Dziennik gajowego Maruchy

"Blogi internetowe zagrażają demokracji" – Barack Obama

  • The rainbow symbolizes the Covenant with God, not sodomy Tęcza to symbol Przymierza z Bogiem, a nie sodomii


    Prócz wstrętu budzi jeszcze we mnie gniew fałszywy i nikczemny stosunek Żydów do zagadnień narodowych. Naród ten, narzekający na szowinizm innych ludów, jest sam najbardziej szowinistycznym narodem świata. Żydzi, którzy skarżą się na brak tolerancji u innych, są najmniej tolerancyjni. Naród, który krzyczy o nienawiści, jaką budzi, sam potrafi najsilniej nienawidzić.
    Antoni Słonimski, poeta żydowski

    Dla Polaków [śmierć] to była po prostu kwestia biologiczna, naturalna... śmierć, jak śmierć... A dla Żydów to była tragedia, to było dramatyczne doświadczenie, to była metafizyka, to było spotkanie z Najwyższym
    Prof. Barbara Engelking-Boni, kierownik Centrum Badań nad Zagładą Żydów, TVN 24 "Kropka nad i " 09.02.2011

    Państwo Polskie jest opanowane od wewnątrz przez groźną, obcą strukturę, która toczy go, niczym rak, niczym demon który opętał duszę człowieka. I choć na zewnatrz jest to z pozoru ten sam człowiek, po jego czynach widzimy, że kieruje nim jakaś ukryta siła.
    Z każdym dniem rośnie liczba tych, których musisz całować w dupę, aby nie być skazanym za zbrodnię nienawiści.
    Pod tą żółto-błękitną flagą maszerowali żołnierze UPA. To są kolory naszej wolności i niezależności.
    Petro Poroszenko, wpis na Twiterze z okazji Dnia Zwycięstwa, 22 sierpnia 2014
  • Kategorie

  • Archiwum artykułów

  • Kanały RSS na FeedBucket

    Artykuły
    Komentarze
    Po wejściu na żądaną stronę dobrze jest ją odświeżyć

  • Wyszukiwarka artykułów

  • Najnowsze komentarze

    Krzysztof M o Faza fermentacji
    revers o Wolne tematy (53 – …
    Krzysztof M o Faza fermentacji
    Boydar o Zapanuj nad własnym czasem – o…
    Krzysztof M o Byliśmy przeciw powstaniu
    Boydar o Wolne tematy (53 – …
    Bezpartyjna o Wolne tematy (53 – …
    Marucha o Zapanuj nad własnym czasem – o…
    marteczka o Wolne tematy (53 – …
    Bezpartyjna o Wolne tematy (53 – …
    Korab o Zapanuj nad własnym czasem – o…
    maasteer o Wolne tematy (53 – …
    Bezpartyjna o Wolne tematy (53 – …
    Boydar o Wolne tematy (53 – …
    Święta Tradycja vers… o Być wyjątkowym w Kościele…
  • Najnowsze artykuły

  • Najpopularniejsze wpisy

  • Wprowadź swój adres email

    Dołącz do 519 obserwujących.

Śpiewajmy kolędy. I niech moc struchleje!

Posted by Marucha w dniu 2017-12-23 (Sobota)

Bez wątpienia pojawienie się w „kościelnym repertuarze” kolęd sprawia, że nasze świątynie stają się wyjątkowo rozśpiewane. Wielu z utęsknieniem wyczekuje chwili, kiedy będzie można radośnie wyśpiewać chwałę Dzieciątka Jezus, które przyszło na świat wśród nocnej ciszy, a na wieść o Jego narodzeniu moc struchlała!


Pośród tak wielu kolęd dwie zajmują szczególne miejsce. To ich słowa przypominają bowiem – w noc Bożego Narodzenia – całemu światu chwilę, w której zamieszkało między nami Słowo, które stało się ciałem.

Wśród nocnej ciszy

Mówiąc o wyjątkowym charakterze kolędy „Wśród nocnej ciszy” należy koniecznie przypomnieć o x. Michale Marcinie Mioduszewskim i jego dziele zatytułowanym „Śpiewnik Kościelny czyli Pieśni Nabożne z Melodyjami w Kościele Katolickim Używane a dla Wygody Kościołów Parfijalnych przez X. M. M. Mioduszewskiego Zgrom. XX. Miss. Zebrane”. W nim bowiem, a mówiąc precyzyjne w pochodzącym z 1853 roku dodatku do śpiewnika, została opublikowana po raz pierwszy kolęda, która w wielu polskich kościołach rozpoczyna Pasterkę.

Jeśli zajrzymy do śpiewnika x. Mioduszewskiego odnajdziemy „Wśród nocnej ciszy” w rozdziale Msze (Msza na Boże Narodzenie). Znana nam kolęda pojawia się tam w formie pieśni mszalnej, której kolejne zwrotki przeznaczone są do śpiewania podczas poszczególnych części Mszy Świętej. Znane nam dobrze pierwsze cztery z nich brzmiały na Introitus.

Podczas śpiewu tej wyjątkowej kolędy warto zwrócić uwagę na precyzyjne trzymanie się pierwotnej wersji ostatniego wersu czwartej zwrotki: Wierząc, żeś jest pod osobą (a nie jak to czasem słyszymy „pod osłoną”), gdyż właśnie takie jego brzmienie jest zgodne z katolicką nauką o Przeistoczeniu odbywającym się podczas każdej Mszy Świętej.

Z pewnością warto poznać kolejne części tej kolędy, ograniczanej właśnie tylko do czterech zwrotek. Choćby dlatego aby – być może z pewnym zdziwieniem – stwierdzić, że w części przeznaczonej na Agnus Dei odnajdziemy nawiązania do Męki Pańskiej. Tak, bowiem trzeba nam pamiętać, iż spoglądając na leżące w szopce Dzieciątko Jezus patrzymy na Tego, który oddał za nas życie, bowiem „do końca nas umiłował”. I nie chodzi tu przecież o psucie sobie bożonarodzeniowego nastroju, ale o szerokie, prawdziwie katolickie spojrzenie na historię zbawienia.

Baranku Boży! co ludzkie winy
Przyszedłeś gładzić, Boże Jedyny
I zaraz od narodzenia
Rozpoczynasz Swe cierpienia,
Przepuść nam Panie!

Baranku Boży! co świata długi
Przyjąłeś na się w postaci sługi
I wypłacasz nadobficie
Poświęcając za nas życie
Przepuść nam Panie!

Baranku Boży! Niepokalany,
Coś za nas poniósł na krzyżu rany:
Do Ciebie grzeszni wołamy,
Twojej litości błagamy,
Przepuść nam Panie!

Bóg się rodzi

We wspomnianym śpiewniku natrafimy również na kolędę „Bóg się rodzi”. W wielu parafiach to właśnie ta pieśń pełni rolę tego wyjątkowego znaku, że nadszedł czas rozpoczęcia Mszy Pasterskiej. Tekst kolędy to „Pieśń o Narodzeniu Pańskim” autorstwa jednego z najwybitniejszych polskich poetów XVIII wieku, Franciszka Karpińskiego.

Majestatyczny i podniosły, uwydatniający znaczenie cudu, jaki miał miejsce w stajence utwór powstał w Dubiecku nad Sanem na zamówienie księżnej marszałkowej Izabeli z Czartoryskich Lubomirskiej . Kolęda, wraz z innymi utworami składającymi się na „Pieśni Nabożne”, zabrzmiała po raz pierwszy w 1792 r. w Starym Kościele Farnym w Białymstoku. W tym samym też roku ukazało się jej i innych „Pieśni nabożnych” pierwsze wydanie sporządzone w klasztorze oo. Bazylianów w Supraślu.

Trudno nie ulec wzruszeniu śpiewając rozpoczynające kolędę słowa:

Bóg się rodzi, moc truchleje,
Pan niebiosów obnażony,
Ogień krzepnie, blask ciemnieje,
Ma granice nieskończony,
Wzgardzony, okryty chwałą;
Śmiertelny, Król nad wiekami

Utwór w piątej strofie nabiera – nie tracąc nic z głębi – wybitnie narodowego charakteru, co w połączeniu z melodią poloneza, na którą jest śpiewany, może skruszyć nawet najtwardsze serce.
Zacytujmy za x. Mioduszewskim:

Podnieś rękę Boże Dziecie,
Błogosław krainę miłą,
W dobrych radach, w dobrym bycie,
Wspieraj iej siłę swą siłą,
Dom nasz i majętność całą,
I twoje wioski z miastami!
A Słowo Ciałem się stało,
I mieszkało między nami.

Bez trudu dostrzeżemy różnice w tekście z tym, co najczęściej słyszymy w naszych świątyniach. W tekście opublikowanym we wspomnianym „Śpiewniku” x. Mioduszewskiego, pojawia się, kiedy jest mowa o „wioskach i miastach” zaimek dzierżawczy „Twoje”. Tak też jest w oryginale „Pieśni o Bożym Narodzeniu” Karpińskiego – „Twoje wioski z miastami!”.

„Twoje”, czyli całkowicie należące do Boga! Niezależnie od tego, czy są to wielomilionowe, nowoczesne metropolie, czy wsie tak małe, że z trudem zidentyfikujemy ich obecność na mapach. To wszystko: mieszkańcy, zabytki, bloki mieszkalne, kościoły, pola uprawne, zabudowania gospodarcze, stanowi własność Bożej Dzieciny!

Z pewnością tę prawdę lepiej oddaje obecne u Karpińskiego słowo „Twoje” niż pozbawiony wyrazu i blady zwrot „wszystkie”. To jednak trudna prawda, bo przecież tak bardzo lubimy wierzyć, że to co mamy jest „nasze”, zatem możemy robić z „tym” co nam się tylko podoba. Mroczne, by nie rzecz mordercze echo tej postawy pobrzmiewa w znanym z proaborcyjnych marszów hasła: „moje ciało, mój wybór”…

Szkoda, że wraz z zakończeniem okresu kolędowania w świątyniach, znów wszystko wróci do starych kolein, a kościoły ulegną wyraźnemu wyciszeniu: bo wstyd, bo nie znam słów, bo nie umiem śpiewać…

[I zabrzmią z lekka fałszywie nastrojone gitary, bębenki, rozlegną się piosenki ogniskowe… – admin]

Przypomnijmy sobie wówczas słowa, które we wstępie do „Śpiewnika” nakreślił x. Mioduszewski:

„Wiadomo każdemu wiernemu, że pienia nabożne, są cząstką czci zewnętrznej którą Panu Bogu oddajemy, że są tak dawne jak i Religija, że ogłaszają Tajemnice i dobrodziejstwa Boskie, że nakoniec są dowodem czci wewnętrznej a skutkiem przepełnienia serc naszych miłością Bożą”.

Co zatem powstrzymuje Cię od śpiewania?

Łukasz Karpiel
http://www.pch24.pl

Komentarze 3 to “Śpiewajmy kolędy. I niech moc struchleje!”

  1. Franz said

  2. Boydar said

  3. karlik said

Sorry, the comment form is closed at this time.