Dziennik gajowego Maruchy

"Blogi internetowe zagrażają demokracji" – Barack Obama

Julius Evola: Judaistyczne korzenie Imperium Brytyjskiego

Posted by Marucha w dniu 2017-04-20 (czwartek)

Od Redakcji: Prezentujemy Czytelnikom fragmenty rozważań Juliusa Evoli z 1940 roku na temat roli wpływów żydowskich w stworzeniu imperialnej potęgi Wielkiej Brytanii, personifikowanych w osobie premiera Zjednoczonego Królestwa Benjamina Disraelego.

Twierdzenia barona na ten temat wydają się o tyle interesujące, że wielu zwolenników rasizmu i kolonializmu uznaje Imperium Brytyjskie, nad którym nigdy nie zachodziło słońce, za jedno ze szczytowych osiągnięć rasy białej; a z drugiej strony, konglomerat środowisk, które określić można jako lewicowo-liberalne, postmodernistyczne i filosemickie oskarża kulturę europejską jako taką o wszelkie zbrodnie wynikające z okresu kolonialnego.

Niniejszy tekst rozpatruje tę sprawę z zupełnie odmiennego punktu widzenia, uwzględniając rolę czynnika żydowskiego w tym aspekcie, co z uwagi na dominującą wśród intelektualnych i politycznych elit świata zachodniego judeolatrię, jest zazwyczaj pomijane lub dyskredytowane.

Wiemy, że gdziekolwiek zaczynają przeważać interesy ekonomiczne, wpływy Żydów rosną a oni sami wstępują na pozycje kierownicze. Penetracja judaizmu w Anglii nie jest zjawiskiem nowym. Rewolucja angielska i protestantyzm sprawiły, że drzwi do Anglii zostały ponownie otwarte dla Żydów, którzy zostali wypędzeni z kraju przez Edwarda I w 1290 roku. Zostali oni ponownie przyjęci do Anglii w wyniku petycji zaakceptowanej przez Cromwella i ostatecznie zatwierdzonej przez Karola II w 1649 roku.

Od tego czasu Żydzi, przede wszystkim Sefardyjczycy, masowo osiedlali się w Anglii, przywożąc ze sobą bogactwa zdobyte w mniej lub bardziej podejrzane sposoby. Dzięki tym środkom mogli zająć prominentne pozycje w życiu kraju, w tym wśród szlachty oraz bardzo blisko Korony.

W przeciągu niecałego stulecia od ponownego wpuszczenia ich do Anglii, Żydzi byli tak pewni siebie, że domagali się zatwierdzenia ich naturalizacji i przyznania brytyjskiego obywatelstwa na takich samych zasadach, jak dla ludności autochtonicznej.

Miało to interesujący rezultat: w 1740 roku uchwalono ustawę nadającą im obywatelstwo. Większość zwolenników nowego prawa wywodziła się z klas wyższych albo spośród wysokich dygnitarzy kościołów protestanckich, co pokazuje, do jakiego stopnia te elementy poddały się judaizacji bądź zostały przekupione żydowskim złotem. Reakcja na to nie wyszła z angielskich warstw wyższych, lecz ze strony ludu. Nowe prawo wywołało takie oburzenie i rozruchy wśród ludności, że zdecydowano się je unieważnić w 1753 roku.

W tej sytuacji Żydzi uciekli się do innej taktyki: opuścili swoje synagogi i formalnie przeszli na chrześcijaństwo. W ten sposób istniejące przeszkody zostały ominięte, a dzieło penetracji było kontynuowane w zwiększonym tempie. Co miało znaczenie dla Żydów, to utrzymać swoje pozycje i wykluczyć spory religijne, na których przede wszystkim opierała się ówczesna opozycja.

Wszystko inne było drugorzędne, gdyż przechrzta pozostaje w swych instynktach, mentalności i sposobie działania całkowicie żydowski, co pokazuje jeden z wielu uderzających przykładów: niezwykle wpływowy żydowski bankier Sampson Gideon, choć przeszedł na chrześcijaństwo, dalej wspierał społeczność żydowską i po śmierci został pochowany na żydowskim cmentarzu. Dzięki zarobionym przez niego pieniądzom jego syn mógł zakupić olbrzymie posiadłości i tytuł baroneta.

