Dziennik gajowego Maruchy

"Blogi internetowe zagrażają demokracji" – Barack Obama

Paweł Wieczyński: W piątą rocznicę śmierci Pułkownika Kaddafiego

Posted by Marucha w dniu 2017-01-04 (środa)

Mu’ammar al-Kaddafi – żył jak bohater, zginął jako męczennik, dziś zajmuje honorowe miejsce w krainie wojowników.

20 października obchodzimy piątą rocznicę męczeńskiej śmierci przywódcy Libii, pułkownika Muamma’ra al-Kaddafiego. Był to niezwykły człowiek, dlatego warto upamiętnić jego mękę, tym bardziej, że jego idee są wciąż żywe i to nie tylko w świecie arabskim.

Pułkownik Kaddafi sprawował rządy w Libii od 1969 roku. Władzę objął drogą bezkrwawego zamachu stanu, obalając panującą wówczas monarchię. Król Idris przebywał wówczas na wakacjach w Europie, natomiast puczyści nie napotkali zbyt dużego oporu, z łatwością przejmując władzę.

Kaddafi był młodym żołnierzem, wówczas nie miał nawet 30 lat. Za datę jego urodzin uważa się 13 wrzesień lub 7 czerwiec 1942 lub 1943 roku. Dokładna data nie jest znana z tego powodu, iż wywodził się z plemienia Beduinów (stąd przydomek Lew Pustyni), którzy prowadzili koczowniczy tryb życia i nie posiadali aktów urodzenia.

Najlepszym streszczeniem idei Kaddafiego jest napisane przez niego w latach 1975-1981 kilkudziesięciostronicowe dzieło powszechnie znane jako „Zielona Książka”. Najkrócej mówiąc jest to połączenie tradycji islamskich, socjalizmu arabskiego oraz demokracji bezpośredniej. Dobrze jej treść oddaje również słynne hasło Islam – Socjalizm – Nacjonalizm.

Poza kwestią religijną widać tu pewne podobieństwo kadafizmu do maoizmu – również jedno z fundamentalnych dzieł Przewodniczącego Mao nosi nazwę „Czerwona Książka”.

Całokształt reform wprowadzonych przez rząd Kaddafiego można śmiało określić mianem rewolucji – co prawda o znaczeniu lokalnym, narodowym, ale nadając pewną symboliczną otoczkę – wszak parę wieków wcześniej wielki [sic! chyba wielki zbrodniarz! – admin] Maximilien de Robespierre był jednym z tych, którzy porwali naród francuski, by również zrzucić jarzmo monarchii [lewackie brednie i bełkot! – admin].

Wśród zasadniczych zmian wprowadzonych w Libii po roku 1969 warto wymienić następujące:

1. Likwidacja amerykańskich oraz brytyjskich baz wojskowych na terytorium Libii.

2. Nacjonalizacja wszystkich zagranicznych towarzystw naftowych, stanowiących następnie główne źródło dochodu państwa. To z kolei znacząco przyczyniło się do poprawienia materialnego dobrobytu obywateli Libii. Przykładowo PKB tego kraju osiągało następujące wartości: 3,8 mld$ (1969), 8,17 mld$ (1974), 24,5 mld$ (1979). Natomiast średni dochód na jednego mieszkańca w roku 1951 wynosił zaledwie 40$, a w roku 1979 było to już 8170$ (było to więcej niż w Wielkiej Brytanii!).

Libia uniezależniła się ekonomicznie od Zachodu dzięki bogatym złożom ropy naftowej – była również głównym eksporterem tego surowca do Europy. Pieniądze uzyskane w ten sposób przeznaczano na szkoły, szpitale, rozwój infrastruktury i rolnictwa, broń oraz wspieranie ruchów narodowo-wyzwoleńczych w wielu zakątkach globu. Próbowano również odejść od standardu dolara przy transakcjach za ropę naftową, proponując w zamian emisję złotego dinara.

Podobne aspiracje miał niegdyś Wielki Saddam Hussein, wymieniając ropę za euro, co było jedną z głównych przyczyn amerykańskiej inwazji na Irak. Złoty dinar jednak niósł za sobą znacznie bardziej poważne skutki dla zachodnich gospodarek, bowiem żaden kraj nie ma rezerw złota przekraczających zaledwie kilka procent wyemitowanych przez siebie pieniędzy.

3. Islamizacja prawa – tu jednak nie było tak doskonale, jak byśmy tego oczekiwali. Z jednej strony zdaniem Kaddafiego „naturalnym systemem prawnym każdego społeczeństwa jest prawo zwyczajowe lub religia”. System prawny nie może być arbitralnie narzucany przez jednostki czy komisje. We współczesnym świecie jednak prawo naturalne zostało zastąpione właśnie przez prawo sformułowane przez człowieka.

Stopniowo jednak rezygnowano z wielu elementów prawa Sharia, gdyż chroni ono własność prywatną, co z kolei jest sprzeczne z zasadami socjalizmu – ów system, będący naturalnym systemem społecznym ludzkości charakteryzuje się tym, że jest pozbawiony prywatnej własności środków produkcji. To z kolei wywoływało niepokój wśród ortodoksyjnych duchownych muzułmańskich i było powodem wielu konfliktów wewnętrznych. Socjalizm Kaddafiego miał za podstawowy cel likwidację pracy najemnej, a sam pułkownik określał to następującą maksymą: „kto produkuje, ten konsumuje”. Celem był powrót do wspomnianych praw naturalnych, czyli do stanu, zanim pojawiały się klasy społeczne, a zatem nie istniała instytucja własności prywatnej.

4. Utworzenie koncepcji „ciągłej wojny przeciwko Izraelowi” – pułkownik Kaddafi zainicjował utworzenie Funduszu Dżihadystycznego, którego zadaniem było finansowanie palestyńskich bojowników. Zagwarantowano również wsparcie finansowe dla wszelkich ataków oraz inicjatyw antyizraelskich.

5. Rząd Libii wspierał lewicowe ruchy rewolucyjne na całym świecie, między innymi: FSLN, IRA, ETA, RAF, Action Directe, Czerwone Brygady czy legendarne komando Czarny Wrzesień – głównego zwycięzcę (nieoficjalnego oczywiście) igrzysk olimpijskich w Monachium w roku 1972.

Znaczna część Zielonej Książki zawiera krytykę parlamentaryzmu oraz systemu przedstawicielskiego, stanowiącego tylko pozory demokracji, która to w rzeczywistości powinna oznaczać władzę ludu, natomiast w świecie współczesnym jest jej całkowitym zaprzeczeniem. Zamiast tego proponuje, co zresztą było realizowane w praktyce, demokrację ludową, w której prym wiodą kongresy oraz komitety ludowe, zrzeszające wszystkich obywateli wedle różnych kryteriów i na rozmaitych szczeblach (szerzej opisane jest to we wspomnianej Zielonej Książce, której lekturę gorąco polecam).

Wojna domowa w Libii oraz zachodnia inwazja na ten kraj były częścią wydarzeń określanych jako „Arabska Wiosna”. Wydarzenia pochłonęły mnóstwo ofiar – same bombardowania NATO były przyczyną śmierci niezliczonej ilości cywili. Jednak pułkownik Kaddafi trwał z narodem aż do końca i poniósł męczeńską śmierć z rąk proamerykańskich szczurów.

„Zasoby przekraczające potrzeby jednostki są częścią społecznego majątku przynależną innym ludziom” ~ Mu’ammar al-Kaddafi

http://xportal.pl

 

Komentarze 22 to “Paweł Wieczyński: W piątą rocznicę śmierci Pułkownika Kaddafiego”

  1. jabolek said

    Raport Xportal.pl: Tęczowa jarmułka Dawida Wildsteina, czyli kto lobbuje przy rządzie PiS
    http://xportal.pl/?p=27323

  2. maasteer said

    Odtajnione maile Hillary Clinton ujawniają, że Kadafi został zabity za pomysł złotego dinara

    Jeden z trzech tysięcy ujawnionych przez Departament Stanu maili ze skrzynki Hillary Clinton zawiera dowody na to, że zachodnie państwa wykorzystały NATO jako narzędzie do wyeliminowania libijskiego lidera, Mu’ammara al-Kadafiego. Zabójstwo nie było spowodowane troską o bezpieczeństwo cywilów, lecz miało udaremnić próbę stworzenia wspartej złotem waluty, która mogłaby zagrozić dominacji zachodnich banków.

    E-maile wskazują, że dowodzona przez Francję zbrojna inicjatywa w Libii, była także napędzana pragnieniem zdobycia większych udziałów w libijskiej produkcji ropy oraz miała zapobiec realizacji długoterminowego planu Kadafiego, który zakładał osłabienie pozycji Francji we francuskojęzycznej części Afryki.

    Mail z kwietnia 2011 roku, wysłany do Hillary Clinton przez jej nieoficjalnego doradcę Sidneya Blumenthala, odkrywa drapieżne zamiary państw zachodnich. Z wiadomości możemy się dowiedzieć, że ówczesny prezydent Francji, Nicolas Sarkozy, dowodził atakiem na Libię, mając w głowie 5 celów:

    1) uzyskać libijską ropę,

    2) zapewnić francuskie wpływy w regionie,

    3) poprawić swoją reputację jako prezydenta kraju,

    4) dowieść potęgi francuskich sił zbrojnych,

    5) zapobiec wpływom Kadafiego w francuskojęzycznej części Afryki
    —————————–
    http://zmianynaziemi.pl/wiadomosc/odtajnione-maile-hillary-clinton-ujawniaja-ze-kadafi-zostal-zabity-za-pomysl-zlotego

  3. Piast said

    http://www.911-truth.net/other-books/Muammar-Qaddafi-Green-Book-Eng.pdf
    http://www.911-truth.net/

  4. Rafal C. said

    Chwala temu Synowi Afryki.

    I chuj wam dupe slugusom krolestwu szatana!

  5. z sieci said

    ad 1Tęczowa jarmułka Dawida Wildsteina, czyli kto lobbuje przy rządzie PiS. Wildstein” hartował” się w Paryżu

    Fragment z http://www.gazetawarszawska.com/pugnae/5014-rzeczywisty-tworca-solidarnosci

    Na ten temat jest znacząca i szokująca wypowiedź Jerzego Giedroyca, red. Paryskiej „Kultury”. Krzysztofa Kozłowskiego, wówczas zastępcę redaktora naczelnego „Tygodnika Powszechnego”, stan wojenny zastał we Francji, gdzie odwiedził Jerzego Giedroyca. W rozmowie Giedroyc powiedział zdecydowanie: „Jeżeli to nie spłynie krwią to nie pozostanie nic. Chcę Polaków przy broni. Nie można obalać stanu za dwa grosze i dwie krople krwi. To musi więcej kosztować. Jeżeli to krwią nie spłynie to nie pozostanie nic. To wszystko zgnije na parę pokoleń (Onet, „Odtajniono akta o sytuacji w Polsce z 1981 roku. Polska, NATO, Stan wojenny”, dn. 13 grudnia 2011r.). Nie ma już tej strony, albo wygasło, albo została zlikwidowana. I pomyśleć tylko, że ten człowiek był „guru” dla opozycji, a obecnie dla tzw. „elit” III RP.

  6. Delikatnie wynurzam głowę zza krzaka said

    Kaddafi obalił króla, nacjonalizował przemysł, stąd wśród wielu „patriotów” w Polsce przedstawiany jest jako zły socjalista itd. Wielu dobrych Polaków poszukujących prawdy byłoby naprawdę mądrymi ludźmi, gdyby nie trafili na teksty korwinowców, pseudomonarchistów, czasopism takich jak PCh, gdzie opluwa się każdego kto walczył przeciw NWO, ale miał odwagę działać i mówić głośno, że dziki kapitalizm to gówno dobre dla złodziei. Wierzą Korwinowi, który np. w sporze Rijad – Teheran liże dupę Saudom (bo to monarchia) itd. Tym samym odwalają taką samą rolę co PiS. Mydlą ludziom oczy.

  7. NC said

    [ Giedroyc powiedział zdecydowanie: „Jeżeli to nie spłynie krwią to nie pozostanie nic. Chcę Polaków przy broni. Nie można obalać stanu za dwa grosze i dwie krople krwi. To musi więcej kosztować. Jeżeli to krwią nie spłynie to nie pozostanie nic. To wszystko zgnije na parę pokoleń”]

    I zgniło.

  8. panMarek said

    No i te jego zasługi i umiejętność robienia kasy na ropie niezbyt podobały się żydkom więc skończyło się tak jak to już wiemy.

  9. ENKI said

    Oto za te „grzechy” zamordowali Kaddafiego
    trzeba o tym ciągle przypominać społeczeństwom i rządzącym:

    1. Benzyna kosztowała mniej niż woda; 1 litr benzyny — 0,14 $
    2. Dla nowożeńców prezent 64 000 $ na zakup mieszkania.
    3. Edukacja i medycyna w pełni darmowe.
    4. Na każdego członka rodziny państwo płaci rocznie 1 000 $ dotacji.
    5. Zasiłek dla bezrobotnych — 730 $.
    6. Zamknął bazy wojskowe NATO.
    7. Pensja pielęgniarki — 1 000 $.
    8. Za każdego noworodka jest wypłacane 7 000 $.
    9. Na otwarcie prywatnego biznesu jednorazowa pomoc materialna — 20 000 $.
    10. Duże podatki i wymuszenia są zabronione.
    11. PKB na mieszkańca — 14 192 $
    12. Edukacja i staż za granicą — na koszt państwa.
    13. Sieć sklepów dla dużych rodzin z symbolicznymi cenami na podstawowe produkty żywnościowe.
    14. Za sprzedaż produktów z przeterminowanym okresem trwałości — duże kary i zatrzymanie .
    15. Część aptek — z bezpłatnymi lekami.
    16. Za fałszowanie leków — kara śmierci.
    17. Komorne(czynsz mieszkaniowy)- żadnego czynszu ( nie obecny)..
    18. Opłata za energię elektryczną dla ludności – żadnej opłaty
    19. Sprzedaż i spożywanie alkoholu są zabronione — „prohibicja”.
    20. Kredyty na zakup samochodu i mieszkania — darmowe.
    21. Zakup samochodu do 50% płaci państwo, bojowcom ludowego pospolitego ruszenia – 65.
    22. Doszedłszy do władzy, wypędził z kraju międzynarodowe korporacji.

