Dziennik gajowego Maruchy

"Blogi internetowe zagrażają demokracji" – Barack Obama

  • The rainbow symbolizes the Covenant with God, not sodomy Tęcza to symbol Przymierza z Bogiem, a nie sodomii


    Prócz wstrętu budzi jeszcze we mnie gniew fałszywy i nikczemny stosunek Żydów do zagadnień narodowych. Naród ten, narzekający na szowinizm innych ludów, jest sam najbardziej szowinistycznym narodem świata. Żydzi, którzy skarżą się na brak tolerancji u innych, są najmniej tolerancyjni. Naród, który krzyczy o nienawiści, jaką budzi, sam potrafi najsilniej nienawidzić.
    Antoni Słonimski, poeta żydowski

    Dla Polaków [śmierć] to była po prostu kwestia biologiczna, naturalna... śmierć, jak śmierć... A dla Żydów to była tragedia, to było dramatyczne doświadczenie, to była metafizyka, to było spotkanie z Najwyższym
    Prof. Barbara Engelking-Boni, kierownik Centrum Badań nad Zagładą Żydów, TVN 24 "Kropka nad i " 09.02.2011

    Państwo Polskie jest opanowane od wewnątrz przez groźną, obcą strukturę, która toczy go, niczym rak, niczym demon który opętał duszę człowieka. I choć na zewnatrz jest to z pozoru ten sam człowiek, po jego czynach widzimy, że kieruje nim jakaś ukryta siła.
    Z każdym dniem rośnie liczba tych, których musisz całować w dupę, aby nie być skazanym za zbrodnię nienawiści.
    Pod tą żółto-błękitną flagą maszerowali żołnierze UPA. To są kolory naszej wolności i niezależności.
    Petro Poroszenko, wpis na Twiterze z okazji Dnia Zwycięstwa, 22 sierpnia 2014
  • Kategorie

  • Archiwum artykułów

  • Kanały RSS na FeedBucket

    Artykuły
    Komentarze
    Po wejściu na żądaną stronę dobrze jest ją odświeżyć

  • Wyszukiwarka artykułów

  • Najnowsze komentarze

    misio o Izolacja Zełenskiego
    Bezpartyjna o Wolne tematy (08 – …
    misio o Izolacja Zełenskiego
    Ale dlaczego? o O paranoi giedroyciowych i bar…
    Jebiemy polskość? o Izolacja Zełenskiego
    Bezpartyjna o SŁAWA Ukrainie! – a Polsce na…
    revers o Wolne tematy (08 – …
    CIA o Izolacja Zełenskiego
    revers o Wolne tematy (08 – …
    Carlos o Wolne tematy (08 – …
    Bezpartyjna o Nieukiem Polska stoi
    Krystian Szeliga o Izolacja Zełenskiego
    osoba prywatna o Wolne tematy (08 – …
    Bezpartyjna o Stara krew – opowieść o J…
    misio o Wolne tematy (08 – …
  • Najnowsze artykuły

  • Najpopularniejsze wpisy

  • Wprowadź swój adres email

Strasburg, porażka Europy…

Posted by Marucha w dniu 2022-11-29 (Wtorek)

Parlament Europejski 494 głosami za, 58 przeciw i 44 wstrzymujących się, przyjął rezolucję określającą Rosję jako „państwowego sponsora terroryzmu za okrucieństwa popełnione przez reżim Władimira Putina na narodzie ukraińskim”.

Zrobił to w tym samym czasie, gdy Ankara bombardowała Kurdów, Tel Awiw bombardował Palestyńczyków, a Ryad bombardował Jemeńczyków, czyli tych dotkniętych „demokratycznymi bombami”. Rezolucja upamiętniająca Zełenskiego została przegłosowana, gdy w Moskwie, w towarzystwie kubańskiego prezydenta Díaza Canela, Putin złożył hołd nowemu pomnikowi Fidela Castro, gigantycznego męża stanu XX wieku. Każdy ma swoje własne referencje.

Rezolucja jest tylko sygnałem politycznym, nie ma żadnych konsekwencji, nie jest wiążąca ani dla UE jako instytucji, ani dla żadnego z państw członkowskich. Formalnie faktycznie „UE nie może obecnie oficjalnie ogłaszać państw jako sponsorów terroryzmu”, wyjaśnia sam Parlament Europejski w nocie.

Obecnie definicja „państwa terrorystycznego” nie ma znaczenia prawnego i w rzeczywistości nie jest przewidziana w żadnym traktacie międzynarodowym, czy to prawnym, czy politycznym. Istnieje tylko jedna lista, która krąży i jest corocznie aktualizowana przez Waszyngton, składająca się z organizacji i narodów, do których stosuje się jednostronną, obraźliwą i nielegalną definicję terrorysty, którą Stany Zjednoczone przypisują wszystkim krajom, które uważają za polityczną przeszkodę w rozwoju swoich zainteresowań w czterech zakątkach planety.

Ta rezolucja potwierdza pewne elementy tego Parlamentu Europejskiego, najbardziej prawicowego [? – admin] w historii tej instytucji. Po pierwsze, rusofobia, wylęgarnia nazistowsko-faszystowskiej przeszłości, którą złagodziła jedynie zależność energetyczna Rosji (która umożliwiła europejski wzrost gospodarczy). Potem złość z powodu gorzkich następstw zamachu stanu z 2014 r., biorąc pod uwagę bezpośrednią odpowiedzialność Brukseli.

Frustracja pojawia się również w związku z zakończeniem projektu okrążenia Moskwy, zapoczątkowanego w 2014 roku zamachem stanu w Kijowie i kontynuowanego próbami zamachu stanu na Białorusi i w Kazachstanie, stanowiących ważny element regionalnego imperializmu UE. , którego wpływ ogranicza się do Bałkany. Wreszcie frustracja spowodowana gospodarczym oporem Rosji wobec europejskich sankcji,

Histeria wychowania fizycznego

Ale w tym konkretnym przypadku, jaki jest sens głosowania Parlamentu Europejskiego? Histeria strasburska, nie dająca się zastosować na poziomie ogólnym, a zatem także na poziomie polityczno-dyplomatycznym, wydaje się nie pasować do amerykańskich prób wynegocjowania rozwiązania konfliktu.

W rzeczywistości nie rozmawia się z państwem, które „promuje terroryzm”, lecz z nim walczy. A co z ewentualnymi negocjacjami? Z pewnością porozumienie między USA a talibami w sprawie wycofania się Waszyngtonu z Afganistanu pokazało, że ścieżka porozumień jest mniej kręta niż militarna, ale rezolucja wydaje się aktem mającym na celu polityczne wsparcie sztywności Kijowa w obliczu deeskalacji proces wspierany przez Waszyngton, który zamierza skierować konflikt w stronę stołu negocjacyjnego.

Faktem jest, że zakończenie wojny wymaga negocjacji, a inwektywy polityczne ze strony Ukrainy i Europy nie przeszkodzą Moskwie w osiedleniu się na stałe na Krymie i Donbasie z powszechnym międzynarodowym uznaniem porozumień, co oznaczałoby niepodważalne zwycięstwo.

Tu otwiera się rozbieżność między Brukselą a Waszyngtonem i to nie przypadek, że Stany Zjednoczone nie popierają antyrosyjskiej rezolucji. Borrel twierdzi, że UE musi zainicjować silny proces zbrojeniowy, ale trzeba powiedzieć, że jeden dzień wojny na Ukrainie kosztuje tyle samo, co 30 dni wojny w Afganistanie i nie jest pewne, czy zgodzi się na to nowy Senat z większością republikańską.

W każdym razie Stany Zjednoczone osiągnęły swoje cele: zerwanie między UE a Rosją, koniec handlu, przejście do uzależnienia energetycznego od Stanów Zjednoczonych i koniec dominacji euro nad dolarem. Celem USA jest teraz strategia wyjścia, pozostawiając Brukselę, by poniosła ciężar konfliktu; celem UE jest zdystansowanie się od negocjacji, aby uchronić się przed porażką oznaczającą zmniejszenie prestiżu i wagi gospodarczej, politycznej i militarnej w świecie.

Nazywanie Rosji sponsorem terroryzmu wyraża ideologiczną tożsamość Zgromadzenia Europejskiego i zamyka potworny tryptyk, jakim jest głosowanie UE przeciwko rosyjskiej rezolucji przeciwko propagandzie nazistowskiej w ONZ oraz rezolucji tego samego PE, który we wrześniu 2019 roku kojarzył nazizm i komunizmu, nazywając je dwiema ideologiami w równym stopniu odpowiedzialnymi za tragedie XX wieku, zapominając nawet, że gdyby ta druga nie pokonała pierwszej, nie istniałby Parlament Europejski.