Była to główna taktyka bogatych Żydów w Anglii w XVIII wieku: zastępowali oni angielską szlachtę poprzez przejmowanie jej posiadłości i tytułów, mieszając się z arystokracją i dzięki naturze brytyjskiego systemu reprezentacji obywateli, zbliżali się coraz bardziej do rządu z naturalną konsekwencją w postaci judaizacji politycznej mentalności Anglików.

(…) od zapoczątkowania imperializmu na wielką skalę, mniej widocznym było to, że Imperium Brytyjskie było wytworem judaizmu, który żydostwo dało Koronie Królewskiej jako prezent .
(…)

Tylko jeden Żyd mógł wymyślić ideę „zreformowania” koncepcji Imperium i uczynić je plutokratycznym, transformując je w imperialistyczny materializm. Tym Żydem był Benjamin Disraeli, znany jako „Dizzy”. To on uczynił królową Wiktorię imperatorową, władczynią kolonialną, królową Indii.

Ten niezmordowany orędownik angielskiej idei „imperialnej” wytworzył swoją koncepcję na bazie żydowskiej mesjanistyczno-imperialnej idei narodu, którego siła opiera się na bogactwach innych ludów, które zostały zdominowane i które są cynicznie wykorzystywane i poddane kontroli.

Disraeli zawsze brutalnie atakował tych, którzy chcieli oddzielić Anglię od ich zamorskich terytoriów, na których, jak wskazał pewien żydowski historyk, Żydzi byli pionierami. Disraeli dobrze wiedział, kto utrzymywał Anglię, która z kolei miała zagarnąć światowe bogactwa. Możliwe, że był jednym z tych wtajemniczonych, którzy wiedzieli, że za sznurki nie miała pociągać po prostu brytyjsko-żydowska plutokracja. Powtarza się często cytowane słowa samego Disraelego: Świat rządzony jest przez zupełnie inne osobistości niż wydaje się tym, którzy nie znajdują się za kulisami.

Ostrożna i niezauważalna penetracja żydostwa w angielskich wyższych warstwach i w rządzie postępowała. To Disraeli miał udział w dokonaniu przewrotu w Egipcie w latach siedemdziesiątych XIX wieku – z czyją pomocą? Rotszylda. W 1875 roku kedyw[1] Egiptu miał problemy finansowe i Disraeli dowiedział się, że władca jest gotów sprzedać 177 000 akcji Kanału Sueskiego. Była to wspaniała okazja, by zdobyć pełną kontrolę nad drogą do Indii.

Rząd się wahał. Rotszyld nie. Disraeli chciał poprosić Rotszylda o 4 miliony funtów szterlingów. – Jaką gwarancję mi dasz? – miał zapytać bankier. – Rząd brytyjski – odpowiedział Disraeli, na co Rotszyld zaregował natychmiast: – Jutro będziesz miał 5 milionów. Odsetki pożyczki były niesamowicie niskie. Naturalnie, rzeczywiste i istotne odsetki żydowskiej kliki leżały w innej, mniej widocznej sferze…

Disraeli nie zawiódł w dziele uczynienia Żydom wszelkich ułatwień w przestrzeganiu ich zwyczajów religijnych. Mało znanym faktem jest, że „angielska sobota” to nic innego jak żydowski szabas, rytualny dzień odpoczynku dla Żydów. To właśnie Disraeli wprowadził ten zwyczaj do Anglii pod odpowiednim pretekstem.

W miarę jak judaizacja starej feudalnej Anglii została dokonana przy użyciu różnych środków, a stara arystokracja uległa stopniowemu rozkładowi i zaszczepiono jej idee, które uczyniły ją łatwym celem dla materialnych i duchowych wpływów judaizmu i masonerii,

Disraeli nie zaniedbał swojego innego zadania, jakim było powiększanie i wzmacnianie potęgi nowego „Imperium Handlarzy”, nowej „Imperialnej Wenecji”, odrodzonego Izraela, Ziemi Obiecanej. Czynił to w sposób typowo żydowski. Disraeli był jednym z głównych promotorów smutnej i cynicznej angielskiej polityki zagranicznej, wykorzystującej „chronione” państwa trzecie i szantaż, z najgorszymi tego konsekwencjami.

Najbardziej uderzającym przykładem jest wojna rosyjsko-turecka. Disraeli nie wahał się, by zdradzić starożytną zasadę solidarności europejskiej, stawiając Turcję pod brytyjską protekcję. Pokonana Turcja została ocalona przez Wielką Brytanię. Poprzez użycie dobrze znanej „angielskiej” metody gróźb i sankcji, Disraeli był w stanie sparaliżować słowiańskie natarcie na południe bez jednego wystrzału, a wdzięczna Turcja dała mu w prezencie Cypr.

Na Kongresie Berlińskim rosyjski ambasador Gorczakow nie był w stanie powstrzymać się przed pełnymi boleści wykrzykami: Poświęciliśmy setki tysięcy żołnierzy i setki milionów pieniędzy i to wszystko na nic! Wznosząc się ponad to, można dostrzec poważniejszy czynnik. Dzięki mocy prawnej tego wydarzenia Turcja została zaproszona do wspólnoty narodów europejskich, chronionych przez tak zwaną „międzynarodową sprawiedliwość”, co zawdzięcza Disraelemu. Twierdzimy „tak zwaną”, ponieważ do tego czasu sprawiedliwość ta była była obowiązująca jedynie dla wspólnoty narodów europejskich, a nie dotyczyła innych ludów, jako forma pomocy i prawa wewnętrznego Europejczyków.

Wraz z objęciem jej Turcji, zaczęła się nowa faza prawa międzynarodowego. W istocie był to okres, kiedy „sprawiedliwość” była jedynie maską, a jej „międzynarodowy” charakter stał się podstępem „demokracji”, który był po prostu narzędziem w służbie anglo-żydostwa, później także Francuzów. Rozwój ten prowadził do powstania Ligi Narodów, następnie do kryzysu, a w końcu do toczącej się obecnie wojny.

[1] Tytuł używany przez władców Egiptu w XIX i XX wieku, oznaczający w przybliżeniu wicekróla [przyp. tłum.].

Tłumaczenie: Redakcja Xportal.pl
Za: http://age-of-treason.com/2015/03/03/julius-evola-the-british-empire-was-a-creature-of-judaism/

http://xportal.pl

komentarzy 11 to “Julius Evola: Judaistyczne korzenie Imperium Brytyjskiego”

  1. Wimar said

    Teraz widać jak na dłoni jak na nasze działania przekłada się nieznajomość mechanizmów historii. Zdradzeni przez tego niby-sojusznika na początku września 1939r. mimo wszystko przelewaliśmy krew w dywizjonach RAF-u. Daliśmy im w prezencie dostęp do Enigmy a oni… nawet nie raczyli nas zaprosić na paradę zwycięzców !!! Wstyd! Ale po przeczytaniu artykułu niektórym może rozjaśni się w głowie DLACZEGO ?

  2. Boydar said

    Wprawdzie Autor nic nie wspomina o umowach śmieciowych, co w zasadzie artykuł dyskredytuje, ale nic też starannie nie mówi o nadzorcach i dyspozytorach Disraeli’ego czy Rotszylda.

    Żydostwo en masse powoli przestaje być użyteczne a nawet, w swej bezkrytycznej zachłanności, wyrasta na zagrożenie ustalonego porządku biegu rzeczy. Co zresztą zapewne było dokładnie przewidziane przez jeszcze starszych i jeszcze mądrzejszych.

