Dziennik gajowego Maruchy

"Blogi internetowe zagrażają demokracji" – Barack Obama

  • The rainbow symbolizes the Covenant with God, not sodomy Tęcza to symbol Przymierza z Bogiem, a nie sodomii


    Prócz wstrętu budzi jeszcze we mnie gniew fałszywy i nikczemny stosunek Żydów do zagadnień narodowych. Naród ten, narzekający na szowinizm innych ludów, jest sam najbardziej szowinistycznym narodem świata. Żydzi, którzy skarżą się na brak tolerancji u innych, są najmniej tolerancyjni. Naród, który krzyczy o nienawiści, jaką budzi, sam potrafi najsilniej nienawidzić.
    Antoni Słonimski, poeta żydowski

    Dla Polaków [śmierć] to była po prostu kwestia biologiczna, naturalna... śmierć, jak śmierć... A dla Żydów to była tragedia, to było dramatyczne doświadczenie, to była metafizyka, to było spotkanie z Najwyższym
    Prof. Barbara Engelking-Boni, kierownik Centrum Badań nad Zagładą Żydów, TVN 24 "Kropka nad i " 09.02.2011

    Państwo Polskie jest opanowane od wewnątrz przez groźną, obcą strukturę, która toczy go, niczym rak, niczym demon który opętał duszę człowieka. I choć na zewnatrz jest to z pozoru ten sam człowiek, po jego czynach widzimy, że kieruje nim jakaś ukryta siła.
    Z każdym dniem rośnie liczba tych, których musisz całować w dupę, aby nie być skazanym za zbrodnię nienawiści.
    Pod tą żółto-błękitną flagą maszerowali żołnierze UPA. To są kolory naszej wolności i niezależności.
    Petro Poroszenko, wpis na Twiterze z okazji Dnia Zwycięstwa, 22 sierpnia 2014
  • Kategorie

  • Archiwum artykułów

  • Kanały RSS na FeedBucket

    Artykuły
    Komentarze
    Po wejściu na żądaną stronę dobrze jest ją odświeżyć

  • Wyszukiwarka artykułów

  • Najnowsze komentarze

    corintians o Koncepcja goni koncepcję
    kontra o Jad węża w „Desideratio deside…
    Emilian58 o Gaz za ruble, kto przegra…
    kontra o Jad węża w „Desideratio deside…
    bryś o Wolne tematy (48 – …
    Mietek o Szczytowanie przed dołowaniem
    Olo o Szczytowanie przed dołowaniem
    osoba prywatna o Wolne tematy (48 – …
    Emilian58 o Rozmowy małżeńskie Wielomskich…
    mironik o Wolne tematy (48 – …
    Kura domowa o Wolne tematy (48 – …
    Mietek o Gaz za ruble, kto przegra…
    Emilian58 o Matka skazana za zagłodzenie d…
    Emilian58 o Ławrow: nazywanie NATO sojusze…
    angol o Wolne tematy (48 – …
  • Najnowsze artykuły

  • Najpopularniejsze wpisy

  • Wprowadź swój adres email

    Dołącz do 616 obserwujących.

O Marszu i nie tylko…

Posted by Marucha w dniu 2021-11-17 (Środa)

Za nami kolejny Marsz Niepodległości. Napisano już o nim wszystko, zatem tylko kilka zdań. Marsz zaczynał jako pomysł Ruchu Narodowego, który wiązał z tym wydarzeniem zapewne nadzieje na poszerzenie swojej bazy i zwiększenie znaczenia na scenie politycznej.

Nieudolność organizacyjna, brak zdolności opanowania radykalnych uczestników marszu a zapewne i podatność na prowokacje sprawiły, że marsze na ogół kończyły się mniejszymi lub większymi skandalami, chętnie podchwytywanymi przez nienawistne media.

Myślenie kategoriami negatywnymi (przeciwko komu/czemu się jest), agresja słowna, pochodnie, fajerwerki, ryki – to wszystko idealnie pasowało i pasuje do podtrzymywania obrazu ruchów narodowych, jako kierujących się nienawiścią do wszystkich wokoło i – de facto – permanentnej marginalizacji tych ruchów. Marsze te pokazały również, że środowiska neo-narodowe geopolitycznie stanowią ciąg dalszy rusofobicznej polskiej prawicy spod znaku PiS.

Niezależnie od tego, jakie były kulisy burd pod ambasadą rosyjską, odpowiedzialność za nie spada na organizatorów, a wyraz ideologiczny jest jednoznaczny – polscy nacjonaliści nienawidzą Rosji i Putina. Oczywiście trzeba pamiętać, że przez cały czas większość uczestników marszu stanowili tzw. zwykli ludzie odczuwający potrzebę wyrażenia swoich uczuć patriotycznych poprzez udział w takim marszu, ale to nie oni decydowali o jego obliczu.

Potem były dwa marsze – Marsz Niepodległości i prezydencki Bronisława Komorowskiego, który miał jednak to, czego tamtemu brakowało – pokojową atmosferę i przekaz pozytywny.

Wreszcie za rządów PiS rozpoczęło się powolne przejmowanie marszu przez władze, tj. przez państwo rządzone przez PiS. Marsz został przejęty przez grupę Roberta Bąkiewicza, który wkrótce potem został kupiony przez PiS wielkimi dotacjami z kasy państwowej. Coś za coś – więc Bąkiewicz stał się obrońcą polityki swoich dobroczyńców.

W tym roku, po przepychankach prawnych między organizatorami a prezydentem Warszawy, doszło do ostatecznego przejęcia marszu przez władzę. Władza osiągnęła w ten sposób bardzo wiele – przede wszystkim uspokojenie radykalnych uczestników (co nie znaczy, że w ogóle) w sensie technicznym, ale najważniejsze osiągnięcie ma wymiar psychologiczny i ideologiczny – oto dumni Polacy z PiS ratują mniejszych braci nacjonalistów przed lewacką hydrą i jednoczą siły wszystkich patriotów pod państwową kuratelą. Neo-sanacja właśnie kończy budowę neo-Ozonu – nowego Obozu Zjednoczenia Narodowego.

Trzeba wyraźnie podkreślić, że taka sytuacja oznacza poddanie się środowisk nacjonalistycznych w Polsce wizji politycznej PiS, w szczególności w aspekcie geopolitycznym. Geopolityka stanowi tutaj zresztą kryterium fundamentalne – w ujęciu neo-sanacji – nawet kryterium polskości i zdrady. Środowiska nacjonalistyczne współtworzące Marsz Niepodległości w swej masie od lat co najmniej kilkunastu sterują w kierunku prawicowej rusofobii, a co za tym – bo tu nie ma miejsca na trzecią drogę – do stanięcia po stronie atlantyzmu, a po części również Niemiec i Unii Europejskiej. Chociaż trzeba pamiętać, że Narodowe Odrodzenie Polski stanęło po stronie rozbijaczy Jugosławii i przeciwko Serbii (a po stronie nacjonalizmu chorwackiego, tradycyjnie związanego z Niemcami) już trzydzieści lat temu.

Od kilkunastu lat NOP i inne nacjonalistyczne grupy przechodzą też coraz mocniej na pozycje probanderowskie. Nie mam wiedzy o historii emblematów organizacyjnych NOP, ale zdjęcia z tego roku pokazują ich pod czerwono-czarnymi flagami, co symbolicznie w tym kontekście wskazuje również na wspólnotę z neobanderowcami.

Trzeba uczciwie powiedzieć, że środowiska te nie uważają się za jeden obóz ze współczesnymi środowiskami odwołującymi się do tradycji endeckiej, jak choćby „Myśl Polska”. Przeciwnie, wyraźnie różnicują się, uważając powojenną historię endecji i jej uznanie w wielu aspektach państwowości i roli Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej za degrengoladę. My, w „Myśli” jesteśmy tam nazywani – za Cenckiewiczem – endekokomuną, a ja sam towarzyszem. Poza tym, że ani mnie ziębi ani grzeje jak nazywają mnie fetyszyści przywiązujący wagę do rzeczy tak nieistotnych jak długość włosów bądź rodzaj butów, to przypominam, że Liga Narodowa miała w swojej strukturze Komitet Centralny, zatem zapewne infiltracja komunistyczna jest jeszcze głębsza, zwłaszcza że Dmowski w latach 20-tych i 30-tych knuł z sowieckimi polpredami w Polsce przeciwko idei pochodu na komunistyczną Rosję.

Dzisiaj na Marszu Niepodległości w czworoboku „To my nacjonaliści” widać flagi biało-czerwono-białe „wolnej” Białorusi! Środowiska nacjonalistyczne, także Związek Żołnierzy NSZ, który wobec faktów biologicznych (wymierania prawdziwych żołnierzy NSZ) jest już tylko organizacją polityczną cynicznie wykorzystującą szyld, zresztą podobnie jak pseudo-ONR-y, Falangi itd., wygłaszają oświadczenia o konieczności walki ze szpiegami Łukaszenki, czy wzywające do urzędowego załatwienia się z mediami „powielającymi przekaz medialny władz białoruskich i rosyjskich”. I „Śmierć wrogom narodu” w XXI wieku na banerze!

To sprawa na dłuższą analizę, ale wystarczy zapytać, kto będzie decydował, kto jest tym wrogiem i kto będzie egzekwował groźbę śmierci w państwie funkcjonującym jeszcze póki co na podstawie konstytucji? Kłania się słynne, niewypowiedziane zresztą wcale przez Gan-Ganowicza zdanie -odpowiedź na pytanie, jak to jest zabijać człowieka: „Nie wiem, Zabijałem tylko komunistów”. Oczywiście temu specyficznemu pojęciu o etyce i moralności towarzyszą banery i ryki „Wielka Polska katolicka”.

To wszystko prowadzi do wniosku, że skoro środowiska te są takie jakie są i same odcinają się od nas, to w naszym najlepszym interesie leży, aby rozdział pomiędzy nami a nimi był nomen omen radykalny i trwały. Współczesna Narodowa Demokracja wyłącznie traci na kojarzeniu jej z radykałami, neonazistami, ze zwolennikami totalitaryzmu nacjonalistycznego, z ludźmi, którzy definiują się poprzez negację i nienawiść. Powtarzam, nie miejmy wobec tych środowisk złudzeń. Za ich szefami być może stoją również inne podmioty, którym zależy na tym, aby poważna Narodowa Demokracja nigdy się nie odrodziła – wolą więc umacniać radykalny margines. Jedyne co stanowi dla nas obowiązek, to podjęcie próby wyciągnięcia zbałamuconych młodych ludzi z tych środowisk i uratowanie ich dla myśli endeckiej.

Druga sprawa – cyrk na granicy z Białorusią. Moje stanowisko jest jednoznaczne – jedynym wyjściem na rozwiązanie sytuacji szybkie i skuteczne, są dwustronne rozmowy władz Polski z władzami Białorusi. Niestety, jest to nieziszczalne wobec totalnie bezmyślnej, beznadziejnej polityki Polski, zarówno władzy jak i propozycji opozycji. W konsekwencji problem graniczny może trwać długo, natomiast rozwiązanie może przyjść z zewnątrz, jeżeli Niemcy bądź Unia Europejska dogadają się poza naszymi plecami z Białorusią jak i z Moskwą. Polskie „elity” polityczne z uporem maniaka trwają przy swej destrukcyjnej dla Polski polityce. Dla władzy jest to jednak paradoksalnie korzystne, bo wobec elektoratu żyjącego mitami, taka polityka degradacji roli Polski na arenie międzynarodowej przynosi ugruntowanie poparcia!

Wreszcie sprawa aborcji i śmierci nieszczęsnej kobiety. Od 50 lat takie przypadki są wykorzystywane przez aborcjonistów do wstrząśnięcia opinią publiczną i przekabacenia jej na swoją stronę i przynosi to rezultaty. Tymczasem w tym przypadku, zgodnie z prawem można było i trzeba uratować tę kobietę i wyrok TK nie ma tu nic do rzeczy. Nachalna propaganda aborcjonistów wykorzystująca przypadek i rodzinę kobiety, a koncentrująca się wyłącznie na zmarłej matce, nie wypaliła do końca, gdyż na pogrzebie były jednak dwie trumny – w końcu nienarodzone dziecko tez straciło życie.

Był to przypadek dość oczywisty, natomiast są przypadki, kiedy lekarz musi wybierać między uratowaniem życia zdrowej matki i zdrowego dziecka. W żadnym przypadku nie zazdroszczę lekarzom. Sam zajmuję stanowisko nieortodoksyjne ze świadomością, że czasem, kiedy wybieramy zło, musimy kierować się nie nakazem ratowania wyłącznie dziecka, ale wyborem mniejszego zła, a czasami, i nie trudno sobie wyobrazić takie przypadki, życie matki może być ocenione wyżej. Nie jest to takie proste, jak widzą przeciwnicy każdej aborcji zza komputera.
[Ależ wybór mniejszego zła to plugawe sukinsyństwo, zdaniem pięknoduchów… – admin]

Ale w ostatniej awanturze nie chodzi o rozwiązywanie trudnych medycznych i moralnych problemów. Chodzi o uznanie prawa do aborcji za prawo człowieka (?), wprowadzenie aborcji na życzenie i degradację człowieka i człowieczeństwa. Czy to zbyt silne słowa? Absolutnie nie. Jeżeli można usunąć nienarodzonego, potencjalną osobę ludzką bez jakichkolwiek warunków, a jednocześnie w systemie prawnym istnieje ochrona prawna zwierząt i sankcje z więzieniem włącznie za ich naruszenie. Jeżeli mamy żyć w państwie, w którym hierarchia bytów ustawiona jest w ten sposób, to nie ulega wątpliwości, że mamy do czynienia z patologią i upadkiem cywilizacji. To, że tak jest w większości państw postchrześcijańskich nie jest żadnym argumentem za złem.

Trzeba wyraźnie powiedzieć, że choć istnieje pole do dyskusji na temat problemu aborcji, to jednak trzeba mieć z kim rozmawiać. Ktoś, kto występuje przeciwko nie tylko religii (która dla dobra sprawy nie powinna być tu brana pod uwagę), ale przeciwko faktom naukowym, niestety nie może być partnerem do dyskusji, gdyż nie posiada podstawowej zdolności. Otóż szafowanie antyinteligenckim argumentem, że płód jest tylko częścią ciała kobiety, która w związku z tym ma prawo uczynić z częścią swego ciała co chce, jest dowodem na brak zdolności do dyskusji. Płód ma odrębne DNA, a co za tym idzie, korzystając z materii ciała matki, jest jednocześnie całkowicie odrębnym bytem.

Nikt nie broni kobiecie odciąć sobie palca, ucha itd. Nikt nie tworzy specjalnych ustaw w przypadku palca etc., bo wszyscy, łącznie z feministkami i aborcjonistami dobrze wiedzą, że w przypadku nasciturusa chodzi o coś więcej. Postulat aborcji na życzenie – już pomijam, że w konflikcie z głoszoną przez te same środowiska równością płci – nie tylko nie uwzględnia praw mężczyzny, to dodatkowo ma on być wyrazem swobody życia seksualnego kobiety uwolnionej od więzów narzuconych jej przez patriarchalne religię, państwo i społeczeństwo.

A pamiętam pierwsze dyskusje o aborcji w Polsce, kiedy ówczesne feministki dowodziły, że absolutnie aborcja nie ma być środkiem antykoncepcyjnym, ani regulatorem dzietności. Otóż właśnie, tu znowu będę nieortodoksyjny, ale właśnie dostępność środków antykoncepcyjnych obala ten argument całkowicie. Tak naprawdę chodzi o element odpowiedzialności, w postaci antykoncepcji. Tymczasem aborcja na życzenie realizuje postulat swobody seksualnej bez jakiejkolwiek odpowiedzialności.

Świadomie pomijam tutaj wszelkie argumenty religijne – jasnym jest dla mnie, że wierni powinni postępować zgodnie z wymaganiami swojego wyznania. Powinniśmy zwalczyć argumenty fanatycznych feministek, w tym te tak prostackie jak o ciele kobiety, na ich gruncie. Do tego wystarczy wiedza naukowa. Aborcjoniści, ale też lobby LGBT, dawno wyszli poza granice nauki. Nauka stał się ich wrogiem. I nauką powinniśmy ich pogrążyć.

Adam Śmiech
Myśl Polska, nr 47-48 (21-28.11.2021)
https://myslpolska.info

Komentarzy 11 do “O Marszu i nie tylko…”

  1. Andzia said

    OZN – Obóz Zboczenie Narodowego

    „Neo-sanacja właśnie kończy budowę neo-Ozonu – nowego Obozu Zjednoczenia Narodowego.”

    Pod wodzą PiS to może być tylko Oobóz Zboczenia Narodowego, podobnie jak chodzi o dość zboczone pojęcie prawa a cóż dopiero sprawiedliwości w wydaniu PiS.

  2. Andzia said

    re:1
    Miło mi poznać drugą Andzię:)

  3. przeczytaj to sobie ty mniejsze zło said

    Bo ty nie jesteś najwidoczniej katolikiem tylko zwolennikiem eugeniki! W takim przypadku ratuje się dziecko (słabszego) a nie matkę.

  4. Dziadzius said

    Jakto bardzo ciekawi mnie ze tak zwana „prawica” nie ma zadnych pomyslow dobrej organizacji czegobykolwiek a znow tak zwana „lewica” poprostu nie umie nawet zrobic bledow . Jeszcze sie Polak nie urodzil zeby wszystkim dogodzil.

  5. NICK said

    ” Napisano już o nim wszystko, ”
    Zatem po co piszesz?
    Śmiechu?
    Popatrz we majtki… .

  6. 11.11.2021 maszerowali narodowcy ku, czy od niepodległości? – https://wiernipolsce1.wordpress.com/2021/11/11/11-11-2021-maszerowali-narodowcy-od-czy-ku-niepodleglosci/

  7. Kura domowa said

    Jeśli matka ma już jedno dziecko na świecie, a z drugim jest w ciąży, to uważam że należy najpierw ratować matkę, aby mogła to pierwsze dziecko wychować. Wspólnie z mężem.

  8. walerianda said

    Ad. 3 Niezależnie od zasad wdrażanych Polakom od 1000 – lecia i nie wspominając Sparty na ten przykład
    nie wybiera się nigdy mniejszego zła ponieważ wtedy jest tak jak teraz. Katolik zdawało mi się ma zawsze
    wybierać dobro, stroniąc od zła. Jak mniemam zdawało mi się tylko.

