Dziennik gajowego Maruchy

"Blogi internetowe zagrażają demokracji" – Barack Obama

10 stereotypów o introwertykach

Posted by Marucha w dniu 2019-08-29 (Czwartek)

Introwertyzm to cecha osobowości, przez niektórych mylnie uważana za typ temperamentu. Na temat introwertyków powstało wiele mitów i stereotypów.

Rzeczywiście, introwertyk to osoba bardziej wycofana w kontaktach z innymi, ale nie oznacza to, że introwertycy nie lubią ludzi. Można powiedzieć, że są to bardziej osoby, u których „piękno wewnętrzne jest ważniejsze niż zewnętrzne” i które czerpią energię za swojego wnętrza, a nie środowiska.

Większość oskarżeń padająca pod adresem introwertyków jest bardzo mocno przesadzona i dla nich krzywdząca.

Oto 10 stereotypów, które pojawiają się najczęściej.

Stereotyp nr 1 – introwertycy są małomówni

Tak nie jest.
Po prostu nie mówią, jeśli nie mają nic do powiedzenia. Nie lubią pustych rozmów o niczym.
Jeśli porozmawiasz z nimi o czymś, co ich interesuje, nie będziesz mógł zatrzymać ich potoku słów.

Stereotyp nr 2 – introwertycy są nieśmiali

Nieśmiałość nie ma nic wspólnego z introwersją.
Introwertycy nie boją się ludzi, ale potrzebują powodu do kontaktu. Nie komunikują się tylko ze względu na sam akt komunikacji.
Jeśli chcesz porozmawiać z introwertykiem, po prostu z nim porozmawiaj, nie bój się.

Stereotyp nr 3 – introwertycy są niegrzeczni

Introwertycy często nie widzą powodu do utrzymywania kontaktu i wymiany grzeczności.
Chcą, aby wszyscy byli naturalni i uczciwi.
Niestety w większości przypadków jest to niemożliwe do zrealizowania, dlatego introwertycy czasami muszą podejmować wielkie wysiłki, aby się przystosować, co jest dla nich męczące i może dawać objawiać się pozorną niechęcią do innych osób.

Stereotyp nr 4 – introwertycy nie lubią ludzi

Przeciwnie, introwertycy naprawdę doceniają ludzi, a zwłaszcza niewielu przyjaciół, których mają.
Osoba introwertyczna woli bardziej kameralne środowisko, preferuje kontakty z osobami, które już zna i którym ufa.

Bliskich przyjaciół może liczyć na palcach jednej ręki. Jeśli masz szczęście być przyjacielem introwertyka, masz w nim lojalnego sojusznika na całe życie.

Stereotyp nr 5 – introwertycy nie lubią wychodzić z domu

Introwertycy wychodzą do ludzi, ale nie lubią zbyt długo przebywać poza domem, ponieważ dla nich ważniejszy jest ich świat wewnętrzny, niż ten otaczający.

Mimo to bardzo szybko przyswajają informacje, załatwiają sprawy i są dobrze zorganizowani, dlatego nie muszą spędzać dużo czasu poza domem.

Z chęcią wracają do swojej oazy spokoju, bezpiecznego miejsca, aby „naładować” się ciszą i spokojem, w których czują się najszczęśliwiej.

Stereotyp nr 6 – introwertycy zawsze chcą być sami

Introwertycy czują się swobodnie sami ze swoimi myślami, dużo myślą, marzą, lubią analizować i pracować nad rozwiązaniami złożonych zadań.

Ale mogą też czuć się samotni, jeśli nie mają kogoś, z kim mogliby podzielić się swoimi odkryciami.

Często potrzebują tylko jednego, szczerego związku z wybraną osobą, której mogą w pełni zaufać.

Stereotyp nr 7 – introwertycy są dziwni

Większość introwertyków to indywidualiści, nie podążają za tłumem. Wolą być doceniani za niecodzienny styl życia. Myślą własnymi torami i dlatego często kwestionują to, co uważa się za normę.

Nie podejmują decyzji wyłącznie na podstawie tego, co jest popularne i modne.

Stereotyp nr 8 – introwertycy są zamknięci w sobie

Introwertycy to ludzie, którzy przede wszystkim koncentrują się na wewnętrznych przeżyciach i zwracają dużą uwagę na swoje myśli i emocje.

Nie dlatego, że nie są w stanie zwracać uwagi na to, co dzieje się wokół, ale dlatego, że ich wewnętrzny świat jest dla nich o wiele bardziej interesujący.

Stereotyp nr 9 – introwertycy nie wiedzą, jak się bawić

Introwertycy zazwyczaj relaksują się w domu lub na łonie natury, a nie w hałaśliwych miejscach publicznych. Nie szukają dreszczyku emocji i nie uzależniają się od adrenaliny.

