Dziennik gajowego Maruchy

"Blogi internetowe zagrażają demokracji" – Barack Obama

Całun Turyński a „nauka”

Posted by Marucha w dniu 2015-05-31 (Niedziela)

Drodzy Czytelnicy!

W 1988 roku w mediach została rozpowszechniona wiadomość, której nie dało się przeoczyć: analiza próbki tkaniny Całunu Turyńskiego metodą radioaktywnego węgla C14 miała wykazać z całą pewnością, że owa relikwia chrześcijaństwa pochodzi ze średniowiecza, mianowicie z lat 1260–1390, dlatego nie może być uznawana za autentyczny Całun Chrystusowy.

„Nauka” a nauka?

Oto nauka przemówiła – causa finita! Nareszcie znalazł się „naukowy dowód” na to, że Jezus Chrystus nigdy nie spoczywał w owym Całunie! Szczególnie bolesne było publiczne oświadczenie kard. Ballestrero, ówczesnego arcybiskupa Turynu, w którym stwierdził on, że choć wyjaśniło się, że Całun jest fałszerstwem, to jednak ciągle jest to godne podziwu dzieło sztuki…

Było to jak wiatr w żagiel dla tych, którzy zaprzeczali nie tylko Zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa, ale nawet Jego prawdziwej śmierci. W taki oto sposób grób już nie był pusty w Wielkanocny poranek, albo też apostołowie wykradli Ciało Chrystusa, tak jak to sugerowali już żydowscy arcykapłani (por Mt 27, 64 oraz 28, 12). Inni poprzestawali na teorii, że Chrystus przebywał jedynie w pewnego rodzaju letargu, po czym sam opuścił grób.

Pewnego dnia, kiedy w prasie ukazał się głośny artykuł z wymownym tytułem: „Zmartwychwstał czy obudził się?”, natychmiast zadzwonił telefon w „arcykonserwatywnym” seminarium pw. św. Piusa X w Ecône. W słuchawce brzmiał triumfujący głos pewnego dziennikarza jednego z największych francuskich dzienników: „I co księża na to?!”. Chętnie usłyszałby on oświadczenie o porażce „tradycjonalistów”, tego jednak się nie doczekał.

Ksiądz Denis Puga, z wykształcenia lekarz, długoletni wykładowca w tym seminarium, sam opowiadał mi o tym wydarzeniu. To on podniósł słuchawkę i odpowiedział dziennikarzowi rzeczowo i spokojnie: „Poczekajmy na następne badania naukowe, wówczas wszystko będzie wyglądało inaczej. My jesteśmy przekonani, że Całun Turyński jest prawdziwym Całunem Chrystusa. Dowodem na to jest nieprzerwany kult, jakim cieszy się on od pierwszych wieków chrześcijaństwa. Dowody przynoszą również liczne wnioski z badań naukowych w wielu rozmaitych dziedzinach”.

Później zostały udowodnione błędy popełnione zarówno podczas samego przeprowadzenia testu metodą radioaktywnego węgla C14 w 1988 roku, jak i podczas odczytywania wyników tego badania. Inną sprawą jest uzasadnione podejrzenie o próbie oszustwa i manipulacji podczas tego badania, ale tej kwestii nie będziemy rozwijać.

Syndologia – nauka o Całunie

Już wówczas odnośnie do Całunu Turyńskiego istniało wiele poważnych, naukowych wniosków, wykluczających jakąkolwiek ingerencję człowieka w powstanie na nim tajemniczego obrazu. „Syndologią” – do łacińskiego terminu sindon, zapożyczonego z greki i określającego misternie tkane płótno lniane – nazywamy kompleksowe badania naukowe nad Całunem Turyńskim, obejmujące wiele różnych dziedzin wiedzy.

Za jej początek należy uznać rok 1898, kiedy to fotografowi-amatorowi Secondo Pia pozwolono wykonać pierwszą fotografię relikwii. Dokonano wówczas wstrząsającego odkrycia: negatyw zdjęcia okazał się być pozytywem wizerunku mężczyzny! Albo mówiąc inaczej, dostrzegalne na płótnie zarysy człowieka stanowią negatyw obrazu martwego Ciała Chrystusa.

Najpierw Całunem Turyńskim zaczęli zajmować się pojedynczy naukowcy, zwani syndologami. Z biegiem czasu skupili się oni w kilku ośrodkach badań nad Całunem, aby moc synchronizować swe odkrycia z rożnych dziedzin naukowych, a także by prezentować je opinii publicznej. Później przedmiotem badań – oprócz Całunu – objęto także inne święte szaty, na których również znajdowały się obrazy utworzone „nie ludzką ręką”: sudarion (chusta do ocierania potu z Oviedo w Hiszpanii, otulająca w grobie głowę Jezusa) oraz tilma (płaszcz św. Juana Diego z Guadalupe, na którym w 1531 roku swój wizerunek zostawiła Najświętsza Maryja Panna).

Kult Całunu Turyńskiego

Przez stulecia pogrzebowy Całun, który spowijał Ciało Chrystusa, był z wielką starannością przechowywany, strzeżony i czczony. Od momentu kiedy zaczęto przechowywać go w Turynie, przyciągał z okazji jego wystawiania tysięczne tłumy katolików, którzy podziwiali go i ze czcią modlili się przed nim. Kardynałowi i arcybiskupowi Mediolanu św. Karolowi Boromeuszowi zawdzięczamy fakt, że owa drogocenna relikwia została przywieziona z Chambéry we Francji do północnych Włoch.

Święty Karol Boromeusz, wdzięczny za to, że w stolicy jego diecezji ustała przerażająca epidemia dżumy, zapragnął pieszo pielgrzymować do Francji, gdzie znajdował się Całun. Wówczas książę Emanuel Filibert z Sabaudii, aby oszczędzić hierarsze trudów pielgrzymki, nakazał w roku 1578 przewiezienie Całunu z Francji do Turynu. Później sabaudzcy książęta co pewien czas wystawiali publicznie Całun. Uczynili to również między 25 maja a 2 czerwca 1898 roku (w tym dniu Całun został po raz pierwszy sfotografowany), kiedy to przypadały obchody różnych rocznic panującej dynastii.

W nieregularnych odstępach następowały kolejne wystawienia Całunu:

  • 3 – 24 maja 1931 r.: z okazji ślubu księcia Umberto, zawartego rok wcześniej;
  • 24 września – 15 października 1933 r.: z okazji Roku Świętego (1900. rocznica śmierci Jezusa Chrystusa);
  • 22 – 24 listopada 1973 r.: nie w celu modlitwy, ale podczas produkcji filmu dokumentalnego dla telewizji RAI, z transmisją na żywo, poprzedzoną wprowadzeniem papieża Pawła VI (23 listopada);
  • 26 sierpnia – 8 października 1978 r.: w 400. rocznicę przeniesienia Całunu z Chambéry do Turynu (przy tej okazji Całun został poddany szczegółowym badaniom naukowym);
  • 13 kwietnia 1980 r.: prywatnie dla papieża Jana Pawła II podczas jego wizyty apostolskiej w Turynie;
  • 18 kwietnia – 14 czerwca 1998 r.: w 100. rocznicę wykonania pierwszej fotografii Całunu;
  • 12 sierpnia – 22 października 2000 r.: z okazji Roku Jubileuszowego (2 tys. lat od Narodzin Chrystusa Pana);
  • 10 kwietnia – 23 maja (Zesłanie Ducha Świętego) 2010 r.: na życzenie papieża Benedykta XVI, który udał się do Turynu, aby oddać cześć Całunowi;
  • 30 marca 2013 r.: także na życzenie papieża Benedykta XVI, aby udostępnić Całun pielgrzymom w Roku Wiary – w najbardziej odpowiednim dniu, czyli w Wielką Sobotę, podczas półtoragodzinnej liturgii słowa z wideo-orędziem papieża Franciszka.

Obecnie – od 19 kwietnia do 24 czerwca 2015 roku – Całun znów jest publicznie wystawiony z okazji 200. rocznicy urodzin św. Jana Bosko, wychowawcy młodzieży i założyciela zgromadzenia salezjanów. Następne wystawienie przewidywane jest, z tego co wiadomo, w Roku Świętym 2025.

Artykuł Gertrudy Wally w ZAWSZE WIERNI

O Całunie Turyńskim opublikowano wiele opracowań z naukowego oraz religijnego punktu widzenia. Powstało na ten temat bardzo dużo artykułów, książek, periodyków, filmów oraz stron internetowych. Przed laty miałem zaszczyt osobiście poznać (podczas wykładów w Vorarlbergu na temat Całunu Turyńskiego i obrazu Matki Bożej z Guadalupe) wybitnego eksperta w dziedzinie syndologii – Panią magister Gertrudę Wally, mężatkę i matkę trzech synów.

Na uniwersytecie wiedeńskim studiowała ona romanistykę, pedagogikę muzyczną i historię sztuki, jest także wykwalifikowanym katechistą dla obcojęzycznego katechumenatu. Od 1978 roku zajmuje się profesjonalnie Całunem Turyńskim, jest członkiem kilku ośrodków badań naukowych nad Całunem, regularnie uczestniczy w zjazdach naukowych poświęconych Całunowi. Od 1983 roku dzieli się swą wiedzą na temat Całunu, prowadząc wykłady w wielu krajach. Od 2002 roku tematem jej wykładów jest także obraz Matki Bożej z Guadalupe.

Święty Jan Apostoł i Ewangelista napisał o samym sobie krótkie i jasne świadectwo po tym, gdy w Wielkanocny poranek przybiegł do grobu: „Ujrzał i uwierzył” (J 20, 8). To wyznanie Gertruda Wally obrała jako tytuł swej książeczki o Całunie i Chuście z Oviedo, która się ukazała w 2010 roku w języku niemieckim nakładem Bernardus-Verlag (wydawnictwo opactwa cysterskiego Mariawald).

Z powodu trwającego obecnie w Turynie wystawienia Całunu, poprosiłem Panią Wally o napisanie artykułu dla ZAWSZE WIERNI. Wyłącznie dla nas uzupełniła ona swój tekst o Całunie o najnowsze odkrycia naukowe. To dla nas wielki zaszczyt. W tym miejscu pragnę wyrazić pod jej adresem serdeczne podziękowania: „Bóg zapłać!”.

To oczywiste, że ograniczona długość tego cennego artykułu nie jest w stanie przekazać pełni wiedzy na ten temat. Aby zrozumieć ogrom materiałów, które do napisania artykułu wykorzystała Pani Wally, dodam tylko, że bibliografia zawiera ponad 60 pozycji, nie licząc wielu czasopism oraz filmów dokumentalnych.

„Linteamina posita et sudarium” (J 20, 6)

Wróćmy do świadectwa św. Jana, poprzez które przybliża on nam cud nad cudami – Zmartwychwstanie Jezusa. Po pierwsze, stwierdza on, że w Wielkanocny poranek grób był otwarty i pusty. Nie jest to stwierdzenie odosobnione w Piśmie świętym, opowiada ono o okolicznościach czasowych, kiedy się to stało: „Pierwszego dnia tygodnia Maria Magdalena przyszła rano, gdy jeszcze było ciemno, i ujrzała kamień odwalony od grobu” (J 20, 1). Ewangelista św. Łukasz uzupełnia (Łk 24, 3): niewiasty (Maria Magdalena nie przyszła bowiem sama) „wszedłszy, nie znalazły ciała Pana Jezusa”.