  9. MyronM said

    Marsz Niepodległości idąc naprzód cofa się w czasie!
    Rusza z Ronda Dmowskiego, ze Śródmieścia – dzielnicy władzy, w której ten znamienity polityk neoslawista obracał się jako człowiek dojrzały. Celem pochodu jest Kamionek, gdzie Dmowski się urodził i spędził dzieciństwo. Dotarłszy na błonia przy ulicy Zielenieckiej ludzie uczestniczą w festynie, rodzaju zabawy, co wskazuje na powrót do dzieciństwa. Ewidentnie brakuje im przywódcy. Pragną kogoś charyzmatycznego, kto uwolni ich od tyranii głupoty (Szatana) i da im pokój, wreszcie uwolni od obawy, że będą karmieni kłamstwami i okradani z godności dzieci Bożych i szarpani przez takich, czy innych urzędników państwowego systemu opresji. Gdyby manifestanci przekroczyli Zieleniecką i doszli do serca Kamionka-kościoła Matki Boskiej Zwycięskiej, to ujrzeliby to swoje najskrytsze pragnienie wykute, wysoko na frontonie tej świątyni, w kamieniu herbowym papieża Piusa XI. Tak, ks. Achilles Ratti ściśle jest związany z Warszawą i Polską: najpierw jako wizytator apostolski (od 25 kwietnia 1918), a potem już jako nuncjusz (od 6 czerwca 1919) i tytularny arcybiskup Nafpaktos w Grecji. Sakry biskupiej udzielili mu w katedrze św. Jana Chrzciciela trzej polscy hierarchowie i dlatego później mawiał, że jest polskim biskupem. Do swego biskupiego herbu przybrał motto ‘Pax Christi in regno Christi’ czyli ‘Pokój Chrystusowy w Królestwie Chrystusowym’. Dopiero w Królestwie Chrystusowym, tu na tej ziemi, będziemy zażywać upragnionego pokoju, pokoju Chrystusowego.
    Jeżeli Polacy w Marszu Niepodległości przychodzą na Kamionek na plac zabaw (pobliski stadion to też miejsce zabawy) w poszukiwaniu swego przywódcy, króla, to znak, że chcą go znaleźć wśród dzieci. Doskonała intuicja katolicka [Mt 18, 1b-5]:

    Kto właściwie jest największy w królestwie niebieskim?» On przywołał dziecko, postawił je przed nimi i rzekł: «Zaprawdę, powiadam wam: Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego. Kto się więc uniży jak to dziecko, ten jest największy w królestwie niebieskim. I kto by przyjął jedno takie dziecko w imię moje, Mnie przyjmuje.

    To dziecko może być starym dzieckiem! I chociaż na polach Kamionka szlachta obierała królów, to tego władcę w Królestwie Chrystusowym upatrzył wśród swoich dzieci Bóg Ojciec, tak jak Pan Jezus spośród wielu dzieci przygarnął (dla ilustracji swej wypowiedzi) małego Ignasia, znanego później jako św. Ignacy Antiocheński (+107 AD). Co więcej, gdy to dziecko zostanie przyjęte, to naród przyjmie Chrystusa, znaczy Namaszczonego*.
    Chociaż Roman Dmowski urodził się we wsi Kamion, to już 25 lat później stała się ona częścią Pragi. Wobec powyższego i mając na uwadze, że Marsz Niepodległości cofa się w czasie do dzieciństwa i przychodzi na praskie boisko, to znaczy, że szuka Praskiego Dzieciątka [mogę się wytłumaczyć z każdego słowa i tytułu tu zapisanego, ale jednej nocy na to za mało].
    12 listopada, św. Dydaka z Alcali i św. Jozafata Kuncewicza

    P.S.
    Odczytywanie historii z pominięciem roli Pana Dziejów jest zajęciem bałamutnym. Niepodległość II Rzeczpospolitej została ogłoszona przez Radę Regencyjną Królestwa Polskiego 7 października 1918 w święto Różańca Matki Bożej. To jest wyłączne zwycięstwo Wniebowziętej Królowej Polski, bo oryginalny tytuł tego święta, ustanowiony przez św. Piusa V po rozgromieniu Turków przez katolików pod Lepanto w 1571, brzmiał: Matki Boskiej Zwycięskiej. I taki też jest tytuł kościoła wotywnego wzniesionego na Kamionku w podzięce naszej Niebieskiej Królowej za zwycięstwo nad bolszewikami 15 sierpnia 1920. Świadkiem tego militarnego tryumfu Polaków był nuncjusz Achilles Ratti, arcybiskup Nafpaktos czyli Lepanto!

