Dziennik gajowego Maruchy

"Blogi internetowe zagrażają demokracji" – Barack Obama

Joseph E. Stiglitz: USA znalazły się na marginesie historii

Posted by Marucha w dniu 2015-08-10 (Poniedziałek)

Gdy Stany Zjednoczone spróbowały przeszkodzić rozwojowi Azjatyckiego Banku Inwestycji Infrastrukturalnych, administracja Baracka Obamy poniosła haniebną porażkę – uważa amerykański ekonomista Joseph E. Stiglitz.

Kraje rozwinięte pod przewodnictwem Stanów Zjednoczonych robią wszystko, co możliwe, by przeszkodzić krajom rozwijającym się w tworzeniu międzynarodowej architektury globalnej gospodarki, która będzie również pracować na najniższe warstwy społeczeństwa – powiedział laureat Nagrody Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii Joseph E. Stiglitz.

Według niego, w ciągu 13 lat, które minęły od pierwszej Międzynarodowej Konferencji Finansowania Rozwoju w Monterrey, w Meksyku w 2002 roku, wiele się zmieniło. Wtedy dominowały kraje G7, ale obecnie największą na świecie gospodarką (na podstawie parytetu siły nabywczej) są Chiny.

— W 2002 roku zachodnie instytucje finansowe uważane były za czarodziei w zarządzaniu ryzykiem i lokowaniu kapitału. Dziś widzimy, że są one czarodziejami w manipulowaniu rynkami i w innych oszukańczych praktykach – stwierdził Stiglitz.

Jego zdaniem Stany Zjednoczone „blokują” drogę dla pełnej regulacji prawnej w zakresie międzynarodowych kredytów i finansów. Ukraina, Gracja i Argentyna stały się przykładem upadku obecnego systemu i wskazały na konieczność ramowego regulowania restrukturyzacji suwerennych długów.

Jakiś czas temu ówczesny szef Systemu Rezerwy Federalnej Stanów Zjednoczonych Ben Bernanke mówił o nadmiarze oszczędności na świecie. W tym samym czasie projekty inwestycyjne o wysokim stopniu korzyści społecznych cierpiały z powodu braku finansowania. Joseph E. Stiglitz uważa, że jest to wciąż aktualne: globalne rynki, których zadanie polega na zapewnieniu skutecznego pośrednictwa w wyborze między oszczędnościami a inwestycjami nieprawidłowo lokują kapitał i tworzą dodatkowe ryzyko.

Ironia sytuacji polega na tym, że większość projektów inwestycyjnych w krajach rozwijających się wymaga długoterminowych inwestycji i właśnie w takim okresie dostępny jest duży procent oszczędności (fundusze emerytalne, państwowe fundusze). Tym nie mniej krótkowzroczne rynki finansowe stanowią barierę dla produktywnego wykorzystania kapitału.

— Kiedy Chiny zaproponowały utworzenie Azjatyckiego Banku Inwestycji Infrastrukturalnych, by skierować część nagromadzonych globalnych oszczędności w stronę najbardziej potrzebujących finansowania w regionie, Stany Zjednoczone próbowały storpedować tę inicjatywę. Biały Dom poniósł bolesną (i haniebną) porażkę – podkreślił Stiglitz.

Na Międzynarodowej Konferencji Finansowania w Addis Abebie Stany Zjednoczone opowiedziały się za zachowaniem dotychczasowego porządku pod kuratelą państw rozwiniętych i w ich interesach. USA zdołały również złamać opór krajów rozwijających się, które domagały się większego udziału w globalnych instytucjach finansowych. Jednocześnie upór krajów rozwiniętych na czele ze Stanami Zjednoczonymi udowodnił, że, zdaniem amerykańskiego ekonomisty, USA znalazły się na marginesie historii.

http://pl.sputniknews.com

Komentarze 4 do “Joseph E. Stiglitz: USA znalazły się na marginesie historii”

  1. Kojak said

    Tutaj jak na dloni widac prawdziswe oblicze ameryklanskicH oszustow zlodzieji i bandziorow ! Bardzo dobrze ze monopol lajdakow z Usraela sie konczy ! Te bandziory takie zawsze byly ! Chcialbym przypomniec ze na Kubie zainstalowal sie komnunizjm dzieki rzadom bandziorow z USA ktore tam przekroczyly wszelkie bariery lajdactw i zwyrodnialsta ! Tak bedzie we wszelkich krajach gdzie zainstaluja sie bandziory z USA w tym w Polsce gdzie parchy z PIS za wszelka cene chca baz ! Duda o niczym nie mysli i nie mowi w kolko jak o bazach To jest ta suwerennosc degeneratow i smieci z PYYSS !

  2. parva said

    Jest to fragment art.http://www.aferyprawa.eu/Artykuly/Dlaczego-zmiana-wladzy-w

    Architekci finansów globalnych, reprezentowani przez imperialistyczne rządy zachodnie, widziały również Kadafiego jako przeszkodę w dziedzinie międzynarodowego, czy też globalnego pieniądza i bankowości. Siły kapitału globalnego wolą jednolite, sąsiadujące ze sobą, pozbawione granic rynki globalne, niż wiele suwerennych rynków na poziomie lokalnym, krajowym, regionalnym lub kontynentalnym. Libia Kadafiego nie tylko utrzymała własność publiczną swego banku centralnego oraz uprawnienia do tworzenia własnych narodowych pieniędzy, ale także pracowała wytrwale w celu ustanowienia Afrykańskiego Funduszu Walutowego, Afrykańskiego Banku Centralnego oraz Afrykańskiego Banku Inwestycyjnego.
    Kwota $30 mld libijskich pieniędzy zamrożonych przez administrację Obamy, należy do Banku Centralnego Libii, a
    „była przeznaczona jako wkład Libii w realizację trzech kluczowych projektów, które pozwoliłyby na utworzenie Afrykańskiej Federacji – Afrykańskiego Banku Inwestycyjnego w Syrte (Libia), utworzenie w 2011 roku Afrykańskiego Funduszu Walutowego z siedzibą w Jaunde (Kamerun) . . . i Afrykańskiego Banku Centralnego w Abudży, Nigeria, który – kiedy zacznie drukować afrykański pieniądz – zabrzmi dzwonem pogrzebowym dla franka CFA (francuska waluta), przez którą Paryż był w stanie utrzymać swoją pozycję w niektórych afrykańskich krajach w ciągu ostatnich 50 lat. Łatwo jest zrozumieć francuski gniew na Kadafiego.
    „Afrykański Fundusz Walutowy ma całkowicie wyprzeć działania MFW w Afryce, który za kwotę $25 mld był w stanie rzucić cały kontynent na kolana i zmusić go do przełknięcia wątpliwej prywatyzacji, jak zmuszanie krajów afrykańskich do przejścia od publicznych monopoli do prywatnych. Nic więc dziwnego, że w dniach 16-17 grudnia 2010 r.,Afrykańczycy jednogłośnie odrzucili próby krajów zachodnich przyłączenia się do Afrykańskiego Funduszu Walutowego, mówiąc, że był otwarty tylko dla państw afrykańskich” [3].
    Mocarstwa zachodnie postrzegały również Kadafiego jako przeszkodę w ich imperialnej strategii z jeszcze jednego powodu: stanął na drodze ich odwiecznej polityki „dziel i rządź”. Aby przeciwdziałać nieugiętym wysiłkom Kadafiego do ustanowienia Stanów Zjednoczonych Afryki, Unia Europejska próbowała stworzyć regionalną Unię Śródziemnomorską (UPM). „Afrykę północną trzeba było jakoś odciąć od reszty Afryki, używając starej, rasistowskiej zasady z XVIII i XIX wieku, która twierdziła, że Afrykańczycy pochodzenia arabskiego byli bardziej rozwinięci i cywilizowani niż reszta kontynentu. To się nie udało, bo Kadafi tego nie kupił. Wkrótce zrozumiał jaka to była gra, gdy tylko kilka krajów afrykańskich zostały zaproszonych do przystąpienia do Unii Śródziemnomorskiej, bez poinformowania Unii Afrykańskiej, ale zaproszono wszystkich 27 członków Unii Europejskiej”. Kadafi odmówił również wejścia do innych inspirowanych przez imperialistów grup w Afryce, takich jak ECOWAS, COMESA, UDEAC, SADC i Wielki Maghreb, jakie nigdy nie ujrzały światła dziennego dzięki Kadafiemu, który zrozumiał, co się dzieje” [3].
    Kadafi jeszcze bardziej zasłużył na gniew mocarstw zachodnich za zawarcie dużych kontraktów handlowych i inwestycyjnych z krajami BRIC (Brazylia, Rosja, Indie i Chiny), zwłaszcza z Chinami. Według pekińskiego Ministerstwa Handlu, kontrakty Chin w Libii (przed kontrolowaną przez imperializm demolką tego kraju) liczyły nie mniej niż 50 dużych projektów dotyczących umów przekraczających $18 mld. Nawet z pobieżnego czytania raportów amerykańskiej Africa Command (AFRICOM) wynika, że ​​jednym z ważniejszych kierunków jej misji jest powstrzymanie Chin. „W efekcie, czego jesteśmy świadkami tutaj”, wskazuje Patrick Henningsten, „to początek nowej zimnej wojny pomiędzy siłami USA-EURO i Chinami. Ta nowa zimna wojna będzie miała wiele takich samych elementów długich i przewlekłych konfrontacji USA-ZSRR, jakie widzieliśmy w drugiej połowie XX wieku. Odbędzie się ona poza granicami, w miejscach takich jak Afryka, Ameryka południowa, Azja centralna i poprzez stare punkty zapalne takie, jak Korea i Bliski Wschód” [5].
    Z tej krótkiej dyskusji wynika oczywistość: grzech Kadafiego za umieszczenie go w celi śmierci imperializmu polegał głównie na tym, że stanowił on przeszkodę wobec swobodnego panowania zachodniego kapitału w regionie i że odmówił zrzeczenia się suwerenności Libii, aby stać się kolejnym bezwarunkowym „państwem-klientem” mocarstw zachodnich. Odsunięcie go od władzy ma zatem na celu wyeliminowanie wszystkich „barier” do swobodnego poruszania się amerykańskiego / europejskiego kapitału w regionie, poprzez zainstalowanie w Libii bardziej giętkiego rządu.