    Tylko przy Мuamarym Kaddafi murzyni południa Libii zyskały ludzkie prawa.
    Za czterdzieści lat jego rządów ludność Libii wzrosła trzykrotnie.
    Śmiertelność dzieci spadła w 9 razy.
    Długość życia w kraju wzrosła z 51,5 do 74,5 lat.
    Kaddafi zdecydował wycofać z Libii światowego systemu bankowego i tak zamierzało postąpić jeszcze 12 krajów arabskich.
    http://toomth.livejournal.com/5220734.html
    ——————–

  10. ojojoj said

    Panie Enki, i po co tyle wymieniac jak powod jest bardzo prosty. Eliminuje sie tych, ktorzy nie dopuszczaja lichwy na swoim terytorium – a wiec pejsate banki. Tak bylo z Kadafim, Sadamem, Janukowyczem, Romanowem, Kennedim, Lincolnem, itp. itd.

  11. MatkaPolka said

    CZEGO MOŻEMY NAUCZYĆ SIĘ OD ARABÓW?

    LIBIA KADAFIEGO

    https://marucha.wordpress.com/2011/05/18/czego-mozemy-nauczyc-sie-od-arabow

    (Bo przecież od Żydów GORZKIE nauki pobieramy na co dzień)

    BANKI BEZ LICHWY

    Jak to możliwe, że system finansów islamskich z powodzeniem i bez kryzysu rozwija się równolegle do świeckiego systemu finansowego, w którym napęczniały bańki spekulacyjne, a pieniądz stał się bardziej związany z wirtualnym światem niż realnym PKB?

    Pieniądze są więc inwestowane wprost, z pominięciem działań spekulacyjnych. Arabowie mają swoje podstawowe produkty bankowe – mudaraba, musharaka, murabaha, idjara i kard hasan (mając styczność z bankowością islamską warto choćby tylko znać te terminy; dotyczą one sposobu finansowania inwestycji przez banki i ich udziału w tych inwestycjach) – według których umowy są sporządzane w taki sposób, żeby nie naruszyć zakazu uprawiania lichwy.

    – Nie oznacza to wcale, że bank omija ten zakaz, choć mieszkaniec Zachodu może tak właśnie to sobie wyobrażać widząc karty kredytowe wystawiane przez banki arabskie, udzielane przez nie kredyty inwestycyjne, czy – dla klientów detalicznych – konsumpcyjne albo hipoteczne.

    No dobrze. Ale przecież ideą bankowości jest zarabianie pieniędzy, a precyzyjnie rzecz ujmując zarabianie pieniędzy na sprzedaży pieniądza. Zgodzi się pan ze mną?

    – To jest konwencjonalna, zachodnia definicja bankowości. Tymczasem w islamie, według szariatu, bank jest taką organizacją, która ma odpowiadać za wspieranie rozwoju lokalnej społeczności i jej członków. W tym kontekście działalność bankowa jako taka jest dopóty uzasadniona i akceptowana, dopóki przyczynia się do wzrostu zasobności i rozwoju społeczności.

    Koraniczne zakazy nie akceptują banków, które funkcjonują wyłącznie po to, aby przynosić zyski właścicielom, czy też aby wspierać takie czy inne grupy interesów. Taka działalność jest wprost zakazana.

    – I dlatego islamskie banki nie udzielają pożyczek partiom politycznym, ale również przemysłowcom zajmującym się handlem bronią, produkcją alkoholu czy nikotyny. Nie wspierają również żadnych działań, które w sposób bezpośredni zajmują się kontrolą urodzeń, czyli producentów środków antykoncepcyjnych czy kliniki zapłodnień in vitro. Proszę mi wierzyć, że bardzo starannie oceniają każdy wniosek o kredyt, pod względem nie tylko stopy zwrotu z inwestycji, ale również pod względem moralnym. (..)

    LIBIA KADAFIEGO

    Odwołany rosyjski ambasador w Libii, Wladimir Chamow, odpowiadając w wywiadzie na pytanie czy Kadafi uciskał swoich obywateli, powiedział: „O jakim ucisku mówimy? Libijczykom hojnie przyznawano kredyty na 20 dwadzieścia lat bez odsetek na budowę domów, litr benzyny kosztował około 10 centów, jedzenie nie kosztowało nic, a nowy jeep KIA z Korei Południowej można było kupić za zaledwie $7500. Kraj ten już nie istnieje .”

    Jaki są znane fakty i liczby o Libii i jej przywódcy?

    * PKB per capita = $14,192

    (***) – Jak wyżej

    * Pożyczki na zakup samochodu i mieszkania bez odsetek
    * Zakaz usług w zakresie nieruchomości
    * Osoba kupująca auto, do 50% ceny płaci państwo, w przypadku milicji = 65%
    * Paliwo tańsze od wody: 1l. paliwa = $0.14. Zysk ze sprzedaży ropy wydawany dla dobra społeczeństwa i podnoszenie standardu życia

    * Kadafi zgromadził ponad 143 t złota. Planował wprowadzić strefę bezdolarową i używać złoty dinar, zamiast waluty w rachunkach z innymi państwami.

    {(Emisja złotego Dinara przez Kadafiego – który miałby wyprzeć monopol petrodolara w rozrachunkach za ropę naftową – to wg. mnie główna przyczyna agresji NATO na Libię w interesach „Międzynarodówki Finansowej”.
    Również za to samo zginął Sadam Husain w Iraku, – bo on również emitował Złoty iracki Dinar)}

    * Duże sumy wydawane na irygację z wód gruntowych, w ilości około 100 odpływów z Nilu. Ze względu na skalę tego projektu nazwano go „ósmym cudem świata.” […] Jest to tzw. „zielona rewolucja.” która rozwiązuje wiele problemów żywnościowych w Afryce, a Libii zapewnia stabilność i niezależność ekonomiczną.

    Wielka betonowa rura z delty Nilu – miała nawodnić pustynne obszary Sahary i wyżywić godującą Afrykę
    ale i na to Międzynarodowy Pan Bankowy nie mógł się zgodzić {( no bo jak to – niezależność żywnościowa– co to – to NIE)}

    * W 2010 r. Kadafi złożył wniosek w Zgromadzeniu Ogólnym ONZ o śledztwo ws. okoliczności ataku USA i NATO na Irak, oraz postawienie przed sądem winnych masowych zbrodni. Przedłożył projekt rezolucji ws. odszkodowania byłych państw kolonialnych byłym koloniom za eksploatację w okresie kolonialnym […]

    Zachodnia propaganda demonizuje Muammara Kadafiego jako patologicznego tyrana i nieprzejednanego wroga demokratycznych aspiracji Libijczyków. To nie jest prawda. Istnieją pewne mechanizmy powszechnej kontroli i demokracji w Libii: wybierane rady obywatelskie i społeczności samorządowe (gminy). Wszystko to bez nomenklatury partyjnej w sowieckim stylu, nadętej biurokracji, ale przy bardzo wysokim standardzie życia i bezpieczeństwa socjalnego obywateli. Coś w rodzaju społeczeństwa, które w jakiś sposób wygląda jak komunistyczne. Czy dlatego Libię mają demonizować i atakować stare mocarstwa imperialistyczne? …

    Sigizmund Mironin w artykule ‘Why is Libya bombed’ [Dlaczego bombarduje się Libię] pisze:

    Libia, która jest uważana za dyktaturę wojskową Kadafiego, jest (BYŁA) rzeczywiście najbardziej demokratycznym państwem na świecie.

    W 1977 r., Libia została ogłoszona najwyższą formą demokracji, w której tradycyjne instytucje rządowe są zniesione, a cała władza należy bezpośrednio do ludzi, przez komitety i kongresy ludowe. Państwo jest podzielone na wiele wspólnot, które są samodzielnie kierowanymi „mini-państwami w państwie,” z pełną władzą w swoim okręgu, łącznie z podziałem środków budżetowych.

    Ostatnio Muammar Kadafi ogłosił bardziej demokratyczne idee – dystrybucję dochodów z budżetu wśród obywateli…. Według przywódcy libijskiej rewolucji to eliminuje korupcję i pasożytniczą biurokrację.”
    (…)

  12. MatkaPolka said

    ZIELONA KSIĄŻECZKA KADAFIEGO – wybrane fragmenty – skrót

    WŁADZA DLA LUDZI

    Zachodni System rządów parlamentarny lub prezydencki w całości jest ZŁY i jest TO w istocie dyktatura

    No i zabili – czy za tą książeczkę , czy za złotego Dinara

    ZIELONA KSIĄŻECZKA

    Kadafi – nie tylko „dyktator” – ale tez wielki myśliciel polityczny i filozof –

    WSPÓŁCZESNYM POLITYKOM DALEKO DO MYŚLI POLITYCZNEJ KADAFIEGO

    Książka napisana przez libijskiego przywódcę. Stanowi ideologiczną podstawę ustroju w Libii oraz filozofię M. Kadafiego nt. polityczne i społeczne.

    https://stopsyjonizmowi.wordpress.com/2011/07/13/muammar-al-kaddafi-zielona-ksiazka

    Część I
    Rozwiązanie problemu demokracji
    Władza ludu
    PODMIOT WŁADZY

    Kwestia podmiotu władzy jest pierwszoplanowym problemem politycznym, przed którym stoją społeczności ludzkie.

    Ten sam zresztą problem jest w większości wypadków powodem konfliktów rodzinnych.

    Nabrał on szczególnej wagi po ukształtowaniu się społeczeństw współczesnych.

    Obecnie ludy nieustannie borykają się z tym problemem i cierpią z powodu wynikających zeń niebezpieczeństw i poważnych jego następstw. Nie zdołały one do tej pory rozwiązać go ostatecznie i w sposób demokratyczny. „Zielona Książka” prezentuje ostateczne rozwiązanie problemu władzy.

    Wszelkie systemy polityczne we współczesnym świecie powstały w wyniku pokojowej lub zbrojnej walki o władzę między narzędziami władzy – walki klas, grup wyznaniowych, plemion, partii albo jednostek. W jej rezultacie zwycięstwo odnosił element stający się podmiotem władzy: jednostka, grupa, partia lub klasa. Oznaczało to klęskę ludu, czyli klęskę prawdziwej demokracji.

    PARLAMENTY

    Parlamenty, stanowiące kręgosłup tradycyjnej demokracji panującej dziś na świecie, są oszukańczą reprezentacją ludu, a systemy przedstawicielskie – sztucznym rozwiązaniem problemu demokracji. Parlament powstaje na zasadzie zastępowania ludu. Sama zasada jest w istocie zupełnie niedemokratyczna, ponieważ demokracja oznacza władzę ludu, a nie rządy sprawowane w jego imieniu.

    PARTIA

    Partia jest współczesną dyktaturą, jest nowoczesnym dyktatorskim podmiotem władzy, gdyż opiera się na zasadzie panowania części nad całością. Stanowi ona najnowsze – jak do tej pory – narzędzie dyktatury. Ponieważ nie jest jednostką, nadaje tworzonym przez siebie radom i komitetom oraz prowadzonej przez swoich członków propagandzie pozory demokracji.

    KLASA

    Polityczny system klasowy jest tym samym, co polityczny system partyjny, plemienny czy wyznaniowy. Klasa w identyczny sposób panuje nad społeczeństwem, jak partia, plemię czy sekta religijna.

    Jeśli klasa, partia, plemię bądź sekta zapanuje nad społeczeństwem, ustrój taki staje się dyktaturą.

    Zgodnie z prawdziwą demokracją nic nie usprawiedliwia likwidacji przez jedną z klas pozostałych w imię własnych interesów.

    Nic również nie usprawiedliwia likwidacji przez jedną partię, plemię czy sektę pozostałych w imię jej partykularnego dobra. Przyzwolenie na taką likwidację oznacza odrzucenie logiki demokracji i wprowadzenie logiki siły. Działanie takie jest dyktaturą, ponieważ nie leży w interesie całego społeczeństwa, które nie składa się przecież z jednej tylko klasy, plemienia, sekty czy partii. Dlatego też nie wolno podejmować takiego działania.

    REFERENDUM

    Referendum jest fałszowaniem demokracji. Ci, którzy mówią „tak” i ci, którzy mówią „nie”, w rzeczywistości nie wyrażają swej woli. Na mocy określonego pojmowania współczesnej demokracji nie wolno im nic powiedzieć poza „tak” lub „nie”.

    „Zielona Książka” przedstawia ostateczne rozwiązanie kwestii podmiotu władzy oraz wytycza narodom drogę przejścia od wieków dyktatury do epoki demokracji.

    KONGRESY LUDOWE I KOMITETY LUDOWE

    Kongresy ludowe to jedyna droga sprawowania prawdziwej demokracji. Każdy inny system pozostający w sprzeczności z metodą sprawowania demokracji poprzez kongresy ludowe jest systemem niedemokratycznym.

    SYSTEM PRAWNY SPOŁECZEŃSTWA

    System prawny jest tak samo ważką kwestią, jak kwestia podmiotu władzy. Sprawa ta nie została rozwiązana we współczesnej epoce, choć znajdowała swe rozwiązanie w innych okresach historycznych.
    Ustanawianie systemu prawnego dla społeczeństwa przez wyspecjalizowaną komisję czy radę jest posunięciem błędnym i niedemokratycznym. Podobnie błędne i niedemokratyczne jest wnoszenie poprawek lub anulowanie systemu prawnego przez jednostkę, komisję lub radę. Czym więc jest system prawny społeczeństwa? Kto ma go ustanawiać? Jakie jest jego znaczenie dla demokracji?

    KTO KONTROLUJE POSTANOWIENIA SPOŁECZEŃSTWA?

    Zachodzi pytanie, kto ma kontrolować postępowanie społeczeństwa, by ustrzec je przed wypaczaniem drogi prawa, jeśli miałoby do tego dojść? W demokratycznym ujęciu nie istnieje instancja, która mogłaby rościć sobie prawo do kontroli w imieniu społeczeństwa. Społeczeństwo sprawuje bowiem kontrolę nad samym sobą. Uzurpowanie przez jakąkolwiek instancję – jednostkę czy grupę – prawa do odpowiedzialności za nadzór nad systemem prawnym jest dyktaturą. Demokracja natomiast oznacza odpowiedzialność całego społeczeństwa, a więc kontrola należy także do całego społeczeństwa. I to właśnie jest demokracja.

    W JAKI SPOSÓB SPOŁECZEŃSTWO KORYGUJE WYPACZENIA SWEGO SYSTEMU PRAWNEGO?

    Jeśli podmiot władzy ma charakter dyktatorski, jak ma to miejsce w politycznych systemach współczesnego świata, tedy społeczeństwo, w którym budzi się świadomość odejścia od drogi prawa, nie może skorygować tego wypaczenia inaczej, jak drogą siły, czyli rewolucji przeciw władzy.

    JAKIE JEST WIĘC WŁAŚCIWE ROZWIĄZANIE?

    Rozwiązaniem takim jest sytuacja, gdy podmiotem władzy jest naród – od podstawowych kongresów ludowych po Powszechny Kongres Ludowy. Administracja państwowa ma ustąpić miejsca komitetom ludowym. Powszechny Kongres Ludowy ma być kongresem narodowym skupiającym podstawowe kongresy ludowe, administracyjne komitety ludowe, zrzeszenia i wszystkie organizacje związkowe. Jeśli w takim ustroju nastąpi wypaczenie systemu prawnego społeczeństwa, jego korygowanie przebiegać będzie poprzez demokratyczną weryfikację, a nie przy użyciu siły

    PRASA

    Osoba fizyczna posiada swobodę wypowiadania się we własnym imieniu, nawet gdyby postępowała w sposób dziwaczny, chcąc wyrazić przez to swoją niepoczytalność. Również osoba prawna posiada swobodę wyrażania swej osobowości. Jednak pierwsza z nich reprezentuje tylko samą siebie, a druga zbiór osób fizycznych stanowiący o jej osobowości prawnej.

    Demokratyczna prasa to taka, którą wydaje komitet ludowy, w skład którego wchodzą wszystkie warstwy społeczeństwa. Jedynie w takim przypadku prasa lub inny środek przekazu wypowiada opinię społeczeństwa jako całości, jest nośnikiem powszechnego punktu widzenia, stanowiąc dzięki temu demokratyczny środek informacji.

  13. MatkaPolka said

    Część II

    Rozwiązanie kwestii ekonomicznej

    Socjalizm

    EKONOMICZNA PODSTAWA TRZECIEJ TEORII ŚWIATOWEJ

    Wiele ważnych przemian historycznych zmierzało do rozwiązania problemu pracy i płacy, tzn. przekształcenia związków pomiędzy robotnikami a pracodawcami, właścicielami a wytwórcami. Wiele zmian dotyczyło czasu pracy, wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych, różnego rodzaju urlopów, minimum płacowego, udziału robotników w zyskach i zarządzaniu, wstrzymania represyjnego zwalniania z pracy, ubezpieczeń społecznych, prawa do strajku oraz innych praw zawartych we współczesnych kodeksach pracy. Nie mniej ważne przemiany dokonały się w dziedzinie własności, a to dzięki pojawieniu się systemów ograniczających dochody oraz likwidujących własność prywatną i przekazujących ją państwu. Pomimo tak niewątpliwych przeobrażeń problem pozostaje otwarty, choć liczne obostrzenia, usprawnienia, przedsięwzięcia i przemiany złagodziły jego ostrość w porównaniu z minionymi wiekami. Wiele interesów robotniczych zostało zabezpieczonych, lecz kwestia ekonomiczna nie znalazła dotąd nigdzie rozwiązania.

    POTRZEBY: Wolność człowieka jest niepełna, jeśli o jego potrzebach decyduje ktoś inny.
    Potrzeba może prowadzić do zniewolenia człowieka przez człowieka. Jest ona przyczyną wyzysku. A więc potrzeba jest prawdziwym problemem. Konflikt powstaje wskutek dysponowania potrzebami jednego człowieka przez innego.

    MIESZKANIE: jest nieodzowne dla jednostki i dla rodziny, wobec tego nie może ono stanowić cudzej własności. Człowiek, który mieszka w cudzym mieszkaniu, za opłatą czy bez, nie jest wolny. Żadne z rozwiązań, które proponowały dotychczas różne państwa, nie rozstrzygnęło kwestii mieszkaniowej, gdyż podejmowane próby nie zmierzały ku ostatecznemu, zasadniczemu rozwiązaniu, jakim jest uznanie za konieczne, by człowiek był właścicielem swego mieszkania. Wspomniane rozwiązania zmierzały jedynie do obniżenia, podniesienia czy unormowania czynszów płaconych prywatnym czy państwowym właścicielom.

    ŚRODKI UTRZYMANIA: są niezmiernie ważną potrzebą człowieka. Niedopuszczalne jest, aby pochodziły one z wynagrodzenia czy jałmużny. W społeczeństwie socjalistycznym nie ma siły najemnej — są udziałowcy. Twoje środki utrzymania są twą prywatną własnością, którą sam zarządzasz, aby zaspokoić własne potrzeby.

    ŚRODEK LOKOMOCJI: jest także niezbędny dla jednostki i dla rodziny. A więc twój środek lokomocji nie może stanowić cudzej własności. W społeczeństwie socjalistycznym niedopuszczalne jest, aby jednostka czy jakakolwiek instancja posiadała środki lokomocji w celu ich odnajmowania, gdyż stanowiłoby to dysponowanie potrzebami innych.
    ZIEMIA: Ziemia nie stanowi niczyjej własności, lecz każdy człowiek przez całe swoje życie ma prawo do korzystania z niej — uprawiania, zbioru plonów i wypasu. Prawo takie posiadają także jego spadkobiercy. Ziemię trzeba jednak uprawiać we własnym zakresie bez odpłatnego czy bezpłatnego najmowania robotników i tylko w celu zaspokajania osobistych potrzeb. Gdyby posiadanie ziemi na własność było dopuszczalne, nikt poza obecnie żyjącymi nie miałby do niej prawa. Ziemia jest trwała i niezmienna, a korzystający z niej ludzie zmieniają się z pokolenia na pokolenie — wraz z biegiem czasu, zdobywaniem kwalifikacji i nowych możliwości.

    Nowe społeczeństwo socjalistyczne to społeczeństwo ludzi szczęśliwych, a więc wolnych. Cel ten osiągnąć można jedynie poprzez zaspokojenie materialnych i duchowych potrzeb człowieka, poprzez wyzwolenie ich spod panowania i decyzji innych ludzi.

    Zaspokajanie potrzeb musi się więc odbywać bez wyzysku i zniewolenia z jakiejkolwiek strony. W przeciwnym razie wystąpi jawna sprzeczność z celami nowego społeczeństwa socjalistycznego.

    Przyzwolenie na prywatną działalność produkcyjną, której celem jest zdobycie zasobów przewyższających potrzeby jednostki, a także wykorzystywanie innych do zaspokojenia własnych potrzeb czy gromadzenie należnej innym części majątku, jest czystym wyzyskiem.

    Praca w zamian za płacę stanowi — jak już powiedzieliśmy — zniewolenie człowieka. Jest ona jednocześnie pracą pozbawioną bodźców, gdyż wytwórca jest tam pracownikiem najemnym, a nie udziałowcem.

    SŁUŻBA DOMOWA: Służba domowa pracująca w zamian za zapłatę lub bez niej to jeden z przykładów zniewolenia człowieka. Jest to niewolnictwo współczesnej epoki. Nowe społeczeństwo socjalistyczne opiera się na zasadzie udziału w produkcie, a nie na zasadzie zapłaty. Naturalne zasady socjalizmu nie odnoszą się więc do służby domowej, która wykonuje usługi, a nie pracę produkcyjną. Usługi nie tworzą produktu materialnego, który dałby się podzielić zgodnie z naturalnymi prawami socjalizmu. Dlatego też służba domowa pracuje w zamian za zapłatę, a nawet bez, w wyjątkowo ciężkich warunkach.

  14. MatkaPolka said

    Część III

    Społeczna podstawa Trzeciej Teorii Światowej

    SPOŁECZNA PODSTAWA TRZECIEJ TEORII ŚWIATOWEJ

    Siłą napędową dziejów ludzkości jest czynnik społeczny, czyli narodowy. Podstawą rozwoju ludzkości jest bowiem społeczna więź łącząca wszystkie grupy ludzkie — od rodu, po plemię i naród.

    RODZINA
    Rodzina jest dla człowieka czymś ważniejszym od państwa. Ludzkość składa się z jednostek, a każda jednostka wie, co znaczy dla niej rodzina. Jest to jej kolebka, miejsce wzrastania oraz społeczna osłona. Naturalne jest więc, że ludzkość to jednostki i rodziny, a nie państwa. W naturze ludzkości nie leży nic, co nazywa się państwem. Państwo to sztuczny system polityczno-ekonomiczny, a czasem również militarny, z którym ludzkość nie ma nic wspólnego. Rodzina przypomina pojedynczą roślinę stanowiącą podstawę flory w przyrodzie.

    PLEMIĘ

    Plemię jest wielką, rozbudowaną wskutek pro-kreacji rodziną. Naród to wielkie, rozbudowane wskutek prokreacji plemię. Ludzkość zaś jest wielkim narodem, który rozbudował się w wyniku przyrostu naturalnego.

    KORZYŚCI WYPŁYWAJĄCE Z PRZYNALEŻNOŚCI PLEMIENNEJ

    Ponieważ plemię jest wielką rodziną, daje ono swoim członkom to samo, co rodzina swoim, a ponadto zapewnia korzyści materialne oraz udogodnienia społeczne. Plemię jest rodziną drugiego stopnia. Należy tu stwierdzić, że jednostka może czasami zachować się w sposób kompromitujący ją wobec rodziny. Jednak ze względu na niewielką liczebność rodziny jednostka nie odczuwa jej kontroli nad sobą. Sytuacja wygląda odmiennie w plemieniu, gdzie jednostki nie czują takiej swobody. Dlatego też plemię ustanowiło dla swych członków reguły postępowania stanowiące społeczny system wychowawczy doskonalszy i szlachetniejszy od jakiegokolwiek szkolnego systemu.

    Plemię jest szkołą życia prowadzącą swych członków od dzieciństwa zgodnie z ideałami, które samoistnie przekształcają się wraz z dorastaniem człowieka w jego modus vivendi. Natomiast wychowanie i nauki narzucane odgórnie tracą stopniowo swą wartość dla dorastającego człowieka właśnie dlatego, iż były odgórnie narzucone, czy też wprowadzone doświadczalnie.

    Plemię stwarza naturalną ochronę społecznych wartości. Zgodnie z tradycjami plemię zapewnia swym członkom zbiorowy okup za przelaną krew, zbiorowe sankcje, zemstę, obronę i zbiorową ochronę.

    NARÓD

    Naród stanowi polityczną i nacjonalną osłonę jednostki, szerszą od osłony społecznej, którą swym członkom gwarantuje plemię. Poczucie przynależności plemiennej osłabia poczucie przynależności narodowej i więź narodową , uwypuklając się jej kosztem. Podobnie zresztą ] poczucie przynależności do rodziny osłabia poczucie przynależności plemiennej. Szowinizm zaś, choć jest niezbędny dla samego narodu, stanowi jednak zagrożenie dla społeczności międzynarodowej.

    Godna szacunku, silna i świadoma swego znaczenia rodzina przynosi plemieniu korzyści społeczne i materialne. Rozwinięty, produktywny i oświecony naród przynosi pożytek całemu I światu. Polityczna i narodowa struktura ulega | degeneracji, jeśli przechodzi na niższy etap społeczny — np. rodu lub plemienia.

    Naród — jak powiedzieliśmy — jest czymś w rodzaju wielkiej rodziny, która wskutek przekształceń przeszła od jednego plemienia w zbiór oddzielnych plemion pochodzących jednak z tego samego pnia i związanych z nim dziejowo.

    KOBIETA

    Zarówno kobieta, jak i mężczyzna są bezsprzecznie istotami ludzkimi, w sposób oczywisty równymi sobie w swym człowieczeństwie. Czynienie różnic co do człowieczeństwa mężczyzny i kobiety jest niesprawiedliwe i bezpodstawne. Kobieta tak samo jak mężczyzna je i pije, tak samo jak mężczyzna kocha i nienawidzi, myśli, uczy się i rozumuje. Kobieta potrzebuje pożywienia, ubrania i środka lokomocji tak samo jak potrzebuje tego mężczyzna, tak samo jak on odczuwa głód i pragnienie, tak samo żyje i umiera.

    Dlaczego jednak istnieje mężczyzna i kobieta, dlaczego społeczeństwo ludzkie nie składa się wyłącznie z mężczyzn lub wyłącznie z kobiet? Oznacza to, że zarówno mężczyzna, jak i kobieta istnieją zgodnie z naturą. Jaka jest pomiędzy nimi różnica i dlaczego natura uparła się, by stworzyć i jedno, i drugie? To naturalny imperatyw wymagał istnienia mężczyzny i kobiety, a nie tylko jednego z nich.

    MNIEJSZOŚCI NARODOWE
    Czym jest mniejszość narodowa, jakie ma prawa i obowiązki? Jak rozstrzygnąć problem mniejszości zgodnie z rozwiązaniami innych problemów człowieka podanymi przez Trzecią Teorię Światową?

    Problemy polityczne i gospodarcze tej mniejszości można rozwiązać jedynie w obrębie społeczeństwa mas ludowych, w którego rękach znajduje się władza, bogactwa narodowe i broń. Uznanie mniejszości narodowej za mniejszość polityczną lub ekonomiczną jest gwałtem i niesprawiedliwością.

    RASA CZARNA ZAPANUJE NAD ŚWIATEM

    Ostatnią epoką niewolnictwa było zniewolenie rasy czarnej przez białą. Czarny człowiek dopóty tego nie zapomni, dopóki nie odczuje, że został zrehabilitowany.

    Rasa czarna znajduje się obecnie w stanie głębokiego zacofania społecznego, chociaż zacofanie to przyczynia się do uzyskania przez nią liczebnej przewagi. Niski poziom kulturowy sprawia, że rasa ta posiada bardzo znikomą wiedzę na temat regulacji urodzin. Zacofanie obyczajowe powoduje, że nie ma tam ograniczeń w ilości zawieranych związków małżeńskich, a to prowadzi do szerokiej prokreacji. Tymczasem inne rasy kurczą się liczbowo skutkiem regulacji urodzin, ograniczenia ilości związków małżeńskich i absorbującej pracy zawodowej. Rasa czarna rzucona w upalne obszary świata tkwi jeszcze w apatii.

    OŚWIATA
    Szerzenie wiedzy nie powinno odbywać się poprzez narzucanie sztywnych programów i z góry określonych przedmiotów, co zmusza młodzież do wkuwania przez długie godziny lekcyjne zawartości drętwych podręczników. Taki model nauczania zakorzeniony jest obecnie na całym świecie, choć jego stosowanie jest sprzeczne z wolnością.

    Wszystkie stosowane dotychczas na świecie metody nauczania powinny zostać zniesione przez światową rewolucję kulturalną, która uwolni umysły od fanatycznych programów, odgórnego formowania upodobań, pojęć i mentalności.

    Dostęp do wiedzy jest naturalnym prawem każdego człowieka i nikomu, pod żadnym pozorem nie wolno pozbawiać go tego prawa, chyba że popełnił on czyn, który siłą rzeczy znosi to prawo.

    Panowanie ciemnoty skończy się, gdy wszystko będzie przedstawiane takim, jakim jest w istocie, i to w sposób odpowiedni dla każdego człowieka.
    SZTUKA
    (***)
    SPORT

    Sport jest albo sprawą prywatną, tak jak modlitwa, którą odmawia się samotnie, w odosobnieniu, nawet w zamkniętym pomieszczeniu, albo też jest sprawą publiczną, i wtedy uprawia się go w miejscach użyteczności publicznej, tak jak modlitwę odmawianą w świątyniach.

    Tak więc niedorzecznością jest, gdy całe rzesze ludzi idą na stadiony czy place sportowe, by obserwować gracza bądź grupę graczy, a nie uczestniczą w sportowym wysiłku.

    Sport jest jak modlitwa, jedzenie, ogrzewanie czy wietrzenie. Głupotą byłoby, gdyby ludzie wchodzili do restauracji i przypatrywali się jedzącej osobie czy grupie ludzi, lub gdyby jakaś osoba czy grupa ogrzewała swoje ciało bądź zażywała świeżego powietrza w imieniu innych. Niedorzecznością jest zatem, by społeczeństwo dawało jednostce lub grupie monopol na uprawianie sportu, a samo, nie biorąc w tym udziału, ponosiło jedynie koszty tego zmonopolizowania, z którego korzysta jedynie jednostka czy grupa.

    (***)

    Władza ludu
    PODMIOT WŁADZY

    Kwestia podmiotu władzy jest pierwszoplanowym problemem politycznym, przed którym stoją społeczności ludzkie.

    Ten sam zresztą problem jest w większości wypadków powodem konfliktów rodzinnych.

    Nabrał on szczególnej wagi po ukształtowaniu się społeczeństw współczesnych.

    Obecnie ludy nieustannie borykają się z tym problemem i cierpią z powodu wynikających zeń niebezpieczeństw i poważnych jego następstw. Nie zdołały one do tej pory rozwiązać go ostatecznie i w sposób demokratyczny. „Zielona Książka” prezentuje ostateczne rozwiązanie problemu władzy.

    Wszelkie systemy polityczne we współczesnym świecie powstały w wyniku pokojowej lub zbrojnej walki o władzę między narzędziami władzy – walki klas, grup wyznaniowych, plemion, partii albo jednostek. W jej rezultacie zwycięstwo odnosił element stający się podmiotem władzy: jednostka, grupa, partia lub klasa. Oznaczało to klęskę ludu, czyli klęskę prawdziwej demokracji.

    Walka polityczna, w wyniku której jeden z kandydatów uzyskuje np. 51% głosów wyborców, wyłania dyktatorski podmiot władzy, choć odziany w szaty demokracji. Albowiem 49% wyborców rządzonych będzie przez podmiot władzy, którego nie wybrali, lecz który został im narzucony. To właśnie jest dyktatura. Taka walka polityczna może prowadzić do zwycięstwa podmiotu władzy reprezentującego jedynie mniejszość. Następuje to w wypadku, gdy głosy wyborców rozkładają się wśród grupy kandydatów, w których jeden otrzymuje większą liczbę głosów niż każdy z pozostałych.

    Gdyby podsumować głosy uzyskane przez tych, którzy otrzymali mniej od zwycięzcy, dałoby to przeważającą większość. Mimo to zwycięża zdobywca mniejszości głosów, i w dodatku taki sukces uważa się za praworządny i demokratyczny, choć w rzeczywistości wyłania się tu dyktatura ubrana w szaty demokracji! Taka jest prawda o panujących dziś w świecie systemach politycznych. Są one jawnym zafałszowaniem prawdziwej demokracji, są systemami dyktatorskimi.

    (***) (****)

  15. MatkaPolka said

    Jednym słowem, Muammar Kadafi jest geniuszem.

    Jego system Jamahiriya jest, być może, najczystszą formą rządzenia, i jej prostota oznacza, że może być realizowana w każdym społeczeństwie, w dowolnym miejscu na Ziemi. W istocie, jest to rząd oparty na kongresach ludowych – rząd narodu dla narodu, w świecie, w którym zasoby należą do wszystkich, w równym stopniu. To jest prawdziwa wioska, realizowana globalnie, zrozumienie, że człowiek najlepiej funkcjonuje, gdy żyje i współpracuje w małych społecznościach.

    Teraz ten akapit będzie smakował jak trucizna dla kliki korporacyjnych klientów, którzy grawitują wokół ośrodków władzy, wykorzystują media i NATO do manipulowania opinią publiczną, i gdzie możliwe, instalują swoje reżimy, i ten akapit wyjaśnia również w pigułce sprawę Libii.

    I w tym kryzysie widzimy też dokładnie gdzie stoi nasz świat. Prawo międzynarodowe istnieje, ale nie jest przestrzegane. W Libii NATO złamała wszystkie zasady i wystawiła siebie i swoich przedstawicieli na ściganie – coś, co jest obecnie w przygotowaniu. Po jednej strony przepaści, satanistyczne i ciemne siły NATO, a po drugiej stronie ci, którzy uważają się za strażników tego, co jest słuszne, dobre i sprawiedliwe. Jest to dobro kontro zło, Bóg kontra szatan, jest to przestrzeganie prawa międzynarodowego.

    Dla tych, którzy usprawiedliwiają akt agresji NATO nazywając Kadafiego „dyktatorem”, gorzka prawda. Muammar Kadafi miał w marcu otrzymać nagrodę humanitarną za swoją działalność, wypowiadał się przeciwko bardziej konserwatywnym praktykom islamu, wypowiadał się przeciwko zabijaniu homoseksualistów czy kamieniowaniu kobiet. System Jamahiriya to antyteza dyktatury. Który dyktator edukuje swój naród i płaci za studia obywateli za granicą?

    Za Kadafiego, libijski wskaźnik alfabetyzmu wzrósł z 10% do 90%, pod jego przewodnictwem państwo przekształciło się z najbiedniejszego na świecie w najbogatsze w Afryce. Ci którzy rozumieją coś w kwestii wydarzeń geopolitycznych, wiedzą, że jest to zdumiewające osiągnięcie jak na cztery dekady.

    Płk Kadafi pozostawia również po sobie dziedzictwo, którym jest Zielona Książka, wyjaśniająca jego filozofię i system polityczny, który powinien być obowiązkową lekturą we wszystkich szkołach, i którego dziedzictwo będzie uwiecznione przez umiędzynarodowienie

    Jamahiriya, coś co juz ma miejsce i ma dziesiątki tysięcy zwolenników na całym świecie. Jutro będą ich miliony.

    Płk Kadafi może dzisiaj siedzieć wygodnie i patrzeć na swoich wrogów i śmiać się. Prawda, że walczył i nadal walczy przeciwko najpotężniejszej organizacji wojskowej na świecie przez okres 6 miesięcy, a każdy postęp jego wroga, został dokonany z naruszeniem zasad zaangażowania, każdej z nich. To nie jest żadna „wygrana”. Ale ten realizator marzeń stojący za Unią Afrykańską, za Jednością Afrykańską i przeciw imperializmowi, stoi za zjednoczoną Afryką, Afryką dla Afrykańczyków, żeby afrykańskie problemy rozwiązywali Afrykańczycy dla Afrykańczyków, i żeby afrykańskie zasoby były dla Afrykańczyków. Co więcej, jego panafrykańskie projekty widziały Afrykańczyków uwalnianych z pęt imperialistycznej tyranii, posiadających własne fundusze na własne programy, bez konieczności polegania na zachodnich źródłach dostarczających towarów, ale z załączonym ogromnym ogonem spłacania lichwy.

    Co jego wrogowie chcą, zobaczyliśmy bardzo wyraźnie – kiedy w ubiegłym tygodniu zorganizowano międzynarodową „konferencję”, na której ponownie narysowano linie na mapach, przy pomocy których mocarstwa kolonialne dosłownie podzieliły się między sobą łupami z Libii, nawet przed zakończeniem konfliktu. Jeśli chodzi o samych „rebeliantów”, to kim są i czego chcą?

    Zachodnie źródła rozkoszowały się uwolnieniem więźniów, bez zadania sobie trudu dowiedzenia się co zrobili, czy dlaczego tam byli. Seryjni gwałciciele, mordercy i pospolici kryminaliści teraz paradują jako „rebelianci”, ruch w skład którego weszła banda politycznych oportunistów, dobrze przygotowanych przez Francuzów, Brytyjczyków i Włochów, kilku liberałów, fundamentalistów islamskich (co wkrótce zobaczymy), liczni najemnicy z zagranicy i w istocie mnóstwo jedno-dniowców, którzy rano przybiegali na miejsce konfliktu z karabinami, a wracali do domów na kolację.

    Szabrownicy, gwałciciele, mordercy, terroryści, tak – cywile, nie. Ośmieleni militarnie przez dziką i morderczą akcję bombardowania NATO, ludzie ci mogą, lub nie, ostatecznie dokonać demontażu Jamahiriya w Libii, ale nie zniszczą jej jako systemu. Dziedzictwo jest dobrze zabezpieczone i Muammar Kadafi o tym wie.

    To dlatego Muammar Kadafi może z satysfakcją wspominać to co osiągnął, i dlaczego panowie Cameron, Obama i Sarkozy spędzą resztę swojego żałosnego, zmarnotrawionego i jałowego życia, oglądając się lub zastanawiając, kto to może być, za każdym razem kiedy usłyszą dzwonek do drzwi, nie pozostawiając żadnego dziedzictwa, z wyjątkiem nieudanej próby rządzenia ich własnymi krajami, podczas gdy opowiadali się za najbardziej rażącym i jaskrawym naruszeniem prawa w najnowszej historii.

    I, co gorsza, NATO i ich machina mają na rękach krew libijskich dzieci. Gdyby mieli odrobinę przyzwoitości, słyszeliby te krzyki dzwoniące w uszach przez całą noc, i co noc, i im bardziej staraliby się je zablokować, tym staną się głośniejsze.

    To dlatego tak wielu ludzi w społeczności międzynarodowej popiera Muammara Kadafiego. Ci z nas, którzy wcześniej byli w Libii, i którzy mają wiedzę o kraju, bardzo dobrze rozumieją gdzie są serca i umysły tych ludzi, co jest słuszne, sprawiedliwe i dobre.

    Jeśli chodzi o serca i umysły NATO i tych, którzy ją wspierają, cóż, zawsze znajdą się tacy, którzy sprzedadzą duszę diabłu. Ale jest ktoś wyżej od nas, przed kim nieuchronnie staniemy w dniu sądu.

    Muammar Kadafi wie dokąd pójdzie, i podejrzewam, że Cameron, Obama i Sarkozy, Merkel , Hollande, Kaczyńskie i Dudy i Tuskie w głębi duszy, wiedzą również dokąd pójdą.

    Ci którzy mają jakieś wątpliwości po bombardowaniu kłamstwami przez zachodnie media, niech przejrzą Zieloną Książkę, Jamahiriya i projekty Kadafiego w Afryce.

  16. Re: 15 Matka Polka.
    I to jest super.

    Po takiej lekturze (ze znajda sie chetni do czytania), moze zacznie sie jakas konkretna dyskusja…
    Przynajmniej mozna miec taka nadzieje…:)))

    ===========================
    jasiek z Toronto

    http://polskawalczaca.com

  17. Boydar said

    „… Zielona Książka prezentuje ostateczne rozwiązanie problemu władzy …”

    Zielona książka nie rozwiązuje żadnego problemu. Wszystko co robi, to trawestując Pana Gajowego – „zwalcza niektóre uciążliwe objawy chorób” beduińskich. Podobnie jak np. Koran czy inne światowej sławy eugenialne zapiski. Beduini się cieszą a my jedynie możemy pozazdrościć, bo u nas tylko NFZ. Prawdę mówiąc to jak się toto czyta, wyraźnie słychać głos „anioła” dyktującego kolejne wersety …

  18. z sieci said

    ad7 A NC to poktórej stronie stoi?

  19. MatkaPolka said

    Kadafi skutecznie powstrzymywał fale emigrantów z Afryki – utrzymując ich w obozach

    Przewidział i ostrzegał, że fala emigrantów zaleje Europę i nastąpi islamizacja Europy
    – Henryk Pająk o tym pisał cytując Kadafiego – „coście idioci narobili”

    Kadafi dogadał się z Francją, ze skutecznie powstrzymuje islamskich imigrantów, dlatego trzeba go usunąć

    .https://youtu.be/Uxy2ma5s2eM?t=5m32s

    Ale widocznie Żydzi mieli inne plany – i również dlatego Kadafi „musiał zginąć

    Zniszczenie Europy uchodźcami – spisek agentów NWO i czcicieli szatana

    Agenci NWO i czciciele szatana są w większości odpowiedzialni za kryzys uchodźców i starannie zaplanowali ten zamach na Europę.

    http://wolna-polska.pl/wiadomosci/zniszczenie-europy-uchodzcami-spisek-agentow-nwo-i-czcicieli-szatana-2015-09

  20. MatkaPolka said

    Morderczyni Clinton – odpowiedzialna za śmierć Kadafiego

    Nagi krwawy imperializm albo „Przyszliśmy, zobaczyliśmy, on nie żyje

    https://pracownia4.wordpress.com/2011/10/25/nagi-krwawy-imperializm-albo-przyszlismy-zobaczylismy-on-nie-zyje

    Hillary Clinton on Gaddafi: We came, we saw, he died

  21. Poziomka said

    By nie powielać wpisu na Gajówce, który już ma na barkach prawie pięć lat (!), a dotyczy tego tematu pozwolę sobie podać poniższy link:
    https://marucha.wordpress.com/2012/01/16/albin-siwak-%E2%80%9Ebez-strachu-tom-iii-fragment-4/
    Polecam wszystkim super trylogię Albina Siwaka.

  22. Stan said

    Hillary Clinton Laughing at Dead Americans in Benghazi/ Lybia.
    Natychmiastowa terapia niezbędna, jeśli nie jest za późno.
    Hańba i wstyd-brak jakichkolwiek wartości.

    Takim istotom żadna terapia nie pomoże. Psychopatia to stała cecha charakteru. Nie da się jej „wyleczyć”.
    Admin

Sorry, the comment form is closed at this time.