Jeśli wokół jest za dużo rozmów i hałasu, zamykają się w sobie lub udają w spokojniejsze miejsce.

Stereotyp nr 10 – introwertycy mogą zostać ekstrawertykami

Świat bez introwertyków byłby światem z małą liczbą naukowców, muzyków, artystów, poetów, twórców filmowych, lekarzy, matematyków, pisarzy i filozofów.

Introwertycy nie mogą „naprawić siebie”.

Zasługują na szacunek dla takich osób, jakimi są, dla ich wrodzonego temperamentu i korzyści, jakie przynieśli i przynoszą ludzkości.

https://www.odkrywamyzakryte.com/

Komentarzy 12 to “10 stereotypów o introwertykach”

  1. Typowym przykladem introwertyka moze byc p. Stasiu Michalkiewicz jak i stary baca siedzacy na przyzbie swojej chalupy. Jak mowia to juz maja cos do powiedzenia.

  2. Vis said

    Kurczę, nie wiedziałem, że jestem introwertykiem!Myślałem, że ze mną coś nie tak, bo żona mnie ciągle gdzieś wyciąga, a to Grecja, a to jakaś Barcelona a ja świata nie ciekawy, wolę siedzieć w domu i rozmawiać z moim psem niż z jakimiś morlokami, których pełno wokół.
    Przyjaciół nie mam, bo mi do niczego nie są potrzebni.U mnie jest taki podział, koledzy, to już wysoka nobilitacja, a potem znajomi potem dalsi znajomi i jest fajnie!

  3. Archer said

    Sam jestem introwertykiem, i to co jest napisane w artykule to prawda.

  4. Statler Szyderca said

    Sam jestem introwertykiem i podpisuję się pod tym artykułem.

  5. Artnemo said

    Zgadza sie. To ja.

  6. dax said

    własnie taki jestem ktos mi kiedys powiedział ze jestem introwertykiem nie wiedziałem o co chodzi

  7. Boydar said

    A ja nie. Zdecydowanie wole rozmawiać z Kocinką. Ewentualnie z tym jej czarnym kumpelem co do niej startuje.

  8. Zerohero said

    Znaczną część punktów obserwuje u siebie. Może poza nieśmiałością, bo faktycznie jestem nieśmiały, choć z wiekiem to się osłabia. Nie lubię imprez, potrafię samotnie chodzić po górach. Czasem rysuję (do kosza), nie nudzę się sam ze sobą, za to kilka dni temu nudziłem bratu na temat różnic między Commodore 64 a Atari 65XE i tłumaczyłem co to jest duszek sprzętowy. Nie potrafię gadać o niczym.

  9. Enya said

    Aktorzy drugiego planu. Postaci z cienia. Skromni. Nie lubią wystąpień publicznych. Zwykle bardzo pracowici. I nie lubią jak im się atmosferę skupionej pracy zakłóca.
    To prawda, jak wyjdą ze swojej skorupki, z kimś się zaprzyjaźnią, to zwykle pozostają lojalni do grobowej deski. To samo w stosunku do małżonka/małżonki. Coś o tym wiem.

  10. NyndrO said

    Na ładne cycki i tak się rzuci. I prawidłowo.A potem znowu, na spokojnie do książek.

  11. itari said

    Niestety introwertycy są postrzegani w obecnym świecie raczej negatywnie, głównie na rynku pracy gdzie szuka się przebojowych ekstrawertyków z zapasem energii, której nie wiedzą jak użyć, a jadaczka im się nie zamyka ;). Wśród młodej społeczności ta cecha osobowości też jest raczej słabo postrzegana, ponieważ jak nie chodzisz na imprezy gdzie jest hałas, dzicz i niskiej wartości rozrywka to jesteś dziwakiem. Z wiekiem jednak jest to już coraz lepiej postrzegane, może dlatego, że ludzie się wyciszają niezależnie od osobowości jaką mają.

    W pełni akceptuję moją introwertyczność, lubię ją jeżeli tak to można nazwać. Chociaż jako nastolatek nie do końca mi to odpowiadało, chciałem być lubiany, w centrum uwagi, dobrze rozmawiający z dziewczyna, bawiący się co weekend jak reszta. Teraz nie mam problemu z żadnym z tych punktów, lecz akceptacja sprawiła, że nie muszę a mogę i to wtedy kiedy ja chcę a nie społeczność wokół mnie.

    Z tego co widzę część introwertyków ma podobne problemy w pewnym (głównie młodzieńczym) wieku, presja znajomych, rodziny, szczególnie mocnych ekstrawertyków sprawia, że widzą w sobie problem. Problem jest lecz inny, trzeba polubić siebie :).

  12. gnago said

    Nie jestem żadnym introwertykiem Zwyczajnie pozwalam Światu na istnienie dla mnie , gdy jestem czasowo zainteresowany

Sorry, the comment form is closed at this time.