    *Według Orędzi spisanych na przełomie wieków (20/21) przez Adama-Człowieka.

  10. Marucha said

    Re 8:
    „Nie wybiera się nigdy mniejszego zła”….
    Rzewne pierdoły.
    Co wybrać, gdy NIE MA możliwości wyboru dobra?
    Wybrać większe zło?

  11. UZA said

    „Myślenie kategoriami negatywnymi (przeciwko komu/czemu się jest), agresja słowna, pochodnie, fajerwerki, ryki – to wszystko idealnie pasowało i pasuje do podtrzymywania obrazu ruchów narodowych, jako kierujących się nienawiścią do wszystkich wokoło i – de facto – permanentnej marginalizacji tych ruchów.”

    Niestety, nie da się żyć ze wszystkimi w miłej zgodzie i w świętym spokoju. Czasami nie można uniknąć bycia przeciw komuś czy czemuś. Nawet Pan Jezus, uosabiający największą miłość, bywał przeciwko – np. faryzeuszom czy handlarzom w Świątyni.
    Pochodnie, fajerwerki i „ryki” należą do kolorytu masowych imprez, a co do agresji słownej, to nic nie przebije pań z błyskawicami. Jeśli zaś chodzi o negatywny obraz ruchów narodowych, to kreślą go ci, którym solą w oku są same narody i narodowa tożsamość. Nawet gdyby uczestnicy Marszu przemieszczali się na kolanach, śpiewając harcerskie piosenki i rozdając przechodniom czekoladki, to i tak w niektórych mediach zrobiono by z nich nazistów i groźnych terrorystów.

    „Potem były dwa marsze – Marsz Niepodległości i prezydencki Bronisława Komorowskiego, który miał jednak to, czego tamtemu brakowało – pokojową atmosferę i przekaz pozytywny.”

    Jaki znowu przekaz pozytywny ? O ile wiem, Pan Bronisław miał orła z czekolady, czyżby o to chodziło ? Czekolada niewątpliwie jest czymś pozytywnym, choćby dlatego, że można ją zjeść. W sensie intelektualnym impreza (wraz ze swoim organizatorem) miała niewiele do zaoferowania. Atmosfera była tyleż pokojowa, co bezideowa – duchowa próżnia.
    W próżni nie ma konfliktów, w próżni nie ma hałasu, nie ma zgrzytów ni różnic, nie brakuje też czasu. Tylko oddychać się nie da.

    „Aborcjoniści, ale też lobby LGBT, dawno wyszli poza granice nauki. Nauka stał się ich wrogiem. I nauką powinniśmy ich pogrążyć ”
    Alboż to kowidianie dawno nie wyszli poza granice nauki ? Czy jest jakieś naukowe uzasadnienia dla oddychania przez szmaty albo dla podawania ludziom eksperymentalnych preparatów, których skuteczność wprost podważa oficjalna narracja o wielkiej fali zakażeń w wyszczepionych społeczeństwach ? I co ? Nico. Uczeni nadal przekonują publiczność, że tylko „maseczki” i „szczepionki” nas uratują. No bo nauka nauką, a naukowcy chcą żyć, chcą – jak to ujmuje red. Michalkiewicz – „wypić i zakąsić”. A byle czego przecież jeden z drugim profesor nie wypije. Tymczasem niezależność nie popłaca – w najlepszym razie można się napić wody i zagryźć suchym chlebem. Kogo, jak i z kim możemy więc pogrążyć ? Marzyciel z Pana Śmiecha…

Sorry, the comment form is closed at this time.

 
%d blogerów lubi to: