Dziennik gajowego Maruchy

"Blogi internetowe zagrażają demokracji" – Barack Obama

  • The rainbow symbolizes the Covenant with God, not sodomy Tęcza to symbol Przymierza z Bogiem, a nie sodomii


    Prócz wstrętu budzi jeszcze we mnie gniew fałszywy i nikczemny stosunek Żydów do zagadnień narodowych. Naród ten, narzekający na szowinizm innych ludów, jest sam najbardziej szowinistycznym narodem świata. Żydzi, którzy skarżą się na brak tolerancji u innych, są najmniej tolerancyjni. Naród, który krzyczy o nienawiści, jaką budzi, sam potrafi najsilniej nienawidzić.
    Antoni Słonimski, poeta żydowski

    Dla Polaków [śmierć] to była po prostu kwestia biologiczna, naturalna... śmierć, jak śmierć... A dla Żydów to była tragedia, to było dramatyczne doświadczenie, to była metafizyka, to było spotkanie z Najwyższym
    Prof. Barbara Engelking-Boni, kierownik Centrum Badań nad Zagładą Żydów, TVN 24 "Kropka nad i " 09.02.2011

    Państwo Polskie jest opanowane od wewnątrz przez groźną, obcą strukturę, która toczy go, niczym rak, niczym demon który opętał duszę człowieka. I choć na zewnatrz jest to z pozoru ten sam człowiek, po jego czynach widzimy, że kieruje nim jakaś ukryta siła.
    Z każdym dniem rośnie liczba tych, których musisz całować w dupę, aby nie być skazanym za zbrodnię nienawiści.
    Pod tą żółto-błękitną flagą maszerowali żołnierze UPA. To są kolory naszej wolności i niezależności.
    Petro Poroszenko, wpis na Twiterze z okazji Dnia Zwycięstwa, 22 sierpnia 2014
  • Kategorie

  • Archiwum artykułów

  • Kanały RSS na FeedBucket

    Artykuły
    Komentarze
    Po wejściu na żądaną stronę dobrze jest ją odświeżyć

  • Wyszukiwarka artykułów

  • Najnowsze komentarze

    Liwiusz o Generał Surowikin radykalnie z…
    misio o Wolne tematy (83 – …
    błękitnyocean o Najbogatszy człowiek na ś…
    Olo o Marokańczycy uczcili zwycięstw…
    Olo o Generał Surowikin radykalnie z…
    Olo o Wygląda na to, że Rosja nie bę…
    bryś o Marokańczycy uczcili zwycięstw…
    bryś o Generał Surowikin radykalnie z…
    revers o Wolne tematy (83 – …
    NC o Polska dla Polaków
    Szczepan Zbigniewski o «Batalion Monako»
    niepostepowyoszolom o Generał Surowikin radykalnie z…
    minka o Wolne tematy (83 – …
    Szczepan Zbigniewski o «Batalion Monako»
    ats42 o Najbogatszy człowiek na ś…
  • Najnowsze artykuły

  • Najpopularniejsze wpisy

  • Wprowadź swój adres email

    Dołącz do 625 obserwujących.

Epoka Tadeusza Bieleckiego

Posted by Marucha w dniu 2022-02-05 (Sobota)

40 lat temu, 5 lutego 1982 r., zmarł w Londynie Tadeusz Bielecki – od lat młodzieńczych aż do swej śmierci służący idei narodowej, od 1939 r. prezes Stronnictwa Narodowego, będący spoiwem jedności naszego obozu jako faktyczny następca Romana Dmowskiego.

Tytuł artykułu z „Myśli Polskiej” pióra Antoniego Dargasa [„Epoka Tadeusza Bieleckiego”, „Myśl Polska”, nr z 1.02-15.03 1982] nie był przesadny – zagłębiając się w dzieje emigracyjnego Stronnictwa Narodowego trudno nie dojść do przekonania, że w istocie była to epoka Bieleckiego. Odcisnął bowiem swe piętno nie tylko na obozie narodowym, lecz także na całym życiu polskiego uchodźstwa.

Bielecki urodził się 30 stycznia 1901 r. w Słupi Jędrzejowskiej – był więc „człowiekiem z rędzin”, jak określił go Jerzy Braun. Swą działalność narodową zaczynał w Krakowie, jako jeden z przywódców Młodzieży Wszechpolskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim. Pozostawał wówczas pod dużym wrażeniem Karola Huberta Rostworowskiego, który stanowił dla niego w późniejszym życiu wzór humanisty-społecznika. Następnie towarzyszył Romanowi Dmowskiemu jako jego osobisty sekretarz, ucząc się od niego umiejętności kierowania obozem narodowym, co miało stać się jego schedą w niedalekiej przyszłości. W latach 30-tych był posłem na Sejm, kierował także Sekcją Młodych Stronnictwa.

U schyłku międzywojennej Polski, w czerwcu 1939 r. stanął na czele obozu narodowego jako prezes SN. Wziął udział jako żołnierz w kampanii wrześniowej, później aż do śmierci działał na emigracji. Tam był politykiem pierwszoplanowym: współtworzył Radę Polityczną, a w latach 1954 – 1972 przewodniczył Radzie Jedności Narodowej. Co charakterystyczne, w latach wojennych daleki był od tendencji odwetowych wobec obozu piłsudczykowskiego, które reprezentowały kręgi zbliżone do premiera Sikorskiego.

Przede wszystkim był Bielecki uosobieniem jedności obozu narodowego, który mimo zawirowań dziejowych (afera Bergu, konflikt z Jędrzejem Giertychem) trwał nieprzerwanie na szlaku idei wytyczonej przez Dmowskiego. Rola tego „polityka z prawdziwego zdarzenia”, jak go określił Wojciech Wasiutyński, miała znaczenie siłą rzeczy na emigracji. Prezes Bielecki pamiętał jednak, że głównym uzasadnieniem działalności emigracji jest kraj – w 1945 r. w przejmujący sposób zawarł tę myśl we wskazaniach „odnośnie do kierunków działalności organizacyjnej struktur w kraju”. Pisał wówczas do narodowców pozostałych w kraju: „Wierzymy w państwo, żyjemy tylko wami”.

Gdy zmarł, jego następca w funkcji prezesa Stronnictwa Antoni Dargas w następujących słowach podsumował dokonania Bieleckiego dla obozu narodowego: „Tadeusz Bielecki był najlepszym prezesem, jakiego Stronnictwo mogło mieć. Dzięki niemu Stronnictwo zachowało nieskażoną ideę narodową, umocniło zasady polityki narodowej w świadomości społecznej, a współcześnie rozwinęło właściwy kierunek o własne siły duchowe i materialne”.

Bielecki podobnie jak Dmowski nie założył rodziny – w pełni poświęcił się służbie Polsce i ruchowi narodowemu. Poświęcenie to zaowocowało trwałym wpływem, jaki wywarł na polski nacjonalizm. Co znamienne, przyznał to nawet Jędrzej Giertych, przeciwnik koncepcji politycznych Bieleckiego: „Jego życie jest częścią historii obozu narodowego. Można mówić, że była w tej historii osobna epoka, którą można nazwać epoką Tadeusza Bieleckiego”.

Tomasz Kisiel
https://myslpolska.info

Jedna odpowiedź do “Epoka Tadeusza Bieleckiego”

  1. Marcin said

    Ciekawe, że nie ma napisane co zrobił w 1939 roku. Uciekł jak przystało na klasycznego przedstawiciela polskiej myśli najonalistycznej

Sorry, the comment form is closed at this time.

 
%d blogerów lubi to: