Dziennik gajowego Maruchy

"Blogi internetowe zagrażają demokracji" – Barack Obama

  • The rainbow symbolizes the Covenant with God, not sodomy Tęcza to symbol Przymierza z Bogiem, a nie sodomii


    Prócz wstrętu budzi jeszcze we mnie gniew fałszywy i nikczemny stosunek Żydów do zagadnień narodowych. Naród ten, narzekający na szowinizm innych ludów, jest sam najbardziej szowinistycznym narodem świata. Żydzi, którzy skarżą się na brak tolerancji u innych, są najmniej tolerancyjni. Naród, który krzyczy o nienawiści, jaką budzi, sam potrafi najsilniej nienawidzić.
    Antoni Słonimski, poeta żydowski

    Dla Polaków [śmierć] to była po prostu kwestia biologiczna, naturalna... śmierć, jak śmierć... A dla Żydów to była tragedia, to było dramatyczne doświadczenie, to była metafizyka, to było spotkanie z Najwyższym
    Prof. Barbara Engelking-Boni, kierownik Centrum Badań nad Zagładą Żydów, TVN 24 "Kropka nad i " 09.02.2011

    Państwo Polskie jest opanowane od wewnątrz przez groźną, obcą strukturę, która toczy go, niczym rak, niczym demon który opętał duszę człowieka. I choć na zewnatrz jest to z pozoru ten sam człowiek, po jego czynach widzimy, że kieruje nim jakaś ukryta siła.
    Z każdym dniem rośnie liczba tych, których musisz całować w dupę, aby nie być skazanym za zbrodnię nienawiści.
    Pod tą żółto-błękitną flagą maszerowali żołnierze UPA. To są kolory naszej wolności i niezależności.
    Petro Poroszenko, wpis na Twiterze z okazji Dnia Zwycięstwa, 22 sierpnia 2014
  • Kategorie

  • Archiwum artykułów

  • Kanały RSS na FeedBucket

    Artykuły
    Komentarze
    Po wejściu na żądaną stronę dobrze jest ją odświeżyć

  • Wyszukiwarka artykułów

  • Najnowsze komentarze

    Rafal Cz. o Z Rosją się rozmawia: polskie…
    Maverick o Polska armia prowadzi działani…
    jasiek z toronto o Władza świetnie wykształcona…
    Rafal Cz. o Polska armia prowadzi działani…
    NICK o Parlamentarna głupota ma się…
    Maverick o Ani dnia, ani godziny
    Przepowiadam o Co drugi odbiorca zasiłków w N…
    gd-ap o Co drugi odbiorca zasiłków w N…
    Słota o Ani dnia, ani godziny
    Krzysztof M o Co drugi odbiorca zasiłków w N…
    Krzysztof M o Evo Morales i «białe złoto»…
    Jack Ravenno o Wolne tematy (60 – …
    Wandaluzja.pl o Wolne tematy (60 – …
    Za_granicą_widać_Lep… o Ani dnia, ani godziny
    Ale dlaczego? o Wolne tematy (60 – …
  • Najnowsze artykuły

  • Najpopularniejsze wpisy

  • Wprowadź swój adres email

    Dołącz do 497 obserwujących.

Monachijskie bezpieczeństwo zamiast pokoju

Posted by Marucha w dniu 2017-02-24 (Piątek)

Czyje bezpieczeństwo?

Kolejna, 53. Monachijska Konferencja Bezpieczeństwa (MSC – Munich Security Conference) zakończyła się – podobnie jak poprzednie – stwierdzeniem, że najważniejszym problemem świata jest wymieniane przez wszystkich delegatów, centralne w nazwie tego przedsięwzięcia, magiczne jak osławiona już postprawda – bezpieczeństwo.

Tylko pobieżna lektura wystąpień czołowych przedstawicieli świata polityki, wojskowości i przemysłu zbrojeniowego na tym międzynarodowym forum pozwala stwierdzić, że idzie o bezpieczeństwo – choć niejednakowe – członków układu transatlantyckiego, z USA w pierwszej kolejności jako jego hegemonem.