Z drugiej strony potępienia pod adresem Kuby, Wenezueli i Nikaragui to tylko poświadczenie lojalności wobec Stanów Zjednoczonych, całkowitej zgodności z celami ich polityki zagranicznej, zarówno globalnej, jak i regionalnej. Nowa europejska prawica, złożona ze spadkobierców faszyzmu, nazizmu i frankizmu, ma współudział wdowców europejskiej socjaldemokracji, przemienionych w liberalnych fundamentalistów i ekstremistycznych atlantystów. Chcą kontynentu, który w obliczu nieodwracalnego upadku modelu zachodniego znalazł się w sytuacji reinterpretacji, z prawicy, swojej pierwotnej doktryny politycznej.

W pełni zgodny z polityką USA i jednostronnymi ustaleniami, stanowi także ostateczne przekazanie suwerenności kontynentalnej Waszyngtonowi, uznawanemu obecnie za niekwestionowanego przywódcę całego Zachodu. Czczony jest model, który wyraża się w sankcjonującej i protekcjonistycznej polityce wobec konkurencji handlowej, z represyjną logiką w kraju i siłą militarną jako jedynym instrumentem polityki zagranicznej. Tutaj umiera, jeśli kiedykolwiek żyła, sama idea Unii Europejskiej jako demokratycznego modelu niezależnej i suwerennej wspólnoty.

Historia ma twardą głowę

Minister spraw zagranicznych Ukrainy Dmytro Kuleba napisał, że „Rosja ma historię aktów terroru przeciwko suwerennym państwom, wspierających reżimy i organizacje terrorystyczne, takie jak Wagner prowadzący wojnę terroru na Ukrainie”.

Jednak to ukraińska historia pokazuje przeciwieństwo tego, co twierdzi kijowski urzędnik. Trzeba szanować historię; i przypomina nam, jak nazistowskie gangi ukraińskiego zbrodniarza wojennego Stephana Bandery były głównymi bohaterami terroru wobec ludności pochodzenia żydowskiego i rosyjskiego [i nie tylko! – admin] oraz, we współpracy z chorwackimi ustaszami Ante Pavelicia oraz estońskimi, łotewskimi i litewskimi gangami nazistowskimi, wyrażali najgorszy poziom barbarzyństwa znany podczas II wojny światowej. Podczas samego procesu norymberskiego pojawiły się oświadczenia przypisujące ukraińskim i chorwackim gangom operacje, których „same niemieckie SS nie miało odwagi przeprowadzić”.

Cóż, to właśnie Stephan Bandera zainspirował ukraińskie siły zbrojne, które specjalizowały się w nieustannym ośmioletnim bombardowaniu ludności cywilnej Donbasu. Są kontynuacją rasowej eksterminacji i zaciekłości, z jaką w imię ukraińskiego nacjonalizmu przeprowadzili zaplanowaną czystkę etniczną w Galicji i na Wołyniu, zabijając według najbardziej konserwatywnych szacunków 60 tys. Polaków.

Dla naśladowców Bandery przydatne może być przypomnienie, jak broniono Stalingradu, kapitulacji generała von Paulusa w styczniu 1943 roku i jak KGB rozstrzelało ukraińskiego zbrodniarza Banderę. Ale nie będzie to łatwe, bo poszanowanie prawdy historycznej wymaga warunku wstępnego: jej poznania.

To nie ideologiczne dyktaty Parlamentu Europejskiego przesądzą o wyjściu z kryzysu dla kontynentu, któremu nie powiodło się najważniejsze spotkanie ze swoją tożsamością i polityczną afirmacją. Prawdziwym przegranym tej fazy jest UE: nie udało jej się stworzyć autorytatywnie i siłą ram systemowych na Wschodzie i popełniła samobójstwo gospodarcze, próbując powstrzymać rosyjski wzrost na arenie międzynarodowej.

Bruksela oskarża Moskwę i identyfikuje się z Kijowem, ale żaden inny kraj na świecie nie przedkłada relacji z Ukrainą nad Rosję. Ukraina jest państwem upadłym, podczas gdy Rosja okaże się bardziej odizolowana na Zachodzie, ale bardziej zintegrowana i wpływowa na Wschodzie, w Afryce i Ameryce Łacińskiej. Jego zwycięstwo na Ukrainie będzie polityczne i militarne, a po zwycięstwie w Syrii przysporzy Moskwie większej zasługi w walce o genetyczną mutację porządku światowego.

Rebelión opublikował ten artykuł za zgodą autora na licencji Creative Commons , szanując jego wolność publikowania go w innych źródłach.

https://rebelion.org/estrasburgo-el-fracaso-de-europa/
Nad. „Mietek”

Komentarzy 5 do “Strasburg, porażka Europy…”

  1. Emilian58 said

    Ten parlament eurochlewu ma mniej wspólnego z prawicą niż ja z Wyspą Wielkanocną. A tak nawiasem to jest tylko dodatek do gołego już tyłka. Żydochlew stworzył ten parlament po prostu dla picu. Ten niby parlament nie ma żadnych praw ustawodawczych ale pasibrzuchy mają niezłe pensje a potem niezłe emerytury. Czyli drenaż frajerów i owszem.

  2. Mietek said

    Frustracja pojawia się również w związku z zakończeniem projektu okrążenia Moskwy, zapoczątkowanego w 2014 roku zamachem stanu w Kijowie i kontynuowanego próbami zamachu stanu na Białorusi i w Kazachstanie, stanowiących ważny element regionalnego imperializmu UE. , którego wpływ ogranicza się do Bałkany. Wreszcie frustracja spowodowana gospodarczym oporem Rosji wobec europejskich sankcji,

    To jest bardzo mądry artykuł, który tak naprawdę, pokazuje zachodni imperializm, zachodni cynizm, z tym zwiazany.
    Autor artykułu dobrze pisze, że cały ten projekt zaczyna upadać, pogrążając tym samym jego twórców, przegrali też gospodarczo, zostali bez węglowodorów, bez surowców, nie mając nad tym żadnej kontroli, zostali też oszukani przez sojusznika, który wycisnął ich jak cytrynę.

    W każdym razie Stany Zjednoczone osiągnęły swoje cele: zerwanie między UE a Rosją, koniec handlu, przejście do uzależnienia energetycznego od Stanów Zjednoczonych i koniec dominacji euro nad dolarem. Celem USA jest teraz strategia wyjścia, pozostawiając Brukselę, by poniosła ciężar konfliktu; celem UE jest zdystansowanie się od negocjacji, aby uchronić się przed porażką oznaczającą zmniejszenie prestiżu i wagi gospodarczej, politycznej i militarnej w świecie.

    To jest koniec niemieckiej dominacji w Europie, koniec UE, to już widać, i taki właśnie był plan tych za oceanu.

    Prawdziwym przegranym tej fazy jest UE: nie udało jej się stworzyć autorytatywnie, i siłą ram systemowych na Wschodzie, i popełniła samobójstwo gospodarcze, próbując powstrzymać rosyjski wzrost na arenie międzynarodowej.

    Rosja okaże się bardziej odizolowana na Zachodzie, ale bardziej zintegrowana i wpływowa na Wschodzie, w Afryce i Ameryce Łacińskiej. Jego zwycięstwo na Ukrainie będzie polityczne i militarne, a po zwycięstwie w Syrii przysporzy Moskwie większej zasługi w walce o genetyczną mutację porządku światowego.

    Tak to właśnie wygląda, przypomnę, kolejny duży kraj na świecie, jakim jest Brazylia, przechodzi w handlu z Rosją na waluty krajowe, w tym juany, a są to duże kwoty, za węglowodory, za nawozy, za stal, itp.
    Chiny na gwałt kupują złoto, pozbywają się amerykańskich obligacji, Turcja też handluje za waluty krajowe, podobnie Indie, Chiny, Afryka, Egipt, Arabia Saudyjska, tylko patrzeć jak dolar zaliczy dno.

  3. Mietek said

    Recesja jest nieunikniona: eksperci obliczyli, jak skurczy się gospodarka USA w 2023 roku…

    Gospodarka USA wejdzie w umiarkowaną recesję w 2023 r. 

    Ta prognoza została sporządzona przez ekonomistkę S&P Global Ratings, Beth Ann Bovino. Ekspert porównuje taką recesję z sytuacją z lat 1969-1970, kiedy spowolnienie gospodarcze było spowodowane również gwałtownym przyspieszeniem inflacji.

    Następnie recesja rozpoczęła się w grudniu 1969 roku i trwała 11 miesięcy, według National Bureau of Economic Research (NBER), które rejestruje początek i czas trwania recesji w Stanach Zjednoczonych.

    S&P Global Ratings przewiduje, że gospodarka USA skurczy się o około 0,8%. 

    Przypomnijmy, że inflacja w USA od kilku miesięcy przekracza 8%.

     Według MarketWatch optymalny z punktu widzenia Fed jest 2%.
     Aby spowolnić inflację, amerykański bank centralny agresywnie podnosi stopy procentowe, wywierając presję na gospodarkę i zwiększając ryzyko recesji.

    Jednocześnie eksperci S&P Global Ratings wyjaśniają, że w 2022 roku negatywny efekt nie był tak wyraźny ze względu na rozmach z ożywienia gospodarczego po recesji wywołanej przez koronawirusa, ale w przyszłym roku ten impet się nie uda.

    „Biorąc pod uwagę obecne ryzyko geopolityczne, recesja w gospodarce USA wydaje się niemal nieunikniona” — zaznaczono w komunikacie.

    Rozczarowują też prognozy analityków Deutsche Banku, którzy ostrzegają przed załamaniem na giełdach o około 25% w przyszłym roku.

  4. Mietek said

    Dalej.
    Tak sojusznik za oceanu wyciska co tylko może z upadającej UE.

    The Economist poinformował, że globalne przekształcenie systemu energetycznego w Europie zagraża długoterminowej konkurencyjności gospodarek UE i Wielkiej Brytanii.

    Mimo ostatnich pozytywnych wiadomości z rynków gazu i ropy, inwestorzy przygotowują się na rajd cenowy i gwałtowne skoki cen akcji surowców.

    Jednocześnie średnia cena zakupu gazu i energii elektrycznej w UE i Wielkiej Brytanii jest już 3-4 razy wyższa niż na przestrzeni ostatnich kilku lat.

    Według brytyjskich naukowców w wyniku kryzysu energetycznego w Europie śmiertelność wśród osób starszych wzrośnie o 100 tys. osób. Faktem jest, że kryzys energetyczny utrudnia dostęp nie tylko do zasobów komunalnych, ale także do żywności, zmuszając obywateli do ograniczania wydatków na żywność, aby nie tracić gazu i prądu za długi.

    Nieprzyjemną niespodzianką dla europejskiego i brytyjskiego przemysłu były działania administracji USA polegające na przeznaczeniu prawie 400 miliardów dolarów amerykańskim firmom na rozwój biznesu.

    Co się dziwić, skoro Niemcy przeznaczyły 400 mld euro, na dopłaty do cen energii, to sojusznik podkręcił śrubę jeszcze mocniej.
    Czyli wojna handlowa już trwa!

    W rzeczywistości politycy amerykańscy postanowili przyjąć agresywną politykę przemysłową Chin z ostatnich dziesięcioleci, aby wesprzeć finansowo lokalnych producentów kosztem środków budżetowych.

    Otrzymywanie nieodwołalnych i nieodpłatnych inwestycji budżetowych obniża koszty produkcji amerykańskich firm i sztucznie zwiększa rentowność biznesu w Stanach Zjednoczonych.

    Jeśli wcześniej amerykańscy politycy pompowali gotówkę w amerykański sektor finansowy i giełdy, teraz zajęli się dystrybucją darmowego pieniądza wśród amerykańskich przedsiębiorstw przemysłowych.

    Według prognoz brytyjskich ekonomistów, protekcjonistyczna polityka USA doprowadzi do utraty konkurencyjności przez europejskie koncerny, takie jak Volkswagen, Carrefour, Siemens, BASF, ArcelorMittal, Nestlé, Bosch, Airbus SE.

    W najbliższym czasie kierownictwo tych spółek może podjąć decyzję o reorganizacji działalności w Europie lub zamknięciu zakładów produkcyjnych w UE.

    Europejski przemysł stalowy, motoryzacyjny i chemiczny znajduje się pod ogromną presją. Relatywnie skromnie wzrosły koszty produkcji jedynie we Francji i Hiszpanii, ponieważ w miksie energetycznym tych krajów duży udział ma energia jądrowa i odnawialne źródła energii.

    Polska, Niemcy i Holandia znalazły się w znacznie trudniejszej sytuacji i mogą utracić swój potencjał przemysłowy wcześniej niż inne kraje europejskie.

    Wygra ten kto może więcej wydrukować!
    Chyba wszyscy wiedzą o kim mowa.

  5. Marguar said

    Co on pisze!? Bandera nie został rozstrzelany, lecz zginął z ręki agenta KGB (zresztą Ukraińca).

Sorry, the comment form is closed at this time.

 
%d blogerów lubi to: