chwali, lubi lub nie lubi, ani nie usprawiedliwia czy akceptuje zachowania pasożytniczego organizmu. Po prostu bez emocji bada, studiuje tryb życia pasożyta, traktując go jako jedną z różnorodnych form życia zwierząt”.

Podejście naukowe

Całkowicie zgadzam się z naukowym podejściem profesora LaPage i jego zaleceniem, aby unikać wartościowania, zabarwionego emocjami. Właśnie autor tego studium, w którym stworzył definicje biologicznego Żyda, stosuje się do tych wskazówek. Tylko studia pozbawione wszelkiego emocjonalnego kontekstu umożliwią nam zrozumienie tego biologicznego zjawiska oraz wskażą jak mamy się bronić przed szkodliwym wpływem jaki ten pasożyt bez wątpienia wywiera na bardziej zaawansowane cywilizacje.

Autor wyróżnia dwa rodzaje zwierzęcych związków. Jedne należą do tego samego gatunku, np. stado, kolonia korali, rój pszczół, itd., drugie natomiast łączą zwierzęta należące do odmiennych gatunków na tym samym terenie. Do tej drugiej grupy zalicza pasożyty, które nie mają trwałego zakorzenienia na danym obszarze.

Jedną z cech charakterystycznych dla pasożytów jest fakt, że nie stosują się one do ogólnie obowiązujących praw natury lub ludzkich. Wydaje się, że pasożyty nie znają granic klimatycznych lub geograficznych, które odgrywają ważną rolę w życiu większości organizmów. Dlatego mogą one przetrwać na obcym terenie, gdzie nie mają korzeni, tak jak ich żywiciele (gospodarze), które egzystują tam od dłuższego czasu.

Pasożytnictwo a komensalizm

LaPage zaznacza, że pasożytnictwo różni się od komensalizmu, który w biologii oznacza “jedzenie przy tym samym stole”. Przykładem komensalizmu mogą być np. ptaki wydziobujące pasożyty ze skóry hipopotamów, słoni, bawołów i innych dużych zwierząt na równinach afrykańskich. Dodatkowo ptaki te alarmują zwierzęta o zbliżającym się niebezpieczeństwie ze strony drapieżników. W Anglii podobny komensalizm istnieje pomiędzy szpakami a owcami.

Innym przykładem współżycia odmiennych gatunków w przyrodzie może być symbioza, która jest bardziej ścisłą formą współistnienia organizmów, ponieważ w niej występuje fizjologiczna współzależność partnerów jednego od drugiego. Każdy dostarcza drugiemu pokarmu, bez czego jego życie byłoby trudniejsze lub nawet niemożliwe. Nie prowadzą one niezależnego życia.

Jednakże, według definicji LaPage’a, pasożytnictwo przypomina komensalizm i symbiozę w tym sensie, że związki te są oparte o potrzebę pobierania pokarmu.

Pasożytnictwo jest związkiem pomiędzy jednym partnerem, zwanym pasożytem, który za pomocą różnych metod otrzymuje pożywienie z ciała drugiego partnera, zwanego gospodarzem, ale dalej, pyta LaPage, czy ten drugi partner, gospodarz, ma z tego jakąś korzyść? Odpowiedź jest tylko jedna – nigdy i w dodatku, pasożyt zawsze rani swojego gospodarza. Tak więc, komensalizm i symbioza różnią się od pasożytnictwa, ponieważ tylko jeden partner odnosi z tego korzyść, otrzymując pokarm, a poza tym zostaje on zraniony.

Modyfikacja organizmu

Zdaniem LaPage’a pasożyt na początku mógł być zwykłym organizmem, który penetrując ciało drugiego organizmu odkrył tam pożywienie dla siebie, np. krew, które okazało się być bogate w składniki odżywcze oraz łatwo przyswajalne. Następnie w procesie ewolucji organizm pasożytniczy stał się całkowicie zależny od swojego żywiciela, pobierając z niego pokarm, tak że bez niego nie przetrwałby. Pasożyt stał się całkowicie uzależniony od swojego gospodarza. Gospodarz nie zachowuje się całkowicie biernie, gdyż reaguje na zranienia.

Dalej LaPage mówi: “Zmagania pomiędzy pasożytem a jego gospodarzem przebiegały zgodnie z prawami ewolucji i trwają aż do dzisiaj. Pasożytnictwo różni się od relacji pomiędzy drapieżnikiem a jego ofiarą, która polega na zabiciu ofiary, z ciała której pobiera on składniki pokarmowe. W tym przypadku – drapieżnik jest zawsze silniejszy i większy od swojej ofiary, natomiast pasożyt jest zawsze mniejszy i słabszy od swojego gospodarza”.

Naruszanie natury

Możemy więc powiedzieć, że pasożyt narusza fundamentalne prawa natury. Bowiem, zgodnie z prawem natury, mocniejszy przetrwa kosztem słabszego, przeżyje ten lepiej przystosowany a słabszy zostanie zjedzony, dostarczając pokarm silniejszemu. W przypadku zjawiska, jakim jest pasożyt, słabszy przeżyje kosztem silniejszego, najsłabiej przystosowany będzie zwycieżcą a mocniejszy wyginie.

To samo jest z podstawowymi aspektami cyklu życiowego biologicznego Żyda. W ciągu całej historii był on zawsze mniejszy i słabszy od swojego gospodarza a mimo to często go zwyciężał. Mikry, słaby człowieczek, wielbiony przez swoich, żydowski komik Charlie Chaplin, zawsze potrafił przechytrzyć i pokonać silniejszego i większego oponenta. Ten schemat jest najczęściej spotykany w żydowskiej literaturze, satyrze i sztuce. Mały Dawid zwyciężył potężnego Goliata, sprytny Mordechaj pokonał przedstawiciela oficjalnej władzy Hamana. Oczywiście, Dawid to mały pasożyt a Goliat to duży gospodarz, który został powalony zanim jeszcze zdążył wykorzystać swoją fizyczną przewagę nad drobnym Dawidem.

Czasowe pasożyty

Według klasyfikacji LaPage’a, do “czasowych pasożytów” można zaliczyć komary i pijawki, które wypijają krew ze swojego żywiciela. Nazywa ich ektoparażytami, ponieważ nie wchodzą one do organizmu swojego gospodarza. Niektóre pasożyty wchodzą pod skórę żywiciela i autor zalicza je do endoparażytów. Występują również hiperparażyty, które żerują na innych pasożytach (por. dynastie rabiniczne), albo pasożyty socjalne, które można znaleźć wśród pszczół i mrówek.

Ewolucja a pasożyty

LaPage podkreśla, że każde zwierze, niezależnie od sposobu życia jaki prowadzi, uległo stopniowej zmianie w rezultacie powolnej ewolucji. Pasożyty nie są tutaj wyjątkiem, ale właściwie potwierdzają tą regułę. “Ewolucja wytworzyła zęby, które pozwalają przeciąć skórę ofiary, aparat ssący do wysysania życiodajnych soków, koagulanty, które pozwalają się utrzymać na ciele gospodarza. Z kolei, u nietoperzy wytworzyły się pewne parażytalne sposoby, które pozwalają im niepostrzeżenie kraść krew ze swoich żywicieli. Np. desmodus atakują bydło, drób, konie a nawet ludzi w czasie kiedy ci śpią nocą. Podchodzą po cichu do swoich ofiar i tak delikatnie przecinają ich skórę, że te nawet tego nie zauważają. Dopiero kiedy się budzą dostrzegają krwawienie”.

Analogiczną, specjalistyczną cechą modyfikacyjną u Żydów jest umiejętność uśpienia uwagi ofiary, osłabienie jej, pozostając samemu niewykrytym, poprzez wykorzystanie skomplikowanych instrumentów i wyrafinowanych technik, które Żydzi wypracowali przez całe wieki dla specyficznych celów i które nie mają odpowiedników u innych narodów. Analizując te techniki, zdziwienie może budzić fakt, że najbardziej zagorzałymi obrońcami Żydów są często ich ofiary, które osłabiono upuszczając im najwięcej krwi i które są gotowe walczyć do ostatniej jej kropli w obronie swoich “dobroczyńców”. Nie są one w stanie uświadomić sobie grożącego im niebezpieczeństwa lub podstępnego ataku pasożyta.

Specjalizacja wśród pasożytów

LaPage opisuje tak pewnego pasożyta, podobnego do minoga, zwanego hagfish z rodziny cyclostomes: “Hagfish ma kształt robaka i posiada dwa rzędy zębów na mocnym języku oraz jeden ząb nad ustami. Praktycznie nie używa oczu, które są ukryte pod skórą, ponieważ wgryza się głęboko w tkankę ryby, którą atakuje. Z tych samych przyczyn jego skrzela są połączone długą rurką z pojedynczym otworem usytuowanym na końcu ciała, aby umożliwić mu oddychanie kiedy głowa znajduje się w ciele ryby. Niektóre pasożyty z tej rodziny są tak mocno przymocowane do ryby, że nie jest ona w stanie pozbyć się ich. Przecinają one tkankę ryby i wysysają z niej krew, tak że wkrótce z ryby mogą pozostać tylko skóra i ości”.

Widzę tutaj analogie pomiędzy wysysaniem krwi z ryby przez tego pasożyta z pewnym antycznym żydowskim rytuałem religijnym, polegającym na przecięciu skóry ofiary, którą położono na stole, podczas gdy biorący udział w tej ceremonii Żydzi piją jej krew.

Według LaPage’a, u większości pijawek narządy odpowiedzialne za przyczepienie się do ciała ofiary są połączone z organami wysysającymi krew. Z kolei, wiele pasożytów posiada wyspecjalizowane organy jak np. haczyki, którymi przymocowuje się do skóry zwierzęcia lub wewnątrz jego organów. Analogicznie, kiedy przedstawiciele społeczeństwa będącego gospodarzem dla Żydów próbowali się od nich odczepić, wkrótce przekonywali się, że mają oni wiele przedłużonych, specjalnych macek, sięgających praktycznie w każdą dziedzinę życia społeczeństwa-żywiciela. Często próba pozbycia się tych macek była bardzo trudna i bolesna, tak że odbijało się to w fatalny sposób na samym gospodarzu.

Ludzie często ze zdziwieniem odkrywają, że muszą płacić mortgage żydowskim bankierom, ich dzieci w szkole uczą nauczyciele Żydzi, ich rząd działa tak jak mu wskażą jego żydowscy “doradcy” lub tzw. “konsultanci”, których nikt nie wyznacza, ani na których nikt nigdy nie głosuje w wyborach powszechnych, a mimo to mają wielki wpływ na podejmowane decyzje. Kiedy zwracają się po pocieszenie do swojej religii nagle stwierdzają, że w ich kościele działają Żydzi przechrzty, przechwytujący ich pieniądze, przeznaczone na wsparcie kościola, a sama religia została przekształcona w taki sposób, jaki odpowiada interesom pasożytniczej grupy. A wierni uwierzyli, że żydowski naród jest wybrany przez Boga. Cóż więc nam pozostało?

Wydaje się, że naszym nieuchronnym losem jest wykrwawić się powoli na śmierć, po czym pasożyt przeniesie się na ciało innego żywiciela.