I choć pojawiały się w monachijskim dyskursie problemy regionów świata spoza tego układu, m.in., bliskowschodniego czy afgańskiego, bezpieczeństwo ich społeczeństw, pogrążonych w permanentnej wojnie, nie było rozważane jako priorytetowe. Przeciwnie, priorytetem – podobnie jak na poprzednich konferencjach – było zabezpieczenie wpływów światowego hegemona, określanych przez interesy globalistów.

Stany Zjednoczone i NATO wystąpiły w zgranej od dłuższego czasu roli rozdających karty, mimo że kart już brakuje. Może właśnie dlatego taką karierę zrobiło nagle słowo postprawda, zastępujące pojęcia kłamstwa, fałszu, manipulacji. Jednakże nie owa postprawda, ale fakty dynamizują sytuację międzynarodową, zmieniając ją coraz bardziej radykalnie.

Fakty dotyczą dwóch przeciwstawień dla globalnej dominacji USA-NATO. Chiny ante portas – u wrót zwasalizowanego przez Waszyngton Zachodu – oraz Rosja stawiająca opór amerykańskiemu globalizmowi, a w dodatku urastająca do rangi przedmurza chrześcijaństwa.

Te oczywiste fakty usiłowano zakrzyczeć hasłami solidarności, która podobnie jak owo mityczne bezpieczeństwo nie obejmuje jednak solidarności z udręczonymi wojną Palestyńczykami, Irakijczykami, Libijczykami, Afgańczykami, mieszkańcami Jemenu czy wreszcie Donbasu. Chodzi o solidarność członków wspólnoty transatlantyckiej w ramach układu USA-NATO-UE. O solidarność – nade wszystko wobec zagrożenia ze strony Rosji – sytych, bogatych, bezpiecznych.

Ona też stanowiła leitmotiw wystąpień przedstawicieli Polski – prezydenta A. Dudy i szefa MON A. Macierewicza – którzy drugi rok powtarzają na forum międzynarodowym mantrę o NATO jako gwarancie naszego bezpieczeństwa, zaś od przybycia amerykańskiej pancernej brygady do Żagania – o zabetonowaniu w naszym kraju wschodniej flanki tego sojuszu odpowiedzialnego m. in. za permanentną wojnę i ludobójstwo chrześcijan na Bliskim Wschodzie.

Na poziomie aksjologicznym są to – łagodnie mówiąc – działania sprzeczne z naszym fundamentem cywilizacyjnym, ukierunkowanym na chrześcijańską doktrynę pokoju. Sprzeczna z nim jest bowiem nie tylko prowojenna strategia bezpieczeństwa transatlantyckiego, ale również związany z nią program globalnego działania: destabilizacja „niedemokratycznych” państw, rewolucje, wojny prewencyjne, instalowanie amerykańskich i natowskich baz wojskowych, które stalową pajęczyną oplatają kulę ziemską.

Dla przeciętnego znawcy wojskowości sprawy są jasne – hegemonia generuje niebotyczne koszty i milionowe ofiary. Jednak ta oczywistość tonie w potokach kłamstwa propagandowego, które postanowiono nazwać postprawdą.

Natomiast dla przeciętnego mieszkańca strefy transatlantyckiej – nade wszystko Polaka, który przez natowską propagandę został wytresowany tak doskonale, że na zbitkę słów USA-NATO reaguje z nabożną pokorą – sprawy wyglądają inaczej. Bezpieczeństwo transatlantyckie i transatlantycka solidarność to konieczność dziejowa. Sprzeciw wobec niej jest sprzeciwem wobec dobra ludzkości. Jakakolwiek próba reformy tego sojuszu powołanego w 1949 roku do walki ze Związkiem Radzieckim byłaby odebrana jako zdrada ideałów tamtej epoki, przypisywanych obecnemu układowi globalnemu. Byłaby to niemal zbrodnia ideologiczna, której boją się zwłaszcza młodzi adepci polityki, wychowani już po upadku ZSRR, w epoce powrotu Rosji do cywilizacji chrześcijańskiej.

Nade wszystko dla nich los więzionego bezprawnie M. Piskorskiego – przeciwnika prowojennej strategii natowskiej – ma być przestrogą przed jakąkolwiek krytyką NATO i jakąkolwiek próbą sformułowania polskiej doktryny obronnej, ukierunkowanej na działania pokojowe.

NATO to bowiem stan umysłu, jak stwierdził S. Ławrow w swym znakomitym przemówieniu na tegorocznej Monachijskiej Konferencji – „instytucja z czasów zimnej wojny tkwiąca zarówno w umysłach, jak i w sercach”. To stan umysłu „elitarnego klubu państw”, który rządzi światem. To dodajmy – nastawienie na wojnę, która miałaby przekształcić cały glob w strefę transatlantycką. Oparte na nim „monachijskie bezpieczeństwo” neguje cywilizację pokoju, realizującą zasadę sprawiedliwości.

Rugowanie idei pokoju

53. Monachijska Konferencja Bezpieczeństwa poświadczyła antycywilizacyjny z chrześcijańskiego punktu widzenia charakter układu transatlantyckiego, a jednocześnie dalsze obniżenie poziomu polityki światowej.

W tym kontekście warto przypomnieć neotomistyczne ujęcie idei pokoju zawarte w Gaudium et spes – ogłoszonej przez Pawła VI Konstytucji duszpasterskiej o Kościele w świecie współczesnym:

„Pokój nie jest prostym brakiem wojny ani też nie sprowadza się jedynie do stanu równowagi sił sobie przeciwstawnych, nie rodzi się także z despotycznego władztwa, lecz słusznie i właściwie zwie się dziełem sprawiedliwości. (…) Dla zbudowania pokoju niezbędna jest zdecydowana wola poszanowania innych ludzi i narodów oraz ich godności, jak też wytrwałe praktykowanie braterstwa. A przeto pokój jest także owocem miłości, która wychodzi poza granice tego, co może wyświadczyć sama sprawiedliwość”.

Różnica między monachijskim językiem bezpieczeństwa i tenorem Gaudium et spes nie jest różnicą między dwoma różnymi dyskursami: politycznym i religijnym. Jest różnica stanu umysłu i ducha. Uczestnicy monachijskiego dyskursu, aspirując do obrońców świata zachodniego, w rzeczywistości zanegowali odwieczny dla niego fundament aksjologiczny: wartości chrześcijańskie, które unaocznia nam encyklika Gaudium et spes.

Odrzucili nie tylko wartości pokoju, sprawiedliwości, braterstwa, miłości, ale również koncepcję dialogu międzynarodowego – zarówno z przeciwnikami, jak i sojusznikami. Potwierdzeniem tego jest wrogi stosunek do Rosji, negujący nie tylko jej działania na rzecz wyzwolenia Syrii z rąk dżihadystów, ale dodatkowo kreujący jej rzekomą ingerencję w kampanię prezydencką w USA i nadchodzące w 2017 roku wybory polityczne w Europie – jako poważne zagrożenie dla światowego bezpieczeństwa.

Jako materiał dowodowy przedstawiano zbitkę działalności hakerów, trolli, kanału Russia Today i „totalnej dezinformacji”, określanej mianem faked news. Jak ironizują Rosjanie, propaganda rosyjska stała się nagle poważnym zagrożeniem dla „elitarnego klubu państw”, trzymającego świat w stalowym uścisku swoich – wciąż powiększanych – baz wojskowych. Niestety, w uścisku tym znalazła się również Polska wskutek antycywilizacyjnej działalności rodzimych elit politycznych.

Tym jej przedstawicielom, którzy zasmakowali w odwoływaniu się do modnej postprawdy, a jednocześnie chcieliby nadal legitymizować się przed swoim elektoratem „chrześcijańską postawą”, trzeba jasno mówić – w ich języku – że jest to już postchrześcijaństwo.

Anna Raźny
http://konserwatyzm.pl

Komentarzy 5 to “Monachijskie bezpieczeństwo zamiast pokoju”

  1. Adam Ryglowski said

    Anna Rażny – I WSZYSTKO J A S N E !!!