    Z Libia poszlo gladko ,ale Chiny sa gnatem nie do ugryzienia

  3. AlexSailor said

    Ad. 2 @Parva

    Tylko zacząłem czytać, i przestałem.
    Artykuł bardzo dobry, mądry i pouczający – same plusy.

    Tylko.
    Świadomi Polacy w dobie internetu to wszystko wiedzą, zwłaszcza tu.
    Nie znaczy, że nie należy zamieszczać takich wartościowych artykułów.
    Wręcz przeciwnie.

    Brak jest jednak innych rzeczy.
    Co robić.
    W najprostszy sposób, co robić, by nie dać się okraść.

    Pozdrawiam

  4. KOR said

    Gadu gadu, a Brazylia buduje trzecią największą w świecie hyroelektrownię. Tama na rzece Xingu, 40 kilometrów od miasta Altamira w stanie Para, ma być trzecią zaporą wodną na świecie, ustępującą tylko pod względem wielkości chińskiej tamie Trzech Przełomów na Jangcy i brazylijsko-paragwajskiej Itaipu na Paranie. Hydroelektrownia o mocy 11.233 MW ma dostarczać 10 proc. krajowej produkcji energii elektrycznej. Ukończenie inwestycji zaplanowano na koniec 2015; ma pochłonąć do 13 mld dolarów.
    https://www.google.pl/search?q=images+for+goals,+brazil&client=browser-ubuntu&hs=T2S&channel=fe&hl=en&biw=1847&bih=961&tbm=isch&source=lnms&sa=X&ei=fkqZVZj-OKb4yQOJkIHABg&ved=0CAcQ_AUoAQ&dpr=1#channel=fe&hl=en&tbm=isch&q=images+for+belo+monte+hydroelectric+power+plant%2C+xingu+river%2C+para%2C++brazil – images for belo monte hydroelectric power plant, xingu river, para, brazil

    https://en.wikipedia.org/wiki/Belo_Monte_Dam

    Location of the Belo Monte Dam in Brazil
    Official name Complexo Hidrelétrico Belo Monte
    Location Pará, Brazil
    Coordinates 3°6′57″S 51°47′45″W Coordinates: 3°6′57″S 51°47′45″W
    Status Under construction
    Opening date 2019 est.
    Construction cost US$18.5 billion (estimated)
    Owner(s) Norte Energia, S.A.
    Operator(s) Eletronorte

    Powodzenia dla BRICKs

Sorry, the comment form is closed at this time.

 
%d blogerów lubi to: