Dziennik gajowego Maruchy

"Blogi internetowe zagrażają demokracji" – Barack Obama

  • The rainbow symbolizes the Covenant with God, not sodomy Tęcza to symbol Przymierza z Bogiem, a nie sodomii


    Prócz wstrętu budzi jeszcze we mnie gniew fałszywy i nikczemny stosunek Żydów do zagadnień narodowych. Naród ten, narzekający na szowinizm innych ludów, jest sam najbardziej szowinistycznym narodem świata. Żydzi, którzy skarżą się na brak tolerancji u innych, są najmniej tolerancyjni. Naród, który krzyczy o nienawiści, jaką budzi, sam potrafi najsilniej nienawidzić.
    Antoni Słonimski, poeta żydowski

    Dla Polaków [śmierć] to była po prostu kwestia biologiczna, naturalna... śmierć, jak śmierć... A dla Żydów to była tragedia, to było dramatyczne doświadczenie, to była metafizyka, to było spotkanie z Najwyższym
    Prof. Barbara Engelking-Boni, kierownik Centrum Badań nad Zagładą Żydów, TVN 24 "Kropka nad i " 09.02.2011

    Państwo Polskie jest opanowane od wewnątrz przez groźną, obcą strukturę, która toczy go, niczym rak, niczym demon który opętał duszę człowieka. I choć na zewnatrz jest to z pozoru ten sam człowiek, po jego czynach widzimy, że kieruje nim jakaś ukryta siła.
    Z każdym dniem rośnie liczba tych, których musisz całować w dupę, aby nie być skazanym za zbrodnię nienawiści.
    Pod tą żółto-błękitną flagą maszerowali żołnierze UPA. To są kolory naszej wolności i niezależności.
    Petro Poroszenko, wpis na Twiterze z okazji Dnia Zwycięstwa, 22 sierpnia 2014
  • Kategorie

  • Archiwum artykułów

  • Kanały RSS na FeedBucket

    Artykuły
    Komentarze
    Po wejściu na żądaną stronę dobrze jest ją odświeżyć

  • Wyszukiwarka artykułów

  • Najnowsze komentarze

    Kwal o Wolne tematy (65 – …
    Bogdan Goczyński o Maseczkowy szwindel
    Marucha o Wolne tematy (65 – …
    Staszek z Przyborowa o Duchowa przestrzeń Polski?
    Lily. o Wolne tematy (65 – …
    Roman o Wolne tematy (65 – …
    Roman o Wolne tematy (65 – …
    PJO o Twórca „Patrioty” nie żyj…
    revers o Wolne tematy (65 – …
    Niedźwiedź o Wolne tematy (65 – …
    revers o Czy następny będzie Władimir…
    Kwatermistrz o Wolne tematy (65 – …
    NICK o Wolne tematy (65 – …
    NICK o Wolne tematy (65 – …
    Kwatermistrz o Wolne tematy (65 – …
  • Najnowsze artykuły

  • Najpopularniejsze wpisy

  • Wprowadź swój adres email

    Dołącz do 524 obserwujących.

Prefiguracja katastrofy

Posted by Marucha w dniu 2016-04-20 (Środa)

Co to jest prefiguracja? Jest to rodzaj symbolicznej zapowiedzi czegoś, co ma nastąpić później. Po staropolsku nazywało się to „figurą”, a ślad tego odnajdujemy w starej kolędzie „Anioł pasterzom mówił”: „Już się ono spełniło, co pod figurą było…”

Nawiasem mówiąc, stare pieśni kościelne są nieporównanie lepsze i literacko i teologicznie od nowych przebojów, które albo melodycznie nawiązują do żydowskiego zawodzenia, albo są przykładem nie tylko grafomanii, ale niekiedy i herezji.

Weźmy dla przykładu dwie pieśni wielkanocne: „Wesoły nam dziś dzień nastał” i „Zmartwychwstał Pan”. Melodia refrenowego „alleluja, alleluja” w „Wesoły nam dziś dzień nastał”, przy oszczędności tonów wyraża mnóstwo uczuć: od utrudzenia walką przez radość zwycięstwa, aż po triumf i ulgę, że oto trud zakończył się raz na zawsze.

Tymczasem w „Zmartwychwstał Pan” mamy minorowe jęki, nie wiadomo dlaczego mające wyrażać radość Zmartwychwstania. To zresztą drobiazg na tle merytorycznej różnicy między „Wesoły nam…”, a „Zmartwychwstał Pan”. Pierwsza pieśń krok po kroku odtwarza to, co działo się z Jezusem w okresie między śmiercią na krzyżu a Zmartwychwstaniem; objaśnia, co konkretnie znaczą i jakie konsekwencje mają słowa, że „zstąpił do piekieł”, kogo tam zastał i na czym polega zwycięstwo nad piekłem i szatanem, podczas gdy druga, poza pretensjonalnymi lamentami na temat śmierci, nie tylko nie zawiera niczego interesującego, ale nawet głosi dyskusyjny pogląd, że „jeśli dzisiaj się miłujemy, to dlatego, że On Zmartwychwstał”.

No, ale kiedyś ludzie, a zwłaszcza autorzy pieśni kościelnych, nie tylko wierzyli w Boga, ale w dodatku mieli lepiej wykształcony smak literacki i muzyczny, podczas gdy dzisiaj za pisarza uchodzi każdy, kto potrafi  n a r y s o w a ć  swoje nazwisko, zaś za muzyka – kto ma przynajmniej pierwszy stopień muzykalności, to znaczy – rozróżnia, kiedy grają, a kiedy nie.

Wracając do prefiguracji, to mieliśmy okazję obserwować jej przykład podczas głosowania w Sejmie nad wyborem sędziego Trybunału Konstytucyjnego. Jak wiadomo, posłowie tak zwanej „opozycji”, to znaczy – banda drapichrustów, albo nie mogąca pogodzić się z utratą alimentów, albo uwijająca się wokół zadań wyznaczanych przez oficerów prowadzących, namówiła się, że zerwie quorum i chociaż gremialnie będzie głosowała za wyborem kandydata wysuniętego przez PiS, który jednak wybrany nie zostanie właśnie z powodu braku quorum i w ten sposób nie tylko zaskoczy, ale przede wszystkim – ośmieszy rządzącą partię.

I tak się stało, to znaczy – stałoby się, gdyby nie kilku posłów klubu Kukiz-15, którzy wbrew poprzednim ustaleniom nie tylko przyszli na głosowanie, ale i wzięli w nim udział. W rezultacie łobuzeria sama wpadła w pułapkę przez siebie zastawioną i teraz jeden przez drugiego zgrzyta zębami, w czym przoduje pan poseł Halicki.

Nawiasem mówiąc, gdy tylko popatrzę na pana posła Halickiego, to dlaczegoś zawsze przypomina mi się fragment z „Refleksji z nieudanych rekolekcji paryskich” Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego: „A w tłumie wciąż te same twarze: oszusta i potępionego”.

Ale mniejsza o pana posła Halickiego i moje z nim skojarzenia, bo przecież chodzi o prefigurację. Otóż uważam, że ten sejmowy incydent jest doskonałą prefiguracją tego, co się stanie z Polską w następstwie interwencji, jaką „w obronie demokracji” usiłują ściągnąć na nasz i tak już przecież nieszczęśliwy kraj stare kiejkuty do spółki z Platformą Obywatelską, którą podejrzewam, iż jest polityczną ekspozyturą Stronnictwa Pruskiego i spółdzielnią „Róbmy sobie na rękę” w jaką na przestrzeni ostatnich 100 lat przekształcił się ruch ludowy, reprezentowany obecnie przez PSL pod dyrekcja ministra ministrowicza.

Jestem przekonany, że interwencja ta może zakończyć się nawet scenariuszem rozbiorowym w wykonaniu Niemiec i Żydów, którzy wszystkich tych Zasrancen („Man kann singen, man kann tanzen, aber niemals mit Zasrancen” – jak twierdził lwowski muzyk Jan Gall), ku ich niezmiernemu zaskoczeniu, porozganiają na cztery wiatry – bo – powiedzmy sobie szczerze – Niemcom, czy Żydom, skoro już zrobią z naszym nieszczęśliwym krajem porządek po swojemu, poseł Halicki, czy minister-ministrowicz Kosiniak-Kamysz bedzie im potrzebny jak psu piąta noga.

Najwyżej zatrzymają starych kiejkutów, bo ktoś przecież będzie musiał wykonywać dla nich brudną robotę, te wszystkie plugawe czynności burgrabiowskie, które na wypadek jakiejś Norymbergi (żadnej Norymbergi oczywiście nie będzie, ale co to komu szkodzi dmuchać na zimne?) przezorniej będzie powierzyć szubrawcom tubylczym, którzy za napiwek w gotówce zrobią wszystko i to w podskokach.

Stanisław Michalkiewicz
http://michalkiewicz.pl

Komentarze 3 do “Prefiguracja katastrofy”

  1. Drapichrust said

    Protestuje! Nie mam z nimi nic wspólnego!

  2. Boydar said

    Przed Trybunał Go !!!

  3. kojak said

    Kiejkuty ? Rabnieto ponoc 30 milionow zielonych udoostepnijac amerykanskim bandziorom Kiejkuty na tortury ! I jakos ,,uczciwym,, z PIS nie spieszno tej sprawy wyjasnic ! Widac bandziory z PIS maja tego samego pana co PO ! Bandziorow z USraela, za mocodace i swojego szefa !

Sorry, the comment form is closed at this time.