Dojrzałe stadia pasożyta

LaPage zwrócił uwagę na fakt, że w wielu przypadkach dojrzałe pasożyty nie przemieszczają się daleko w obrębie ciała swojego gospodarza, ponieważ pokarm otacza je zewsząd, tak że nie muszą używać swoich organów ruchowych, aby go zdobyć.

Podobnie wśród ludzi, Żydzi prowadzą raczej osiadły tryb życia. Społeczność pasożytów może przebywać w ciele żywiciela przez dłuższy czas w stanie uśpionym, nie tracąc nic ze swoich potencjalnych możliwości. Niektóre zarazki chorobowe mogą np. przebywać uśpione wiele lat w ziemi a kiedy wydostaną się na zewnątrz są ciągle zdolne wywoływać choroby.

Grupy Żydów również przenikały do różnych społeczeństw, w których zadomowiły się na dobre nie dając żadnych znaków, że mogłyby być niebezpieczne dla społeczeństwa gospodarza, ale kiedy te społeczeństwa próbowały się ich pozbyć, natychmiast podejmowali wyzwanie uruchamiając swoje wyspecjalizowane modyfikacje, aby pozostać w nim.

Zdaniem LaPage’a, pasożyty mają inklinacje do prowadzenia osiadłego trybu życia i w związku z tym, podlegają odpowiednim modyfikacjom.

Nieruchliwy, osiadły tryb życia jaki zwykle prowadzą Żydzi, prowadził więc do sytuacji kiedy pewne choroby stawały się typowe dla tej społeczności. Np. cukrzyce w wielu podręcznikach określano jako “żydowską chorobę”. Cukrzyca zwykle pojawia się jako rezultat braku możliwości spalenia nadmiaru cukru we krwi, który jest tam gromadzony jako zapasowa energia. Powoduje to nagromadzenie się nadmiaru cukru we krwi. Następuje również, stopniowe osłabianie trzustki i innych organów odpowiedzialnych za kontrolę poziomu cukru we krwi, co jest przekazywane z pokolenia na pokolenie. Tak więc cukrzyca stała się dziedziczną chorobą ludzi prowadzących osiadły, pozbawiony ruchu tryb życia.

Społeczność żydowską charakteryzuje cały szereg chorób i fizycznych degeneracji, związanych z jej pasożytniczym trybem życia, np. choroby krwi lub nowotwory. Oczywiście, choroby te pojawiają się również wśród populacji gospodarza w miarę jak upowszechnia się nieruchawy tryb życia.

Oto jedna z najważniejszych fizycznych korelacji, jaką zauważył LaPage pomiędzy społecznością żydowską a znanymi formami roślinnych i zwierzęcych organizmów pasożytniczych: “Jednym z organów, które podlegają redukcji lub osłabieniu w wyniku przystosowania się do pasożytniczego trybu życia jest system nerwowy. Może to mieć również wpływ na oczy i inne narządy. Pasożyty nie potrzebują rozwiniętych organów które mają podstawowe znaczenie wśród aktywnych zwierząt, które polują dla zdobycia pokarmu lub muszą się bronić przed wrogami. Pasożyty zwierzęce prowadzą relatywnie bezpieczny tryb życia, na, lub w ciałach swoich żywicieli, które dostarczają im dostatecznej ilości pożywienia”.

W przypadku ludzi te zmiany są szczególnie widoczne wśród Żydów. Degeneracja systemu nerwowego może prowadzić do chorób psychicznych, na które cierpi około 30% Żydów, jak to ocenia wielu socjologów. Podejrzewano, że przyczyną takiego stanu rzeczy może być również kojarzenie małżeństw wśród zamkniętej społeczności żydowskiej, ale okazało się, że procent ten utrzymuje się również wśród małżeństw mieszanych. Tak więc można przypuszczać, że przyczyną tego jest czysto biologiczna a więc degeneracja systemu nerwowego spowodowana pasożytniczym trybem życia.

Zmiany w strukturze szkieletu

Jedną z najbardziej charakterystycznych zmian w budowie, jaką wykrył LaPage wśród pasożytów zwierzęcych jest następująca: “Ponieważ pasożytniczy tryb życia prowadzi do zaniku szkieletu, przy braku dowodów bardzo niewiele wiemy na temat historii zwierząt pasożytów. Znaleziono jedynie szczątki sześciu pasożytów w warstwach geologicznych”.

Tryb życia pasożytów, który nie wymaga wysiłku fizycznego, wpływa nie tylko na ich system nerwowy, ulegający z upływem czasu atrofii, ale również do istotnych zmian w szkielecie kostnym, który staje się miekką amorficzną strukturą kostną, która wkrótce po śmierci pasożyta rozkłada się. Gdybyśmy chcieli znaleźć jakąś analogię z Żydami, to jest nią fakt, że nie pozostawili oni po sobie jakichś istotnych pozostałości w postaci dzieł sztuki lub architektury w szczątkach starożytnych cywilizacji, mimo tego, że na pewno wiemy, że żyli oni wśród nich w długich okresach czasu.

Wytwory ludzkiej kultury

Ponieważ ciągle słyszymy o wielkiej żydowskiej kulturze jaka miała istnieć w przeszłości. Archeolodzy prowadzili intensywne badania wykopaliskowe, aby odkryć jakieś pozostałości żydowskiej sztuki, rzeźby lub architektury w starożytnych cywilizacjach, które mogły przetrwać mimo upływu czasu lub naturalnych katastrof. Niestety, nic takiego nie znaleziono. Jedynym śladem jaki znaleziono było kilka glinianych naczyń na wodę, jakie mógłby zapewne stworzyć również jakiś jaskiniowiec nie znający koła garncarskiego.

Brak takich pozostałości wielkiej żydowskiej przeszłości jeszcze raz potwierdza naszą tezę, że Żydzi zawsze prowadzili amorficzny, miękki tryb życia na koszt innych, nie mając stałych korzeni.

CDN
Eustace Mullins, Waszyngton, DC
http://snippits-and-slappits.blogspot.com

Jeśli ktoś odnalazł ciąg dalszy pracy Mullinsa, b. proszę o link – admin

Komentarzy 18 to “Biologiczny Żyd, czyli pasożyt ludzkości”

  1. zolodu said

    Od dawna postuluję, że pisanie „pasożyt” jest z błędem – „d” zamiast „t”.

  2. slowianin said

    Szacunek dla artykułu i jego autora….tak trzymać

  3. Pokręć said

    Problem i różnicę widzę tu jedynie w tym, że w przypadku parazytologii mamy żywiciela i pasożyta należących do różnych gatunków. Ludzcy pasożycie należą do tego samego gatunku, co żywiciele…
    W tym przypadku to się nazywa nie pasożytnictwo, ale po prostu – kradzież i morderstwo. Choć biologiczne analogie są aż nadto oczywiste.

  4. slowianin said

    odn 2. Należy nie zapominać że w przyrodzie istnieje też kanibalizm ….należałoby raczej podejśc to sprawy z tej strony

  5. ErgoSum said

    ad.2 słuszna uwaga, dlatego porównał bym to raczej do infekcji wirusowej, w które DNA lub RNA wirusa replikuje się w organizmie gospodarza, korzystając z jego metabolizmu. Pasożyd multiplikuje wirtualne środki płatnicze, a organizm gospodarczy produkuje za to realne dobra materialne, które wracają do pasożyda. System zwany banksterką, prawie Perpetum mobile

  6. revers said

    alez semici nie utorzsamija sie z rasa ludzka, gojami , tylko z nadludzmi, chetnie czytaja Nietche-go i caly czas dorabiaja, bazuja, rozwijaja sobie ideologie syjonizmu, jak tez eligiw judaizmu by do goi nie nalezalo nic na Ziemi, a do nich wszystko od gruntow, bogactw naturalnych, do bogactw zawlaszczonych, ubankowionych, wraz z absolutna wladza, zwana niekeidy „demokracja”, dla zmylenia czujnosci goi.

  7. Joe said

    4..Zapomnial Pan/i dodac ze „System zwany banksterka,prawie Perpetum mobile”…Jest dla drugiego Perpetum mobile …DURNIOW….Bo normalny czlowiek wie jak egzystowac w strefie pieniadza i biznesu…

  8. RomanK said

    Panie Waclawie tu ma pan calosc…:

    http://www.eustacemullins.us/wp-content/works/Articles/Eustace%20Mullins%20-%20The%20Biological%20Jew.pdf

  9. RomanK said

    ad 1..Panie Slowianin….juz tak bedzie trzymal..to bardzo sztywny facet..niezyje od 4 lat..zmarl w Texasie.

  10. andy said

    ad 2 czapka nisko przed autorem artykulu, a jesli chodzi o pasozytnictwo to zydzi naleza do innego gatunku do gatunku przez nich samych wybranego, ja widze tu zdecydowane podobienstwo do przyrody, jedynie rasa ludzka jest bardziej doskonala i pasozyt nalezy do tej samej rasy ale stworzyl odrebny gatunek, zreszta nie tylko zydzi sa tymi pasozytami. Wyksztalcily sie tez inne gatunki pasozytnicze, cyganie, zwiazki zebracze, prostytucja i.t.p..,,, ale zydzi sa najgozniejszym pasozytami bo zagrazaja cywilizacjom a nie poszczegolnym rodzinom lub osobom.

  11. aa said

    popiepszone- zydzi to religia a nie rasa. Wlasnie ci ktorzy obecnie tez to wyznaja sa zwyklymi durniami zyjacymi z zebraniny i datkow-moze ze 100 tys na calym swiecie. Religia to prymitywna -plemienna. Niebezpieczni sa sjonisci i psudo zydzi-ateisci ale to juz zupelnie co innego-ich bogiem jest forsa, forsa i jeszcze raz to samo. Dla mamony sa gotowi podpalic swiat. Ta durnota zapalajaca hanuke-czarnuch i jego durnowata, polska Jelita niedogotona to wlasnie „uni” . to bydlo w ludzkiej postaci.
    Bydlo bez trzci i wiary i teraz albo my albo uni nie ma innej drogi.
    To popiepszenie zydzi jako „starsi” narobilo caly ten galimatias- nienawidzimy ich ale i zazdroscimy i boimy sie ich . A w morde i nozem- przed wojna smierdzichy cuchnety w swoich norach a teraz wyciagaja lapska po palace-jakim prawem-prawem szwindlu i chamstwa

  12. Plausi said

    O tułaczach i przestępcach

    „Niestety, w całej Bibliotece Kongresu nie znalazłem ani jednej pracy, która dotyczyłaby analogicznych społecznych skutków pasożytnictwa w cywilizacji ludzkiej”
    W to to tak łatwo nie uwierzymy, ogólnie znana i dostępna jest analiza Veblena z 1899 „Teoria klasy próżniaczej”. Co prawda linkowana strona Wikipedia zawiera zdeformowaną (jak to Wikpedia, organ propagandy) interpretację jednakże przez inne jej wersje językowe jest możliwy dostąp do rzetelniejszej interpretacji Veblena.