    „””!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    Natomiast dla przeciętnego mieszkańca strefy transatlantyckiej – nade wszystko Polaka, który przez natowską propagandę został wytresowany tak doskonale, że na zbitkę słów USA-NATO reaguje z nabożną pokorą – sprawy wyglądają inaczej. Bezpieczeństwo transatlantyckie i transatlantycka solidarność to konieczność dziejowa. Sprzeciw wobec niej jest sprzeciwem wobec dobra ludzkości. „”””””””!!!
    ….
    to już nie Toruń – to już Tora .
    .
    .
    .
    D.C.N.
    ?
    ( a dalej nie mam myśli samobójczych )

    ps
    „”Tym jej przedstawicielom, którzy zasmakowali w odwoływaniu się do modnej postprawdy, a jednocześnie chcieliby nadal legitymizować się przed swoim elektoratem „chrześcijańską postawą”, trzeba jasno mówić – w ich języku – że jest to już postchrześcijaństwo.””
    /////////////////////////////////////
    ???????????????????????????
    a m o ż e c o i n n e g o .
    .

  2. Poziomka said

    O wszystim niby napisano, ale kto zasiadał tam przy stole tego pani redaktor nie napisała.
    A lista jest naprawdę ciekawa (wybór):

    Fink, Wolfgang- Goldmann Sachs AG, Deutschland
    Forester de Rothschild, Lynn – Rothschild, New York
    de Rothschild, Sir Evelyn – E.L. Rothschild, London
    Heintz, Stephen – Präsident Rockefeller Brothers Fund, New York
    Soros, George – Open Society Foundations
    Elias, Christopher – Präsident der Bill & Melinda Gates Foundation
    Gates, Bill – Co-Vorsitzender, Bill & Melinda Gates Foundation
    Lamb, Geoffrey – Chief Economic Advisor. Bill & Melinda Gates Foundation; davor Vizepräsident Weltbank Gruppe
    Faber, Joachim – Deutsche Börse AG
    Lipton, David – Managing Director, IWF, Washington
    Warburg, Max M. – M.M. Warburg & Co. Hamburg
    Sokol, Steven E. – American Council on Germany, New York
    Donfried, Karen – Präsidentin German Marshall Fund, Washington
    Fuchs, Michael – CDU/CSU, Trilaterale Kommission
    Nye, Joseph – Trilaterale Kommission
    Oetker, Arnd – Präsident Deutscher Council on Foreign Relations, Berlin
    Bildt, Carl – European Council on Foreign Relations
    Burns, William – Carnegie Endowment for Peace, Washington
    Hill, Fiona – The Brookings Institution, Washington Hill
    Corker, Robert – Council on Foreign Relations
    Kleber, Claus – ZDF, Mainz
    Döpfner, Mathias – Axel Springer AG, Berlin
    Binkbäumer, Klaus – Herausgeber Der Spiegel Hamburg
    De Geus, Art – Bertelsmann Stiftung, Gütersloh
    Crane-Röhrs, Melinda – Politische Chef-Korrespondentin Deutsche Welle
    Frankenberger, Klaus-Dieter – Frankfurter Allgemeine Zeitung
    Holtzbrinck, Stefan – Holtzbrick Gruppe, Stuttgart
    Joffe, Josef – Die Zeit
    Reichelt, Julian – Bild.de, Berlin
    Sommer, Theo – Die Zeit, Hamburg
    Stamos, Alex – Chef-Sicherheitsbeauftragter Facebook, Menlo Park

  3. revers said

    Dzieje sie lepiej i bezpieczniej przed i po konfarencji w Monachium bo gina masowo niewygodni dyplomaci jak Czurkin, czy rosyjscy w Turcji i Grecji ….

    http://www.fort-russ.com/2017/02/breaking-5th-russian-diplomat-in-3.html

    a innych spowinowaconych z Kimem bracmi atakuje sie grozniejszym od sarinu gazem paralizujacym system nerwowy VX-gazem w sprayu oficjalnie na lotnisku w Malezji.

    http://www.usatoday.com/story/news/2017/02/23/the-latest-police-say-nerve-agent-found-on-killed-nkorean/98330272/

  4. MirekC said

    Bardzo dobry artykul, ale dlaczego spodzierwac sie dzialan zgodnych z naszym fundamentem cywilizacyjnym skoro dzialania te prowadzome sa przez gudlajski PiS lub poprzednio gudlajskie PO?
    To nie jest post-chrzescijanstwo, lecz judeo-chrzescijanstwo.

    #2 „Pikna” lista. Jest tam choc jeden autentyczny szabas goj?

  5. pokrzywa said

    re 1 Adam R
    Artykuł prof.Raźny to waść tak na trzeźwo badał?

Sorry, the comment form is closed at this time.