Dziennik gajowego Maruchy

"Blogi internetowe zagrażają demokracji" – Barack Obama

Śpiewać będą

Posted by Marucha w dniu 2016-02-02 (Wtorek)

Spiewac beda

Komentarzy 14 to “Śpiewać będą”

  1. NICK said

    Oooj. P. Lusia.
    Uspokojenie. Zastanowienie… . Postanowienie pewne… .
    Oooj. Dzięki!

  2. Dictum said

    Bardzo dobra poezja. Bardzo.

  3. JO said

    Tak Lusiu, z Pani wierszy „Rodza sie Ikary”, ktore w Boga rekach Jego zemste beda wymierzac.
    https://gajowka.wordpress.com/piesni-i-piosenki/

  4. RomanK said

    Rzecz w tym …ze sie nie rodza….nawet zwykle robole sie nie rodza…o Ikarach nie wspomne,,.,,

  5. JO said

    To oznacza, ze Pan nie widzi, Romanie.

  6. watazka said

    5
    JO
    Zdaje sie, ze pan RomanK bardzo dobrze widzi.

  7. Dictum said

    Wikipedia:
    Dedal, ojciec Ikara, był ateńskim kowalem. Mimo że należał do najwybitniejszych rzemieślników i wynalazców, jego uczeń Talos prześcignął go w sztuce – zazdrosny Dedal zabił go więc, po czym uciekł z Aten na rządzoną przez Minosa Kretę. Tam na życzenie króla wybudował Labirynt, budowlę mającą być siedzibą Minotaura, potwora o kształcie pół człowieka, pół byka […]. Minos nie chciał wypuścić z wyspy Dedala […]. Uwięził go wraz z synem w Labiryncie […]. Ponieważ morze i ląd było pilnie strzeżone przez wojska kreteńskie, Dedal postanowił wraz z Ikarem uciec z wyspy, wzbijając się w powietrze za pomocą własnoręcznie skonstruowanych skrzydeł. Skrzydła te zbudowane były z piór spojonych woskiem. Ojciec przestrzegł syna przed niebezpieczeństwem spowodowanym zbyt wysokim lotem. Ikar jednak wzbił się zbyt wysoko, a wtedy słońce roztopiło wosk, którym były złączone pióra. Chłopiec zginął […].

    Lot i upadek Ikara stanowią szeroko rozpowszechniony symbol ludzkiego dążenia do realizacji własnych celów wbrew naturalnemu porządkowi świata, a jednocześnie symbol nadmiernej ambicji.
    ___________________________________________________________________________________________________________________________________

    Po co ten spór, Panowie? Że poezja bardzo dobra, podtrzymuję, ale zakończenie, Panie Nick, chyba nie daje uspokojenia. Pani Lusia tworząc swoją piękna poezję patriotyczną zapewne ma na myśli „ku pokrzepieniu serc”, jednakże tu użyty przykład Ikara wydaje się nie najszczęśliwszy. Chyba że wiersz ma pokazać, że nasze oczekiwane zwycięstwo „nie jest z tego świata” i pozostaje nam jedynie śpiew.

  8. NICK said

    Nie upublicznię własnej interpretacji.
    Pozdrawiam. P. Dictum.

  9. Dictum said

    ad. 8
    Domyślam się, że interpretacja jest taka (bardzo po krótce) – Króluj nam, Chryste!

  10. outsiderR said

    Piękny wiersz. Można by go zaśpiewać do melodii „Pieśń Konfederatów Barskich”.

    PS. Myślę też, że powinien się on podobać tylko „romantykom” 😉

    PPS A ten film chyba tu będzie pasował?

    .https://www.youtube.com/watch?v=kFFDiyeoPYY

  11. Dictum said

    Z katechezy Franciszka: „Nie ma doskonałej sprawiedliwości bez przebaczenia”.

    Myślę, że raczej nie ma doskonałej sprawiedliwości bez przyznania się do winy, żalu za grzechy i poprawy.
    Przebaczenie chyba na końcu.

  12. RomanK said

    Troja miala swoja Kasandre….my mamy Lusie…..konajacym na polu- wsrod stosow juz niezywych- mozna tylko podac wody..i zanucic… rzed smiercia.

  13. Niktoś said

    @9 Dictum: Tych „Ikarów” nie należy brać zbyt dosłownie. Wystarczy widzieć oczyma duszy tych szczęśliwców na skrzydłach radośnie ulatujących z niewoli ku niebu 😉

  14. Z nikąd said

    pozostaje nam jedynie śpiew.

    Łabędzi.

Sorry, the comment form is closed at this time.