    Jednakże jest poprawnym wniosek: „Grupy pasożytnicze zdominowały świat naukowy i akademicki. Nie tolerują one żadnych studiów akademickich, które zagrażałyby ich dominującej pozycji.” świadczy o tym wielekroć cytowana przez nas praca S. Zarlengi pod znamiennym tytułem: „The Lost Science of Money” (Utracona wiedza o pieniądzu), w której autor dowodzi podobnego zjawiska w dziedzinie wiedzy o pieniądzu, która była systematycznie niszczona przez zawodowych ekonomistów ostatnich dwustu lat.. Dotyczy to także roli niejakiego Karola Marksa, z niewyjaśnionych względów uważanego za ojca chrzestnego tzw. lewicy. Taka to i lewica kest w istocie, i to w równej mierze jak i innego klasyka A. Smitha.

    „grupy pasożytniczej, której wpływ na społeczeństwo, będące jej gospodarzem, okazywał się być fatalny, ponieważ powodował fundamentalne zmiany warunków życia ludzi, których cała energia została skierowana na wykarmienie pasożytów. Następowały zmiany we wszystkich aspektach ludzkiej egzystencji, które powodowały osłabienie społeczeństwa aż do punktu kiedy następowało załamanie.” To zjawisko ilustrowaliśmy na przykładzie tzw. „renesansu”, jako rozkładu kultury wieków wcześniejszych .

    Z tego względu „grupy pasożytnicze” cechuje koczownictwo, gdyż załamanie się organizmu gospodarza wymaga wyszukanie następnego takiego organizmu, aby utrzymać grupę pasożytniczą przy życiu, dalej zresztą czytamy: „pasożyty, które nie mają trwałego zakorzenienia na danym obszarze”. Pasożyty z definicji są w ten sposób, że użyjemy tu tej zabawnej w tym kontekście nazwy, „wiecznymi tułaczami”.

    „Występują również hiperparażyty, które żerują na innych pasożytach (por. dynastie rabiniczne) ”

    „wykorzystanie skomplikowanych instrumentów i wyrafinowanych technik, które Żydzi wypracowali przez całe wieki dla specyficznych celów i które nie mają odpowiedników u innych narodów. Analizując te techniki, zdziwienie może budzić fakt, że najbardziej zagorzałymi obrońcami Żydów są często ich ofiary, które osłabiono upuszczając im najwięcej krwi i które są gotowe walczyć do ostatniej jej kropli w obronie swoich “dobroczyńców””, uderzające jest przy tym ta relacja w stosunku do koncepcji choroby AIDS, która polega na wykorzystaniu organizmu skażonego do samozniszczenia.

    „Ludzie często ze zdziwieniem odkrywają, że muszą płacić mortgage żydowskim bankierom, ich dzieci w szkole uczą nauczyciele Żydzi, ich rząd działa tak jak mu wskażą jego żydowscy “doradcy” lub tzw. “konsultanci”, których nikt nie wyznacza, ani na których nikt nigdy nie głosuje w wyborach powszechnych, a mimo to mają wielki wpływ na podejmowane decyzje. Kiedy zwracają się po pocieszenie do swojej religii nagle stwierdzają, że w ich kościele działają Żydzi przechrzty, przechwytujący ich pieniądze, przeznaczone na wsparcie kościoła, a sama religia została przekształcona w taki sposób, jaki odpowiada interesom pasożytniczej grupy. A wierni uwierzyli, że żydowski naród jest wybrany przez Boga. Cóż więc nam pozostało?”

    „Wydaje się, że naszym nieuchronnym losem jest wykrwawić się powoli na śmierć, po czym pasożyt przeniesie się na ciało innego żywiciela.” co przejawia się jako w/w koczownictwo.

    „Grupy pasożytnicze zdominowały świat naukowy i akademicki. Nie tolerują one żadnych studiów akademickich, które zagrażałyby ich dominującej pozycji.”

    Następny rozdział tekstu nosi tytuł „HATRED” „Nienawiść”: „Z racji swej całkowitej zależności od gospodarza Goja, parazyt-Izraelita rozwija głęboką nienawiść i pogardę do istoty, która zapewnia mu pożywienie i ochronę. Ta nienawiść jest formą ochrony, która w społeczności izraelickiej przyjmuje rolę tarczy i zapobiega przed akceptacją jako własnych sposobu życia i celów ludności ją goszczącej.”

    Zarówno specyficzny ubiór jak i rytuały religijne są zewnętrznymi oznakami tej idei a w efekcie ich nienawiści. Dalej czytamy:

    „Herbert Spencer być może miał na myśli to zjawisko pasożytnictwa Izraelitów, kiedy pisał:
    „Jeśli grupa stawia na wrogość, zamiast na przyjaźń, prowadzi to do rozwoju typu przestępczego.”

    Ta ostatnia uwaga powinna uświadomić źródło przestępczego charakteru panującego reżymu w Polsce i nie tylko TU, gdyż dotyczy to generalnie reżymów nazywanych obecnie demokracjami , o czym zresztą już wspominaliśmy, powyższy tekst rzuca światło na źródło tej przestępczości. Z tego łatwo wywieść wniosek:

    „gmina tej społeczności, to jedynie rodzaj organizacji przestępczej, „

    Warto może zwrócić uwagę na osobę autora, E. Mulins był autorem pierwszej książki, która wyjawiła, że dolary są drukowane przez prywatną grupę bankierów FED. Wymienieni w linku Herrhausen był szefem Deutscha Bank (Banku Niemieckiego), Rohweder zarządzał b. krótko majątkiem NRD po jego anszlusie dor RFN.

    Tekst angielski dalszych rozdziałów książki Mullinsa można znaleźć w amerykańskim Internet Archive. Mulllins także w tej książce przywołuje pamięć swego nauczyciela, wielkiego poety amerykańskiego Ezry Pounda: „The poet Ezra Pound once observed to me that when he began to suggest to people that Jews were exercising undue power in the gentile world, no one took him seriously, because everyone knew that Jews were only clowns.” (Jednego razu poeta Ezra Pound zauważył w rozmowie ze mną, że kiedy zaczynał zwracać uwagę ludziom, iż Izraelici posiadają nadmierną władzę w świecie Gojów, nikt nie brał go na serio, gdyż każdy był przekonany, że Izraelici są tylko błaznami).

  13. Filo said

    Zydzi nie zbudowali ani jednego miasta. Napadali na rozwiniete miasta, rabowali, mordowali zamieszkala ludnosc i sie potem osiedlali. Klasycznym przykladem jest Jerozolima, do ktorej teraz sie przyznaja przebierancy ale zapomnieli wymazac ze Starego Testamentu, ze zaden syn Izraela nie smial przebywac na terenie ‚miasta Jebuzejczykow’ i obchodzili miasto szerokim lukiem.
    Podobno legendarny Dawid podbil Jerozolime, a i to mu Bog nie pozwolil wybudowac tam swiatyni.
    Podobno swiatynie wybudowal apostata i syn z nieprawego loza Salomon.
    Do tej pory grzebia i szukaja jakichkolwiek pozostalosci nie tylko po swiatyni ale i stajnaich krola Salomona.
    A przeciez musial miec znaczny palac majac 600 zon z roznych narodowosci.
    W ogole Bliski Wschod jest olbrzymia skarbnica starozytnosci. Wszystkie kultury i plemiona pozostawialy ogromne pomniki historyczne, stare budowle, murym ruiny palacow i tony archeologicznych skarbow. A takze zapiskow na tabliczkach glinowych i w greckich i rzymskich historykow.
    Niestety, nie ma pol kamienia, skorupy, ba, nawet zapiskow hebrajskich. Przeciez byly to plemiona koczownicze i pasterskie. Nie ma zadnych dowodow ze Dawid istnial… ale wiadomo, ze proca wybil oko Goliatowi.
    Za to teraz, od kilkunastu lat izraelici sie zawzieli, zeby zniszczyc wszelkie slady naszej cywilizacji w Mezopotamii.
    Bliski Wschod czeka totalna zaglada przy calkowitym poparciu tego zasranego ‚international community’, ktore co i raz wyszukuja nowe powody unicestwienia calego dorobku kulturowego naszej cywilizacji, ktory to dobrek przetrwal cale wieki. Ale nie bylo wtedy panstwa Izrael z silna armia i awanturniczymi rzadami.
    Teraz syjon stara sie zniszczyc wszelkie slady chrzescijanskiej historii na Bliskim Wschodzie.
    Jeszcze jak ktos ma stare mapy antycznego swiata wymalowane przez swietnego kartografa (zyda) Romera to moze sobie sprawdzic, ze nie ma na nich zadnego panstwa pt.Izrael.

    Palestyna przed syjonem i powstaniem Izraela:

    Palestyna przed 1948 rokiem:

  14. osoba prywatna said

    Pchła i Rabin
    Pewny rabin w Talmudzie kąpiąc się po uszy,
    Cierpiąc, że go pchła gryzła; w końcu się obruszy:
    Dalej czatować, złowił. Siedzi przyciśnięta,
    Kręci się, wyciągając główkę i nożęta:
    „Daruj, Rabi, mądremu nie godzi się gniewać:
    Potomkowi Lewitów możnaż krew przelewać?”
    „Krew za krew! – wrzasnął Rabin – Belijala płodzie!
    Filistynko, na cudzej wytuczona szkodzie!
    Mrówki snują szpichlerze; pracowite roje
    Znoszą miody i woski, a trucień napoje:
    Ty się jedna śród ludzi z liwarem uwijasz,
    Pijaczko tym szkodliwsza, iż cudze wypijasz”.
    Zakończył, i gdy więźnia bez litości dłabi,
    Pchła konając pisnęła: „A czym żyje rabi?”

  15. Dictum said

    Historia Mądrością Narodów, czyli co wielcy, sławni i znani tego świata mówili, pisali i postanawiali o żydach.
    Dedykujemy kpiarzom i ignorantom, bardzo pouczająca lektura, … czyżby przez wszystkie te wieki wszyscy ci ludzie zmyślali, kłamali? a może byli uprzedzeni?

    Kwestia żydowska nie od dziś budzi wielkie emocje. Nie jest to jedynie spuścizna ostatnich 100 czy 200 lat, w ciągu których żydowska plaga z wegetującej na społecznym marginesie bandy cwanych złodziei i krętaczy przepoczwarzyła się w zagrażającą całemu światu i cywilizacji globalną bestię. Problem ten jest o wiele starszy. Już w zamierzchłej przeszłości przed żydami ostrzegały najświatlejsze, najznakomitsze umysły każdej epoki. Niestety, spotykając się z ogólną ignorancją tego problemu: z niedocenianiem sprytu wrednych żydowskich lichwiarzy, podżegaczy wojennych i morderców niewinnych dzieci, którzy w obliczu zagrożenia od zawsze udawali przed naiwnymi gojami niewinne baranki, biorąc ich na litość, naiwność i prostoduszność – niemożliwym było podjąć skuteczne działania dla zabezpieczenia lepszego jutra, co też czujny i bystry wróg bezlitośnie wykorzystywał dla swoich celów, a w wyniku czego mamy dziś to, co mamy. Obecne panowanie żydów nad pieniędzmi, kredytami i bankami, prasą, filmem, telewizją i życiem kulturalnym społeczeństw, przy częściowym wykorzystaniu w przeszłości różnych form terroru dla wyniszczenia inteligencji i uformowania nowej pod swoje dyktando – spowodowało ogólne odwrócenie tej sytuacji: dziś to żydzi kreują się na naród wzorcowy, a wszelka ich krytyka uchodzi za przejaw ciemnoty i wstecznictwa. Żeby jednak zbytnio nie przedłużać, przejdźmy już do sedna tematu – czytając, proszę tylko pamiętać, że ci ludzie – ludzie powszechnie szanowani, wielcy, mądrzy i poważni, wyrażali swe myśli otwarcie i bez obaw, że jakiś pseudo-inteligent Adam Michnik vel Aaron Szechter czy inne obrzezane ścierwo przylepi im dyskredytującą ponoć etykietkę ksenofoba, jak ma to miejsce dzisiaj, a jego bracia z wymiaru niesprawiedliwości nadadzą temu charakter kryminogenny. Wtedy mówienie prawdy było naturalne i nie wymagało odwagi jak dziś.A więc – zaczynamy:

    1. Cyceron / właśc. Marcus Tullius Cycero (106-43 p.J.Ch. – p.n.e.), rzymski mąż stanu, wybitny mówca, pisarz i filozof: „Żydzi to siła ciemna i odpychająca. Wiadomo jacy są liczni, jak solidarni i jaką w swej spójności rozporządzają siłą. To naród łotrów i oszustów”.

    2. Diodor (30 p.n.e.-20 n.e.): „Już doradcy i przyjaciele króla Antiocha (242-187 przed Chryst.) radzili królowi, by wytępił naród żydowski do szczętu, gdyż żydzi, jako jedyny naród na świecie, opierali się wszelkiemu zmieszaniu się z innymi narodami. Uważali wszelkie inne narody za wrogów swoich i przenosili nienawiść tę jako dziedzictwo na dalsze pokolenia. Księgi ich święte zawierają wrogie dla całej ludzkości i niesprawiedliwe przepisy”.

    3. Jezus Chrystus ( 0-33 n.e.), Biblia Święta; wydawca: Brytyjskie i Zagraniczne Towarzystwo Biblijne, Warszawa 1959: „Wyście z ojca diabła i pożądliwości ojca waszego czynić chcecie; on ci był mężobójcą od początku i w prawdzie nie został, bo w nim prawdy nie masz: gdy mówi kłamstwo, z swego własnego mówi, iż jest kłamcą i ojcem kłamstwa” (patrz Moj. 3,4; 1 Jan 3)

    4. Tacyt (ok.55-120 n.e.): „Prawa żydowskie stoją w sprzeczności do praw wszystkich innych narodów. Pogardzanym jest u nich wszystko, co dla nas jest święte i odwrotnie: miłe jest wszystko, co w nas obrzydzenie wzbudza. Żyją ściśle zespoleni, wspierając się nawzajem, nienawidząc natomiast obcych i rozkładając ich”.

    5. Kasjusz Dio (ok. 155-235 n.e.), historyk rzymski – opisywał barbarzyńskie powstanie Żydów przeciw Imperium Rzymskiemu, które uznano za punkt zwrotny w losach państwa: „Żydzi niszczyli tak Greków, jak i Rzymian. Jedli ciała swych ofiar, robili sobie pasy z ich wnętrzności i nurzali się w ich krwi. 220 000 ludzi straciło życie w Cyrenie, 240 000 na Cyprze, toteż żydzi nie mogą dziś postawić stopy na tej wyspie!”

    6. Tertulian (ok.160-220 n.e.), religioznawca: „Synagogi żydowskie są źródłem, skąd się rozchodzą prześladowania”.

    7. Mahomet (571-632 n.e.), według Koranu, l. Sura, str. 178: „Nie przestawaj w odkrywaniu oszustw dzieci Izraela. Oszustami bowiem są oni z małymi wyjątkami”.

    8. św. Tomasz z Akwinu (1225-1274), filozof, teolog: „Żydom nie powinno się pozwolić, aby zatrzymali to, co uzyskują z lichwy; najlepiej byłoby, aby skłonić ich do pracy tak, że mogliby zarabiać na życie zamiast nie robić nic oprócz pielęgnowania swego skąpstwa”.

    9. Jan Długosz (1415-80): „Żydzi mieszkający w Krakowie zamordowali chrześcijańskie dziecię i w jego krwi spełniali obrzydliwe praktyki. Na kapłana, wiozącego wiatyk do chorego, rzucali kamieniami”.

    10. Marcin Luter (1483-1546), z 32 tomu jego dzieł: „Nigdy nie było pod słońcem narodu krwi żądniejszego i mściwszego niż ci, którym się zdaje, że są narodem przez Boga wybranym, aby obowiązani byli i musieli mordować pogan. Największą rzeczą, jaką spodziewają się od swego mesjasza, jest to, że powinien swym mieczem wymordować i zatracić cały świat. Żyd, to jest serce żydowskie, jest drewniano – kamienno – diabelsko – stalowo twarde, niczym niewzruszalne… Gdy przyjdzie mesjasz, to on ma zabrać całemu światu złoto i srebro i pomiędzy siebie rozdzielić (…) Pod ich bożnice i szkoły należy podkładać ogień, a kto może, niech dorzuca do niego smoły i siarki. Kto dorzuciłby do tego piekielnego ognia, uczyniłby dobrze. A czego nie chwyci się ogień, potrzeba posypać grubo ziemią, żeby żaden człowiek nigdy nie zobaczył kamyka lub żużla z tego. Tak samo trzeba połamać i zniszczyć ich domy, a ich samych jak cyganów pozamykać pod dachem lub w chlewie, aby wiedzieli, że nie są panami świata. Potrzeba żydom odebrać urzędową opiekę i zamknąć przed nimi drogi, bo nic na wsi nie mają do szukania. Potrzeba zakazać wszelkiej lichwy i odebrać im wszelki majątek, klejnoty, złoto i srebro, bo wszystko, co posiadają, ukradli swoim rozbojem lichwiarskim, bo w inny sposób żyć nie umieją (…) Bogacą się naszym potem i naszą krwawicą, my stajemy się coraz biedniejsi wskutek wyzysku. Wysysają nas jak pijawki, jak zmora leżą nam na piersiach te próżniacze szelmy i leniwce. Te brzuchacze chlają i żrą i dobre czasy spędzają w naszym domu, za to wszystko bluźnią jeszcze Panu Jezusowi, Kościołom, książętom i nam wszystkim grożą i życzą śmierci i wszelkiego nieszczęścia (…) A wy, moi kochani panowie, przyjaciele pastorzy i kaznodzieje, przypominam wam wierność obowiązkom, abyście bronili parafian, jak to czynić umiecie, od zguby wiecznej – aby strzegli się żydów i unikali ich, o ile mogą.

    11. Jan Dantyszek (1485-1548), Błędy talmudowe – 1520 :
    „Naród żydów jest gruby, bez wszelkiej ludzkości, pełen wszelkiej rozpusty, także i wściekłości. Trwa w nim upór niezmierny, naród to zdradliwy, usty pochlebiający, czołem niewstydliwy. Wszędzie stroi zasadzki, jednak nierozumny, omylny i zwodzący, obmierzły i dumny”.

    12. Szymon Syreński – Syreniusz (1541-1611), lekarz, botanik, jeden z pierwszych polskich przyrodników, absolwent uniwersytetów w Krakowie, Inglostadt i w Padwie, profesor medycyny Akademii Krakowskiej: „Złośliwi żydowie niewinne dziatki chrześcijańskie z okrutnego postanowienia co rok zabijają y haniebnie mordują”.

    13. Giordano Bruno (1548-1600), włoski astronom i matematyk: „Żydzi stanowią taki zadżumiony, trędowaty i niebezpieczny dla wszystkiego ród, że na nic innego nie zasługują, jak na wytępienie jeszcze przed urodzeniem. Żydzi są wyrzutkiem ludzkości, najbardziej zepsutym i niegodziwym narodem na świecie o mentalności i skłonnościach najpodlejszych i najbrudniejszych”.
    „To zawsze czołgające się i zamknięte w sobie plemię nieznośne dla innych narodów, zwierzęco je nienawidzi i jest słusznie przez nich nienawidzone”. „Speccio della bestia triomfante”.

    14. Voltaire (1694-1778), francuski publicysta, filozof, dramaturg, poeta, historyk i prozaik, zaciekły postępowiec, mason, wróg katolicyzmu, …i żydostwa: „Dlaczego Żydzi są znienawidzeni? Jest to nieuchronny skutek ich praw: albo muszą pokonać każdego, albo być znienawidzonymi przez całą ludzkość (…)
    Naród żydowski ośmiela się ujawniać nieprzejednaną nienawiść do wszystkich narodów i buntuje się przeciwko wszystkim prawom; zawsze zabobonny, zawsze zawistny za wszelkie dobro należące do innych, zawsze barbarzyński – pozorny w nieszczęściu i zuchwały w powodzeniu” (…) ( „Essai sur les moeurs”).
    „Znajdziecie w Żydach jedynie niedouczony i barbarzyński naród, który przez długi czas łączył skąpstwo z najbardziej obrzydłymi zabobonami i nieprzezwyciężoną nienawiścią do ludów, które ich tolerują i na których Żydzi się bogacą” („Juif” Dictionnaire Philosophique) Żydzi nie są niczym więcej, jak nieuświadomionym i barbarzyńskim ludem, który od długich czasów łączy w sobie najbrudniejszy egoizm z obrzydliwym zabobonem i nieugaszoną nienawiścią do wszystkich narodów, które ich znoszą i na których się wzbogacają (…) Wszyscy oni mają wrodzony fanatyzm, tak jak Bretończycy czy Niemcy rodzący się z jasnymi włosami. Nie byłbym ani trochę zdziwiony, gdyby ten naród stał się śmiertelnym zagrożeniem dla ludzkości. („Letters de Memmiusa Ciceron” 1771)

    15. Denis Diderot (1713-1784), pisarz i filozof, mason i libertyn francuski, autor m.in. Wielkiej Encyklopedii Francuskiej. Żydowscy pisarze narzekali, że jego „Encyklopedia”, biblia przedrewolucyjnego oświecenia francuskiego, jest „antysemicka”. Inne pisma Diderota są podobnie nieprzyjazne Żydom: „Ty, zły i brutalny narodzie, podły i wulgarny ludzie, niewolnicy godni jarzma, które dźwigacie… Idźcie, weźcie swoje księgi i odejdźcie. Talmud nauczył żydów kraść własność chrześcijan, uważać ich za dzikie bestie, popychać ich w przepaść… zabijać ich bezkarnie i co rano rzucać w nich bluźnierstwem”.

    16. Maria Teresa (1717-1780), cesarzowa Austrii: „Nie znam gorszej dżumy dla państwa od narodu, który przez oszustwa, lichwę i umowy pieniężne przyprowadza lud do stanu żebraczego oraz wykonuje wszystkie czyny, którymi uczciwy człowiek się brzydzi. Wobec tego, należy ich jak najmożliwiej od nas (odtąd) wstrzymywać i liczbę ich zmniejszać. Jesteśmy zdziwieni z istnienia nienawiści i pogardy, którymi wszystkie narody żydów traktowały. Jest to nieuchronne następstwo ich, żydów, zachowania się. Huroni, Kanadyjczycy, Irokezi byli filozofami humanitaryzmu w porównaniu z Izraelitami”.

    17. Johann Wolfgang von Goethe (1749-1832), mason, największy poeta niemiecki: „Naród żydowski nigdy nie był wiele wart, jak mu to zresztą po tysiąc razy zarzucali jego wodzowie, sędziowie i prorocy. Mało posiada szlachetnych przymiotów, a wszystkie wady razem wziąwszy innych narodów. Cóż można bowiem powiedzieć o takim narodzie, który w swej wielowiekowej wędrówce znaczy tylko ślady zepsucia i wyzysku innych narodów? Nikt też się dziwić nie może, że nie mamy do Żydów zaufania i że uważamy za obowiązek strzec naszej kultury od skażenia jej przez nich”

    18. Stanisław Staszic (1755-1826), najwybitniejszy polski myśliciel oświecenia, wybitny działacz społeczno-polityczny, czołowy przedstawiciel obozu reform społecznych w okresie Sejmu Czteroletniego; „Przestroga dla Polski – 1770: „Żydostwo to letnia i zimowa szarańcza naszego kraju, która zaraża powietrze zgnilizną, roznosi próżniaczego ducha swych ojców, wśród pracowitego ludu utrzymać się nie może i tam tylko się gnieździ i mnoży, gdzie próżniactwo ma ochronę”. Tenże: „O przyczynach szkodliwości żydów, 1816r.: „Żydzi byli zarazą wewnątrz, zarazą ciągle polityczne ciało słabiącą i nędzniącą. Chociażby nawet to ciało nie było podzielone (mowa o rozbiorze Polski – uw. autora), chociażby po podziale zjednoczone zostało, przecież z tą wewnętrzną skazą nigdy nie nabierze właściwych sobie sił ani czerstwości – musi być zawsze tylko słabe, wynędzniałe i nikczemne”.

    19. Napoleon I (1769-1821), Cesarz Francuzów, generał; Reflexions z dn. 7.V.1806r: „Żydzi dostarczyli ludzi do mojej armii w czasie kampanii w Polsce, ale powinni zwrócić mi koszty: szybko przekonałem się, że nie nadają się do niczego oprócz sprzedawania starych łachów (…). Należy wszędzie ogłosić, że ogólny dobry stan jest zagrożony. Rząd nie może patrzeć obojętnie, jak jeden zasługujący na pogardę naród obejmuje w posiadanie wszystkie prowincje Francji. Żydzi mają być traktowani szczególnie. Tworzą oni państwo w państwie. Nie może naród francuski skończyć pod rządami najlichszego z narodów. Żydzi to główni rabusie doby współczesnej; to sępy ludzkości… Należy ich traktować z polityczna sprawiedliwością, nie sprawiedliwością obywatelska. Nie są to prawdziwi obywatele (…). Żydzi praktykują lichwę od czasów Mojżesza i uciskali inne ludy. Chrześcijanie tylko czasem trudnili się lichwa, popadając tym samym w niełaskę. Powinniśmy odsunąć Żydów od handlu, ponieważ nadużywają swoich praw (…). Zło tkwiące w Żydach nie wynika z cech poszczególnych ludzi, ale z podstawowej wady tego narodu”.

    20. Janusz Iwaszkiewicz (1796-1864), „Litwa w r. 1812, 1912: „Jeszcze przed wojną żydzi manifestacyjnie zaznaczali swoje sympatie dla rządu rosyjskiego, brali gorący udział w owacyjnych powitaniach cesarza Aleksandra, ustanawiali posty, zanosili po synagogach modły o powodzenie rosyjskiego oręża… Denuncjowali osoby biorące udział w nowej administracji, oraz wszystkich, którzy przystąpili do konferencji generalnej”.

    21. Helmuth von Moltke (st., 1800-1891), Wewnętrzne stosunki w Polsce, Berlin 1832 r.: „Pomimo swego rozproszenia, żydzi są silnie związani miedzy sobą. Nieznani władcy kierują nimi konsekwentnie do swych ogólnych celów. Odrzucając wszelkie usiłowania przez rząd ich zasymilowania, żydzi zawsze i wszędzie tworzą państwo w państwie, a w Polsce stali się głęboką, jątrzącą raną na ciele tego pięknego kraju”.

    22. George Sand (1804-1876) pisarka francuska: „W Żydzie – tułaczu widziałam uosobienie narodu żydowskiego, wygnanego w średniowieczu. Jednak znów są oni bogaci, co zawdzięczają swej prymitywnej chciwości i niezmordowanej aktywności. Że swym hardym sercem w stosunku do ludzi innych wyznań i ras chcą uczynić siebie królami świata. Lud ten zawdzięcza swemu uporowi to, że Francja w ciągu 50 lat będzie zjudaizowana. Niektórzy mądrzy Żydzi, już to zapowiadają”.

    23. Franciszek Liszt (1811-1886), znany kompozytor: „Nadejdzie dzień, gdy wszystkie narody, wśród których zamieszkują Żydzi, będą musiały podnieść kwestię wygnania ich! Kwestię rozstrzygającą między życiem i śmiercią, zdrowiem i chroniczną chorobą, spokojem i nieustanną gorączką społeczną”.

    24. Ryszard Wagner (1813-1883), kompozytor niemiecki, z książki „Judaism in Musie”: „Żyd nigdy nie miał własnej sztuki (…). Jak długo odrębna sztuka muzyczna miała prawdziwą, organiczną potrzebę życia, kiedyś, w epoce Mozarta i Beethovena, nie było kompozytorów żydowskich: było rzeczą niemożliwą dla elementu obcego temu żywemu organizmowi, aby brał udział w i tworzeniu go. Dopiero, gdy wewnętrzna śmierć ciała jest widoczna, zewnętrzne elementy mają możność zdobywania – tylko w celu zniszczenia. (…) Jednego jestem pewien: żydzi zdobyli wpływ na nasze życie umysłowe, co objawia się w załamaniu i sfałszowaniu naszych najwyższych tendencji kulturowych”.

    25. Otto von Bismarck (1815-1898), w mowie z 15 maja 1847 r.: „Sądzę, że osiedleni w Poznańskiem żydzi, chociażby im dozwolono, nie pójdą wielką masą do prowincji niemieckich, gdyż nie chciałbym drażliwego użyć wyrażenia – bezmyślność charakteru polskiego pod względem dóbr doczesnych czyniła zawsze z Polski eldorado dla żydów. W rozmowie z A.Tatiszczewem, Bismarck powiedział: „Po co Pan Bóg stworzył żydów polskich, jak nie po to, abyśmy z nich mieli służbę szpiegowską?”

    26. Karol Marks (1818-1883), ideolog komunizmu, ukrywający fakt, że sam był żydem, żydowski twórca komunizmu a jednocześnie ekonomiczny „antysemita”: „Bogiem żydów jest weksel. Twardą naturę żydowskiego charakteru nie należy tłumaczyć ich religią, ale tym, co służy za podstawę religii żydowskiej, mianowicie ich egoizmem (…) Co jest podstawą żydostwa? Korzyść własna. Co jest świeckim obyczajem żydów? – szachrajstwo. Co jest istotnym bogiem żydów? Pieniądz”. „Co otoczone jest kultem u Żyda? Oszustwa (Schaher)! Kto jest jego doczesnym bogiem? Pieniądz (Geld!) Glob ziemski jest dla nich jedną wielką giełdą. Właściwym bogiem Żydów jest weksel. Jehowa jest tylko iluzorycznym wekslem” („W kwestii żydowskiej”)

    27. Fiodor Dostojewski – rosyjski monarchista, r. 1880: „Izrael i jego banki SĄ teraz panami: Europy, nauki, cywilizacji, socjalizmu. Socjalizmu w szczególności – to im pomaga w tępieniu chrześcijaństwa i niszczeniu naszej cywilizacji”.

    28. Mark Twain (1835-1910), najwybitniejszy amerykański pisarz XIX w.: „W stanach bawełnianych po wojnie Żyd wzrastał w sile, założył sklep na plantacji, dostarczał Murzynom wszystkiego, czego chcieli na kredyt, a w końcu sezonu był posiadaczem udziału Murzynów w zbiorach tegorocznych i częściowo przyszłorocznych (…). Żyd był zawsze gotów pożyczać za plony. Gdy przyszedł dzień zbioru, stawał się właścicielem plonów, za rok – gospodarstwa (…) Protestanci prześladowali katolików – ale nie pozbawiali ich życia. Katolicy prześladowali protestantów – ale nigdy nie pozbawiali ich możliwości pracy na ziemi czy w warsztacie. Jestem przekonany, że Ukrzyżowanie nie ma wiele wspólnego ze stosunkiem świata do Żydów; że przyczyny tego są znacznie starsze niż tamto wydarzenie. Zapewne prześladowanie Żydów nie ma nic wspólnego z uprzedzeniami religijnymi (…) Powiecie, że Żydzi są wszędzie nieliczni. Gdy przeczytałem w Encyclopedia Britannica, że populacja żydowska w USA liczy 250 tysięcy, napisałem do wydawcy i wyjaśniłem mu, że osobiście znam dużo więcej Żydów i że na pewno nastąpił błąd, a powinno być 25 milionów. Ludzie mówili mi, że maja powód podejrzewać, iż dla przyczyn finansowych wielu Żydów nie przyznaje się, że są Żydami. To wydaje się możliwe”.
    PS. Opinia Twaina była najlepiej strzeżona w historii literatury amerykańskiej. Tuz po jego śmierci jego ekscentryczna córka Clara wyszła za żydowskiego pianistę, Ossipa Gabrylowicza. Wydawcy Twaina otrzymali wówczas instrukcje, aby wymazali uwagi dotyczące Żydów z jego dzieł zebranych.

    29. Teodor Jeske-Choiński (1854-1920), z przedmowy do książki Żydzi i Kahały J. Brafmana z 1914 r.: „Nie dopiero w czasach ostatnich bojkotują żydzi handel polski. Bojkotowali go od setek lat, od chwili kiedy im nasza ziemia otworzyła na swoje nieszczęście szeroko swoje bramy gościnne. Osiadłszy w naszych miastach i miasteczkach, podjęli oni od razu walkę z naszym mieszczaństwem, wydzierając im z rąk handel”.

    30. Wilhelm II (1859-1941), król Prus i cesarz Niemiec, 1922 r.: „Żyd nie może być prawdziwym patriotą. On jest czymś, jak złośliwy owad. Trzeba go trzymać z dala od miejsc, gdzie mógłby czynić szkody – NAWET ZA POMOCĄ POGROMÓW, JEŚLI TRZEBA! Żydzi są odpowiedzialni za bolszewizm w Rosji, a także w Niemczech. Byłem ZBYT POBŁAŻLIWY dla nich w czasie mego królowania i ŻAŁUJĘ ŻYCZLIWOŚCI, JAKĄ OKAZYWAŁEM ŻYDOWSKIM BANKIEROM!!!”

    31. Henry Ford (1863-1947), wpływowy biznesmen, twórca znanej marki samochodu: „Żydzi zawsze kontrolowali biznes…Wpływ kina amerykańskiego i kanadyjskiego jest pod wyłączną kontrolą moralną i finansową Żydów, manipulujących umysłami obywateli”.

    32. Roman Dmowski (1864-1939) wybitny polski polityk, narodowiec i mąż stanu: „Antysemityzm końca dziewiętnastego stulecia był protestem przeciw potędze Żydów i ich zabójczemu wpływowi na społeczeństwa europejskie”.

    33. Wacław Sobieski (1872-1935), historyk, w tyg. „Rozwój” z 1933 r.: „Żydzi – wieczni tułacze – ci Luft menschen. Beduini kultury, jak się zwą sami – ludzie bez ziemi i stałego terenu, nie czują sentymentu do kraju, przez który przechodzą. Tam ich ojczyzna, gdzie dobrze. Niech się państwo rozsypie w gruzy, oni wyjdą z tego kraju, byleby tylko uciułane skarby z niego wynieść”.

    34. Francisco Franco (1892-1975), hiszpański generał i Caudillo de Espana – Wódz Narodu Hiszpańskiego: „Nie poddawajmy się iluzji. Duch żydowski, odpowiedzialny za alians kapitalizmu na dużą skalę z marksizmem, był siłą przewodnią stojąca za tyloma antyhiszpańskimi porozumieniami rewolucyjnymi, nie zniknie stąd w ciągu jednego dnia”.

    35. Antoni Słonimski (1895-1976), żydowski poeta i stalinowski libertyn, 1924 r.: „Prócz wstrętu budzi jeszcze we mnie gniew, fałszywy i nikczemny stosunek Żydów do zagadnień narodowych. Naród ten, narzekający na szowinizm innych ludów, jest sam najbardziej szowinistycznym narodem świata. Żydzi, którzy skarżą się na brak tolerancji u innych, są najmniej tolerancyjni. Naród, który krzyczy o nienawiści, jaką budzi, sam potrafi najsilniej nienawidzić”.

    36. Mikołaj Bakunin, rosyjski rewolucjonista o anarchistycznych poglądach: „Marks jest Żydem. Otacza go tłum małych, mniej lub bardziej inteligentnych intrygantów, zręcznych Żydów, jako że Żydzi są wszędzie: są agentami handlowymi i bankowymi, pisarzami, politykami, korespondentami gazet o rożnych orientacjach, krótko mówiąc są pośrednikami, np. pośrednikami w transakcjach finansowych, z jedną nogą w banku, a drugą w ruchu socjalistycznym, z tyłkami usadowionymi w prasie. Trzymają łapę na wszystkich czasopismach i można sobie tylko wyobrazić, jaki będzie tego rezultat w morałach społeczeństwa (…). Ludzie światowej sławy oskarżali Żydów o stworzenie komunizmu. Zarzut ten ma mocne podstawy. Filozofia komunizmu wywodzi się od Karola Marksa, potomka rodziny rabinistycznej. Jego ideologia antychrześcijańska i socjalistyczna wyłożona jest w Talmudzie – ‚Biblii’ żydowskiej. W czterech grupach politycznych, które obaliły cara Rosji, było sto procent Żydów. Mowa tu o mienszewikach i o organizacji żydowskiej; pozostałe dwie grupy to socjalistyczna partia rewolucyjna i bolszewicy. Obie były kierowane przez Żydów, ale nie miały też członków nieżydowskich. Wiemy dziś, że Lenin był Żydem, podobnie jak wszyscy przywódcy pierwszego rządu: Trocki, Zinowiew, Kamieniew, Swierdłow. Najbogatszy Żyd świata, Jakub Schiff z nowojorskiego banku, dał Trockiemu i Leninowi 20 mln dolarów, aby obalili cara i ustanowili tyranię sowiecką!”

    37. M. Oudendyk, holenderski minister, w dniu 6 IX 1918 r. depeszował do rządu Anglii: „Uważam, że natychmiastowe stłumienie bolszewizmu jest jednym z najważniejszych zadań ludzkości, nie wykluczając możliwości wojny, która wciąż szaleje, inaczej bolszewizm, nie stłumiony w zarodku, rozszerzy się w tej czy innej formie po całej Europie i świecie, ponieważ jego twórcami są Żydzi, którzy nie mają narodowości i których jedynym celem jest zniszczenie istniejącego porządku”.

    38. Adrian Arcand, kanadyjski lider polityczny: „Poprzez swoje (żydowskie) agencje informacyjne zatruwają wasze umysły i sprawiają, że widzicie świat nie takim, jakim jest, ale takim, jakim oni chcą, abyście go widzieli. Przez kino są wychowankami młodzieży – w ciągu dwóch godzin filmu potrafią wymazać z dziecięcego umysłu, to czego nauczyło się przez 6 miesięcy w domu czy w szkole (…) W komunizmie nie chodzi o nic innego, jak o zamysł żydowski, aby położyć łapę na całym świecie. Żaden inteligentny człowiek nie znajdzie nikogo prócz Żydów, kto nazwałby ten stan rzeczy ‚rajem na ziemi’. Żydzi chcą wprowadzić komunizm, bo wiedzą czym on jest i co oznacza. To dlatego, że komunizm nie jest tym, o co walczono – jest żydowskim planem wymyślonym przez Żydów, propagowanym przez Żydów, finansowanym przez Żydów, starowanym przez Żydów, przynoszącym zyski tylko Żydom. Walczyliśmy z zasłoną dymną stworzoną przez żydowskich dialektyków i publicystów, odmawiając walki z twórcą ciągnącym zyski i manipulującym sznurkami”.

    39. A. Homer: „Bolszewizm to pomysł żydowski, oparty na pouczeniach Karola Marksa i innych socjalistycznych rewolucjonistów . Charakteryzuje się zniszczeniem i chaosem, narzuca swą wole i podtrzymuje swą siłę przez terror i morderstwo . Wielu chciałoby, aby opinia publiczna była nieświadoma roli ,jaka odgrywają żydzi ,komuniści, syjoniści, czy finansiści… Bolszewizm i syjonizm są tylko środkiem, bronią w walce żydowskiej potęgi światowej o przewagę w polityce, czy gospodarce”.

    40. Hilary Cotter: „Komunizm i judaizm to jedno i to samo”.

    41. Fantone: „Kiedy żyd panuje, jest zawsze okrutny. Jako wielkorządca – jest despotą, jako kapłan – tyranem. Kazanie żyda jest przepełnione przekleństwami. Jako wojownik, jest podły i bez litości”.

    42. J . Nordman: „Żydzi należą tak do państwa, którego są obywatelami, jak tasiemiec jest obywatelem pacjenta”.

    43. Savary: „Mówią: ‚wpadł w ręce żydowskie’. Oznacza to zupełny koniec”.

    44. Rabin S. WARSAW, Middlessex, U.K.: „Jewish Chronicle”, Londyn, 23.02.1964: „Jakby nie byli wymownymi apologetami Żydzi, poganie wykazują, że Żydzi i chrześcijanie rzeczywiście wielbią tego samego Boga, taka deklaracja jest całkowicie fałszywa i bałamutna. Prawdą jest bowiem, że my uznajemy całkowitą niezgodność między tymi bóstwami i mnóstwo kazuistycznych twierdzeń nie może doprowadzić do ich utożsamienia. Chrześcijańska nauka o Trójcy jest diametralnie przeciwna pojęciu Boga Izraela, który jest niezbędnym elementem żydowskiej wiary. Z tego powodu tego rodzaju eksperymenty sztucznego bratania się są nieuczciwe i szkodliwe dla osiągnięcia wymuszonej jedności, która nie ma w rzeczywistości żadnych podstaw”.

    45. dr Daniel Pasmanik, 1912: „Każdy naród ma swoje prawdy. Naród żydowski ma swoje kłamstwa. Cale nowoczesne życie narodu żydowskiego zbudowane jest na kłamstwie, które występuje raz bezczelnie, a kiedy indziej znowu – dyskretnie. A kłamstwo to dochodzi do takich rozmiarów, że Żydzi we wszystkich krajach podają się za największych patriotów tych narodów. Nikt w to nie wierzy. A czy sami w to wierzą? Przenigdy. (…) Nie zapomnę nigdy pewnego berlińskiego bankiera, już od trzech pokoleń wychrzczonego, który się zalał łzami gdym mu opowiadał o kiszyniowskim pogromie. A kiedym mu powiedział, że tu chodzi przecież o nieszczęście zupełnie obcych ludzi, zerwał się na równe nogi z okrzykiem: ‚Ja jeszcze jestem Żydem’!” „Największym kłamstwem, jakie żydzi na swoje pohańbienie stworzyli, jest stwierdzenie, że mogą oni być patriotami w swoich krajach. Żyd nigdy nie przestanie być żydem i należeć do swojego narodu”

    46. Adam Asnyk: „Antysemityzm często hodują handlarze, z których każdy dla siebie pewien zysk w nim widzi; kiedy się interesem korzystnym ukaże, ujmą go w swoje ręce niezawodnie Żydzi”.

    47. Adolf Nowaczyński, „Mocarstwo anonimowe”, Warszawa, 1921: „Najkapitalniejszym dokumentem względnej wagi chrztu u Żydów jest fakt, iż kierownikiem syjonistycznej organizacji w Madrycie jest katolik, niejaki M. Ortega. Otóż ten pan pochodzi z rodziny marrariskiej. Po 400 latach powraca do religii swych przodków”.

    48. dr J. Yorzimmer, dyrektor Polish Bank of Import w liście do N. STRAUSSA, prezesa Komitetu Obrony Praw Żydów w Polsce, 1919: „Czy Pan chciałby pominąć fakt, że Żydzi rosyjscy, niemieccy i amerykańscy prowadzą od początku wojny kampanie oszczercza przeciw Polakom, oskarżając ich o masakrowanie Żydów w czasie, w którym żadna miara nie było pogromów urządzanych przez Polaków, natomiast były pogromy w Rosji. Czyż Pan zapomniał o orgii kłamstw i kalumnii, kiedy to Żydzi usiłowali wykazać światu, że Polska nie zasłużyła sobie na niepodległość? Czyż pan przypuszcza, że takie „przyjacielskie” przysługi oddawane Polsce przez Żydów, w czasie gdy ta pierwsza rwała więzy długotrwałej niewoli, mogły podnieść uczucie sympatii Polaków względem Żydów? A czy nie słyszał Pan nigdy o żydowskich lichwiarzach i spekulantach w Polsce, którzy sprzedawali środki spożywcze Austriakom i Niemcom, pozbawiając kraj resztek pożywienia? Naród Polski przechowa dla przyszłych pokoleń i powtarzać będzie Żydom słowa Natana Straussa, że im szybciej nadejdzie dla Polski godzina nędznego końca, tym bardziej on i jego zwolennicy radować się będą”.

    49. F. Lassal: „Ruch robotniczy winien trzymać się jak najdalej od kapitalistów i Żydów. Gdzie ci ostatni bowiem występują jako kierownicy i przywódcy, tam zawsze pilnują tylko swoich interesów”.

    50. lord Montefiore – XIX-wieczny żyd z brytyjskim obywatelstwem: „Musimy mieć wpływ na gazety całego świata, ażeby tumanić i oszukiwać ludzi”.

    51. Sir Cecil Spring-Rice, brytyjski polityk XXw.: „Żydzi przejmują główne gazety amerykańskie, jedna po drugiej”.

    52. żydówka Nesta Webster: „Anglii nie kontrolują już Brytyjczycy. Żyjemy w niewidocznej dyktaturze żydowskiej – dyktatura, która jest odczuwalna w każdej sferze życia”.

    53. Onesimo Redondo (hiszpański reformator i polityk XX w. zabity z rąk komunistów – w zamachu): „Instrumentem żydowskiej dominacji w świecie są pieniądze i prasa, a komunizm jest narzędziem międzynarodowego kapitalizmu żydowskiego, wykorzystywanego do pokonania, a w następstwie rządzenia innymi narodami”.

    54. Stephen H.Roberts, historyk – o nazistowskich Niemczech:”Nie ma sensu zaprzeczać, że w Niemczech istniał problem żydowski. Naród ten znajdował się w niefortunnym położeniu geograficznym, będąc pierwszym etapem nieustannego pochodu na Zachód Żydów Polskich! Gdyby nie byli wypychani, zostaliby w Berlinie i Hamburgu, mając tam spore udziały w dobrach stanowiskach .W Berlinie na przykład, gdy naziści doszli do władzy, 50,2 % prawników i 48 % lekarzy byli Żydami. Mówi się nawet, że systematycznie zagarniali dla siebie posady w szpitalach. Żydzi byli właścicielami największych i najbardziej wpływowych gazet berlińskich. Wchodzili też do systemu edukacyjnego”.

    55. Pio Baroja Nessi (hiszpański powieściopisarz XX w.): „Żyd żywi głęboką nienawiść do Europy, wierząc, że Europa go obraziła. I z zapałem przyłącza się do wszystkiego, co mogłoby nasz kontynent skompromitować. Tak więc widzimy go w teatrze i powieści, w kinie erotycznym i w kubizmie, w fałszu i homoseksualizmie Freuda i jego zwolenników (…) Komunizm jest dziś potężną krucjatą sterowaną przez Żydów przeciwko europejskiemu światu i kulturze, dla swych własnych celów. Żyd, który rzadko kiedy jest wynalazcą, mężem idei – z entuzjazmem chwyta się komunistycznej teorii przedstawiciela tez samej rasy, Karola Marksa, i propaguje ją z wielkim artyzmem (…) Żyd wierzy, że jest przeznaczony do stworzenia potęgi zwierzchniej pośród innych ludów. Jest przekonany o swej wyższości, w stosunku do innych ludzi żywi głęboką pogardę i nie bawi się w skrupuły”.

    56. J. Scherr: „Czym Żydzi są w literaturze? Towarzystwem ubezpieczeniowym ‚Nieśmiertelność’ z wzajemną poręką”.

    57. William S. Mitchell (Philadelphia), z książki „The Secret World Government”: „Jeśli istnieje w historii jakiś niewdzięcznik, to jest nim żyd. W tym kraju, który go przyjął, on spiskuje, podkopuje, uprawia nierząd i niszczy, a ponad to (kryjąc się dotąd za plecami innych narodów) ośmiela się planować zniszczenie każdej zasady chrześcijańskiej, która go ochraniała”.

    58. M.H. de Heekelingen, w książce Israel: Son Passe, Son Avenir: „Były rabbi Drach, nawrócony na katolicyzm, mówi, że Talmud zawiera wiele refleksji, zabawnych fantazji, niesmacznych nieprzyzwoitości, a nade wszystko najstraszliwszych bluźnierstw przeciwko wszystkiemu, co w religii chrześcijańskiej jest najdroższego i najświętszego. (…) Jeśli chodzi o tłumaczenia Talmudu przez nie-żydów, zawsze preferowaliśmy tłumaczenie Luceńskiego, którego dokładność jest uznana przez sąd w 1923 r. Główny prokurator Węgier zarządził wstrzymania wydawania Talmudu węgierskiego pod zarzutem ataku na moralność publiczną oraz pornografii. W wyroku sąd oznajmił m.in.: ‚W Talmudzie przetłumaczonym przez Alfreda Luceńskiego znajdują się rzeczy straszliwe. Jego tłumaczenie jest poprawne pod względem wierności oryginałowi’„.

    59. żyd Karol Münzer: „Wżarliśmy się w narody, pohańbiliśmy czasy, złamaliśmy siłę. Wszystko pod wpływem naszej przeżytej kultury skruszało, zgniło i zwietrzało”.

    60. żyd Chaskel Cwi Klossel: „Jak my żydzi wiemy o tym, że nie-żyd w jakim bądź zakątku swego serca jest i musi być antysemitą, tak każdy żyd w największej głębi swej istoty jest nienawistnym wrogiem wszystkiego, co nie jest żydowskie”.

    61. Rabin Reichhorn, Praga, cmentarz rabina Symeona ben-Juhudy, rok 1859:”Co stulecie my, uczeni Izraela, przyjęliśmy zbierać się w sanhedrynie, by sprawdzać, jakie zrobiliśmy postępy w opanowaniu świata obiecanego nam przez Jehowę i jakie zwycięstwo odnieśliśmy nad znienawidzonym chrześcijaństwem. (więcej i obszerniej: patrz „Poznaj Żyda”, część 26)

    62. żyd Natan Birnbaum, jeden z głównych twórców syjonizmu, „Judische Zeitung”, 1915: „Nie pojmujemy dlaczego Polacy mieliby mieć więcej prawa do tego, aby żądać spolszczenia naszych żydowskich mas, aniżeli my może zżydzenia mniejszości polskich w miastach, w których większością są Żydzi? My nie chcemy wyrzec się własnego istnienia. Nie! Tu jesteśmy i będziemy!”

    63. kardynał Stefan Wyszyński (1901-1981), Prymas Tysiąclecia, w „Ateneum Kapłańskim z 1938r.: „Trudno nie przyznać słuszności twierdzeniom Hitlera, że Żyd pozostał obcym ciałem w organizmie narodów europejskich. (…) Żyd zwalcza obcą jego psychice kulturę, wyrosłą na podłożu chrześcijaństwa. Jego przeobrażenie może dokonać się tylko na drodze religijnej – przez szczere, bezinteresowne przyjęcie chrześcijaństwa”.

    64. Charles Lindbergh (ur. 1902), amerykański lotnik i pisarz: „Irytują nas wpływy żydowskie na prasę, radio i kino. Sytuacja może stać się bardzo poważna. Lewis opowiedział nam o tym, jak żydowskie firmy reklamowe groziły usunięciem wszystkich swoich reklam z systemu Mutual, jeżeli konkretny film otrzyma zgodę na wyświetlenie. Groźba ta wywarła taki skutek, że film ów został usunięty („The Wartime Journals”, 23. 08.1939 r.). Dążenie do wojny jest coraz większe. Ludzie są jej przeciwni, ale administracja wydaje się ‚brać na kieł’ i znajduje się na najlepszej drodze do wojny. WIĘKSZOŚĆ INTERESÓW ŻYDOWSKICH W KRAJU POPIERA WOJNĘ, a kontrolują one w ogromnym stopniu prasę i radio oraz większość filmów. Są jeszcze ‚intelektualiści’, ‚Anglo-file’ i brytyjscy agenci, którym popuszczono cugli, międzynarodowe interesy finansowe itp. („The Wartime Journals” 1. 05. 1941 r.)

    65. Patriarcha CHRISTEA, biskup rumuński, XX w., „New YorkHerald Tribune”, 17 VIII 1937: „ŻYDZI WYWOŁALI EPIDEMIĘ KORUPCJI I SPOŁECZNYCH NIEPOKOJÓW. ZMONOPOLIZOWALI PRASĘ, która z pomocą zagranicy krytykuje wszelkie duchowe bogactwa Rumunii. Samoobrona jest naszym narodowym i patriotycznym OBOWIĄZKIEM – a nie antysemityzmem. Brak środków na powstrzymanie tej zarazy oznacza, że jesteśmy LENIWYMI TCHÓRZAMI, KTÓRZY POZWALAJĄ SIĘ ŻYWCEM POGRZEBAĆ!!!”

    66. Lesław Giermański – świadek współpracy Żydów z Niemcami, a także morderstw popełnianych przez Żydów na Żydach: „Pierwsze strzały w getcie warszawskim oddali Żydzi do Żydów (!!!)….. Mordechai Anielewicz, 23 letni przywódca powstania w getcie został wydany przez własnych ludzi”.

    68. Ks. prof. Michał Poradowski (1913-2003), „Talmud czy Biblia”, str. 64-65: „Według oficjalnej nauki Kościoła, od czasów apostolskich aż do dziś Bóg jest wyznawany przez chrześcijan jako Trójca Przenajświętsza i to właśnie odróżnia wiarę chrześcijańską od wiary żydowskiej, a także innych monoteizmów, gdyż wiara żydowska, czyli tzw. „wyznanie mojżeszowe” jest monoteizmem absolutnym, który kategorycznie odrzuca pojęcie Boga w Trójcy Świętej Jedynego. Stąd też nie można mówić, że chrześcijanie i Żydzi wierzą w tego samego Boga, a kto tak twierdzi, jest – z punktu widzenia wiary katolickiej – albo ignorantem, albo heretykiem..”. Oto tylko niektóre, najtrafniejsze przykłady, uwzględniające też opinie samych żydów – w celu oddania pełnego obrazu zagadnienia na przestrzeni dziejów, należałoby pisać tomy.

    69. Król Polski Kazimierz Wielki ostrzegał w 1343 r. ludność chrześcijańską przed Żydami mówiąc: „Żydzi są prawdziwymi nieprzyjaciółmi naszej wiary chrześcijańskiej”… „Cel żydowskiej przewrotności do tego zmierza, aby dobra i majętności chrześcijan zawsze uszczuplać i wydrzeć”.

    70. Król Polski Władysław Jagiełło w Statucie Krakowskim z 1420 r. mówił: „Przewrotna perfidia żydowska zawsze była i jest przeciwna i wroga dla chrześcijan i nie tylko co do wiary i do ciała, ale także najsilniej zmierza do rozdrapywania posiadłości i przywłaszczania majętności”. W 1423r Władysław Jagiełło zakażał: „Aby Żydzi pieniędzy chrześcijanom nie pożyczali na kartę i prowizje pod przepadkiem”.

    71. Zygmunt I w 1527 r. na prośbę mieszczan warszawskich wypędził Żydów z Warszawy, co zostało utrzymane w mocy aż do Rozbiorów Polski.

    72. Zygmunt II August w 1572 r. skażał Żydów na karę 100 000 zł za fałszowanie monety bitej, m.in. z kradzionych sreber kościelnych.

    73. papież Pius V w 1567 r. ogłosił w bulli: „Niegodziwość tego narodu uzbrojona najgorszymi wszelkiego rodzaju sposobami do tego doszła, iż zagraża wspólnemu naszemu dobru”… „Albowiem jeśli dopuścimy tak liczne rodzaje lichwy, przez którą Żydzi wszędzie niszczyli majątki biednych chrześcijan, uważamy że dostatecznie jasna jest rzeczą, iż oni przechowują złodziei, bandytów i są ich wspólnikami. Starają się przez nich rzeczy pochwycone i skradzione, nie tylko świeckie ale i do służby bożej służące, aby nie były rozeznane na jakiś czas ukryć, albo przenieść na inne miejsce albo w ogóle przerobić. Bardzo wielu Żydów pod pozorem załatwiania rożnych rzeczy, chodząc do domów uczciwych kobiet sprowadza liczne do domów nierządu”… „Wreszcie poznaliśmy dostatecznie i zbadali jak nienawistnie odnosi się ten przewrotny rodzaj do imienia Jezus, jak jest nieprzyjaznym dla wszystkich , którzy zaliczają się do tego imienia, jakimi wreszcie podstępami czyhają na ich życie”.

    74. Sebastian Klonowicz (1551-1602) – sędzia w Lublinie d/s żydowskich mówił: „Żyd lichwa ciąży wielkim miastom, dziwnemi siły dobija się podług zysku. Przedaje wszystko, handluje woda, handluje powietrzem, handluje pokojem, frymarczy przedajnym prawem. A wszędzie, gdzie się handlem wciśnie przymili się panującym, aby zarzucić sieci zwykłego sobie obłowu”… „Otóż to Abrahama podobno jedyne potomstwo, naśladujące święte i sprawiedliwe obyczaje przodków”.

    75. hetman Stefan Czarniecki w 1656 r. rozkazał wyciąć Żydów w Sandomierzu za to, że masowo sprzyjali i współpracowali z najeźdźcami – Szwedami, w czasie Potopu.

    76. ks. Stefan Zuchowski w 1713 r. w swojej pracy pt. „Proces kryminalny o niewinne dziecię okrutnie przez Żydów zamordowane” pisał: „Ledwie nie z całej Europy rugowani, do nas jako do raju przyszli”… „Ale czas by te jaszczurki i Polakom z zanadrza wyrzucić”.

    77. Papież Benedykt XIV, słysząc od biskupów polskich coraz to częstsze skargi na Żydów, napisał w roku 1751: „Papież ubolewa srodze, że taki wzrost Żydów w królestwie ze szkoda chrześcijańskiej ludności, że handle i szynki Żydzi trzymają, że do publicznych intrat i prowentów są dopuszczeni, a dzierżawy karczem, wsi, folwarków trzymając, dla chłopów tak są srogimi, że „ich do ciężkich robót zmuszają i ciężarami podwody ich w daleka podróż naładowawszy i ich samych i dobytek obciążają, a nadto i kary na nich stanowią i częstokroć plagami nad ciąłem ich się pastwią. I stad pochodzi, że owi ludzie chrześcijańscy rozumieją być panem i dziedzicem swoim Żyda, od którego skinienia, woli i rozkazu owi poddani mienia się być dependującymi”. „Prócz tego, jak wspomniano, wsi, folwarki i grunta z poddanymi chrześcijańskimi arendują, przez co wielkie bezprawia i szkody dzieją się katolikom, zwłaszcza gdy Żydzi” „w dworach niektórych panów rządy domu i dyspozycje prowadza, tudzież komisarskie urzędy sprawują…” „Nadto gdy z handlów, szynków, kupiectwa i różnych zysków nazbierają pieniędzy, tedy je chrześcijanom pożyczają z zadaniem lichwy, przez co dobro i fortunki chrześcijańskie wycieńczają i wyniszczają”. „Przytoczywszy wyjątki z bulli Innocentego III i IV, Grzegorza XIII i Klemensa VIII, radzi Polakom trzymać się swych konstytucji i ponowić prawa ustanowione przez przodków, które nie dozwalają dóbr ani praw Żydom arendować, ani pieniędzy od nich na lichwę pożyczać”

    78. O.Gaudenty Pikulski w 1758 r. pisał: „Jeśli według zdania cudzoziemca Polska jest piekłem wieśniaków, to Żydzi ze stroju i funkcji swojej jak czarni diabli w tym piekle, na arendach i karczmach dopiekają ubogich wieśniaków”.

    79. Synod Episkopatu Polski w Piotrkowie w 1542 r. w memoriale do Zygmunta Starego zwracał się z następującą prośba: „Aby pomnąc na wielkie szkody i straty jakie dzieją się Kościołowi i chrześcijańskiej ludności w całym państwie polskim z powodu przyjmowania na jego terytorium tak wielkiej liczby przewrotnych i bezbożnych Żydów, wypędzonych z sąsiednich i innych krajów, zamknął całkowicie dostęp i napływ Żydów do Polski, zmniejszył i ograniczył ich liczbę w całym państwie”.

    80. Synod warszawski w 1561 r. prosił Zygmunta Augusta:”Aby Żydów nie naznaczano na urzędy publiczne, kierownicze i do poboru cła, jak to się dzieje w wielu miejscowościach Polski”.

    81. Synod chełmski w 1604 r. : „Obrzydliwa przewrotność Żydów zarówno w diecezji chełmskiej jak i całej Rzeczpospolitej doszła już do tego zuchwalstwa i bezczelności, że Żydzi górują nad chrześcijanami nie tylko wszelkiego rodzaju handlem, ale nadto panują nad ludem chrześcijańskim, nad nim się coraz bardziej srożą i znęcają, zajmując podstępnie w posiadanie czy to dzierżawę majątki i dobra ziemskie. Wobec takiej przewrotności żydowskiej wszyscy wierni katolicy, pomni na odpowiedzialność przed Bogiem na sadzie, powinni zerwać wszelkie stosunki z Żydami, nie popierać ich wcale i ze wszystkich sil powściągać ich niegodziwość”.

    82. Synod poznański w 1642 r. : „Nie można już dalej tolerować wzmagającego się z dniem każdym zuchwalstwa Żydów, którzy nie tylko przez zajmowanie się handlem i rzemiosłem pozbawiają chrześcijan środków do życia, ale nadto okazują się najbardziej nienawistnymi wrogami religii chrześcijańskiej, gdyż z pogardy dla praw kościelnych poniżają niedziele i święta katolickie wykonując w te dni zakazane prace i handel”.

    83. Synod płocki w 1643 r. : „Słuszną jest rzeczą i zgodna ze świętymi kanonami, ażeby chrześcijanie całkowicie zerwali z Żydami”.

    84. Synod wileński w 1685 r. : „Żydzi z pogardy i nienawiści do religii chrześcijańskiej szerzą wszędzie zepsucie, bezbożność i zgorszenie wśród chrześcijan”…. „Niewiasty chrześcijańskie będące karmicielkami dzieci żydowskich uwodzone są przez Żydów za umówioną cenę pieniężną do strasznych zbrodni, do pijaństwa i rozpusty, i o zgrozo… do wydawania im własnych dzieci zabijanych następnie okrutnie przez Żydów dla celów rytualnych, jak to już niejednokrotnie w poprzednich czasach zdarzało się, o czem poucza historia”.

    85. Synod poznański w 1720 r. : „Przewrotny naród żydowski, prastara nienawiścią do Zbawiciela Naszego i zawsze najwięcej wrogo usposobiony do chrześcijaństwa, im bardziej krepowany jest prawem kanonicznym i prawem cywilnym, tym więcej rości sobie urojenia, że mu wszystko wolno, opierając się na protekcjach pogardza wszystkim i nie pozostawia niczego nienaruszonym. Nie tylko niesprawiedliwa lichwa doprowadza ludność do zubożenia, lecz okrada chytrze skarb państwa na cłach wszelkiego rodzaju, miesza się do sprzedaży kosztowności, do handlu mięsem i artykułami spożywczymi, napojami alkoholowymi, do arend i dzierżawienia browarów, gorzelni, gospod i zajazdów, karczem a nawet niekiedy i do posiadłości ziemskich. Utrudniają katolikom sposób do życia i przywłaszczają sobie nad nimi władze”…. „Żydzi, ten wróg największy, cieszą się wielką protekcją możnych”.

    86. Synod przemyski w 1723 r. : „Żydzi, ten gad jadowity, ci wygnańcy palestyńscy, którzy już zalali całą Ruś i rozrastają się na krzywdzie i wyzysku chrześcijan, pełni pychy, nienawiści i chytrości, stawiają sobie za główny cel swej przewrotnej działalności: podstęp, zbrodnie i wszelkiego rodzaju występki, bluźnierstwa, zniewagi i wyszydzanie Tajemnic Wiary naszej świętej. Jakże nad wyraz bolesna jest rzeczą, iż wielu spośród polskich magnatów i szlachty popiera Żydów dając im łatwiejszy do siebie dostęp, aniżeli katolikom, łudząc się nadzieją przyszłych zysków i pożyczek pieniężnych od Żydów, a nie bacząc na to, że pieniądze w tak nieuczciwy sposób nabyte prędko utracą i ściągną na siebie i na swoje potomstwo karę Bożą i utratę błogosławieństwa Bożego”.

    87. Synod płocki w 1733 r. : „Przewrotne żydostwo, ten naród nienawistny Bogu, szerzyciel i roznosiciel wszelkiego zepsucia i rozkładu moralnego, herezji, zalewa z niebywałą szybkością cala Polskę”…. „Wzrastają na siłach i korzenie swoje coraz głębiej zapuszczają z uszczerbkiem wielkim i szkoda dla chrześcijaństwa i katolików wśród których żyją, panoszą się i rozpościerają”.

    88. Synod chełmiński w 1745 r. : „Naród żydowski, przewrotny i nienawistny Bogu jest zepsutego umysłu i zatwardziałego serca, a calem jego dążeniem jest by majątki i wszelkie dobra chrześcijan rujnować, niszczyć, uszczuplać i niweczyć”.

    89. Synod kijowski w 1762r. : „Należy ubolewać nad bezczelnością i zuchwalstwem Żydów, którzy korzystając z protekcji możnych panów liczących na zyski, szerzą się po całej Polsce, dopuszczają się bezkarnie rożnych występków, oszustwa, zdrad, krzywd i wszelkiego rodzaju nienawiści i naigrywania się z chrześcijan, lichwy, zabobonów, czarów, świętokradztwa, bluźnierstw przeciwko Panu Bogu i wierze chrześcijańskiej, naruszenia świat katolickich i praw tak kościelnych jak i państwowych”.

    90. Synod lwowski w 1762 r.: „Naród żydowski pod protekcją możnych rozszerza się i wszelkich wysiłków używa, zmierzając do ruiny i zniszczenia chrześcijan”.

  16. revers said

    Patrzac na rozbawiona mordke Kolomyjskiego trudno nie zauwazzyc fizjonomie Zwerga-Karla z blyskiem w oku na zloto lub pieniadze, jak postac negatywnego bohatera w jednej z niesmowitej powiesci Edgara Allana Poego z szyfrem [**88**] z tego samego zbioru „Niesamowitych opowieci i nowel” lub hollywodzko-talmudycznego filmu o krwawym karle, ktory co jak co ale kazde zloto ktore niby mu ukradziono , potrafil swym ofiarom z gardla wyciagnac i po wielu trupach.

  17. Ex said

  18. parva said

    A glupie ludziska trzesa gaciami ,coby nikt nie posadzil ich o zbrodnie staroswieckosci ten ci jeno warty czego, co za postepem swiata nadaza i ani kroku nie odstaje, w wstecz nie zaglada,jeno oczy wyrzeszczerza coby nowosci jakowejs nie uronic Wieki tak toczy sie historia nasza,.,a frukty postepkow naszych juz nie cierpkoscia ,a gorycza okrutna nas truja.

Sorry, the comment form is closed at this time.