  3. Plausi said

    Podobieństwa i sposoby

    O falszerstwie
    „Żydów, którzy zostali wypędzeni z kraju przez Edwarda I w 1290 roku ” za fałszowanie pieniądza, zresztą ulubiona to czynność żydów wśród społeczeństw żywicieli

    https://pppolsku.wordpress.com/2016/08/06/usmiech-sw-jana-pawla/#Efrai

    O tzw. „elicie”
    „w 1740 roku uchwalono ustawę nadającą im obywatelstwo. Większość zwolenników nowego prawa wywodziła się z klas wyższych albo spośród wysokich dygnitarzy kościołów protestanckich, co pokazuje, do jakiego stopnia te elementy poddały się judaizacji ”

    a w Polsce

    https://pppolsku.wordpress.com/2016/08/07/gadz/#Heine

    i dalej: „główna taktyka bogatych Żydów w Anglii w XVIII wieku: zastępowali oni angielską szlachtę poprzez przejmowanie jej posiadłości i tytułów, mieszając się z arystokracją ”, w Polsce powstania w XIX wieku przyspieszyły tę wymianę.

    „Żydem był Benjamin Disraeli, znany jako „Dizzy”. To on uczynił królową Wiktorię imperatorową,”, co prawda Niemcy utrzymują: „Żyd kłamie nawet jak się modli”, ale tym razem chyba się zgadza: „So you see, my dear Coningsby …”

    https://en.wikiquote.org/wiki/Benjamin_Disraeli#Coningsby_.281844.29

    Jednakże przypisywanie tej ogromnej roli Disraelemu w budowie imperium jest poważną przesadą, bowiem globalne imperium ma swą niezmienną dynamikę, na którą żaden Disraeli ie ma wpływu, imperium rzymskie przeszło podobne procesy, jak wiemy stał się Rzym nawet siedzibą chrześcijaństwa, bowiem jego roznosiciele masowo osiedlali się tam. W innych tekstach zwracaliśmy uwagę także na zjawisko imperium, ostatnio kontrolowane przez USA, ale ich następcy czekają na właściwy moment.

    „a w końcu do toczącej się obecnie wojny”
    Wojny nazwane światowymi były niezbędne, aby wymienić państwo funkcyjne globalnego imperium, zamiast W.Brytanii USA. Już przed pierwszą stanowiła produkcja przemysłowa USA ok. 30% światowej, jeśli nas pamięć nie zwodzi, W.Brytania osiągała zaledwie ok. 20. Dla porównania PKB:

    https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/rankorder/2001rank.html

    Wspominany przez na „kordon sanitarny”

    http://miksa.neon24.pl/post/132759,turecki-gambit#comment_1321567

    jest przejawem wojny USA przeciwko Europie. Stosując ten klucz można daleko łatwiej zinterpretować wydarzenia polityczne. Działania kundli USA w Kojowie i Warszawie są bezspornie wymierzone przeciwko ludności, n.p. w krainie U:

    https://pppolsku.wordpress.com/2016/08/17/texnc/#Geneza

    Na koniec uwag tu zamieszczona, gdyż dyskusja została już zamknięta, tekst zamieszony w

    https://marucha.wordpress.com/2013/08/08/kolaboranci-zydowscy-w-czasie-ii-wojny-swiatowej-3/

    „„Ta kolaboracja części Żydów z Niemcami …” (Hannah Arendt, „Eichmann w Jerozolimie”, Kraków 1987). ” nie udało nam się znaleźć w wersji angielskiej

    https://platypus1917.org/wp-content/uploads/2014/01/arendt_eichmanninjerusalem.pdf

    Byłoby uprzejmie albo zamieścić dosłowne brzmienie angielskie, dla porównania, albo wskazać źródło polskie on line. Inaczej proponujemy usunięcie tego tekstu albo opatrzenie go komentarzem „rzekomo w książce Hannah Arendt … ”, dodajmy, że link http://sol.myslpolska.pl/ przełącza na Pejszbuka, tę żydowską gadzinówkę dla Gojów, co nie wzbudza zaufania.

    @Boydar, 2
    „Żydostwo en masse powoli przestaje być użyteczne ”

    Dwa ostatnie linki przypominają sprawdzone i eleganckie sposoby rozwiązania problemu, tzw. „Endlösung“.