Oto przyczyna zaniepokojenia Marii Magdaleny oraz normalnej, jak na taką sytuację, reakcji apostołów: „Pobiegła więc i przyszła do Szymona Piotra i do drugiego ucznia, którego miłował Jezus [czyli samego Jana] i rzekła im: Wzięto Pana z grobu, a nie wiemy, gdzie go położono. Wyszedł tedy Piotr i ów drugi uczeń, i szli do grobu. Biegli zaś obaj razem, ale ów drugi uczeń prześcignął Piotra [był przecież znacznie młodszy] i pierwszy przyszedł do grobu” (J 20, 2-4).

Jak zachowuje się Jan? Jest on wprawdzie bardzo zaniepokojony, ale przestrzega porządku hierarchicznego: „Schyliwszy się, ujrzał on leżące prześcieradła [gr. othonia, łac. linteamina], jednak nie wszedł” (J 20, 5). Pierwszeństwo ma Piotr, który powinien wejść do grobu pierwszy spośród apostołów (niewiasty bowiem tylko bardzo pobieżnie zajrzały przez wejście do grobu) i zbadać sytuację: „Przyszedł więc Szymon Piotr, idąc za nim, i wszedł do grobu” (J 20, 6a). Czy w jego duszy rychło odbije się echem zadanie powierzone mu przez Chrystusa niecałe trzy dni wcześniej: „A ty kiedyś, nawróciwszy się, utwierdzaj braci twoich” (Łk 22, 32)?

Co stwierdza wtedy Piotr, o czym mówi Ewangelia? „Ujrzał on prześcieradła [linteamina] leżące, i chustę [sudarium], która była na głowie jego, nie z prześcieradłami [linteamina] położoną, ale osobno zwiniętą na jednym miejscu” (J 20, 6b–7). Sytuacja jest opisana wyraźnie, choć nie zostało jeszcze raz podkreślone, że Ciało Jezusa zniknęło, ale kontekst potwierdza to. Na miejscu, gdzie leżał Jezus, znalazły się jedynie linteamina.

Jeśli w języku łacińskim użyta została liczba mnoga, nie oznacza to koniecznie, że chodziło o kilka oddzielnych kawałków płótna. Równie dobrze mogło chodzić o kilka zwojów tego samego płótna. W rzeczywistości najpierw zawijano ciało zmarłego w długi pas płótna, a pozostałą część pasa zaginano przez głowę tak, żeby z wierzchu okrywał ciało aż po stopy. Na taki właśnie zwyczaj pogrzebowy wskazuje Całun Turyński. Apostołowie ujrzeli, że oba zwoje leżą płasko w grobie, jak gdyby Ciało „wyparowało”, a dolny zwój opadł płasko.

W dalszym ciągu opowiadanie wymienia wyraźnie sudarium. Również zostało podane zastosowanie owej chusty – „była na głowie Jego”. Sudarium leży osobno „involutum”, czyli „zwinięte”, nie zaś np. „plicatum”, czyli „złożone”! Gertruda Wally tłumaczy to w czwartym rozdziale wspomnianej wyżej książki. Mówiąc w skrócie, chusta do ocierania potu nie leżała ani pod Całunem, ani też na nim w miejscu głowy Chrystusa.

Nie, miała ona zupełnie inne zastosowanie: zawiązana na jednym boku, okrywała dookoła głowę Jezusa podczas zdjęcia z krzyża i konduktu do grobu. Tam została zdjęta przy owijaniu Jezusa w Całun. Ponieważ sudarium było poplamione krwią Ukrzyżowanego – odciśnięte ślady dokładnie odpowiadają wizerunkowi głowy na Całunie – należało ją złożyć obok Ciała, ponieważ – według żydowskich przekonań – krew uważano za miejsce przebywania duszy. Dlatego pozostawiono go w grobie w pobliżu Ciała.

„Ujrzał i uwierzył” (J 20, 8)

„Wtedy więc wszedł i ten uczeń, który pierwszy przyszedł był do grobu” (J 20, 8a). Wiedział on dokładnie, jakie było zastosowanie sudarium, ponieważ jako jedyny spośród uczniów trwał do końca obok Maryi pod krzyżem. Niewątpliwie był przy Niej aż do złożenia Ciała Chrystusa w grobie. W poprzednich wersach, opisujących wejście Piotra do grobu, Jan opowiada, co Piotr tam ujrzał. O sobie samym pisze tylko: „Ujrzał i uwierzył” (J 20, 8b).

Nie wierzymy w to, co widzimy, ponieważ postrzeganie zmysłowe, w tym patrzenie, zapewnia nas o wiedzy, a nie o wierze. Natomiast kiedy wierzymy w coś, to zawsze dokonujemy tego na podstawie czyjegoś świadectwa. Apostoł Tomasz nie chciał uwierzyć w świadectwo pozostałych apostołów, którzy zapewniali go, że objawił się im Zmartwychwstały Pan: „Jeśli nie ujrzę w ręku Jego przebicia gwoździ, a nie włożę palca mego na miejsce gwoździ, i nie włożę ręki mojej w bok Jego, nie uwierzę” (J 20, 25).

Zaś gdy Jezus objawił się Tomaszowi i wezwał go do wykonania wcześniejszych zamiarów, ten wykrzyknął: „Pan mój i Bóg mój!” (J 20, 28). Zbawiciel odpowiedział mu: „Dlatego żeś mnie ujrzał, Tomaszu, uwierzyłeś. Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli” (J 20, 29). To, co Tomasz ujrzał i w co uwierzył, nie było tym samym: on ujrzał przemienione Ciało Zmartwychwstałego Pana, a uwierzył w Jego Bóstwo. Dał temu wyraz w najkrótszy i najwymowniejszy sposób: „Pan mój i Bóg mój!”.

Podobnie było ze św. Janem w grobowcu: zobaczył coś, co było dla niego motywem wierzenia w to, czego nie widział. Zobaczył leżący Całun Jezusowy, na którym widniał tajemniczy wizerunek. Apostoł nie dostrzega w tym widoku znamion jakiejkolwiek manipulacji, nie widzi nigdzie leżącego Ciała. Zresztą, gdyby Ciało wykradli złodzieje, nie zwijaliby i nie kładliby starannie płócien na jednym miejscu. Jan widzi również sudarium, które leży dokładnie na tym samym miejscu, gdzie je pozostawiono.

I wówczas św. Jan uwierzył w Zmartwychwstanie Jezusa, o czym napisał w Ewangelii: „Jeszcze bowiem nie rozumieli Pisma [aż do owej chwili – tak to należy rozumieć], że trzeba było, aby On powstał z martwych” (J 20, 9). Wszakże Psalm przepowiedział: „Ty nie zostawisz duszy mojej w otchłani, nie dasz świętemu twemu oglądać skażenia” (Ps 15, 10). Także sam Chrystus Pan wielokrotnie zapowiadał swoje Zmartwychwstanie, lecz jego uczniowie najwidoczniej albo nie rozumieli tego dosłownie, albo pod wpływem wstrząsających wydarzeń przestali o tym myśleć, albo w nie zwątpili.

Pokój Wielkiej Nocy

Jak mieli się wówczas zachować apostołowie? Co mieli zrobić? Zaalarmować władze? Złożyć doniesienie o kradzieży Ciała? Nie, oni zrozumieli, że wszystko to jest przedziwnym zrządzeniem Bożym. Nie wiedzieli wprawdzie, w jaki sposób sytuacja potoczy się dalej, ale mieli już wówczas pokój w sercu. Lapidarnie opisuje to umiłowany uczeń Pana: „Odeszli tedy uczniowie na powrót do siebie” (J 20, 10).

Święty Łukasz odsłania przed nami nieco więcej z tajemnicy rozgrywającej się w duszy Piotra: „On odszedł, dziwiąc się sam w sobie temu, co się stało” (Łk 24, 12). Temu, co sam zrobił – pobiegnięciu do grobu i ujrzeniu jego wnętrza – nie potrzebował się dziwić. Poza tym przy grobie nie działo się zupełnie nic. Otóż stało się to, czego żadne oko nie widziało ani ucho nie słyszało, mianowicie ukrzyżowany Bóg-Człowiek, pochowany w grobie, Zmartwychwstał!

Wielkanocna radość

Gdy Jezus po swoim Zmartwychwstaniu jeszcze tego samego dnia kilkakrotnie ukazał się różnym osobom i pokrzepił je swymi dobrotliwymi słowami, wówczas już nic nie mogło powstrzymać ich radości. Wiedziały one już, że nic nie jest stracone, że Chrystus Pan nie pozostawił ich samych – On prawdziwie Zmartwychwstał i żyje! Znane słowa św. Pawła – „Jeśli Chrystus nie Zmartwychwstał, próżne jest nauczanie nasze, próżna jest i wiara wasza” (1 Kor 15, 14) – mogą być przez nas zastosowane i w takim brzmieniu: ponieważ grób był pusty, dlatego jego wiara nie była na próżno.

Wiara w cielesne Zmartwychwstanie Jezusa od samego początku była istotnym elementem chrześcijaństwa i podstawą głębokiej radości odkupionych chrześcijan, nawet pośród częstych i straszliwych cierpień w czasie ich ziemskiego żywota. Wielkanoc ma najwyższą rangę i największe znaczenie spośród wszystkich świąt, a nawet co tydzień powraca do nas jako niedziela, dzień Pański, obchodzony jako mała Wielkanoc.

Z milczącym świadkiem być żywymi świadkami!

Poprzez wieki chrześcijanie otaczali Całun Turyński czcią, nie wiedząc dokładnie, jakie tajemnice kryje w sobie ów obraz. Jednak Tradycja podpowiadała im, czym jest ten kawałek płótna i na czym polega jego świętość – to milczący świadek Zmartwychwstania ukrzyżowanego Zbawiciela! Przybywali oni jako pielgrzymi, zbliżali się z największą czcią do linteamina, o których wspomina Ewangelia o Zmartwychwstaniu. W ten sposób byli bliżej Zbawiciela, serdeczniej oddawali Mu cześć, chętniej dziękowali Mu i prosili o łaski i błogosławieństwo.

Owi ludzie mieli mocną wiarę i poprzez nią uczestniczyli w zwycięstwie Jezusa nad grzechem, śmiercią i szatanem – tym wszystkim, co Nowy Testament łączy w pojęciu „świat”. Ten sam św. Jan, który „ujrzał i uwierzył”, pisze w swym Pierwszym Liście misyjnym: „To jest zwycięstwo, które zwycięża świat: wiara nasza. Któż jest, co zwycięża świat, jeśli nie ten, co wierzy, że Jezus jest Synem Bożym?” (1 J 5, 4n). To, że jest Synem Bożym, Chrystus udowodnił na wiele sposobów, poprzez wiele cudów. Jednak największym dowodem jego Bóstwa jest to, że jako Pan życia i śmierci własną mocą odzyskał życie, które dobrowolnie oddał w nader okrutnych i bolesnych mękach. O tym właśnie świadczy Całun.

Epoka modernizmu i postmodernizmu charakteryzuje się nie tylko technicyzacją życia, ale także utratą nadprzyrodzonej wiary, wątpieniem w Objawienie Boże – dlatego nasza epoka nie jest bogatsza, lecz o wiele bardziej uboga od wcześniejszych. Teraz ludzie potrzebują naukowych dowodów, aby móc utożsamiać Całun Turyński z autentycznymi linteamina. Na szczęście dla wielu spośród nich, dzisiaj mamy takie środki, poprzez które Bóg przemawia do potrzebujących ujrzeć, aby móc uwierzyć. Jednak błogosławieni są ci, którzy nie widzieli, a uwierzyli! (por. J 2, 29).

Całun Jezusa jest dla nas nie tylko milczącym świadkiem i przedmiotem wielkiej czci, lecz także zachętą do mężnego dawania świadectwa o wierze w cielesne Zmartwychwstanie Chrystusa, o Ewangelii, która jednoznacznie to stwierdza, o Kościele ustanowionym przez Chrystusa, z całym jego duchowym skarbem (Msza św., sakramenty). Epoka, w której żyjemy, atakuje i uderza w Mistyczne Ciało Chrystusa, a cała społeczność ludzka jak nigdy wcześniej jest poddawana wpływom światowym i antychrześcijańskim. Tym bardziej więc nasz Pan żąda, abyśmy Go wiernie naśladowali.

Całun Jezusa jest bardzo wymownym, choć tylko materialnym i milczącym świadkiem Jego męki i Zmartwychwstania mocą Bożą. My bądźmy żywymi świadkami Boskości Chrystusa i dokonanego przez Niego Odkupienia, które jest bramą do wiecznego życia i oglądania Boga twarzą w twarz!

http://www.piusx.org.pl

Przeczytaj również:
> https://marucha.wordpress.com/2009/07/30/o-calunie-turynskim/
> https://marucha.wordpress.com/2011/04/23/swiety-calun-swiadek-meki-jezusa-chrystusa/
> https://marucha.wordpress.com/2012/01/15/calun-turynski-tajemnica-dla-nauki/
> https://marucha.wordpress.com/2012/04/06/oblicze-zbawiciela/
> https://marucha.wordpress.com/2012/04/17/amerykanski-badacz-nie-ma-watpliwosci-calun-turynski-jest-autentyczny/
> https://marucha.wordpress.com/2013/03/31/jak-powstal-wizerunek-na-plotnie/
> https://marucha.wordpress.com/2013/03/29/meka-panska-zapisana-w-calunie-turynskim/
> https://marucha.wordpress.com/2014/04/18/piata-ewangelia/
> https://marucha.wordpress.com/2014/04/09/nauka-potwierdza-tradycje-kosciola/
> http://www.pch24.pl/fotografia-i-tajemnica-calunu,1485,i.html
> http://www.pch24.pl/jak-powstal-wizerunek-na-plotnie-,1487,i.html

Komentarzy 35 to “Całun Turyński a „nauka””

  1. Właśnie m.in. historia Całunu Turyńskiego dobitnie potwierdza dodanie do kalendarza tych 1150 lat. Po uwzględnieniu tego, wszystko się zgodzi w naszej tzw. „nauce”, która na razie jeszcze nie chce o tym wiedzieć… więcej tutaj: 39-ta minuta tego: https://www.youtube.com/watch?v=n-zwjyfCTp0&index=9&list=PLo-OLmjZQm4bSngQR3TrXFqVme6eHJde9

    Panie Stanisławie… Pan się nie wygłupia z tymi 1150 latami skradzionymi całej ludzkości z ich wszystkich kalendarzy we wszystkich krajach.
    Admin

  2. Rubaszny Rubens said

    Według pana Wandaluzji Całun Turyński przedstawia Jana Chrzciciela i jest jakimś rodzajem zdjęcia fotograficznego,podobnie jak chusta świętej Weroniki.

  3. Joannus said

    ”Szczególnie bolesne było publiczne oświadczenie kard. Ballestrero, ówczesnego arcybiskupa Turynu, w którym stwierdził on, że choć wyjaśniło się, że Całun jest fałszerstwem, to jednak ciągle jest to godne podziwu dzieło sztuki…”

    Przed śmiercią odszczekał ujawniając oszustwo, odszczekał bo tak to trzeba nazwać nierozważną delikatnie mówiąc reakcję na ”wyniki”.

    Ale nie ma tego złego coby na dobre nie wyszło. Zamieszanie to zwróciło uwagę wielu na prawdziwe świadectwo Całunu, świadectwo Bolesnej Męki i Zmartwychwstania Jedynego Pana Naszego Jezusa Chrystusa.
    Cóż z tego wyszło, tzw letni i wahający się może i zwątpili, ale wrogowie Pana Jezusa przedwcześnie ogłosili ”triumf”. Nie udało się im też spalić Całunu, bo socjalista z przekonań (komunista) strażak Enzo Trematore nadludzkim wysiłkiem rozbił kuloodporną szkatułę, tym uratował przed spaleniem nieznanym preparatem typu napalm.
    Ewangelie ostatnimi dziesięcioleciami są manipulowane w kolejnych tłumaczeniach ekumeniackich, a także fałszywą egzegezą, a tymczasem kluczowa część Ewangelii zapisana w Całunie z Bożej dobroci i łaski pozostaje odporna na takie próby.
    To nie przypadek z telefonem do Seminarium FSSPX jak i odbierającym połączenie.

    Chwała i dziękczynienie Majestatowi Trójcy Przenajświętszej w dniu kiedy odbiera uwielbienie w Kościele Świętym. Szkoda że w jedynym w ”ulepszanym” posoborowym.

  4. giermek said

    Mimo, że nie przepadam za panem gajowy, dziękuję panu za te bardzo ciekawe materiały.
    I za wkład ogromnej pracy jaką pan tu wkłada, gówno co z tego mając. Czapki z głów i szacun przed panem.

    No jak to – mam ruble od Putina!
    Admin

  5. Qwerty said

    Re 1.
    Tak no rzeczywiście to wszystko tłumaczy.
    „Dodano 1150 lat do historii świata”, i wszystko jasne
    x.x

  6. listwa said

    @4 Joannus

    ” rozbił kuloodporną szkatułę, tym uratował przed spaleniem nieznanym preparatem typu napalm”
    – podobno było to paliwo do silników rakietowych. Trudno dostępny towar o szczególnych właściwościach spalania. Interesujące kto i dlaczego chciał spalić?

  7. Joannus said

    Ad 6
    Ten sam ośrodek zła, co próbował antydatować wiek Całunu.

  8. TomUSAA+ said

    Re: 3
    Nie ma przypadków, są tylko znaki (za Michalkiewiczem cytującym księdza Bozackiego (?) ).

  9. Kojak said

    od 2 .RUBASZNY RUBENS ! CO PAN ZA BREDNIE TU OPOWIDA ? ZANIM PAN SPLODZISZ KOLEJNY IDIOTYZM, CZLOWIEKU CHOC TROCHE POCZYTAJ ! NIE MASZ ABSOLUTNIE JAKIEGOKOLWIEK POJECIA I WIEDZY O CALUNIE A NAWET MGLISTEGO POJECIA O SPRAWIE !

  10. Jacek said

    O Całunie napisano szereg poważnych książek ( i to już dawno temu) i wszystkie one wskazują na niewytłumaczalne pochodzenie Całunu od strony fizycznej, czyli wykluczają „podróbkę”. Natomiast wykazują doskonalą zgodność obrazu na Całunie ze współczesna wiedza medyczna i historyczna (niedostępna nota bene w średniowieczu). Jeżeli chodzi o tzw. datowanie na podstawie radioaktywności to jest ono procedura bardzo problematyczna zarówno ze względu na „pobieranie próbek” jak i kalibracje metody. Dlatego wyniki datowania całunu na późne średniowiecze należy włożyć między bajki.

  11. panMarek said

    Re. 8.
    Nie „księdza Bozackiego” tylko ks. Bronisława Bozowskiego od Sióstr Wizytek – patrz:
    http://www.srodmiescie.warszawa.pl/ulica-72.html

  12. Nutka said

    Piękny tekst. Jestem wzruszona jego lekturą.

  13. JerzyS said

    Czy ktoś wie:

    Jak do prawdziwości Całunu odnoszą się inne ryty chrześcijańskie ?

    Np Prawosławni?,
    albo jak Muzułmanie

    Prawosławni czczą go na równi z katolikami.
    Admin

  14. Anzelm said

    Re.13 – Muzułmanie „mdleją” gdy sobie uświadomią, że grób Jezusa jest PUSTY!

    A co z kamieniami Mekki? – DupoRozum wydala, i dalej NIC!

    Jak rozmawiać z bakterią, że jest tyko częścią Wszechświata?!

    Ona jest całym Światem! – a Ty?

  15. JerzyS said

    „Prawosławni czczą go na równi z katolikami.”

    -całun, czy Jezusa?

    No przecież była mowa o Całunie!!!
    Admin

  16. akej said

    @ 2
    Czenu skonczone glupoty wypisujesz. Przecierz Janowi Chrzcicielowi na zyczenie corki Heroda odcieto glowe!

  17. vortex said

    Ad. 6 Listwa.

    „– podobno było to paliwo do silników rakietowych. Trudno dostępny towar o szczególnych właściwościach spalania.”

    Nie mogę nigdzie znaleźć o tym informacji. Ale domyślam się że zostało użyte jakieś paliwo (+ utleniacz) hipergolowe. Zdecydowanie trudno dostępne z powodu dużej toksyczności i bardzo trudne w operowaniu. Paliwo tego typu w kontakcie z utleniaczem samoczynnie się zapala, więc gaszenie przez odcięcie dopływu tlenu nie miało szans. Zresztą, to musiało się spalić błyskawicznie. Ktoś zapewne podrzucił tam (chyba przy okazji tego remontu) pojemniki gdzie było paliwo i utleniacz oddzielone od siebie przegrodą, przebicie przegrody wystarczało do wybuchu gwałtownego ognia.

    http://pl.wikipedia.org/wiki/Paliwa_hipergolowe

    http://forum.vmc.org.pl/viewtopic.php?f=36&t=22307

    http://en.wikipedia.org/wiki/Hypergolic_propellant

  18. akej said

    Mialem naprawde szczescie ogladac szereg (3 lub 4) programow (program trwal chyba 2 godziny) w jankeskiej tv na temat calunu (the shroud of Turin), sudarionu oraz chusty sw. Weroniki. Ta sama grupa krwi (nie pamietam, ale byla to chyba grupa AB) byla we wszystkich trzech. Programy byly wysmienite. Ani razu nie watpiono, ze jest to calun Jezusa Chrystusa. Przebadano skrawki calunu i znaleziono w nich pylki oraz miniaturowe nasiona roslin z Palestyny. Nie bylo zadnych watpliwosci w odniesieniu do wieku calunu. Wypowiadala sie nawet Zydowka, ktora z najglebszym przekonaniem mowila, ze splot wlokien calunu jest jak najbardziej charakterystyczny dla pierwszego wieku w Jerozolimie i okolicach. Wszyscy naukowcy wypowiadajacy sie nie mieli najmniejszych watpliwosci, ze jest to calun tylko i wylacznie Pana Naszego. Przezywalem to wszystko mocno gdy na ekranie pokazano odtworzona twarz Zbawiciela.

  19. Easy Rider said

    Zachęcam do obejrzenia i pozostawiam bez komentarzy.

  20. Easy Terran said

    Oglądałem kilka programów o Całunie.
    W jednym była mowa o skrawku materiału z XII wieku.

    Tyle, że potem wyszło, że badany skrawek owszem, pochodzi z XII wieku, ale to dlatego, że Całun był wtedy naprawiany i wszyto w niego skrawki materiału pochodzące z okresu.

    Ci, co datowali Całun za pomocą c14 do testów wzięli akurat tamte „łaty”..

  21. Glos Prawdy said

    Czytalam po rosyjsku o chronologii Fomienko i Nosowskiego. Mam duzo watpliwosci co do tej teorii, jednak cos w tym jest. Zgodzilabym sie z nimi w tym, ze teren wspolczesnego Izraela moze nie byc prawdziwym Izraelem za czasow Chrystusa, czyli nas oszukuja, wiele dowodow wskazuja na to. Po prostu zydzi chcieli przywlaszczyc sobie historie i miesjce swiete by czerpac olbrzymie zyski z turyzmu. Polecam dla tych kto zna ruski, kto nie zna, tlumaczcie sobie online.
    http://www.ancient-image.ru/files/gde-nahodilsya-na-samom-dele-evangelskii-ierusalim.pdf

    https://prawda2.info/viewtopic.php?t=21821

  22. Boydar said

    W swym zapamiętaniu zawłaszczania, zawłaszczyli w pośpiechu nawet co mniejsze kotły. Obecnie rezerwacja jest na sto lat naprzód. Podobno nawet łapówki nie radzą.

  23. Yah said

    Panie Boydar a i bilety wykupili na całe lata naprzód – w niektórych miastach Polski na pogrzeb trzeba czekać tydzień czasu takie kolejki do kotłów …

  24. vortex said

    Ad. 21, Głos Prawdy.

    Jak kolega masz wątpliwości, to po co podajesz i to pod tytułem „głos prawdy”? Bo to są raczej żarty z nauki co oni powymyślali, są mocne podejrzenia że raczej chcieli zrobić eksperyment ilu idiotów da się nabrać na oczywiste bzdury. W każdym razie za te swoje prace już w 2004 roku otrzymali zaszczytne tytuły „Honorowego analfabety”.

    https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A4%D0%BE%D0%BC%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%BE,_%D0%90%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%BE%D0%BB%D0%B8%D0%B9_%D0%A2%D0%B8%D0%BC%D0%BE%D1%84%D0%B5%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87#cite_ref-bul2_26-0

  25. Listwa said

    Często mówią, że Całun to podróbka, średniowieczne fałszerstwo. Po tym zarzucie widać źle zamaskowany cel jakim jest dyskredytacja tego zjawiska jakim jest Całun.

    Podrobić to można oryginał, ale niech pokażą gdzie jest oryginał Całunu, jeśli Całun turyński jest podróbką i sfałszowaniem Całunu oryginalnego.

    Mówiąc podróbka sugerują, że Całun to oszustwo kogoś ze średniowiecza, kto chciał oszukać wszystkie następne pokolenia i sfabrykował dowód na faktyczne życie i śmierć Jezusa Chrystusa, a dalej nie interesujcie się nim i odrzućcie tak jak sfałszowany przedmiot na to zasługuje zasługuje.
    A jak dowód fałszywy to i Chrystus nie zmartwychwstał, a Jego Bóstwo i zmartwychwstanie to bajki i wierzenia ludu. I tak dowód na życie i mękę Jezusa Chrystusa chcą zniszczyć w świadomości ludzi jako nieistniejący.

    Krzyknęli na cały świat w 1988, że Całun ma 700 lat , a nie 2000, bo badali tkaninę . I na tym koniec dowodów. Ale badali łaty a nie tkaninę i nie uwzględniali, że Całun doświadczył pożaru i poziom węgla może być zakłócony, a przez to wynik ich dowodu błędny. Jeden z profesorów biorący udział w badaniu węgla C14 przyznał niedawno publicznie przed swą śmiercią, że dokonali manipulacji.

    Ale jeśli Całun turyński jest fałszerstwem to czego? Co fałszuje Całun?

    Ci krzyczący o fałszerstwie z XIII w nie są w stanie, przy technice XXI, odtworzyć tego , co niby XIII wieczny fałszerz uczynił.
    Ponadto ludzkość przed XIX w nie znała czegoś takiego jak hologram i negatyw. A Całun to holograficzny, negatywowy obraz zapisany przez przypalenie włókien Całunu na mikronowej ich warstwie. Trzeba było techniki i rozwoju wiedzy, aby odczytać te zjawiska i je odnaleźć. Gdzie pełnię zapisu obrazu można odczytać dopiero za pomocą techniki komputerowej, która analizując poziom przebarwień włókien wydobywa z nich obraz ze szczegółami niewidocznymi gołym okiem na tkaninie Całunu. Wypalenie obrazu na tkaninie było efektem pojawienia się ogromnej energii. W średniowieczu nie byli w stanie takiej wygenerować (naukowcy nie ustalili chyba jakiego rodzaju to była energia, a trzeba też podać jakie było źródło i emiter energii). A i dziś stanowi to ogromny problem, potrzeba potężnej elektrowni. Pozostaje nieosiągalne do dziś, jak utrzymać w ryzach taką energie , aby wypalić negatywowy obraz holograficzny, bez zniszczenia tkaniny. Samo wypalenie włókien stanowi problem , a dochodzi jak uzyskać precyzyjny obraz w negatywie. Niezły musiałby być ten XIII fałszerz. Nie podali nigdy nazwiska tego niby XIII fałszerza. Nie znaleźli nawet prawnika na takiego kandydata.

    Badania nad Całunem ukazały wiele niesamowitości naukowych, ci co krzyczą, że Całun to oszustwo, sami ordynarnie dopuszczają się oszustwa, wbrew udokumentowanym naukowo odkryciom. Każdy kto twierdzi że Całun to fałszerstwo ośmiesza się.

    A Całun został nam dany jako potwierdzenie prawdziwości nauki Ewangelicznej. Całun daje nam pewność, że słowa ewangelistów, także św, Jana są prawdziwe i możemy je z pełnym zaufaniem przyjąć, bez cienia obawy zawodu.

    Wszelkie zwodnicze rozumowania wrogów zbawienia rozbijają się o fakty.

  26. Jacek said

    ad Listwa

    jest ustalonym faktem,ze sposobu w jaki ślady zostały ‚wypalone” (bardzo powierzchownie) na Całunie nie można wyjaśnić a tym bardziej odtworzyć przy dzisiejszym stanie wiedzy fizycznej i techniki. Tak ,ze już nawet w ten sposób (pomijając aspekty medyczne i historyczne utrwalonego obrazu) Całun jest świadectwem wydarzenia przekraczającego to co uznajemy za naturalne.

  27. Listwa said

    @ 26 Jacek

    I było paru takich mądrych, co próbowali odtwarzać obraz. I prawie im się udało, tylko jak przechodzili z negatywu do pozytywu to im się rozłaziło. I nie dali rady, widocznie to tylko w XIII w. się udawało.

  28. marta15 said

    „..To one who has faith, no explanation is necessary. To one without faith, no explanation is possible. ”
    Thomas Aquinas
    „Dla tych co maja wiare , wyjasnienia/dowody nie sa konieczne.
    Tych, co nie maja wiary, ZADNE wyjasnienia /dowody nie przekonaja..”

  29. Boydar said

    I tu (28) Panią Martę popieram w całej rozciągłości. Sam chciałem coś w tym stylu napisać, ale prosty chłop spod Świdnika jestem i na takie mądrości mnie nie stać.

  30. marta15 said

    ad 29
    to nie pani Marta wymyslila ,ale ,rzekomo, powiedzial to sw Tomasz z Akwinu

  31. Boydar said

    To tem bardziej 🙂

  32. Easy Rider said

    Ad 28 – Marta15.

    Z tym, co Pani napisała, koresponduje komentarz narratora w cytowanym w #19 filmie (na końcu, min. 46:00):

    1500 lat przed Leonardem jeden z apostołów napisał: „Szukaj chwały Jezusa, a nie jego całunu”.

    Ponadto – z Wiki:

    Kościół katolicki ani inne chrześcijańskie kościoły i związki kościelne nie określają, czy jest to naprawdę całun, w który owinięto Jezusa Chrystusa. Zostało to zostawione osobistym osądom wierzących. Według oficjalnego stanowiska Kościoła katolickiego autentyczność całunu nie ma związku z prawdziwością nauczania Chrystusa.

  33. Listwa said

    Wiki niech uzupełnia swe teksty. Do soborowych oświadczeń też należy mieć dystans. Całun jest faktem, jest niesamowity z wielu punktów widzenia i został dany w jakimś celu. A z faktami się nie dyskutuje..

    „Ileż to ludzi ochrzczonych przy różnego rodzaju debatach odwołuje się do Pisma Świętego. O Tradycji nawet nie pomyślą. Herezja sola sciptura – jeśli nie subiektywnie per negationem, to przynajmniej obiektywnie per omissionem.
    Bóg objawia się człowiekowi. Objawienie Boże zawarte jest w Tradycji i Piśmie Świętym.
    Nie jest to partykularna religijna opinia katolików, którą na zasadzie równouprawnienia można zestawiać z innymi religijnymi opiniami. Taka jest obiektywna Prawda.
    Elementarny schemat zostanie nam w pamięci do grobowej deski. Wtedy będziemy katolikami i będziemy myśleć po katolicku, i będziemy argumentować po katolicku.
    A schemat elementarny jest taki:

    OBJAWIENIE BOŻE
    ↙                ↘
    TRADYCJA       PISMO ŚWIĘTE

    Św. Pius X pisze klarownie:
    „Tradycji winniśmy przypisywać takie samo znaczenie jak objawionemu słowu Bożemu, które jest zawarte w Piśmie Świętym” (Katechizm św. Piusa X). Katolicka, czyli prawdziwa, nauka prawowitego i świętego Papieża.”

    http://sacerdoshyacinthus.com/2015/06/02/objawienie-boze-tradycja-i-pismo-swiete/

    Do powyższego dodać można, że nie wszystko znajduje się w Piśmie św. Reszta jest w Tradycji.

  34. Marucha said

    Re 33:
    Niestety, panie Listwa – współcześni katolicy mają tak wyprane mózgi, iż nie wiedzą, że Kościół Katolicki stoi na dwu, jednakowo ważnych fundamentach: Ewangelia i Tradycja.

    My wierzymy, iż Tradycja nie powstała „sama z siebie” albo drogą deklaracji – lecz tworzyła się pod wpływem Ducha Świętego.

    Jednak wzorem „braci odłączonych” Tradycję się zaniedbuje, lekceważy, a nawet wyśmiewa. Toteż i taki Kościół mamy, niczym właściwie się nie różni od protestanckiego.

  35. Listwa said

    @ 34 Marucha

    Tutaj zacny Sacerdos Hyacinthus przedstawił naukę :

    „Oddalając się od Tradycji oddalamy się od wiary katolickiej. Zagadkowe więc pozostaje niemal całkowite milczenie o Tradycji w ostatnich kilkudziesięciu latach… Sapienti sat.

    Jest jakiś paradoks, o którym trzeba dzisiaj odważnie mówić: Katolicy, którzy jako swój program życia biorą to, czego Kościół nauczał przez dwadzieścia wieków, wierny Bożemu Objawieniu zawartemu w Piśmie Świętym i Tradycji, są dzisiaj traktowani jako ludzie dziwni. Nawet niektórzy czują się nieswojo, kiedy słyszą słowo „Tradycja”. A przecież tutaj dotykamy centralnych kwestii wiary.

    Pismo Święte i Tradycja – oto, gdzie poznajemy Prawdę objawioną przez Boga. „Boże Objawienie dociera do nas w Kościele założonym przez Chrystusa – jedynym prawdziwym Kościele – poprzez Pismo Święte i Tradycję. Jeżeli więc ktoś wykreśla Pismo Święte bądź Tradycję, nie jest katolikiem. Zdradza Boże Objawienie”

    Prawda ta i nauka zawierają się w księgach spisanych i w tradycjach niepisanych, które – przyjęte przez apostołów z ust samego Chrystusa bądź przez nich samych przekazane jakby z ręki do ręki – dzięki podpowiedzi Ducha Świętego – dotarły aż do nas. Postępując za przykładem prawowiernych ojców, z jednakową pobożnością i poważaniem przyjmuje oraz czci wszystkie Księgi zarówno Starego, jak i Nowego Testamentu, gdyż Bóg jest jednym autorem ich obu, a także Tradycje należące zarówno do dziedziny wiary, jak i obyczajów, ustnie przekazane przez Chrystusa lub podane przez Ducha Świętego i w nieprzerwanym następstwie przechowywane w Kościele katolickim”

    .http://sacerdoshyacinthus.com/2013/05/27/o-tradycji-katolickiej-motywy-elementarne-nadrabiamy-zaleglosci/

Sorry, the comment form is closed at this time.