  4. AlexSailor said

    @Palusi

    Dobre, bardzo dobre:

    „Oznaczałoby to, że szlachta starała się o to, żeby jej zasób genów rozszerzyć o geny żydowskie a nie broń Boże własnego narodu polskiego, będącego w jej niewoli (pańszczyźnie). Możemy więc przyjąć, że tzw. szalachta polska, później ziemiaństwo, to mieszanina polsko-żydowska, czyli tzw. elita w Polsce jest pochodzenia polsko-żydowskiego. Dziwne, że żaden “badacz” historyczny tego jeszcze nie dostrzegł, jak też źródła wielkości wyminionego wyżej Kazimierza.”

  5. Boydar said

    Panie Alex, jest co najmniej kilka przesłanek aby móc obalić tą hipotezę.

    Po pierwsze, jak było, to wiemy z przekazów a nie z autopsji. Zaś przekaz mówi że Kim jest świrem i ludożercą. Źródła są te same więc kwestionować trudno.
    Po drugie, brak przekonującej motywacji. Dlaczego mieliby tak postępować.
    Po trzecie, w Polsce obecnie żadne autentyczne elity w ogóle się nie ujawniają. Zaś te które jednak, świadczą o liczebności spsiałych. Tego wcale nie ma dużo.
    Po czwarte i wcale nie ostatnie, Plausim nie wierzę jak listonosz Burkowi. Jeśli pisze o kwadratach to z pewnością są to jakieś kółka. Tylko z kwadraturą Mu się pomemłało.

    Tutejsze żydostwo za wszelką cenę chce się upodobnić do Polaków, jak najbardziej i jak najszybciej. Napiszą i zrobią wszystko aby nikt ich nie odróżniał. Zewnętrznie osiągaja poważne sukcesy na tym polu. Wystarczy jednak, że się odezwą … My uważamy, że kainowe znamię to było coś, co można zobaczyć. Nikt nie bierze pod uwagę, że usłyszeć. Lub przeczytać.

  6. Wimar said

    Re 5
    ” My uważamy, że kainowe znamię to było coś, co można zobaczyć. Nikt nie bierze pod uwagę, że usłyszeć lub przeczytać.”

    No popatrz Pan. A ja myślałem, że chodziło o charakterystyczny nos 🙂

  7. Boydar said

    A Inczu-Czunę Pan Wimar zna ?

  8. Wimar said

    Re 7
    „Wielki wódz Inczu-czuna mieć nad głową wielka łuna,
    Znakiem tego umysłowy z niego być.”

    Kiedyś to nawet śpiewałem w akademiku na przełomie lat 70/80.
    Tytuł „Trzej wodzowie”.
    O to Boydarowi chodziło czy raczej o wodza z powieści Karola Maya ??

  9. Boydar said

    Chodziło mi o jego garbaty nos, nosy górali niekoniecznie z Synaju, i że taki u nas jeden z drugim a nawet pięćsetnym wcale garbatego kinola nie posiada. Nic to, wiemy o co kaman, pozdrawiam Pana.

  10. Ma swoją historię żydowski,rewolucyjny bandytyzm.
    Konsekwencją jest ŻYDOWSKA EWOLUCYJNIE UKSZTAŁTOWANA STRATEGIA GRUPOWA,którą opisał Kevin MacDonald w KULTURA KRYTYKI.

  11. Plausi said

    Kwadratura koła

    I oto Boydar, 5 rozniecił dyskusję o kwadraturze koła, ma tu problemy geometryczne, ale co reszta wypowiedzi ma do rzeczy z przedmiotem, tośmy nie pojęli.

    Przytoczyliśmy pewne zjawiska, podawane jako fakty, aby pozwolić się nad nimi zastanowić, a może i pomyśleć, ba, wyciągnąć samodzielnie wnioski. Dlaczego Polska … ?

    http://chart.neon24.pl/post/134096,zero-zdziwien#comment_1336512

    A tak na marginesie, tzw. przemysł holokaustu to handel „martwymi duszami”, taki geszeft to już Mikołaj Gogol dawno opisał.

Sorry, the comment form is closed at this time.